Άγιε Σιδηροκάστρου που ισχυρίζεστε πως “Δεν μπορεί ένας ιερευς να είναι περισσότερο Ορθόδοξος από έναν Μητροπολίτη”, δεν είδαμε κανένα Άγιο από τους Μητροπολίτες τα τελευταία χρόνια. Παππούληδες γίναν Άγιοι!

Του Μάνου Χατζηγιάννη
Το μόνο που καταφέρνουν οι Ιεράρχες της Ελλαδικής Εκκλησίας με τις σπασμωδικές αντιδράσεις τους με αφορμή τις διακοπές μνημονεύσεων από κατά τόπους ιερείς είναι να εξευτελίζονται στα μάτια των πιστών.

Το τελευταίο παράδειγμα ενός Επισκόπου, που ομολογουμένως δεν έχει δώσει αφορμές παλιότερα, απέδειξε πως έχουν χάσει πλήρως την ψυχραιμία τους. Ο Μητροπολίτης Σιδηροκάστρου Μακάριος μην ζυγίζοντας τα λόγια του μας είπε μεταξύ άλλων πως “Δεν μπορεί ένας ιερευς να είναι περισσότερο Ορθόδοξος από έναν Μητροπολίτη”(Δείτε το βίντεο εδώ).

Αλήθεια Άγιε Σιδηροκάστρου, πόσους Άγιους μετράει το Ορθόδοξο εορτολόγιο από την εκκλησιαστική Ιεραρχία; Παππούληδες αγιοποιήθηκαν και τους δοξάζετε και καλά κάνετε, όχι Δεσποτάδες! Αυτοί οι παπούληδες ήταν λιγότερο Ορθόδοξοι από τους Μητροπολίτες;

Αλλά δεν είναι μονάχα οι δηλώσεις του κ. Μακάριου.

Τους τελευταίους μήνες έχει καταγραφεί μια σειρά από υπερβολικές δηλώσεις

“’Όποιος διακόπτει την σχεση του με τον Επίσκοπο είναι σαν να διακόπτει την σχέση του με τον Χριστό” είπε χαρακτηριστικά ο Μητροπολίτης Λαγκαδά κ. Ιωάννης,

Ο Μητροπολίτης Φθιώτιδας σε κήρυγμά του είχε πει: «Την ευθύνη των εκκλησιαστικών ζητημάτων την έχουν οι στρατηγοί της εκκλησίας, δηλαδή οι επίσκοποί της και όχι οι απλοί στρατιώτες», ενώ παλιότερα είχε δηλώσει: “Οι Φαρισαίοι παρά το θαύμα που επετέλεσε ο Κύριος, τον κατηγόρησαν για βλασφημία κατά του Θεού. Δυστυχώς έτσι συμβαίνει και στις μέρες μας και πολλές φορές ο διάβολος εισβάλει και στους ανθρώπους της Εκκλησίας, σπέρνοντας διχόνοια .Όπως και τότε έτσι και σήμερα οι αντιλέγοντες και οι αμφισβητίες κατηγορούν το καλό και είτε λόγω της αμάθειας ή της ημιμάθειας τους διαστρεβλώνουν την αλήθεια και δυστυχώς απ’ αυτούς ξεκινούν οι έριδες και τα σχίσματα, τα οποία κομματιάζουν την Ενότητα της Εκκλησίας”.

Ο Μητροπολίτης Κορίνθου πήγε ένα βήμα παραπέρα χαρακτηρίζοντας “αίρεση” την ανυπακοή στον Επίσκοπο.

Ο Μητροπολίτης Μαντινείας Αλέξανδρος έστειλε έμμεσο πλην σαφές μήνυμα λέγοντας πως “είναι γεγονός και νόμος του Θεού, ο οποίος λέει «Μνημονεύετε των ηγουμένων ημών…» “

Όλες αυτές οι δηλώσεις μια και μόνη εντύπωση δίνουν ακόμη και στους καλοπροαίρετους. Οι Δεσπότες κάνουν τα πάντα για τα “καλά και συμφέροντα” και την καρέκλα τους! Μπορεί αυτή η εντύπωση να είναι λανθασμένη, αλλά δυστυχώς ο ένας μετά τον άλλον χάνουν την έξωθεν καλή μαρτυρία…..

