Δευτέρα, 23 Οκτωβρίου 2017

Ἡ φωνή τοῦ Ἁγίου Μαξίμου τοῦ Ὁμολογητοῦ (Ὅποιος δέχεται τούς αἱρετικούς, δέχεται τόν διάβολο) Γράφει ὁ Φώτης Μιχαήλ, ἰατρός .

Αποτέλεσμα εικόνας για αγιος μαξιμος ομολογητησ

Γράφει ὁ Ἅγιος Μάξιμος ὁ Ὁμολογητής:
‘’Ψευδαποστόλους δέ, καί ψευδοπροφήτας, καί ψευδοδιδασκάλους μόνους νοῶ τούς αἱρετικούς. Ὧν οἱ λόγοι καί οἱ λογισμοί διεστραμμένοι εἰσίν’’.(*)
Δηλαδή: Ψευδαποστόλους καί ψευδοπροφῆτες καί ψευδοδιδασκάλους θεωρῶ μόνο τούς αἱρετικούς. Τῶν ὁποίων οἱ λόγοι καί οἱ λογισμοί εἶναι διεστραμμένοι.

Οι καθημερινές εργασίες της Επιτροπής πλαισιώνονταν με προσευχή, κεριά καὶ καλὸ φαγητὸ μὲ coca-cola! που "πάει μ' όλα", όπως και ο Οικουμενιστές! Κι όλα αυτά, βεβαίως, βεβαίως -ώ της βλασφημίας- "Εις το όνομα της Αγίας Τριάδος"!!!


Τόν τελευταῖο καιρό, δέν περνάει οὔτε μέρα σχεδόν, πού νά μή δημοσιεύεται τοὐλάχιστον μία συνάντηση Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιαστικῶν ἀξιωματούχων μέ ἀντίστοιχους αἱρετικούς ‘’συναδέλφους’’ τους!

Καί δέν φτάνουν οἱ αἴθουσες συνεδριάσεων καί τά χαλαρά τραπεζώματα γιά δαῦτες τίς δημοσιοσχετίστικες συναντήσεις, ἀλλά καταλήγουμε δυστυχῶς καί μέσα στίς ἁγιασμένες μας ἐκκλησιές, νά προσευχόμαστε παρέα μαζί τους! Μέ ποιούς; Μέ τούς αἱρετικούς!

Καί τούς βάζουμε μάλιστα στό κέντρο τῆς ἐκκλησιᾶς μας, δίπλα καί ἀπέναντι ἀπό τό Δεσποτικό, σέ πολυτελεῖς πολυθρόνες καί θρόνους περικαλεῖς καί ὑψηλούς!

Καί, ὧ τῆς ὕβρεως καί τῆς παρανομίας: Γίνεται ἡ Μεγάλη Εἴσοδος, περνᾶνε ἀπό μπροστά τους (μπροστά ἀπό τούς αἱρετικούς)τά Τίμια Δῶρα καί κανένας, μά κανένας ἀπό τούς δικούς μας παρισταμένους ἐκκλησιαστικούς ἀξιωματούχους δέν βγάζει ἄχνα διαμαρτυρίας!

Μήπως δέν ἐκφωνήθηκε τό ‘’τάς θύρας, τάς θύρας ἐν σοφίᾳ πρόσχωμεν’’; Μήπως ἔπαψε στίς ἡμέρες μας νά ἰσχύει ἡ ἱερά αὐτή προτροπή γιά ἀπομάκρυνση τῶν μή μυημένων ἀπό τόν χῶρο τῆς Θείας Λατρείας; Ἀπό ποῦ λάβαμε τό δικαίωμα νά κουβαλᾶμε μέσα στήν Θεία Λειτουργία γνωστούς ἀμετανόητους αἱρετικούς καί αἱρεσιάρχες;

Εἶναι ἤ δέν εἶναι, οἱ παπικοί καί οἱ προτεστάντες -οἱ guest star τῶν ἱερῶν μας πανηγύρεων- σέ Φανάρι, Ἀθῆνα, Κολυμπάρι καί Ὁμογένεια, ἀμετανόητοι αἱρετικοί;

Τί λένε οἱ Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας μας γιά τίς περιπτώσεις αὐτές;

Τί προβλέπεται ἀπό τούς Ἱερούς μας Κανόνες; Τί γράφει τό Ἱερό μας Εὐαγγέλιο; Οἱ Ἅγιοι Ἀπόστολοι τί μᾶς ἔχουν διδάξει πάνω στό θέμα αὐτό;
Εἶναι νά ἀναρρωτιέται κανείς: Στίς ἡμέρες μας, πού οἱ περισσότεροι τῶν ἱερωμένων μας εἶναι κάτοχοι τίτλων πανεπιστημιακῶν σχολῶν, πῶς νά ἀποδώσεις αὐτή τήν κατ’ ἐξακολούθηση ἐκκλησιολογική καί δογματική ἐνδοτικότητα, ἁπλά καί μόνον στήν ἄγνοια; Φαίνεται, ὅτι στήν πραγματικότητα συμβαίνει κάτι ἄλλο καί μάλιστα πολύ πιό βαρύ.

Καί ἐπί τοῦ προκειμένου, ὁ παρακάτω σχετικός λόγος τοῦ μεγάλου Πατρός τῆς Ἐκκλησίας μας, τοῦ Ἁγίου Μαξίμου τοῦ Ὁμολογητοῦ, ἔρχεται νά βεβαιώσει γιά πολλοστή φορά, ὅτι ὄντως κάτι ἄλλο συμβαίνει, τό ὁποῖο σχετίζεται ὅχι βεβαίως μέ τήν ἄγνοια, ἀλλά μέ τήν περιφρόνηση τῶν Ἁγίων μας Πατέρων καί τῆς Ἱερᾶς μας Παραδόσεως. Καί τοῦτο, διότι οἱ ἀσφαλεῖς γνώμονες καί κανονάρχες τῆς Πίστεώς μας, δηλαδή οἱ Ἅγιοι, εἶναι πάντοτε διαθέσιμοι, εὐκόλως προσβάσιμοι καί πάντοτε σαφεῖς καί ἐπίκαιροι. Γι’ αὐτό καί ἡ εὐθύνη μας ἀπέναντι στήν ζωή καί τό δόγμα τῆς πολυτίμητης Ὀρθοδοξίας μας εἶναι μοναδική καί παμμέγιστη.

Γράφει ὁ Ἅγιος Μάξιμος ὁ Ὁμολογητής:
‘’Ψευδαποστόλους δέ, καί ψευδοπροφήτας, καί ψευδοδιδασκάλους μόνους νοῶ τούς αἱρετικούς. Ὧν οἱ λόγοι καί οἱ λογισμοί διεστραμμένοι εἰσίν’’.(*)
Δηλαδή: Ψευδαποστόλους καί ψευδοπροφῆτες καί ψευδοδιδασκάλους θεωρῶ μόνο τούς αἱρετικούς. Τῶν ὁποίων οἱ λόγοι καί οἱ λογισμοί εἶναι διεστραμμένοι.

‘’Ὥσπερ οὖν ὁ τούς ἀληθεῖς ἀποστόλους, καί προφήτας, καί διδασκάλους δεχόμενος, Θεόν δέχεται, οὕτως καί ὁ τούς ψευδαποστόλους, καί ψευδοπροφήτας, καί ψευδοδιδασκάλους δεχόμενος, τόν διάβολον δέχεται’’.(*)
Ὅπως, λοιπόν, αὐτός πού δέχεται τούς πραγματικούς Ἀποστόλους καί Προφῆτες καί Διδασκάλους, δέχεται τόν Θεό, ἔτσι καί ὅποιος δέχεται τούς ψευδαποστόλους καί ψευδοπροφῆτες καί ψευδοδιδασκάλους, δέχεται τόν διάβολο.
________________________________________________

(*) (Περί τῶν πραχθέντων ἐν Βιζύῃ..., ΕΠΕ 15Γ,25. PG 90, 144-145)
ΜΑΞΙΜΙΑΝΟΝ ΤΑΜΕΙΟΝ, Βενεδίκτου Ἱερομονάχου Ἁγιορείτου, τόμος Α’, σελ. 157.


20/10/2017
ΠΗΓΗ

Ακούστε φλογερή ομιλία του Γέροντος ηγουμένου των 82 ετών, της Αγίας Παρασκευής Μηλοχωρίου Πτολεμαϊδος, την επόμενη ημέρα των συλλήψεων, του π. Μαξίμου Καραβά, πνευματικό παιδί του αγωνιστού ιεράρχου Φλωρίνης Αυγουστίνου Καντιώτου .

π. Αυγουστ
ΠΡΟΦΗΤΙΚΟΣ ΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΦΛΩΡΙΝΗΣ ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ ΓΙΑ ΤΙΣ ΣΥΛΛΗΨΕΙΣ ΤΩΝ ΑΓΩΝΙΖΟΜΕΝΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ – ΟΙ ΠΟΙΜΕΝΕΣ ΤΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΑΔΙΑΦΟΡΟΥΝ ΓΙΑ ΤΙΣ ΦΡΙΚΤΕΣ ΒΛΑΣΦΗΜΙΕΣ!!! Ο ΑΠΛΩΣ ΛΑΟΣ, ΠΟΥ ΔΕΝ ΖΕΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ, ΑΛΛΑ ΖΕΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΕΤΑΙ & ΣΥΛΛΑΜΒΑΝΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ!
ΕΝΑΣ ΠΡΟΦΗΤΙΚΟΣ ΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΦΛΩΡΙΝΗΣ ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ
ΓΙΑ ΤΙΣ ΣΥΛΛΗΨΕΙΣ ΤΩΝ ΑΓΩΝΙΖΟΜΕΝΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ
Eἶστε σημαδεμένοι
Ἀπόσπασμα ἀπό το βιβλίο τοῦ Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αυγουστίνου Καντιώτου
«ΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΣΤΟΥΣ ΕΣΧΑΤΟΥΣ ΚΑΙΡΟΥΣ»
«…Ἐσεῖς ὅμως εἶστε σεσημασμένοι, εἶστε σημαδεμένοι, ἔχετε τὴν σφραγῖδα τοῦ ἀρνίου. Ὅπου βρίσκονται ζωντανοὶ Χριστιανοί, τοὺς γνωρίζουν ἕναν – ἕνα. Μπορεῖ αὐτοὶ σὲ μιὰ νύχτα νὰ τοὺς πιάσουν ὅλους αὐτούς.