ΠΗΓΗ

ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ ΑΙΡΕΤΙΚΟΣ, ΚΑΙ ΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΟΙ ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ ΓΙΑ ΝΑ ΣΩΘΟΥΜΕ; (Συμβουλες του Μητροπολιτου Φλωρινης Αυγουστινου Καντιωτου). ΔΟΥΡΕΙΟΣ ΙΠΠΟΣ ΤΩΝ ΑΙΡΕΤΙΚΩΝ, ΠΟΥ ΡΙΜΑΖΟΥΝ ΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΛΛΑΔΑ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΣ

ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ ΑΙΡΕΤΙΚΟΣ

ΚΑΙ ΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΟΙ ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ;

Συμβουλές ἀπὸ τὸν Μητροπολίτη Φλωρίνης π. Αὐγουστῖνο Καντιώτη, Ἀθηνα 14.10.1962
Νὰ μάθουμε ποιοὶ εἶνε οἱ αἰρετικοί, ἀπὸ τὸ στόμα ὀρθοδόξου ἰεράρχου καὶ νὰ μὴ πιστεύουμε τὰ πρόσωπα ἐκείνα, ποὺ ὀνομάζουν ἀδελφὲς ἐκκλησίες τοὺς αἰρετικούς.

Νὰ ἀνοίξουμε τὰ μάτια μας καὶ νὰ δοῦμε τὸν πατριάρχη Βαρθολομαῖο καὶ τοὺς οἰκουμενιστάς, ποὺ ἔγιναν Δούρειος ἴππος τῶν αἰρετικῶν. Τοὺς ἔμπασαν μέσα στὴ Μάντρα τοῦ Χριστοῦ καὶ ριμάζουν τὸ Ποίμνιο.
Νὰ κόψουμε κάθε σχέσι καὶ ἐπαφὴ μ᾽ αὐτούς, γιὰ νὰ σωθοῦμε καὶ νὰ σώσουμε τὴν Πατρίδα μας.

Οἱ κινήσεις τῶν οἰκουμενιστῶν καὶ τοῦ πατριάρχου Βαρθολομαίου μὲ τοὺς αἰρετικοὺς καὶ τοὺς ἀλλόθρησκους γίνονται πλέον φανερά. Ἡ προδοσία τῆς Ὀρθοδόξου πίστεως δὲν κρύβεται. Κυκλοφοροῦν ἄφθονα βίντεο καὶ φωτογραφίες σὲ πατριαρχικές, ἀλλὰ καὶ σὲ Ἰταλικὲς ἰστοσελίδες. Ὁ σοφὸς λόγος τοῦ Γέροντα: Ν᾽ ἀνοίγουμε τὰ μάτια μας καὶ νὰ τὰ βλέπουμε, θὰ μᾶς προστατεύει. Ὁ ἐχθρός μπῆκε μέσα στὴν Μάντρα τοῦ Χριστοῦ, μ᾽ ὅλο τὸ αἰρετικὸ καὶ ἀλλόθρησκο συγγενολόι τους καὶ οἱ ἐπίσκοποι σιωποῦν! Τὰ δῆθεν ἅγια λείψανα, ποὺ ἔρχονται μὲ τοὺς καρδιναλίους ἀπὸ τὸ Βατικανὸ εἶναι ἀπάτη τοῦ Πάπα.

Ἀκοῦστε τὸ βίντεο: https://youtu.be/Fd-3se8OFM8

ΒΙΝΤΕΟ

Ἂς μὴ κοιμόμαστε! Στὴν ἄγνοια τοῦ πιστοῦ λαοῦ 

ἐπενδύει ὁ πατριάρχης! 

Ἀλλὰ ἄγνοια σὲ θέματα πίστεως δὲν δικαιολογεῖται.

Ποιος ειναι αιρετικος…..

Ἀπόσπασμα τῆς ὁμιλίας ἀπομαγνητοφωνημένο

Αἰρετικὸς εἶναι ἐκεῖνος ποὺ δὲν συμφωνεῖ μὲ τὴν διδασκαλία τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, ὅπως τὴν ἐδίδαξαν οἱ ἅγιοι ἀπόστολοι, ὅπως ἐδίδαξαν οἱ μεγάλοι Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας καὶ ὅπως τὴν ἐρμήνευσαν οἱ Οἰκουμενικαὶ Σύνοδοι ἐν Πνεύματι Ἁγίω.
Ὅλοι αὐτοὶ ποὺ δὲν συμφωνοῦν μὲ τὴν διδασκαλία τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας λέγονται αἰρετικοί.

Καὶ ἄλλοι μὲν ἀπὸ τοὺς αἰρετικοὺς διαφωνοῦν μὲ τὴν διδασκαλία καὶ λέγουν ὅτι ὁ Χριστὸς δὲν εἶναι Θεός, ἄλλοι λέγουν ὅ,τι τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον δὲν εἶναι τὸ τρίτο πρόσωπο τῆς Ἁγίας Τριάδος. Ἀλλοι ἀσχολοῦνται μὲ ἄλλα σημεῖα τῆς Ὀρθοδόξου Πίστως μας καὶ κάθε ἕνας αἰρετικὸς κρατᾶ στὰ χέρια του μιὰ γκομολάστιχα τοῦ διαβόλου καὶ προσπαθεῖ νὰ σβήση ἀπὸ τὴν Πίστη μας, τὸ Πιστεύω μας, τὸ ἄλφα ἢ τὸ βητα σημεῖο τῆς διδασκαλίας μας.
Ἄλλοι ἀπὸ τοὺς αἰρετικοὺς φωνάζουν κάτω οἱ εἰκόνες, ἄλλοι φωνάζουν κάτω οἱ ἱερεῖς, ἄλλοι κάτω τὰ μυστήρια, ἄλλοι κάτω ἡ ἐξομολόγηση…. Ὅλα τὰ σημεῖα τῆς Ὀρθόδοξης διδασκαλίας τὰ προσβάλλουν οἱ αἰρετικοι….

Aὐτοὶ εἶνε οἱ αἰρετικοὶ ποὺ λέει ὁ ἀπόστολος Παῦλος ὅτι οἱ ποιμένες θὰ πρέπει νὰ καταβάλουν κάθε προσπάθεια γιὰ νὰ φυλάγουν τὴν ἱερά τον Ποίμνη. Θὰ μοῦ πῆτε εἶνε τόσο κακὸ νὰ ἀφαιρέση κανεὶς κάτι ἀπὸ τὴν διδασκαλία; Ἀσφαλῶς, γιατὶ λέει στὴν Ἀποκάλυψι, ὅτι ἡ Πίστις μας, ἡ Ὀρθόδοξη Πίστη, δὲν δέχεται οὔτε πρόσθεση οὔτε ἀφαίρεσι. Ὅπως τὸ μάτι μέσα, δὲν δέχεται οὔτε μία μικρὰ τρίχα, ἔτσι καὶ ἡ Ὀρθοδοξία δὲν δέχεται τίποτε ἁπολύτως, οὔτε προσθήκη οὔτε ἀφαίρεσι. Ἡ Ὀρθόδοξος πίστι εἶνε τέλεια. Δὲν ὑπάρχει τίποτε, δὲν ὑπάρχουν κενά μέσα σ᾽ Αὐτήν καὶ λέει ἡ Ἀποκάλυψις ὅτι ὅποιος τολμήση νὰ προσθέση ἢ νὰ ἀφαιρέση ἕνα γιώτα ἀπὸ τὴν Πίστι μας νὰ εἶνε ἐπικατάρατος.