Δὲν λένε ἐδῶ πέρα στὴν πόλι οἱ οἰκουμενισταὶ καὶ οἱ μαρξισταί: «Tί νὰ κάνουμε; Ἐμεῖς ξέρουμε πολὺ καλὰ τοὺς Χριστιανούς, μὴ μᾶς μιλᾶτε γι’ αὐτούς. Ψόφιοι εἶνε. Ἂν μπορέσουμε νὰ διώξουμε τὸν Καντιώτη, τελείωσε ἡ ὑπόθεσι. Ὅλη ἡ Φλώρινα δική μας εἶνε». Ἔτσι θὰ κάνουν· θὰ χτυπήσουν κατακέφαλα.
Tέτοια διάθεσι ἔχουν. Σφοδρῶς πολεμοῦν τὰ κατηχητικὰ σχολεῖα, τὰς κινήσεις, τοὺς ἱεράρχας ποὺ ἀκόμα στέκονται καὶ ἔχουν ἐπὶ κεφαλῆς ἕναν ἀρχιεπίσκοπο ὁ ὁποῖος εἶνε πειθήνιον ὄργανον τῶν θελήσεών τους.
Ὕστερα ὁ καθένας τὸ σπιτάκι του, τὴν οἰκογένειά του, καὶ τίποτε περισσότερο. Δὲν τὸν ἐνδιαφέρουν καθόλου τὰ ἄλλα. Εἶνε ἰδιοτελεῖς πλέον οἱ ἄνθρωποι. Τὰ τριάκοντα ἀργύρια τοῦ Ἰούδα κυριαρχοῦν, ἡ ἰδιοτέλεια καὶ τὸ συμφέρον βασιλεύουν».
Δυο βίντεο απο την διαμαρτυρία στη Θεσσαλονίκη Παρασκευή 20.10.2017



Διαβᾶστε περισσότερα: http://www.ptolemaidanews.gr/new/news.php?lang=173&cat=137&id=36618
Μέρες τώρα παίζεται ἕνα θέατρο στη Θεσσαλονίκη, που βλασφημεῖται με τον πιο αἰσχρό τρόπο ὁ Σωτῆρας και Κύριος μας ὁ Χριστός. Το ὅπλο τῆς σωτηρίας μας, ὁ τίμιος σταυρός χρησιμοποιεῖται σαν κρεβάτι ἀπό μια σατανικὴ γυμνή γυναίκα, για να κοιμηθη με τον διάβολο, και αὐτή την λένε Μαρία και εἶναι «παρθένα»! Τόσο διεστραμμένα σατανικὰ μυαλά δεν μπορούσαμε να φανταστοῦμε ὅτι ὑπάρχουν!
Οἱ δεσποταδες τῆς Θεσσαλονίκης εἶναι μόνο για πανηγύρια! Τό ὅτι βλασφημεῖται ὁ Χριστός ἡ Παναγία μας ὁ τίμιος Σταυρός δεν τους ἐνδιαφέρει.
Ὁ ἁπλός λαός διαμαρτύρεται. Και ἡ ἀστυνομία και οἱ εἰσαγγελεῖς τῆς Θεσσαλονίκης ἀντί να συλλάβουν τοὺς βλασφήμους, συλλαμβάνουν τοὺς διαμαρτυρομένους και μάλιστα μὲ ψευδεῖς κατηγορίες. Το λέμε αὐτό, γιατί μάθαμε ὅτι συνέλαβαν ἕναν νέο ἀπό τὸ Βόλο με την κατηγορία ὅτι ἔρριξε κλωτσιά σε ἀστυνομικό σε εὐσθητο σημεῖο. Αὐτὸ εἶναι ἀδύνατον να το ἔκανε ὁ συγκεκριμένος νέος. Ἐκεῖ μόνο ἕνας ἀλήτης κουκουλοφόρος θὰ μποροῦσε να σκεφτῆ ἕνα τέτοιο χτύπημα. Και θα το ἔκανε, ἀν μποροῦσε, σ᾽ ἕναν ἀπλό ἀστυνομικὸ και ὄχι σ᾽ ἕναν πάνοπλο ἀστυνομικό των ΜΑΤ, με ἀσπίδες.
Ἐπικοιννωνήσαμε με τον νέο και μᾶς εἶπε: «Ἐγω ἤθελα να φάω ξύλο ὑπερασπιζόμενος τὴν Πίστη μου, ὄχι να δώσω. Μου φαίνεται παράξενο το τόσο χονδρό ψέμα που μου ἀποδίδουν».

Ὅπως φαίνεται και το λέει στην ἀρχή τοῦ ἄρθρου ὁ σεβάσμιος ἱεράρχης π. Αὐγουστῖνος Καντιώτης: πῆραν ἐντολή ἀπό τους ἀνωτέρους τους, που προστατεύουν τους βλάσφημους, νὰ συλλάβουν μερικούς, για να πέση φόβος στοὺς ὑπολοίπους!

Ὅμως ἀν αυτοί συλλαμβάνουν τοὺς νέους που ἀγωνίζονται για την πίστη, ὑπάρχουν και γέροι που ἀναπληρώνουν τοὺς συλληφθέντας! Ἀκοῦστε το βίντεο, την ἐπομένη ἡμέρα τῶν συλλήψεων, ὁ ἡγούμενος τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Μηλοχωρίου, τῶν 82 ἐτῶν, μέ σοβαρά προβλήματα ὑγείας εἶναι μπροστά και διαμαρτύρεται. Ὁ λόγος του ἀστράφτει και βροντᾶ, ἐναντιον ὅλων τῶν ἐνόχων. Ἀξίζει νὰ τον ἀκουσουμε:
=============================================
Συγκέντρωση- διαμαρτυρία Ορθοδόξων Χριστιανών στην Θεσσαλονίκη εξω απο το θέατρο Αριστοτέλειο για την κατάπτυστη θεατρική παράσταση ' Η ΩΡΑ ΤΟΥ ΔΙΑΒΟΛΟΥ' ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ!!! http://www.ptolemaidanews.gr/new/news.php?lang=173&cat=137&id=36618
20/10/2017



Συγκέντρωση- διαμαρτυρία Ορθοδόξων Χριστιανών στην Θεσσαλονίκη εξω απο το θέατρο Αριστοτέλειο για την κατάπτυστη θεατρική παράσταση ' Η ΩΡΑ ΤΟΥ ΔΙΑΒΟΛΟΥ' ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ!!!

Στην Θεσσαλονίκη παρευρέθησαν περί τους 150 Ορθοδόξους Χριστιανούς εχθές Παρασκευή 20 Οκτωβρίου στις 20:30 εξω απο το θέατρο Αριστοτέλειον προκειμένου να διαμαρτυρηθούν για την κατάπτυστη θεατρική παράσταση ' Η ΩΡΑ ΤΟΥ ΔΙΑΒΟΛΟΥ'.
Επρόκειτο για μια ειρηνική διαμαρτυρία στην οποία συμμετείχαν Ιερείς- Μοναχοί και πλήθος κόσμου απο Πτολεμαΐδα και Θεσσαλονίκη καθώς και απο Ρωσσία, με εμφανή την απουσία του κλήρου της συμπρωτεύουσας, όπου σύντομους χαιρετισμούς απηύθυναν ο Ηγούμενος της Ιεράς Μονής Αγίας
Παρασκευής Μηλοχωρίου Εορδαίας π. Μάξιμος Καραβάς, ο π. Γεώργιος Αγγελάκης απο τον Τρίλοφο και ο Μοναχός Μωυσής εκ Πρεβέζης ο οποίος αναπτύχθηκε τόσο στην ουσία της απαράδεκτης θεατρικής παράστασης οσο και το τι επικρατεί στούς κόλπους της Ορθοδοξίας αυτήν την εποχή.

Μεταξύ άλλων ο π. Μάξιμος και ο π. Μωυσής ανέφεραν εν ολίγοις πως δεν ανέχονται να βλασφημείται η Μητέρα μας η Παναγία δείχνοντάς το με τις πράξεις τους.

Ακόμη απεκάλυψαν την αλήθεια τους λόγους για τους οποίους διώκονται τονίζοντας μάλιστα πως δεν φοβούνται τους ανθρώπους γιατί λατρεύουν τον Θεό και τους προστατεύει.
Τέλος ανέφεραν την ανυπαρξία Ελλαδικής Εκκλησίας προκειμένου να στιλητεύσει και να εξοραΐσει το κακό που συμβαίνει στην ανωτέρω θεατρική παράσταση και στα τεκτενομενα που συμβαίνουν στην χώρα μας και έχουν σχέση με το Θρησκευτικό συναίσθημα των Ελλήνων.

Γεγονός τέλος που θα πρέπει να αναφέρουμε ήταν η λιγοστή εως ανύπαρκτη προσέλευση του κοινού στο θέατρο τουλάχιστον μισή ώρα και μετά απο την ώρα έναρξης της παράστασης , εκτός και αν υπάρχει και άλλη είσοδος που δεν είναι ορατή.

Ενα τελευταίο μήνυμα προς τους υποκινητές-διοργανωτές-παρουσιαστές της παράστασης ' Η ΩΡΑ ΤΟΥ ΔΙΑΒΟΛΟΥ', πως η ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ποτέ δεν πρόκειται να πέσει και να διαλύσει όσο θα υπάρχουν οι ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ, που είναι ούκ ολίγοι ενωμένοι δυνατοί !!!!!!!!

Σάββατο, 21 Οκτωβρίου 2017

Ο Γέρων Σάββας ο Λαυριώτης εφ΄όλης της ύλης !



Ολόκληρη η εφ΄ολης της ύλης συνέντευξη, είναι πάρα πολύ εποικοδομητική και σας προτείνουμε να την ακούσετε.


ΘΕΜΑΤΑ :


1. Η βλάσφημη παράσταση που υβρίζει την Παναγία μας στη Θεσσαλονίκη. 
2. Τα αίτια της παρακμής - Οικουμενισμός. 
3. Ψευδοσύνος Κρήτης - Σύντομος απολογισμός αγώνα. 
4. Απάντηση σε σενάρια ένταξης σε ΓΟΧ.

Παρουσιαστής : με Λοΐζος Λοΐζος .

Ομιλητής : Γέρων Σάββας ο Λαυριώτης .




ΣΥΝΑΞΗ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΚΡΗΤΩΝ

ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΚΛΗΡΙΚΟΥΣ ΦΛΩΡΙΝΗΣ ΚΑΙ ΕΠΙΣΚΟΠΟ ΑΥΤΗΣ κ. ΘΕΟΚΛΗΤΟ

Αποτέλεσμα εικόνας για ΦΛΩΡΙΝΗΣ ΚΑΙ ΕΠΙΣΚΟΠΟ ΑΥΤΗΣ κ. ΘΕΟΚΛΗΤΟ

Χαίρετε εν Κυρίω,


Εδώ και ενάμισι περίπου χρόνο έχει χυθεί πολύ μελάνη σχετικά με την ψευτοσύνοδο του Κολυμπαρίου στην Κρήτη και καλούμεθα ακολουθώντας εσάς τους κληρικούς και Επισκόπους μας να δεχθούμε τις αποφάσεις και τα συμπεράσματα αυτής.

Σας πληροφορούμε πως εμείς οχυρωνόμαστε πλέον μέσα στα αποστολικά τείχη της Μίας, Αγίας, Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας μας και δεν αποδεχόμαστε αυτές τις αποφάσεις. Δηλαδή σε καμία περίπτωση δεν συγκατατιθέμεθα να εξισώνουμε την πίστη μας στον Τριαδικό Θεό μας με της αιρέσεις και σε καμιά περίπτωση δεν αποκαλούμε αυτές «Ιστορικές Εκκλησίες»

Αλήθεια, συνειδητοποιήσατε π. Θεόκλητε τι πραγματικά εισαγάγατε στην Πίστη μας αλλά και στην πατρίδα μας με αυτήν την τάχα και σύνοδο; Σκύψτε και αναλύστε τις αποφάσεις της «συνόδου» της Κρήτης με τις οποίες συμφώνησε, δεν επικύρωσε και σιγοντάρισε και η Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδας όλοι εσείς οι επίσκοποι και κληρικοί που δεν διαμαρτύρεσθε. 