Ἀπὸ τὸν καιρὸ ποὺ ἔγινε ἡ Ἐκκλησία μας ὑπήρχαν αἰρετικοί, ἀλλὰ στὶς σημερινὲς μᾶς ἡμέρες -εἶνε καὶ αὐτὸ σημεῖο! Στὰ χρόνια ποὺ ζοῦμε οἱ αἰρετικοὶ εἶναι σὰν τὶς ἀκρῖδες. Ὅπως οἱ ἀκριδες ποὺ πέφτουν στὸ χωράφι δὲν ἀφήνουν τίποτα, ξεφλουδίζουν ἀκόμη καὶ τὰ δένδρα, ἔτσι εἶνε καὶ οἱ αἰρετικοὶ. Σαν τὶς ἀκρῖδες ἔχουν πέσει στὸ περιβόλι τῆς Ὀρθοδοξίας καὶ ριμάζουν τὴν Ἐκκλησία μας.
Ποιοί εἶνε οἱ αἰρετικοὶ αὐτοί; Ποῦ νὰ τοὺς μετρήσεις! Εἷνε παπικοί, εἶνε Εὐαγγελισταί, εἶνε Διαμαρτυρώμενοι, εἶνε Οὐνῖτες, εἶνε Αὐδεντισταί, εἶνε Πεντηκοστιανοί εἶνε…


Τώρα τελευταῖα παρουσιάστηκαν κάποιοι αἰρετικοὶ ἀπὸ τὴν Ἀμερικὴ ποὺ λέγονται «Τοῦ τετραγώνου ευαγγελίου»! Ἁνθρωποι διαφόρων καταστάσεων καὶ προελεύσεων μπῆκαν στὴν Ἑλλάδα! Γιατὶ μπῆκαν;
Γιατί δυστυχῶς ἡ Ἑλλάδα μας εἶνε ἕνα ξέφραγο ἀμπέλι καὶ ὅπως στὸ ξέφραγο ἀμπέλι μπαίνουν μέσα ὅλα τὰ ζῶα καὶ τὸ καταστρέφουν, ἔτσι καὶ ἡ Πατρίδα μας εἶνε ξέφραγο ἀμπέλι. Μπῆκαν μέσα στὴν Ἑλλάδα μας οἱ αἰρετικοὶ καὶ τὴν καταστρέφουν.

Καὶ τί πρέπει νὰ κάνουμε ἀγαπητοί μου; Ποιά εἶνε ἡ ὑποχρέωσις ὅλων ἡμῶν τῶν χριστιανῶν; Ὅλοι ἐμεῖς οἱ Ὀρθόδοξοι, ἀδελφοί μου, πρέπει νὰ ἔχουμε τὰ μάτια ἀνοικτά καὶ νὰ προσέχουμε καὶ νὰ μὴν ἔχουμε σχέσεις καὶ ἐπαφὲς μὲ τοὺς ἀνθρώπους ποὺ δὲν πιστεύουν στὴν Ὀρθόδοξον Πίστι.
Ἀγαπητοί μου, ἂν ὑπάρχει κάτι, ποὺ πρέπει ἐμεῖς οἱ Ἕλληνες νὰ καυχώμεθα ἐν Κυρίῳ, εἶνε ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία μας. Αὐτὴ ἡ Ἐκκλησία μας εἶνε τὸ στήρηγμά μας….

ΠΗΓΗ

Συμβολή προβληματισμού στο ετήσιο μνημόσυνο της ''Αγίας και Μεγάλης Συνόδου''

Απάντηση στο άρθρο του Ευ. Σωτηρόπουλου που άρχικα δημοσιεύθηκε στα αγγλικά στην Huffington Post και μετά στα Ελληνικά στην Romfea.gr, δίνει με κείμενό του o Πρωτοπρεσβύτερος π. Πέτρος Χιρς, Δρ. Θ. Καθηγητής Θεολογικής Σχολής Αγ. Τριάδος Jordanville N.Y.

Η νέα "εκκλησία" είναι εδώ! Θαυμάστε απάντηση Μητροπολίτη Σιδηροκάστρου:

«Δὲν μπορεῖ ἕνας ἱερεὺς νὰ εἶναι περισσότερο ὀρθόδοξος ἀπὸ τὸν μητροπολίτη!!! Αὐτὰ τὰ πράγματα δὲν εἶναι τῶν παπάδων, εἶναι τῶν Συνόδων, εἶναι τῶν Πατριαρχῶν, τῶν Ἀρχιεπισκόπων!!!Εἴδατε τίποτα κακὸ ἀπὸ τὸν Πατριάρχη; Ἔδωσε τίποτα στὸν Πάπα;»

ΠΗΓΗ

Δόξα σοι Κύριε ο Θεός Ημών! ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ: Και νέα διακοπή μνημόνευσης, σε χωριό της Μακεδονίας μας!

Με χαρά σας ανακοινώνουμε ότι ένας ακόμη ευλαβής ιερέας, ενός μικρού χωριού της Μακεδονίας μας, ο π.Φώτιος, που υπάγεται στην μητρόπολη Σιδηροκάστρου, ανακοίνωσε επίσημα σήμερα, Κυριακή 18/6/2017, την ΔΙΑΚΟΠΗ μνημόνευσης του επισκόπου του, με την συμπλήρωση ενός χρόνου από την έναρξης της ψευδοΣυνόδου της Κρήτης.

Έχει ιδιαίτερη σημασία να επισημάνουμε ότι ο ευλαβής ιερέας μεγαλώνει μόνος του τα 2 ανήλικα παιδιά του, ότι υποφέρει εδώ και πολλά χρόνια από σοβαρά προβλήματα υγείας, ότι ζει φτωχικά σε σπιτάκι που του παραχώρησε ο τοπικός Δήμος και δεν έχει ακόμη ξεπληρώσει τις δόσεις από το αυτοκίνητο που έχει, κι όμως πήρε αυτή την μεγάλη απόφαση, εμπιστευόμενος τον Θεό και όχι την κοσμική "λογική".

Μέσα στην εκκλησία το κλίμα ήταν απίστευτα συγκινητικό.
Με δάκρυα στα μάτια και ο ίδιος και οι ενορίτες του εξέφρασαν την αγάπη και την ενότητα τους.
Ο ίδιος τους βεβαίωσε ότι δεν πρόκειται να εγκαταλείψει την ενορία του και το ποίμνιο του, παρά μόνον αν τον υποχρεώσουν και τον ΕΚΔΙΩΞΟΥΝ από αυτή, αλλά ακόμη και τότε έχει όλα τα ονόματα των ενοριτών του και δεν θα πάψει να τους μνημονεύει έναν έναν. Μέσα στον ναό του χωριού υπήρχε και μικρό τεμάχιο λειψάνου του Αγίου Λουκά Κριμαίας.

Τους ενημέρωσε ακόμη ότι με τη βοήθεια του Θεού βρέθηκε ένα (ιδιωτικό) παρεκκλήσιο στην περιοχή, που αγοράστηκε με χρήματα πιστών και αν του απαγορεύσουν να λειτουργεί (όπως έκαναν παρανόμως κάποιοι μητροπολίτες προς ιερωμένους που διέκοψαν την μνημόνευση τους), αυτός δεν θα δεχθεί την παράνομη (σύμφωνα με τους Ιερούς Κανόνες) απόφαση, δεν θα εγκαταλείψει τους πιστούς και θα συνεχίσει να λειτουργεί εκεί.
Το κείμενο επιστολή προς τον δεσπότη του, εκτός από τον ιερέα, συνυπογράφουν στελέχη της ενορίας του (ένας επίτροπος, ένας ψάλτης και ένας θεολόγος).
Σε λίγες ώρες θα δημοσιεύσουμε και το βίντεο με την συγκινητική ατμόσφαιρα μέσα στην εκκλησία (ο κόσμος ειδικά προς το τέλος, ξεσπούσε σε χειροκροτήματα, φωνάζοντας "Άξιος").
(οι φωτογραφίες από τον ναό του μικρού χωριού Σταυροδρόμι Σερρών, όπου διαμένει και λειτουργεί ο π.Φώτιος)

Ομιλία π. Φωτίου, προς τους ενορίτες του:

Αδελφοί μου,

Γνωρίζεται πάρα πολύ καλά με την βοήθεια του Θεού, μεγαλώνω τα δύο μου παιδιά μόνος, με πολύ κόπο και μόχθο παρά τα σοβαρά προβλήματα υγείας που χρόνια τώρα με ταλαιπωρούν.

Από την στιγμή που ανέλαβα καθήκοντα Ιερέα δεν αποκόμισα περιουσία και ουδέποτε σκοπός και στόχος μου ήταν αυτός. Αυτό επιβεβαιώνεται από το γεγονός πως και το αυτοκίνητο που έχω στην κατοχή μου είναι ανεξόφλητο στην τράπεζα και υπάρχει πιθανότητα κατάσχεσής του σε περίπτωση μη αποπληρωμής των δόσεων του δανείου.