Και λίγο έως πολύ είναι αυτά τα οποία σερβίρονται στα παιδιά μας με τα δήθεν βιβλία των θρησκευτικών. Σε όλη την υποχρεωτική εκπαίδευση οι μαθητές και οι μαθήτριες δυστυχώς διδάσκονται πως όλα τα δόγματα είναι Εκκλησίες. Εκκλησία βέβαια είναι ΜΙΑ, και είναι αυτή που ίδρυσε ο Ιησούς Χριστός και κεφαλή αυτής είναι ο Ίδιος.

Στο μάθημα των θρησκευτικών που γίνεται πλέον με «Φακέλους» τα παιδιά μας διδάσκονται ότι ο κάθε ένας μπορεί να προσεύχεται στον δικό του θεό και πως όλοι σώζονται ανεξάρτητα σε ποιόν θεό πιστεύουν! Με όλα αυτά αποπροσανατολίζονται μικροί και μεγάλοι από την ορθόδοξη Πίστη και όπως εύκολα διαπιστώνεται, Πολιτικοί και Ιερά Σύνοδος βαλθήκατε να αποχριστιανοποιήσετε τους Έλληνες ξεκινώντας μάλιστα από τα παιδιά, την Ορθόδοξη Νεολαία μας.

Ευτυχώς ο Θεός ευδόκησε και βρέθηκαν κάποιοι πατέρες – πέρα από τις όποιες προσωπικές αδυναμίες τους - που κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου για την παναίρεση του Οικουμενισμού που εισήγαγε στη ζωή της Εκκλησίας μας (αλλά και στα ελληνικά σχολεία) ο Οικουμενικός Πατριάρχης διά της ψευδοσυνόδου αλλά και εσείς προσωπικά π. Θεόκλητε με τη δική σας υπογραφή και διάδοση του κειμένου ‘’Προς τον λαό.’. Ένας εξ αυτών είναι και ο π. Παΐσιος Παπαδόπουλος τον οποίον αντί να τον επαινέσετε, τον διώκετε! 

Εκφράζουμε διά της επιστολής αυτής την έμπονη αντίδρασή μας αλλά και τη θλίψη μας για την άδικη δίωξή του από μέρους σας. Τον π. Παΐσιο τον γνωρίζουμε πολλά χρόνια. Διακρίνεται για την ορθή του πίστη. Οι ομιλίες του, οι αγωνίες του, στόχο είχαν και συνεχίζουν να έχουν τη διατήρηση του ορθοδόξου φρονήματος στις ψυχές των ανθρώπων. Όραμά του ήταν και είναι να κτίσει μια Μονή όπου θα αναπαύονται και θα καθοδηγούνται ψυχές. Όλη του η ζωή είναι αγώνας για τη σωτηρία ψυχών. Τον χαρακτηρίσατε φανατικό ‘’ζηλωτή’’...

Εμείς που είμαστε κοντά του επί σειρά ετών δεν αποδεχόμαστε τον χαρακτηρισμό αυτόν αλλά αντίθετα βλέπουμε έναν φλογερό, ορθόδοξο μαχητή ιερομόναχο. Η όλη αγωνία και προσπάθεια του π. Παϊσίου είναι να σταματήσουν οι συμπροσευχές με τους ετεροδόξους, η ‘’ακύρωση’’ της «συνόδου» της Κρήτης και να κρατήσουμε τις ιερές παραδόσεις τις οποίες διδαχθήκαμε, «στήκετε και κρατείτε τας παραδόσεις» μας προτρέπει και ο Απ. Παύλος.

Τι κακό βλέπετε στον αγώνα του αυτό; Γιατί θυμώνετε και απορείτε π. Θεόκλητε, για τη διακοπή μνημοσύνου σας από τον π. Παΐσιο; «Η αίρεση (του Οικουμενισμού) είναι μολυσματική και σαν άλλη γάγγραινα μεταδίδεται στους πιστούς», λέγει ο Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης. Από τη στιγμή που εσείς εμμένετε και κοινωνείτε με τον αιρετικό Πατριάρχη, τι άλλο έπρεπε να κάνει; «Ο κοινωνών τω ακοινωνήτω ακοινώνητος έσται» Εσείς αντί να προβληματισθείτε, αντί να ζητήσετε να πράξουν το αυτονόητο και άλλοι κληρικοί σας, γίνεσθε έμμεσα θεομάχος.

Μάχεστε εναντίον αυτού που ευαγγελίζεται την Αλήθεια του Τριαδικού Θεού μας. Αφαιρέσατε την ηγουμενία του, παύσατε το μισθό του και σαν δεν σας ικανοποίησαν αυτά, θέλετε να τον διώξετε και από το Μοναστήρι που μόνος, με τον μισθό του και με τη βοήθεια των πιστών έκτισε, ως ένα βαθμό. Επίσης κάποιοι λαϊκοί συκοφαντούν τον π. Παίσιο πως με ύπουλο τρόπο κατευθύνει τους αποτειχισμένους προς το παλιό Ημερολόγιο. Απευθυνόμαστε προς κάθε κατεύθυνση και λέμε. Αυτό είναι ψευδέστατο! Αναληθέστατο Σταματήστε να πολεμάτε τον π. Παίσιο, ΝΤΡΟΠΗ! Θα μας βρείτε μπροστά σας…….. 

Ξανασκεφθείτε λοιπόν τους λόγους που εσείς, λαϊκοί, αρχιερατικοί, κληρικοί κλπ. διώκετε τον π. Παΐσιο, αλλά και τον λόγο που αυτός έπαψε να μνημονεύει το όνομά του επισκόπου του στις Ιερές Ακολουθίες! Αλήθεια, τι απολογία θα δώσετε στον Θεό; Τι θα πείτε; Ότι εδίωκα τον μαθητή Σου Κύριε γιατί δεν μνημόνευε τον αιρετίζοντα επίσκοπο του;ς . Μην παρασύρεστε από αυτούς που θέλουν να χαϊδεύουν τα αυτιά σας π. Θεόκλητε. .

Η ψυχή μας θρηνεί και οδύρεται όχι μόνο για τα βάσανα του π. Παϊσίου αλλά και για τον ξεπεσμό της Διοίκησης της Εκκλησίας μας, όλων δηλαδή κληρικών και επισκόπων , αλλά και των πολιτικών μας. Επαναλαμβάνουμε πως ο διωγμός των πατέρων και η σιωπή σας στα τεκταινόμενα εκλαμβάνεται από μέρους μας ως συμφωνία στα αθεϊστικά και απάτριδα σχέδια των πολιτικών μας. Απευθύνουμε κραυγή αγωνίας! Σβήνει η Ελλάδα μας, χάνεται η πίστη μας.

Σπέρνετε όχι μόνο πνευματική πενία στα παιδιά μας εξ αιτίας της αδιαφορίας σας αλλά και ενθαρρύνετε τους φανερά βλάσφημους και ανθέλληνες πολιτικούς μας στην ψήφιση αντιχριστιανικών νόμων. Προστατεύονται και νομιμοποιούνται οι ετερόθρησκοι, τους παρέχονται ποικίλα δικαιώματα και σέβεστε τις ετεροδιδασκαλίες τους, και την ίδια, στιγμή εξοντώνετε τους αγωνιστές της Ορθοδοξίας. Με όλα αυτά σπέρνετε ανέμους και ήδη αρχίσαμε να θερίζουμε θύελλες!

Αλήθεια, σας αφήνει αδιάφορους αυτό που συμβαίνει στα σχολεία με τα οικουμενιστικά «βιβλία» των θρησκευτικών αλλά και η ψήφιση του νόμου για την ονομαζόμενη «αλλαγή φύλου» (για τα 15χρονα παιδιά μας); Αλήθεια, σας αφήνει ακόμη έκπληκτους η εφαρμογή του 15ου ιερού Κανόνα της ΑΒ (επί Μεγάλου Φωτίου) από το π. Παΐσιο και απ’ όλα σχεδόν τα μέλη του συλλόγου μας; Αποχριστιανοποίηση λοιπόν της Ελλάδος μας, αρχής γενομένης από την τρυφερή ηλικία των δεκαπεντάχρονων, κι εσείς π. Θεόκλητε συνεχίζετε τη δίωξη των πνευματικών σας τέκνων, των παιδιών που σας έδωσε ο Θεός, του π. Παϊσίου και των άλλων πατέρων; ΕΛΕΟΣ , ΕΛΕΟΣ , ΕΛΕΟΣ ΘΕΕ ΜΟΥ!

Αγωνιζόμενοι και αγωνιούντα μέλη του Συλλόγου
«ΣΤΡΑΤΗΓΟΣ ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗΣ»

ΣΥΝΑΞΗ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΚΡΗΤΩΝ

Άγιος Γαβριήλ ο δια Χριστός Σάλος:Στα χρόνια του αντίχριστου ομαδικά να φεύγεται στα βουνά και στα δάση !

Αποτέλεσμα εικόνας για Όσιος Γαβριήλ ο δια Χριστόν σαλός

Όσιος Γαβριήλ ο δια Χριστόν σαλός ΔΙΔΑΧΗ ΠΕΡΙ ΤΩΝ ΕΣΧΑΤΩΝ ΚΑΙ ΤΟΥ ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΥ Στα χρόνια του Αντιχρίστου οι άνθρωποι θα περιμένουν τη σωτηρία από το Διάστημα. Αυτό θα είναι το μεγαλύτερο τέχνασμα του διαβόλου. Η ανθρωπότητα θα ζητεί βοήθεια από τους εξωγήινους, χωρίς να γνωρίζει ότι αυτοί στην πραγματικότητα είναι δαίμονες. 


***** 

Ο Γέροντας Γαβριήλ ο δια Χριστόν σαλός (1929-1995), πλήρης Χάριτος και αγιοπνευματικών χαρισμάτων, απολάμβανε μεγάλου σεβασμού στη Γεωργία. Μαρτυρίες για την αγιότητα του δίνουν σε ένα μικρό βιβλίο Μητροπολίτες, ηγούμενοι, ηγουμένισσες, μοναχοί, ιερείς και λαικοί. Ο Γέροντας ήταν ασυμβίβαστος με κάθε αντίχριστη πολιτική και πρακτική. 

Την πρωτομαγιά του 1965 έκαψε ένα 12μετρο πορτραίτο του Λένιν πού κρεμόταν στο κτίριο του ανωτάτου Σοβιέτ στην Τυφλίδα, πρωτεύουσα της Γεωργίας. Συνελήφθη από την Κα-Γκε-Μπε. Στην ερώτηση του ανακριτού γιατί το έκανε απάντησε: «Το έκανα γιατί δεν είναι δυνατόν να λατρεύουμε ένα άνθρωπο. Εκεί, στην θέση του πορτραίτου του Λένιν, πρέπει να κρεμάσετε την εικόνα της Σταυρώσεως του Χριστού. Γιατί γράφετε ‘Δόξα στον Λένιν’; Πρέπει να γράψετε: Δόξα στον Κύριο Ιησού Χριστό». Μετά από αυτό τον έκλεισαν σε ψυχιατρική κλινική, όπου διέγνωσαν σχιζοφρένεια!!!

Παραθέτουμε στην συνέχεια μερικές από τις νουθεσίες του Γέροντος προς τα πνευματικά του τέκνα περί των εσχάτων και του Αντιχρίστου. 

Δίδασκε ο Γέροντας: στους εσχάτους καιρούς τους ανθρώπους θα τους σώσουν η αγάπη, η ταπείνωση και η καλωσύνη. Η καλωσύνη ανοίγει τις πύλες του Παραδείσου, η ταπείνωση οδηγεί μέσα σ’ αυτόν, αλλά η αγάπη εμφανίζει τον Θεό. 