Παρόλα αυτά, μετά από πολύ ώριμη σκέψη, αναγκάστηκα να ακολουθήσω αυτό που μου επιτάσσει η συνείδησή μου και το καθήκον μου ως Ιερέας αλλά και ως απλός Ορθόδοξος Χριστιανός. Η απόφαση αυτή μπορεί να θεωρηθεί πολύ δύσκολη για μένα προσωπικά αλλά και για το μέλλον των παιδιών μου.

Πρωτίστως, θα ήθελα να επισημάνω προς αποφυγή παρεξηγήσεων πως η απόφασή μου αυτή δεν σχετίζεται με καμία απολύτως προσωπική διαφορά με τον Δεσπότη μας τον οποίο σέβομαι και πάντα θα σέβομαι και θα εκτιμώ. Αναγκάζομαι να προσφύγω στην παύση της μνημόνευσής του, γιατί δεν λαμβάνει θέση στα πραχθέντα και λεγόμενα του Πατριάρχη Βαρθολομαίου όσον αφορά την αιρετική του στάση λόγω στενής συνεργασίας με τον επικεφαλής της Λατινόφρονης εκκλησίας και όλων των άλλων αιρέσεων ανά τον κόσμο που στην ψευδοσύνοδο του Κολιμπαρίου Κρήτης τον Ιούνιο του 2016 προσπάθησε να τις αναβαθμήσει σε ισότημες εκκλησίες. Επίσης σε δηλώσεις του, δημοσίως αποκαλεί – προσφωνεί τον Πάπα ώς Αγιότατο αλλοιώνοντας την αλήθεια ενώ αυτό δεν υφίσταται στην πραγματικότητά. Επίσης στο πρόσωπο αυτού αναφέρθηκε και ο μεγάλος Άγιος της Ορθοδοξίας μας ο Κοσμάς ο Αιτωλός που είπε ρητά και αναντίρρητα: «Τον Πάπα να καταράσθε».

Ελπίζω η ενέργειά μου αυτή να λειτουργήσει ως καταλυτικό φάρμακο στην αρρώστια αυτή που αποκαλείται Οικουμενισμός - Πανθρησκεία για να συνετίσει τον καλό μας Δεσπότη και να τον επαναφέρει στους κόλπους της αληθινής Ορθόδοξης πίστης μας.

Γνωρίζεται όλοι σας τον χαρακτήρα μου την ανοχή μου και την υπομονή που έχω σε όλα τα θέματα αλλά αδυνατώ να ανεχθώ άλλο την προδοσία προς την ορθοδοξία μας που τόσοι Άγιοι Πατέρες μάτωσαν, μαρτύρησαν και πρόσφεραν την ζωή τους στην διατήρηση της ορθής πίστης μας για την διατήρηση των Ιερών Κανόνων της Πίστεως μας.

Προς ενημέρωσή σας, θα ήθελα να σας διαβάσω την επιστολή που πρόκειται να στείλω άμεσα στον Δεσπότη μας.

Βίντεο:

https://youtu.be/JqPgOvLLFgA

(κάναμε προσπάθεια να συμπιέσουμε όσο μπορούμε σε χρόνο το βίντεο, κόβοντας μερικά αποσπάσματα - κυρίως παραθέσεις από χωρία, 

αν βιάζεστε δείτε τα πρώτα 1-2 λεπτά 

και δείτε και μετά το 14:30, (ενδιάμεσα διαβάζεται η επιστολή προς τον δεσπότη Σιδηροκάστρου))

Ακολουθεί η επιστολή προς τον δεσπότη Σιδηροκάστρου κ.Μακάριο (αναγνώστηκε σήμερα στους ενορίτες και θα αποσταλεί στον μητροπολίτη αύριο):