Όλους, όσοι πήγαιναν σ’ αυτόν για ευλογία, τους παρακαλούσε κλαίγοντας: να κάνετε το καλό για να σας σώσει η καλωσύνη σας. Η γή κατά το ήμισυ έγινε Άδης. Ο Αντίχριστος στέκεται στην πόρτα και δεν τη χτυπά απλώς, αλλά ορμά μέσα. Εσείς θα τον δείτε τον Αντίχριστο. Θα προσπαθήσει να βασιλεύσει σε όλον τον πλανήτη. Παντού θα γίνονται διωγμοί… μη μένετε χώρια. Κρατηθείτε μαζί, δέκα-δεκαπέντε μαζί. Βοηθείτε ο ένας τον άλλον. 

Στους εσχάτους χρόνους να μην κοιτάτε τον ουρανό. Μπορεί να πλανηθείτε από τα ψευδοσημεία που θα παρουσιάζονται εκεί. Θα εξαπατηθείτε και θα απολεσθείτε… 

Θα βάλουν το χάραγμα του Αντιχρίστου στο χέρι και στο μέτωπο. Τα διάφορα προιόντα δεν μπορούν να σας προκαλέσουν βλάβη. Έστω κι’ αν βάζουν σ’ αυτά τον αριθμό του Αντιχρίστου, αυτό δεν είναι ακόμη το χάραγμα. Πρέπει να λέτε το ‘Πάτερ ημών’, να κάνετε τον Σταυρό σας και η τροφή σας θα αγιάζεται. Στα xρόνια του Αντιχρίστου οι άνθρωποι θα περιμένουν τη σωτηρία από το Διάστημα. Αυτό θα είναι το μεγαλύτερο τέχνασμα του διαβόλου. Η ανθρωπότητα θα ζητεί βοήθεια από τους εξωγήινους, χωρίς να γνωρίζει ότι αυτοί στην πραγματικότητα είναι δαίμονες. 

Ρώτησαν τον Στάρετς αν μπορεί κανείς να κλέψει τροφή, όταν δε θα μπορεί να την αγοράσει. Απάντησε έτσι: «Αν κλέψεις, θα παραβείς μία από τις δέκα εντολές. Όποιος ενεργεί έτσι, ακόμη και έτσι δέχεται τον Αντίχριστο. Ο πιστός άνθρωπος πρέπει να ελπίζει στο Θεό. Ο Κύριος στους έσχατους χρόνους θα ενεργεί τέτοια θαύματα, ώστε ένα φυλλαράκι από το δένδρο θα φθάνει για τροφή ενός μηνός. Στ’ αλήθεια. Ο πιστός άνθρωπος θα σταυρώνει τη γή, και εκείνη θα του δίνει ψωμί. Αν βιάσουν ένα κορίτσι, το διακορεύσουν χωρίς τη θέληση του, αυτό ενώπιον του Θεού θα παραμείνει παρθένος. Έτσι θα γίνει και με το χάραγμα του Αντιχρίστου. Αν δώσουν το χάραγμα ενάντια στη θέληση του ανθρώπου, αυτό δεν θα ενεργεί επάνω του. Στο Ευαγγέλιο είναι γραμμένο ότι παντού θα γίνονται διωγμοί αλλά και θλίψη σε όποιον προδίδει το Ευαγγέλιο. Θα έρθει καιρός που θα είναι απαραίτητο να φύγετε στα βουνά, μόνο να μην το κάνετε ένας-ένας. 

Ομαδικά να φεύγετε στα βουνά και στα δάση. Για τους πιστούς χριστιανούς η μεγαλύτερη θλίψη θα είναι ότι αυτοί θα φεύγουν στο δάσος, αλλά οι κοντινοί τους άνθρωποι θα δέχονται το χάραγμα του Αντιχρίστου. Στους εσχάτους καιρούς οι οπαδοί του Αντιχρίστου θα πηγαίνουν στην εκκλησία, θα βαπτίζονται, θα κηρύττουν για τις ευαγγελικές εντολές. Όμως μην τους πιστεύετε. Αυτοί δεν θα έχουν τα καλά έργα. Μόνο με τα καλά έργα μπορεί κάποιος να αναγνωρίσει τον αληθινό Χριστιανό». 

Πηγή: ΘΕΟΔΡΟΜΙΑ, Τριμηνιαία Έκδοση Ορθοδόξου Διδαχής – Μάρτιος 2012 

Παρασκευή, 20 Οκτωβρίου 2017

(†) Ἐπίσκοπος Αὐγουστίνος Καντιώτης: Περὶ διακοπῆς μνημοσύνου σὲ Πατριάρχη .

π. Αυγουστ

Πως φθάσαμε στήν διακοπή τοῦ μνημοσύνου του πατριάρχου Αθηναγόρα το 1970

[Στὴν περίπτωσι αὐτή, πού «γυμνῇ τῇ κεφαλῇ» κηρύττει διδασκαλίες ἀντορθόδοξες, δὲν ἀπαιτεῖται προηγουμένως ἀπόφασι καθαιρέσεως ἀπὸ ἁρμόδιο συνοδικὸ δικαστήριο·…

ἡ καθαίρεσις ἐπέρχεται αὐτομάτως κατὰ τὸν ΙΕ΄ κανόνα τῆς Πρωτοδευτέρας Συνόδου, τὸν ὁποῖο καὶ ἐγὼ ὡς ἱεροκῆρυξ εἶχα μνημονεύσει καὶ εἶχα ζητήσει ἀπὸ τοὺς ἀρχιερεῖς τῆς Β. Ἑλλάδος νὰ τὸν ἐφαρμόσουν καὶ νὰ διακόψουν τὴν κοινωνία μὲ τὸν οἰκουμενικὸ πατριάρχη.]

Τί προηγήθηκε (Φεβρ. 1970). Μόλις ἔγινα ἐπίσκοπος ὡρισμένοι παλαιοημερολογῖται μὲ κατηγοροῦσαν, ὅτι δὲν ἔπαυσα τὸ μνημόσυνο τοῦ πατριάρχου Ἀθηναγόρα, ποὺ δὲν ὀρθοτομεῖ τὸν λόγο τῆς ἀληθείας, καὶ δὲν τὸν ἀπεκήρυξα ὡς αἱρετικό.

Τὸ μνημόσυνο τοῦ πατριάρχου στὴν θ. λειτουργία, τὸ «Ἐν πρώτοις μνήσθητι, Κύριε, … ὃν χάρισαι ταῖς ἁγίαις σου ἐκκλησίαις ἐν εἰρήνῃ, σῷον, ἔντιμον, ὑγιᾶ, μακροημερεύοντα καὶ ὀρθοτομοῦντα τὸν λόγον τῆς σῆς ἀληθείας», ὅπως παρατηρεῖ ὁ π. Ἐπιφάνιος Θεοδωρόπουλος, δὲν ἔχει τὴν ἔννοια βεβαιώσεως ὅλων αὐτῶν· ἐκφράζει εὐχή, ὁ Κύριος νὰ χαρίζῃ στὸν ἐπίσκοπο ἢ στὸν πατριάρχη ψυχικὴ εἰρήνη, σωματικὴ ὑγεία, ἀγαθὴ φήμη, καὶ διδασκαλία κατὰ πάντα ὀρθόδοξη.

Ὁ πατριάρχης Ἀθηναγόρας χωρὶς ἀμφιβολία εἶχε προβῆ σὲ ἐνέργειες, ποὺ τὸν ἔφεραν μακριὰ ἀπὸ τὸ ὀρθόδοξο φρόνημα· μοῦ ζητοῦσαν λοιπὸν νὰ τὸν κηρύξω γι᾿ αὐτὲς αἱρετικό, νὰ τὸν διαγράψω ἀπὸ τὰ δίπτυχα καὶ νὰ παύσω τὸ μνημόσυνό του.

Τοὺς ἀπήντησα, ὅτι ὡρισμένες ἐνέργειες τοῦ πατριάρχου ἦταν παραβάσεις ἱ. κανόνων πού, ἂν ἀποδειχθοῦν ἀληθινές, συνεπάγονται καθαίρεσι. Ἀλλὰ ποιός θὰ τοῦ ἐπιβάλῃ τὴν καθαίρεσι; Τὸ ἁρμόδιο ὄργανο γιὰ κληρικοὺς εἶνε ἡ Σύνοδος, καὶ γιὰ τὸν οἰκουμενικὸ πατριάρχη ἡ Ἱεραρχία τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας. Ἀλλὰ δυστυχῶς δὲν κατέστη ὑπόδικος ἐνώπιον αὐτῆς, καὶ ἔτσι παρέμενε στὸ θρόνο.

Ὅπως ἔλεγε ὁ ἀείμνηστος μητροπολίτης πρ. Φλωρίνης Χρυσόστομος Καβουρίδης ὁ ἀρχιεπίσκοπος τῶν παλαιοημερολογιτῶν, ἡ καθαίρεσι καὶ ὁ ἀφορισμὸς διακρίνονται σὲ «δυνάμει» καὶ σὲ «ἐνεργείᾳ».

Κληρικὸς ποὺ ξέφυγε ἀπὸ τὴν Ὀρθοδοξία, μέχρις ὅτου κριθῇ ἀπὸ Σύνοδο, μπορεῖ νὰ θεωρηθῇ δυνάμει καθῃρημένος· ἐνεργείᾳ καθῃρημένος καθίσταται μόνο μετὰ ἀπὸ συνοδικὴ κρίσι. Τὸ ίδιο λέει καὶ ὁ ἅγιος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης στὸ Πηδάλιο (Ἀθῆναι 19829, σ. 4-5).

Αὐτὰ ἰσχύουν γιὰ τὶς ἀντικανονικὲς ἐνέργειες τοῦ πατριάρχου. Γιὰ παραβάσεις δηλαδὴ ἱ. κανόνων ἐθεωρεῖτο δυνάμει καθῃρημένος, δὲν ἦταν ὅμως καὶ ἐνεργείᾳ.

Ἀλλ᾿ ὑπῆρχαν καὶ ἐνέργειές του ποὺ ἔθιγαν δόγματα. Καὶ στὴν περίπτωσι αὐτή, ἀφοῦ «γυμνῇ τῇ κεφαλῇ» κηρύττει διδασκαλίες ἀντορθόδοξες, δὲν ἀπαιτεῖται προηγουμένως ἀπόφασι καθαιρέσεως ἀπὸ ἁρμόδιο συνοδικὸ δικαστήριο· ἡ καθαίρεσις ἐπέρχεται αὐτομάτως κατὰ τὸν ΙΕ΄ κανόνα τῆς Πρωτοδευτέρας Συνόδου, τὸν ὁποῖο καὶ ἐγὼ ὡς ἱεροκῆρυξ εἶχα μνημονεύσει καὶ εἶχα ζητήσει ἀπὸ τοὺς ἀρχιερεῖς τῆς Β. Ἑλλάδος νὰ τὸν ἐφαρμόσουν καὶ νὰ διακόψουν τὴν κοινωνία μὲ τὸν οἰκουμενικὸ πατριάρχη.

Γιατί τώρα, μὲ ρωτοῦσαν, ποὺ γίνατε ἐπίσκοπος τῆς Βορείου Ἑλλάδος, δὲν ἐφαρμόζετε ὁ ίδιος τὸν κανόνα καὶ δὲν διακόπτετε τὴν πνευματικὴ σχέσι μὲ τὸν πατριάρχη;

Ἀπάντησις. Ἐξακολουθῶ νὰ πιστεύω ὅ,τι πίστευα καὶ τότε. Δὲν ἐφαρμόζω ὅμως ἀκόμη τὸν κανόνα αὐτόν, ὄχι διότι φοβοῦμαι· διεκινδύνευσα ἤδη τὸ θρόνο κατ᾿ ἐπανάληψιν γιὰ τὴν ἐφαρμογὴ ἱ. κανόνων. Ἀλλ᾿ ἐνῷ ἔχω τὴν ἀπόφασι νὰ τὸν ἐφαρμόσω, τρέμω καὶ ἰλιγγιῶ ἐμπρὸς στὴν εὐθύνη ἀπέναντι στὸ Θεὸ καὶ τοὺς ἀνθρώπους γιὰ μία ἐνέργεια ποὺ θὰ ἔχῃ χαρακτῆρα δονήσεως μέσα στὴν Ὀρθόδοξο Ἐκκλησία.

Ἐρευνῶ λοιπὸν καὶ βασανίζω τὸ πρᾶγμα βαθύτερα, καὶ περιμένω πληροφορία τῆς συνειδήσεώς μου, ἡ ὁποία ἰσχυρῶς νὰ μὲ πείθῃ ὅτι ἤγγικεν ἡ ὥρα.

Παρακολουθῶ μὲ προσοχὴ καὶ ἀγωνία τὴν ἐξέλιξι τῆς καταστάσεως. Βλέπω, ὅτι καὶ ἄλλοι ἀρχιερεῖς τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος ἀνησυχοῦν καὶ διερωτῶνται· ποῦ πᾶμε; Κάτι φοβερὸ ἐγκυμονοῦν οἱ καιροί μας. Συνεχῶς προετοιμάζω τὴν ψυχή μου, τὸ ποίμνιό μου, καθὼς καὶ τὶς ψυχὲς τῶν φίλων ἀναγνωστῶν, γιὰ τὴν κρίσιμη ὥρα τῆς Ὀρθοδοξίας. Είθε ὁ Κύριος ἀποτρέψῃ ἀπὸ μᾶς τὸ πικρὸ ποτήριο. Είθε νὰ μὴ διασπασθῇ ἡ ἑνότης διὰ τῆς πραγματοποιήσεως ἐνδομύχων πόθων ὡρισμένων οἰκουμενιστῶν ταγῶν τῆς Ἐκκλησίας.

Ἐν πάσῃ ὅμως περιπτώσει τὸ πότε καὶ πῶς θὰ ἐφαρμόσω τὸν ἀνωτέρω κανόνα, δὲν θὰ μοῦ τὸ ὑποδείξουν ἀνεύθυνα πρόσωπα, ἀλλὰ ἡ συνείδησί μου, ἀκούγοντας καὶ τὴ φωνὴ τοῦ λαοῦ ἐκείνου ποὺ ἀγωνίσθηκε μαζί μου σὲ ἡμέρες σκληρᾶς δοκιμασίας (Ἡ κανονικότης τῆς ἐκλογῆς καὶ χειροτονίας μου, Ἀθῆναι 1990, σσ. 144-151).

Διακοπή μνημοσύνου του πατριάρχου Αθηναγόρα

Ἡ παῦσις ἔγινε πλέον (Μάρτιο 1970). Ἐπικροτῶ τὴν πρᾶξι τοῦ μητροπολίτου Ἐλευθερουπόλεως Ἀμβροσίου, ποὺ ἔπαυσε τὸ μνημόσυνο τοῦ πατριάρχου Ἀθηναγόρα ἐξ αἰτίας καὶ νεωτέρων δηλώσεών του περὶ κοινοῦ ποτηρίου, πρωτείου, ἀλαθήτου καὶ φιλιόκβε. Ἡ παῦσις ὁπωσδήποτε θὰ ἐπεκταθῇ. Καὶ ἄλλοι ἱεράρχαι ἑτοιμάζονται νὰ διαμαρτυρηθοῦν. Ἡ κατάστασι ἐκτραχύνεται. Τὸ σκάνδαλο παίρνει διαστάσεις. Τὸ γόητρο τοῦ Πατριαρχείου πέφτει. Πλησιάζει κάποια τρομακτικὴ διάσπασις τῆς ἑνότητος τοῦ ὀρθοδόξου κόσμου· θὰ ἐπακολουθήσῃ πνευματικὸς ὄλεθρος.

Νά τ᾿ ἀποτελέσματα τοῦ διαλόγου ποὺ ἄρχισαν πάπας καὶ πατριάρχης. Ὁ διάλογος εἶνε πονηρὴ παγίδα τοῦ παπισμοῦ γιὰ νὰ διαλύσῃ τὴν Ὀρθοδοξία.

Ἡ Διαρκὴς Ἱ. Σύνοδος, ὅπως παρετήρησαν καὶ ἄλλοι, δὲν μπορεῖ ν᾿ ἀντιμετωπίσῃ τὴν κατάστασι. Εἶνε ἀνάγκη νὰ συγκληθῇ ἡ Ἱεραρχία τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, ἡ ὁποία στὸ κεφαλαιῶδες τοῦτο ζήτημα εἶμαι βέβαιος ὅτι μὲ θαυμαστὴ ἑνότητα θὰ στηλιτεύσῃ τὶς παρεκκλίσεις ἀπὸ τὶς ἀρχὲς τῆς Ὀρθοδοξίας καὶ θ᾿ ἀπευθύνῃ διάγγελμα πρὸς ὅλο τὸν ὀρθόδοξο κόσμο, ποὺ εἶνε ἀπογοητευμένος ἀπὸ τὶς ἀντικανονικὲς καὶ ἀντορθόδοξες ἐνέργειες τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου. Ἴσως ὁ πατριάρχης, πρὸ τοῦ κινδύνου καταδίκης του ἀπὸ ὅλη τὴν Ἱεραρχία, ν᾿ ἀνανήψῃ.

Ἡ Διαρκὴς Ἱ. Σύνοδος, ἀμέσως μετὰ τὴ δημοσίευσι τῶν φρικωδῶν δηλώσεων τοῦ πατριάρχου περὶ πρωτείου, ἀλαθήτου τοῦ πάπα καὶ φιλιόκβε, θὰ ἔπρεπε νὰ συγκληθῇ σὲ ἔκτακτη συνεδρίασι, ν᾿ ἀπευθύνῃ ἐρώτημα στὸν πατριάρχη ἂν εἶνε ἀκριβεῖς ἢ ὄχι οἱ δηλώσεις, καὶ νὰ καθησυχάσῃ τὸν ὀρθοδόξου λαοῦ.

Ἱεράρχαι ποὺ διαμαρτυρήθηκαν ἢ καὶ ἔπαυσαν τὸ μνημόσυνο, ὄχι μόνο ἀπαλλάσσονται ἀπὸ εὐθύνη, ἀλλὰ εἶνε καὶ ἄξιοι ἐπαίνου, διότι ἑρμήνευσαν ὀρθὰ τὸν ΙΕ΄ κανόνα τῆς Πρωτοδευτέρας Συνόδου.

Δημιουργήθηκε σοβαρὸ ζήτημα πίστεως καὶ κρίσεως τῆς ὀρθοδόξου συνειδήσεως, τὸ ὁποῖο μόνο ἡ Ἱεραρχία μπορεῖ ν᾿ ἀντιμετωπίσῃ. Τὶς τυχὸν ἐναντίον διαμαρτυρομένων ἱεραρχῶν φωνὲς ἀπίστων, ἀθέων, πνευματιστῶν, μασόνων, οἱ ὁποῖοι εἶνε ψυχροὶ καὶ ἀδιάφοροι καὶ ληξιαρχικῶς μόνο ἀνήκουν στὴν Ὀρθόδοξο Ἐκκλησία, πρέπει νὰ περιφρονήσουμε σὰν γαυγίσματα μικρῶν σκύλων, ὅπως διδάσκουν ἀείμνηστοι πρόμαχοι τῆς Ὀρθοδοξίας. Ἂς ἀκούσουμε τὰ πιστὰ τέκνα τῆς Ὀρθοδοξίας, τὰ ὁποῖα ἀπὸ κάθε σημεῖο τῆς Ἑλλάδος στρέφουν ἐναγωνίως τὰ βλέμματά τους πρὸς τοὺς ποιμένας, ζητώντας ῥωμαλέα ὑπεράσπισι τῆς πατροπαραδότου εὐσεβείας (Ἀπολογισμὸς μιᾶς 4ετίας, Ἀθῆναι 1971, σσ. 123-125).

Μετὰ τὴν διακοπή (Φεβρ. 1973). Μᾶς κατηγοροῦν, ὅτι δὲν σεβόμεθα τὸ Πατριαρχεῖο, διότι ὅλως αὐθαιρέτως διεκόψαμε τὸ μνημόσυνο τοῦ ὀνόματος τοῦ πατριάρχου.

Ὄχι, ἀδικοῦν τὴν ἀλήθεια ὅταν λένε «ὅλως αὐθαιρέτως». Τὸ ἀληθὲς εἶνε τὸ τελείως ἀντίθετο.

Ἐὰν ἀνοίξετε τὸ Πηδάλιο καὶ μελετήσετε τὸν ΙΕ΄ κανόνα τῆς Πρωτοδευτέρας Συνόδου, τότε θὰ δῆτε ὅτι ὄχι «ὅλως αὐθαιρέτως» ἀλλὰ «ὅλως κανονικῶς» διεκόψαμε τὴ μνημόνευσι τοῦ πατριάρχου. 

Τὴν διεκόψαμε μετὰ ἀπὸ φρικώδεις δηλώσεις του περὶ πρωτείου καὶ ἀλαθήτου τοῦ πάπα, περὶ φιλιόκβε κ.λπ.. «Γυμνῇ τῇ κεφαλῇ» διεκηρύσσοντο, σὲ παγκόσμιο κλίμακα, ἀντορθόδοξες διδασκαλίες, ποὺ ἔχουν καταδικασθῆ ἀπὸ πλῆθος Συνόδους.

Οἱ δὲ τρεῖς μητροπολῖται τῆς Βορείου Ἑλλάδος, οἱ ὁποῖοι μὲ πόνο ψυχῆς προχωρήσαμε στὴν διακοπὴ τοῦ πατριαρχικοῦ μνημοσύνου, μὲ ἔγγραφο πρὸς τὴν Ἱ. Σύνοδο δηλώσαμε ὅτι, ἐὰν ὁ πατριάρχης διέψευδε τὶς σχετικὲς δηλώσεις, ἐμεῖς θὰ ἐπαναλαμβάναμε τὸ μνημόσυνο.

Ἀλλὰ δυστυχῶς ἐκεῖνος ἐπέμεινε στὶς πεπλανημένες ἀντιλήψεις του. Τὸ δὲ γεγονὸς ὅτι ἡ Ἱ. Σύνοδος, παρ᾿ ὅλες τὶς πιέσεις ποὺ δέχθηκε, δὲν προχώρησε νὰ ἐπιβάλῃ κυρώσεις ἐναντίον μας, δείχνει ὅτι κατὰ βάθος ἀνεγνώριζε τὴν ὀρθότητα τῆς ἐνεργείας μας.