Προς: Μητροπολίτην Σιδηροκάστρου κ. Μακάριον 

Αριθμός Πρωτοκόλλου 1 

Σταυροδρόμι: 18-06-2017 

ΠΑΥΣΙΣ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟΥ 

ΚΑΙ ΔΙΑΚΟΠΗ ΠΑΣΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ 

Σεβασμιώτατε· 

« ‘Εχρην μέν ήμας άεί της έαυτων συναισθανομένους άναξιότητος σιγήν άγειν, καί Θεω τήν των ήμαρτημένων ήμίν προσάγειν έξομολόγησιν. ‘Αλλ’ έπειδή πάντα καλά έν καιρω αύτων, όρώ δέ τήν ‘Εκκλησίαν, ήν ό Θεός ώκοδόμυσην έπι τω θεμελίω των ‘Αποστόλων καί Προφητων, όντος άκρογωνιαίου Χριστού του Υίου αύτου, Βαλλομένην ώσπερ θαλαττίω κλύδωνι, κύμασιν άλλεπαλήλοις κορυφουμένω, έξ έπαχθεστάτης φοράς των πονηρων πνευμάτων κυκωμένην τέ καί ταραττομένην, καί τόν χιτώνα Χριστού τόν άνωθεν ύφαντόν, διαιρούμενον, όν άσεβων διελειν. ηύθαδιάσαντο παιδες, καί τό σώμα αύτου είς διαφόρους κατατομάς τεμνόμενον, ό έστιν ό του Θεου λόγος, καί ή της ‘Εκκλησίας άνωθεν κεκρατηκυια παράδοσις, ούκ εύλογον ήγησάμην σιγαν, καί δεσμά επιθείναι τη γλώσση τήν ήπειλημένην άπόφασιν ύφορώμενος, τήν φάσκουσαν» «έάν ύποστείλης, ούκ εύδοκεί έν σοί ή ψυχή μου» καί «έάν ίδης τήν ρομφαίαν έρχομένην, καί μή άναγγείλης τω αδελφώ σου, έκ σου έκζητήσω τό αίμα αύτου». – ‘Αγίου ‘Ιωάννου Δαμασκηνου (ΡG 94, 1232 Α). 

Συναισθανόμενοι τω όντι τήν άναξιότητά μας, παρακολουθώντας δ’ όμως τίς όσημέραι προδοσίες πού επιτελουνται άπό ύψηλά ίστάμενα έκκλησιαστικά πρόσωπα είς τήν περιοχή του δόγματος καί της εύσεβείας έπί έτη έτών, έξήγειρε τήν συνείδησίν μας. Τό κατ’ άρχάς άναμέναμε έπισκόπους νά ήγηθούν, του προκειμένου σταδίου πρός νομίμου άγώνος. Τουτο μή επισυμβαίνοντος ηύξανε τήν άγωνία άλλά καί τήν θλίψιν μας. «Πορθείται σύνολος ή των πατέρων διδασκαλία καί τά περί τήν πίστιν ναυάγια πυκνά, σιγα των εύσεβούντων τά στόματα» (Μεγάλου Βασιλείου ‘Επιστ. 92).

‘Αλλ’ όμως άς θέσουμε τά πράγματα είς τήν σειράν τους:

Σεβασμιώτατε·

Πολύς λόγος γίνεται περί του Οίκουμενισμου, όμιλούν περί αίρέσεως ή καί παναιρέσεως. Λέγει ό ‘Άγιος ‘Ιουστίνος Πόποβιτς: «‘Ο οίκουμενισμός είναι κοινόν όνομα διά τούς ψευδοχριστιανισμούς, δια τάς ψευδοεκκλησίας της Δυτικης Εύρώπης. Μέσα του εύρίσκεται ή καρδιά όλων των Εύρωπαϊκών ούμανισμων, μέ έπικεφαλης τόν Παπισμόν. Όλοι δέ αύτοί οί ψευδοχριστιανισμοί, όλαι αί ψευδοεκκλησίαι, δέν είναι τίποτε άλλο παρά μία αίρεσις παραπλεύρως είς τήν άλλην αίρεσιν. Τό κοινόν εύαγγελικόν όνομά των είναι ή παναίρεσις». ‘Αγίου ‘Ιουστίνου Πόποβιτς « ’Η όρθόδοξος ‘Εκκλησία καί ό Οίκουμενισμός» (Σελίδα 224 – 1974).