Προσέφερε δὲ ἡ ἐνέργειά μας αὐτὴ ὑψίστη ὑπηρεσία στὸ Πατριαρχεῖο, διότι ὑπῆρξε ἕνα φρένο στὸν πατριάρχη, ποὺ ἔσπευδε πυραυλοκινήτως πρὸς ἄκαιρον ἕνωσιν μὲ τοὺς παπικούς (Ἀπαντήσεις ἐπὶ ἐκκλησιαστικῶν θεμάτων, Ἀθῆναι 1973, σσ. 49-50).

† ἐπίσκοπος Αυγουστίνος Καντιώτης
Πηγή:augoustinoskantiotis& tideon.org
http://aktines.blogspot.gr/2016/08/blog-post_51.htm

ΠΗΓΗ

Πέμπτη, 19 Οκτωβρίου 2017

ΤΟ ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ ΣΗΜΕΡΑ (ΦΩΣ ΚΑΙ ΣΚΟΤΟΣ, ΑΡΕΤΗ ΚΑΙ ΚΑΚΙΑ) – ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΛΗΘΙΝΟΥΣ ΜΟΝΑΧΟΥΣ, ΠΟΥ ΑΚΤΙΝΟΒΟΛΟΥΝ ΚΑΤΙ ΑΠΟ ΘΑΒΩΡΕΙΟ ΦΩΣ, ΜΕ ΠΟΛΥ ΣΕΒΑΣΜΟ ΛΕΓΩΜΕ: ΜΗ ΣΑΣ ΤΡΟΜΑΖΕΙ Η ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΙΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ; ΕΞΕΓΕΡΘΗΤΕ. ΟΙ ΠΡΑΕΙΣ ΓΕΝΗΤΕ ΜΑΧΗΤΑΙ. ΩΣ ΕΝΑΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΑΓΩΝΙΣΘΗΤΕ ΜΕΧΡΙΣ ΑΙΜΑΤΟΣ, ΜΕΧΡΙ ΔΙΩΓΜΩΝ & ΜΑΡΤΥΡΙΟΥ, ΕΝΤΕΙΝΕΤΕ ΟΛΑΣ ΤΑΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑΣ ΣΑΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ & ΤΟΤΕ Η ΕΡΗΜΟΣ & ΠΑΛΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΩΣ ΘΑ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ (ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΦΛΩΡΙΝΗΣ ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΣ)


Ἀπόσπασμα «Χριστιανικης Σπίθας» φυλ. 267, Δεκέμβιος 1963
Τοῦ Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αὐγουστίνου Καντιώτου

Γ΄. ΤΟ ΠΑΡΟΝ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ

Φῶς καὶ σκότος, ἀρετὴ καὶ κακία

Ἐὰν ἐλέγομεν ὅτι ἐν τῶ Ἁγίω Ὄρει δὲν ὑπάρχουν πλέον σήμερον μοναχοί, οἱ ὁποῖοι νὰ ζοῦν τὸ μοναχικὸν ἰδεῶδες, θὰ διεπράττομεν ἀδικίαν μεγάλην. Ὄχι. Τοιαύτην ἀδικίαν δὲν θὰ διαπράξωμεν ἡμεῖς. Καὶ ἐν τῶ σιδηρῶ τούτω αἰῶνι ὑπάρχουν, ὅπως καὶ ἄλλοτε εἴπομεν, ὑπάρχουν μοναχοί, οἱ ὁποῖοι ζοῦν τὸ μοναχικὸν ἰδεώδες, ὠς τοῦτο ὑποτυποῦται εἰς τὰ περὶ τοῦ Ὀρθοδόξου μοναχισμοῦ βιβλία τῶν Πατέρων καὶ Διδασκάλων τῆς Ἐκκλησίας μας. Ὑπάρχουν ἀκτήμονες μοναχοί, ἀετοὶ ὑψιπέτιδες. Ὑπάρχουν ἀσκηταί, οἱ ὁποῖοι διὰ τῆς ἱερᾶς θεωρίας καὶ συνεχοῦς μελέτης εἰς ἄλλο θαβώρειον ὄρος μεταβάλλουν τὸ Ἅγιον Ὄρος καὶ δύναται νὰ ἐπαναλάβουν τὸ τοῦ Πέτρου: «Κύριε καλὸν ἡμᾶς ὧδε εἶναι». Ὑπάρχουν πνεύματα ἐξαϋλωμένα, ἱπτάμενα διὰ τῶν πτερύγων τῆς νοερᾶς, τῆς ἀδιαλείπτου προσευχῆς εἰς οὐρανίους κόσμους, εἰς τοὺς ὁποίους τὸ βέβηλον δὲν δύναται νὰ εἰσχωρήση (Ἴδε βιβλίον ἀρχιμ. Γαβριὴλ Διονυσιάτου ἡγουμένου Ἱ.Μ. Ἁγίου Διονυσίου, Λαϋσαϊκὸν Ἁγίου Ὄρους, Βόλος 1953). Ὑπάρχουν ἐν τῶ Ἁγίω Ὄρει ἅγιαι ὑπάρξεις, «ὦν οὐκ ἄξιος ὁ κόσμος» ἐν ταῖς ὀπαῖς καὶ σπηλαίοις τὸν μοναχικὸν δίαυλον ἐν ἄκρα αὐταπαρνήσει διανύοντες. Πρὸ τοιούτων ὑπάρξεων τίς δύναται νὰ μὴ ἀποκαλυφθῆ; Διότι ὅ,τι εἶνε ἀληθινόν, καὶ ἐχθρὸς ἀκόμη τὸ σέβεται.

Ἀλλʼ ἐὰν εἶνε ἀληθές, ὅπως εἶνε ἀληθὲς ὅτι ἐν τῶ Ἁγίω Ὄρει ὑπάρχει ἁγιότης, ἐπίσης εἶνε ἀληθὲς ὅτι ἐν τῶ Ἁγίω Ὄρει ὑπάρχει καὶ τὸ κακὸν καί, δυστυχῶς, τὸ κακὸν εἰς πολλὰ σημεῖα τῆς μοναχικῆς ζωῆς καὶ πολιτείας φαίνεται τώρα τελευταίως νὰ ὑψώνη θρασεῖαν τὴν κεφαλήν, νὰ νικᾶ καὶ νὰ θριαμβεύη. Δὲν πρέπει νὰ τὸ ἀποκρύψωμεν.Δὲν ὠφελεῖ νὰ τὸ ἀποκρύψωμεν. Διότι, ὡς λέγουν οἱ Πατέρες, νόσος κρυπτομένη νόσος ἀνίατος. Θʼ ἀναφέρωμεν ἑδῶ μερικὰ συμπτώματα, τὰ ὁποῖα μαρτυροῦν ὅτι ὑπάρχουν ἔλκη, ἔλκη ποὺ κρύπτονται κάτω ἀπὸ τὴν μέλαιναν ἐνδυμασίαν καὶ βόσκουν καὶ ὑποσκάπτουν τὰ βάθρα τῆς πνευματικῆς ζωῆς καὶ πολιτείας. Ὅπως ὀρθῶς παρατηρεῖ ὁ Ἅγιος Ἰσίδωρος Πηλουσιώτης, ὁ δριμὺς οὗτος ἐλεγκτὴς τῶν ἠθικῶν παρεκτροπῶν τῶν ἐν κόσμω ἀλλὰ καὶ τῶν ἐν τῶ ἐρήμω βιούντων, δὲν εἶνε τὸ ράσον καὶ ἡ γενειάς, δὲν εἶνε «τρίβωνος καὶ ὑπήνης ἐπείδειξις» ἀσφαλὴς ἀπόδειξις ἀσκήσεως. Δύναται κᾶτω ἀπὸ τὸ κοσμικὸν ἔνδυμα νὰ κρύπτεται ἄγγελος, ὅπως δύναται καὶ κάτω ἀπὸ τὸν καλογηρικὸν ράσον νὰ κρύπτεται σατανᾶς. Καὶ τὸ Ἅγιον Ὄρος δὲν κινδυνεύει τόσον ἐκ τῶν ἔξωθεν, ἀλλὰ ἐκ τῶν ἔσωθεν, ἐκ τῶν μοναχῶν ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι διὰ τῆς καθόλου ἀγωγῆς των, ἀναξίως τῶν ἱερῶν παραδόσεων τοῦ μοναχισμοῦ, δίδουν ἄφθονον ὕλην καυχήματος τῶ Διαβόλω.


Συμπτώματα βαρείας νόσου

Ἀλλὰ ποια τὰ συμπτώματα τῆς βαρείας νόσου, ἥτις κατατρώγει τὴν καρδίαν τῆς μοναχικῆς ζωῆς; Πρῶτον σύμπτωμα ἀναφέρομεν τὴν ἐμφάνισιν τῆς πολυτελείας, τῶν περιττῶν πραγμάτων, τῆς χλιδῆς καὶ ματαιότητος, ποὺ εἰς τὸν ἱερὸν τόπον ἔρχεται εἰς ζωηρὰν ἀντίθεσιν μὲ τὴν ἄκραν λιτότητα τῶν ἁγίων ἀσκητῶν, ἀντίθεσιν τοιαύτην, ἥτις κάμνει τὸν εὐσεβῆ ἐπισκέπτην νὰ ἐνθυμῆται τὸ ρητὸν τοῦ Ἀποστόλου Παύλου: «ὅς μὲν πεινᾶ, ὅς δὲ μεθύει» (Α΄ Κορινθ. 11, 21).

Φλογερὸς ὑμνητὴς τοῦ μοναχικοῦ βίου, εὐσεβὴς καθηγητὴς τοῦ Ἐθνικοῦ Πανεπιστημίου ὄχι θεολόγος, ἀλλὰ φιλόλογος, μετὰ λύπης παρατηρῶν τὴν ἐν τῶ ἁγίω Ὄρει ἀντίθεσιν μεταξὺ πολυτελείας καὶ λιτότητος, ἔγραφε πρὸ ἐτῶν τὰ ἐξῆς: Ἄλλοι (ἐκ τῶν καλογήρων) πατῶντες ἐπὶ ταπήτων καὶ ἐνδιαιτώμενοι ὡς μεγιστᾶνες, χέρια λευκά, ἀμάθητα ἀπὸ τὸν κόπον, νυσταλέα μάτια τῆς ἁμαρτίας (τῆς νοσταλγίας τοῦ κόσμου) καὶ ἄλλοι ἀμπελικοί, καὶ βοσκοὶ καὶ θαλασσινοὶ καὶ ἐργοχειράδες ποὺ πελεκοῦν καὶ γλύφουν σταυρούς, εἰκόνες, κουτάλια καὶ πλέκουν κάλτσες καὶ σκάβουν κιʼ ἀπὸ τὰ εὐλογημένα των χέρια, ἀπὸ τὸν ἱδρῶτα τοῦ ἀσάρκου σώματός των θʼ ἀγορασθῆ τὸ κριθαρένιο ψωμὶ καὶ τὸ λίγο κρασὶ ποὺ θὰ τοὺς συντροφεύση κατὰ τὰς ἡμέρας ὅπου δὲν ξηφροφαγοῦν. Κόσμος ἀνόμοιος… Ἄλλος δὲ λογοτέχνης καὶ ἀκαδημαϊκὸς ἐπισκεφθὴς τῆν πολυτελεστέραν τῶν ἰδιορρύθμων Ἱ. Μονῶν ἔμεινε κατάπληκτος ἐνώπιον κοσμικῆς (λάθος καλογερικῆς) τραπέζης, εἰς τὴν ὁποίαν παρετέθη σειρὰ ἀλλεπαλλήλων πινακίων ποὺ ἐσχημάτιζον πυραμίδα καὶ ἔκ τινος ἰδιαιτέρου φαγητοῦ, ποὺ ἐγεύθη, καλογερικῆς κατασκευῆς νικώσης καὶ τὸν καλύτερον κοσμικὸν μάγειρον, ἔλαβε δυστυχῶς ἀφορμὴν ὁ κύριος αὐτὸς νὰ διακωμωδήση τὴν ἀσκητικὴν ζωὴν καὶ νὰ ἑρμηνεύση σεξουαλικῶς τὴν τέχνην τοῦ καλογήρου μαγείρου προσπαθοῦντος νὰ ἱκανοποιήση πλουσίως τὸ αἰσθητήριον τῆς γεύσεως καὶ τοῦτο πρὸς ἀποζημίωσιν ἄλλων ἡδονῶν ποὺ ἀπωλέσθησαν ἐν τῶ καλογερισμῶ…

Ἄλλο σύμπτωμα τῆς βαρείας Ἁγιορειτικῆς νόσου εἶνε ὅτι ἡ ἐξουσία οὐχὶ σπανίως ἐκφεύγει ἐκ τῶν χειρῶν τῶν ἁγίων καὶ περιέρχεται εἰς χεῖρας ἀναξίων ὑποκειμένων, οἱ ὁποῖοι διοικοῦν σατραπικῶς καὶ λυμαίνονται τὸ ἱερὸν χρῆμα τῶν Ἱ. Μονῶν. Φρίττει τις ἀναγινώσκων ἀντίγραφα καταδικαστικῶν ἀποφάσεων, διʼ ὦν ἄτομα μηδεμίαν ἐσωτερικὴν σχέσιν ἔχοντα μὲ τὴν εὐσέβειαν, ἀλλὰ ὑποκριμόμενα ταύτην κατώρθωσαν νὰ κυριαρχήσουν ἐν τῆ διοικήσει καὶ διαχειρήσει, νὰ ὀνομασθοῦν προϊστάμενοι, καὶ ὡς προϊστάμενοι νὰ ἔχουν ἐλευθερία κινήσεως, νὰ ἐξέρχωνται ἐκ τοῦ Ἁγίου Ὄρους διὰ νὰ κατασπαταλοῦν τὸ ἱερὸν χρῆμα ζῶντες μετὰ πορνῶν καὶ παλλακίδων. Ἕνας ἐξ αὐτῶν περιεφέρετο ἐν τῶ κόσμω ὑπὸ διάφορα ψευδώνυμα, ἕως ὅτου ἐνέπεσεν εἰς τὰ δίκτυα τῆς Ἀστυνομίας. Ἄλλοι δὲ μοναχοὶ καταλλήλως διαπορθμεύουν τὸ ἱερὸν χρῆμα εἰς συγγενικά των πρόσωπα καὶ προικίζουν ἀδελφὰς καὶ ἀνεψιὰς καὶ ὑποστηρίζουν συγγενεῖς ἀπίστους καὶ ἀθέους καὶ μυκτηριστὰς παντὸς ἱεροῦ καὶ ὀσίου. Ἡ συμπρωτεύουσα τῆς Ἑλλάδος, ἡ ὡραία Θεσσαλονίκη, ἔχει κατασκανδαλισθῆ ἐκ τῆς διαγωγῆς τῶν μεγιστάνων τούτων τῆς μοναχικῆς πολιτείας…

Τρίτον σύμπτωμα. Αἱ ἀδικίαι τῶν κυριάρχων Μονῶν εἰς βάρος κελλιωτῶν, αἱ προστριβαὶ καὶ αἱ ἔριδες περὶ τῶν ὀρίων καὶ δικαιωμάτων. (Ἴδε ὁ Καταστατικὸς Χάρτης τοῦ Ἁγίου Ὄρους καὶ αἱ ἐξ αὐτῶν ἀδικίαι κατὰ τῶν κελλιωτῶν, Ἀθῆναι 1931). Τέταρτον σύμπτωμα! Ἀλλὰ πῶς τοῦτο νʼ ἀναφέρωμεν; Πρέπει τις νὰ κλαίη καὶ νʼ ἀναστενάζη, διότι ἐν τῶ Ἁγίω Ὄρει φρικώδη ἁμαρτήματα, τὰ ὁποῖα ἀποφεύγωμεν νὰ κατονωμάσωμεν, κατώρθωσαν νὰ εὕρουν καὶ ἐκεῖ λιπαρὸν ἔδαφος καλλιεργείας… Ὑπὸ τὰς ἀνωτέρω συνθήκας εὐλαβεὶς μοναχοὶ ὑποφέρουν ψυχικῶς καὶ οἱ πλέον εὐαίσθητοι ἐξ αὐτῶν ἐγκαταλείπουν τὰς Μονὰς καὶ ἀναζητοῦν εἰς τὰς ὀπὰς καὶ τὰ σπήλαια τοῦ Ἁγίου Ὄρους καταφύγιον διὰ νὰ ζήσουν κατὰ μόνας ἤ καὶ ἐξέρχονται τοῦ Ἁγίου Ὄρους, διότι δὲν δύνανται κατὰ τὰς ὥρας τῶν ἱερῶν ἀγρυπνιῶν οἱ ἄλλοι νʼ ἀνοίγουν τὰ ραδιόφωνά των καὶ νʼ ἀκούουν πορνικὰ ἄσματα ἡμετέρων καὶ ξένων ραδιοφωνικῶν σταθμῶν… Θὰ ἔπρεπε νὰ ζῆ σήμερον ἕνας Εὐστάθιος Θεσσαλονίκης, ἵνα δεόντως περιγράψη καὶ καυτηριάση τὰς φοβερὰς παρεκτροπὰς ἐκ τῆς ἀληθοῦς μοναχικῆς ζωῆς τῶν ἀμονάχων ἐκείνων μοναχῶν, οἱ ὁποῖοι κάτω ἀπὸ τὸ ράσον κρύπτουν ὁλόκληρον λεγεῶνα κακιῶν, μικρῶν καὶ μεγάλων δαιμονίων. Ὡς ἔγραψεν εἰς εἰδικὸν φυλλάδιον ἐκλεκτὸς μοναχός, ἐξ ἄλλων τινῶν ἀπόψεων κρίνων τὴν ἐν τῶ Ἁγίω Ὄρει κινδυνεύουσαν νὰ δημιουργηθῆ ἐκεῖ παγίαν κατάστασιν, ὄντως τὸ Ἅγιον Ὄρος εὑρίσκεται ΕΝ ΚΙΝΔΥΝΩ.

Ἀλλὰ τί πρέπει νὰ γίνη διὰ νὰ σωθῆ τὸ Ἅγιον Ὄρος ἐκ τῆς βεβαίας καταστροφῆς πρὸς τὴν ὁποίαν ὁλοταχῶς φέρεται, ἐὰν συνεχισθῆ ἡ ἐκεῖ ἐπικρατοῦσα ἀθλία κατάστασις;

Ἐπανάστασις ῥιζικὰ μέτρα
Ἁρμόδιοι διὰ τὴν ὑπόδειξιν τῶν δεόντων γενέσθαι εἶνε οἱ εὐλαβέστατοι, οἱ ζηλωταὶ μοναχοί. Αὐτοὶ δὲν πρέπει νὰ θεώνται ἀπαθῶς τὴν κατάστασιν, ἀλλʼ ὀφείλουν νὰ ἐπαναστατήσουν ἐπανάστασιν εἰρηνικὴν καὶ Ἁγίαν, ἥτις διὰ ῥιζικῶν μέτρων θὰ ἀνακόψη τὴν πρόοδον τοῦ κακοῦ καὶ θὰ συντελέση εἰς τὴν ἀνατολὴν ἐνδόξων καὶ πάλιν ἡμερῶν τῆς ἀληθοῦς μοναχικῆς ζωῆς καὶ πολιτείας.

Ἄς ἐπιτραπῆ καὶ εἰς ἡμᾶς μὲ ὅλον τὸν σεβασμὸν ποὺ τρέφομεν πρὸς τὴν ἀληθῆ μοναχικὴν ζωὴν νὰ ὑποδείξωμεν συντόμως τὰ ἐξῆς:
1 – . ΕΚΚΑΘΑΡΙΣΙΣ. Ἐπιτροπὴ τῶν πλέον ὑπερόχων μοναχῶν, τῶν διακρινομένων διὰ τὰ αὐστηρὰ ἤθη αὐτῶν, ἐξουσιοδοτουμένη δεόντως νὰ κάμνη τὸν σταυρόν της καὶ νὰ λάβη εἰς τὰς χεῖρας ἀτρομήτως τὸ κόσκινον, καὶ νὰ κοσκινίση ἀπὸ τὸ ἕνα ἄκρον ἕως εἰς τὸ ἄλλο ἄκρον τὴν χερσόνησον, μονάς, σκήτας, κελλία, καλύβας, καὶ ὅ,τι στοιχεῖον δυσήνιον εὕρη διὰ μίαν γνησίαν μοναχικὴν ζωήν, βοηθουμένη καὶ ὑπὸ τῆς Ἀστυνομικῆς Δυνάμεως νὰ περισυλλέξη καὶ ὅλον αὐτὸν τὸν κόσμον τῶν ἀτάκτως παρὰ τὴν Εὐαγγελικὴν διδαχὴν καὶ παράδοσιν περιπατούντων νὰ ἐγκλείση εἰς μίαν ἤ καὶ περισσοτέρας Ἱ. Μονάς, εἰδικῶς διαρρυθμιζομένας, ἔξωθεν τῶν ὁποίων νὰ γραφῆ τὸ περίφημον ἔμβλημα τοῦ Παχωμίου, τὸ πλέον δύσκολον γράμμα τοῦ Ἑλληνικοῦ άλφαβήτου, τὸ γράμμα Ξ. Εἰς τὰς μοναχικὰς ἀδελφότητας Ξ θὰ γίνη δεύτερον κοσκίνισμα καὶ ὅσοι ἐμφανῶς δείξουν σημεῖα μετανοίας, θὰ μείνουν καὶ θὰ μεταβληθοῦν εἰς εὔχρηστα σκεύη, οἱ δὲ ἄλλοι, ὡς σκωρία πλέον ἄχρηστος θὰ πρέπει νὰ ἐκτιναχθοῦν μακρὰν τῆς καμίνου.

2 – . ΟΛΟΣΧΕΡΗΣ ΚΑΤΑΡΓΗΣΙΣ ΤΟΥ ΙΔΙΟΡΡΥΘΜΟΥ. – Μετὰ τὴν ἀναγκαίαν ἐκκαθάρισιν πόσοι θὰ ὑπολειφθοῦν; 600, 500, 300; Εὐλογητὸς ὁ Θεός! Φθάνει ὁ ἀριθμὸς αὐτὸς διὰ νὰ φημιουργήση νέας μοναχικὰς ἀδελφότητας, αἱ ὁποῖαι ἀνάγκη νὰ ζοῦν κοινοβιακῶς, διότι τὸ κοινόβιον εἶνε ὁ ἄριστος τρόπος ζωῆς, τὸν ὁποῖον ἔζησεν ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστὸς μετὰ τῶν μαθητῶν του συμπήξας τὸ πρῶτον κοινόβιον τοῦ Χριστιανισμοῦ. Ἐνῶ τὸ ἰδιόρρυθμον εἶνε πηγὴ πάσης ἀθλιότητος ἐν τῆ μοναχικῆ ζωῆ καὶ εἶνε ἀπορίας ἄξιον πῶς μέχρι σήμερον δὲν ἔχει καταργηθῆ. Ὅταν λέγωμεν κοινόβιον νοοῦμεν ἀληθὲς κοινόβιον, διότι πολλὰ τῶν σημερινῶν κοινοβίψν ἔχουν μόνον τὸ ὄνομα τοῦ κοινοβίου, ἀλλὰ τὸ ἰδιόρρυθμον καὶ ἐκεῖ βασιλεύει. Ἀνάγκη ἀπόλυτος σὺν τῶ κοινῶ συσσιτίω, νὰ προσφέρεται τοῖς πάσιν καὶ πλούσιον πνευματικὸν συσσίτιον. Χρειάζονται κοινὴ μελέτη καὶ ἑρμηνεῖα Γραφῆς, ἐξύψωσις τῆς τυπικῆς λατρείας εἰς πνευματικήν, συχνὴ συμμετοχὴ εἰς τὸν Μυστικὸν Δεῖπνον καὶ τρὶς τῆς ἑβδομάδος σύντομος πρακτικὴ ὁμιλία τοῦ ἡγουμένου κατὰ τὸ σύστημα τοῦ Θεοδώρου τοῦ Στουδίτου.

3 – . ΣΥΝΤΑΞΙΣ ΝΕΟΥ ΚΑΤΑΣΤΑΤΙΚΟΥ ΧΑΡΤΟΥ.
Μή, σεβαστοὶ Πατέρες καὶ ἀδελφοί, μὴ ἐξαναστῆτε ἀκούοντες νέον καταστατικὸν χάρτην τοῦ Ἁγίου Ὄρους. Διότι ὁ καταστατικὸς χάρτης δὲν εἶνε ἱερὸν κείμενον ὡς αἱ Ἁγίαι Γραφαὶ καὶ οἱ ὄροι τῶν Οἰκουμενικῶν Συνόδων. Ἑξάκις ἤ ἑπτάκις μέχρι σήμερον ἔχει μεταβληθῆ, ὁ δὲ πρῶτος καταστατικὸς χάρτης, ὁ καὶ τράγος, λεγόμενος, ὑπὸ τοῦ Ἁγίου Ἀθανασίου, ἱδρυτοῦ τῆς ἁγιορειτικῆς ζωῆς συνταχθείς, ὑπῆρξε διὰ τὴν ἐποχήν του μία μεταρρύθμισις, μία ἐπανάστασις κατὰ τῆς τότε ἐν τῶ Ἁγίω Ὄρει ἐπικρατούσης μοναστικῆς καταστάσεως. Δύναται, λοιπόν, καὶ ὁ σήμερον καταστατικὸς χάρτης, βάσει τοῦ ὁποίου τὸ Ἅγιον Ὄρος κυβερνᾶται, νὰ μεταρρυθμισθῆ, καὶ νὰ γίνει τελειότερος πρὸς ἐξυπηρέτησιν τοῦ μοναχικοῦ ἰδεώδους.

4 – . Ἐπάνοδος εἰς τὴν μοναχικὴν ζωὴν τῆς παλαιᾶς διακονίας, ἥτις ἐδόξασέ ποτε τὸ Ἅγιον Ὄρος. Ἡ διακονία αὕτη εἶνε ἡ διακονία τοῦ καλλιγράφου ἤ ἀντιγραφέως βιβλίων, ἥτις ἐν τῆ συγχρόνω ἐποχῆ θὰ ὀνομασθῆ διακονία στοιχειοθέτου – τυπογράφου – βιβλιοδέτου. Ἐκ τοιούτων μοναχῶν δύναται νὰ δημιουργηθῆ ἕνα θαυμάσιον ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΝ ΤΥΠΟΓΡΑΦΕΙΟΝ, ἐκ τοῦ ὁποίου νὰ ἐξέρχωνται Ἅγιαι Γραφαί, Πατερικὰ βιβλία, Περιοδικὰ καὶ θρησκευτικὴ ἐφημερὶς διὰ τῶν ὁποίων ἡ ἐπὶ τοῦ κόσμου πνευματικὴ ἐπιρροὴ τοῦ Ἁγίου Ὄρους θὰ εἶνε τεραστία. Ἀκόμη δὲ θὰ ἠδύνατο ἐν τῶ Ἁγίω Ὄρει καὶ Ραδιοφωνικὸς σταθμὸς νὰ ἐγκαθιδρυθῆ, ὅστις ὑπὸ τὴν διοίκησιν μιᾶς ὁμάδος λογίων μοναχῶν εὑρισκόμενος θὰ μετέφερε τὴν φωνὴν τῆς Ὀρθοδοξίας εἰς τὰ πέρατα τοῦ κόσμου. Ἀκόμη… Ἄχ! Πόσα θὰ ἠδύναντο νὰ γίνουν, ἐὰν τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον ἐν ταῖς καρδιαῖς τῶν μοναχῶν ἤναπτε τὰς φλόγας μιᾶς νέας Πεντηκοστῆς.

5 – . Διὰ τὴν εὐταξίαν, τὸν συντονισμὸν καὶ δραστηριοποίησιν πάσης ἐν τῶ Ἁγίω Ὄρει γενομένης πνευματικῆς κινήσεως πρέπει νὰ ἐπανέλθη ὁ θεσμὸς τοῦ ΠΡΩΤΟΥ, τοῦ ὁποίου τώρα σκιὰ εἶνε ὁ πρωτεπιστάτης τῆς Ἱ. Κοινότητος, τῆς ἑδρευούσης ἐν Καρυαῖς.
Ὁ στενὸς χώρος δὲν μᾶς ἐπιτρέπει νὰ ἐπεκταθῶμεν ἐπὶ τῶν ἀνωτέρω. Θὰ ἐπανέλθωμεν ἴσως ἄλλοτε ἐκτέθοντες ἐκτενέστερον τὰς ἀνωτέρω σκέψεις μας, ἀφοῦ προηγουμένως ἀκούσωμεν μετὰ πάσης προσοχῆς καὶ ἄλλας φωνάς, συμφωνούσας ἤ διαφωνούσας πρὸς τὰς ἡμετέρας κρίσεις καὶ ἀπόψεις.
* * *

Καὶ ἤδη πρὸς τοὺς μοναχούς, τοὺς ἀληθινοὺς μοναχούς, οἱ ὁποῖοι ἀκτινοβολοῦν κἄτι ἀπὸ Θαβώρειο φῶς, μετὰ πολλοῦ σεβασμοῦ στρεφόμεθα καὶ λέγομεν:

Σεβαστοὶ Ἁγιορεῖται μοναχοί, εἰς οὕς τὰ τέλη τῶν αἰώνων κατήντησαν! Κατοικεῖτε εἰς μίαν εὐλογημένην χερσόνησον. Ἡ ἐδαφική της ἔκτασις εἶνε ὡς ἡ τῆς νήσου Νάξου, ἐπὶ τῆς ὁποίας ζοῦν περὶ τὰς 20 χιλιάδας κατοίκων. Σεῖς δὲ ὑπερβαίνετε τὰ 2.000 ἄτομα. Εἶσθε τὸ πλέον ἀραιοκατωκημένον μέρος τῆς Ἑλλάδος, ἱκανὸν νὰ θρέψη πενταπλάσιον πληθυσμόν. Πλοῦτος, ὑλικὸς πολύς. Πράσινος χρυσὸς ἐκ τῆς ἐκμεταλλεύσεως τῶν δασῶν ρέει, καὶ θὰ ἠδύνατο νὰ ρεύση περισσότερον… Διατελεῖτε ἀφορολόγητοί. Ἀπολαύετε αὐτονομίας, ἰδιαιτέρων προνομίων. Ἔχετε τὰς ὑλικὰς ἐκείνας προϋποθέσεις, διὰ νὰ δώσητε σάρκα εἰς ἰδέας, καὶ νὰ ἐπιτελέσητε θαύματα πρὸ τῶν ὁποίων θὰ μείνη ἔκθαμβος ἡ Ἑλλάς, καὶ ὅλος ὁ Ὀρθόδοξος κόσμος. Ἕν τι λείπει, τὸ σπουδαιότερον, ἡ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΑΝΑΣΥΓΚΡΟΤΙΣΙΣ, ἡ ὁποία τὸ νοσογόνον τέλμα εἰς ἀειρρόους πηγὰς ζώντων ὑδάτων θὰ μεταβάλη τὸ Ἅγιον Ὄρος. Πρὸς τοῦτο χρειάζεται, ὡς εἴπομεν, μία ἐπανάστασις Ὀρθοδόξων ψυχῶν. Καὶ φορεῖς τῆς ἁγίας ἐπαναστάσεως πρέπει νὰ γίνετε σεῖς, φορεὶς ἑνὸς νὲου κινήματος Ἁγίου Ἀθανασίου Ἁγιορείτου, κινήματος Κολλυβάδων. Ὑπάρχουν ἐν τῶ Ἁγίω Ὄρει τριακόσιοι μοναχοί, «ἄνδρες ἐπιθυμιῶν» τοῦ Ἁγίου Πνεύματος; Ἐὰν ὑπάρχουν, σεῖς γνωρίζετε. Φθάνουν οἱ ὀλίγοι νὰ ἐπιτελέσουν τὸ νεώτερον Ἁγιορειτικὸν θαῦμα. Ὀρθῶς ὑπεμνήσθη εἶς Πλάτων, χίλιοι Πλάτωνες, εἶς μοναχός, ἀληθὴς μοναχός, χίλιοι μοναχοί, διότι εἶς μοναχὸς θὰ εἶνε μαγνήτης ἐλκύων καὶ ἄλλους, διότι εἶς ποιῶν τὸ θέλημα τοῦ Κυρίου κρείσσων ἤ μύριοι παράνομοι.

Ὦ εὐλαβεὶς μοναχοί, δὲν σᾶς τρομάζει ἡ σημερινὴ κατάστασις τοῦ Ἁγίου Ὄρους; Ἐξεγερθῆτε. Οἱ πραεῖς γενῆτε μαχηταί (Ἰωὴλ δ΄ 11). Ὡς εἶς ἄνθρωπος ἀγωνισθῆτε μέχρις αἵματος, μέχρι διωγμῶν καὶ μαρτυρίου, νικήσατε τὸ κακόν, ἐντείνετε ὅλας τὰς πνευματικάς σας δυνάμεις, ἐκμεταλλευθῆτε μέχρι διλέπτου ὅλον τὸν ἀμύθητον ὑλικὸν καὶ πνευματικὸν πλοῦτον ποὺ περικλείει ἡ ἱερᾶ σας γῆ, καὶ τότε ἡ Ἔρημος καὶ πάλιν πνευματικῶς θὰ κυβερνήση τὸν κόσμον. Ναί! Τὸ πιστεύομεν ἀκραδάντως. Καὶ ἔστω τὸ παρὸν ὡς κραυγὴ πόνου διὰ τὴν ἐν Ἁγίω Ὄρει θλιβερὸν κατάστασιν καὶ τελευταία φωνὴ ἐπὶ τῆ λήξει τῶν ἑορτῶν τῆς χιλιετηρίδος (963-1963).