‘Αρχης γενομένης από τας αίρετικάς έγκυκλίους του 1902 καί 1904 του Πατριάρχου ‘Ιωακείμ Γ΄ ( ‘Ελευθεροτέκτονος του ίδίου ίδέ Μιχάλη Φυσεντζίδη « ‘Επιφανείς καί Διάσημοι Έλληνες ‘Ελευθεροτέκτονες – Τόμος Α΄ - Σελίδα 165), όπου όμιλεί διά «άναδενδράδας του Χριστιανισμου» άναφερόμενος είς τάς ψευδοεκκλησίας της Δύσεως. Τουτη ή στροφή του Οικουμενικού Πατριαρχείου ώς πρός τήν σύνολη πατερική παράδοσίν μας όπου θέλει τήν Δύση έκτός ‘Εκκλησίας είναι πρωτοφανής καί άπονενοημένη. Κατόπιν, σειράν έχει τό Διάγγελμα του Οίκουμενικού Πατριαρχείου «Πρός τάς άπανταχού ‘Εκκλησίας του Χριστου» του 1920. Όπου ή θεωρία των κλάδων διδάσκεται «γυμνή τη κεφαλη» θεωρώντας καί πάλιν, ώς άνωτέρω: «…… μή λογιζομένων άλλήλας ώς ξένας καί άλλοτρίας, άλλ’ ώς συγγενείς καί οίκείας έν Χριστω «καί συγκληρονόμους καί συσσώμους της έπαγγελίας του Θεου ‘εν Χριστω» καί συνεχίζει « ‘Η καθ’ ήμάς ‘Εκκλησία φρονει, ότι ή των διαφόρων Χριστιανικων ‘Εκκλησιων (ήτοι των έτεροδόξων) προσέγγισις καί κοινωνία ούκ άποκλείεται ύπό των ύφισταμένων μεταξύ αύτων δογματικων διαφορων ….». Τήν σκυτάλιν λαμβάνει τό «Πανορθόδοξο» Συνέδριο του 1923 έπί Οίκουμενικού Πατριάρχου Μελετίου Μεταξάκη (Μασόνου του ίδίου ίδέ Μιχάλη Φυσεντζίδη ένθα άνωτέρω – Σελίδα 173), τη αληθεία άντορθόδοξο τοιουτο, κατά τόν πολύ Κασσανδρείας Είρηναίο, πού άπεφάσισε μεταξύ των άλλων καί τήν άλλαγή του ημερολογίου πρός συνάντησιν μέ τήν Δύση. Τουτο έπραγματοποιήθη τό 1924 άνατρέποντας αίωνόβιον παράδοσιν καί διασπώντας τήν έορτολογική ένότητα άντικανονικώς καί μονομερώς είσαγόμενον.


Καί ό κατήφορος συνεχίζεται μή εύρίσκοντος άναχώματα καί έμπόδια ώς πρός τήν καταστροφική πορεία του.


Συμμετοχή είς το Π.Σ.Ε. (Παγκόσμιο Συμβούλιο ‘Εκκλησιών). Τας πανορθοδόξους συνόδους της Ρόδου όπου άπεφασίσθη ό έπί ίσοις όροις διαλόγους μέ τόν Παπισμό ήτοι ό άπεφθος χρυσός της ‘Ορθοδοξίας τίθεται είς τήν αύτήν τάξιν μέ τό κίβδηλον καί άγενές μέταλλον της Δύσεως, καί φθάνομεν ούτως είς τήν «άρσιν» των άναθεμάτων του 1965, χωρίς νά άρθούν τά αίτια πού προκάλεσαν τό σχίσμα (Filioqve, Πρωτειον, ‘Αλάθητον κ.ά.).

‘Αφου παραλείπομεν σωρείτην όλον άβαριών περί τήν πίστην έρχόμεθα είς τήν συμφωνία του Σαμπεζώ της Ελβετίας (1991) όπου ό μονοφυσιτισμός άναγνωρίζεται ώς ‘Εκκλησία καί τό Πατριαρχείο ‘Αντιοχείας βάσει αύτού ένώνεται μέ τούς Μονοφυσίτας (μυστιριακή διακοινωνία – intercommunion) καί ό ύπόλοιπος όρθόδοξος χριστιανικός κόσμος συνεχίζει νά έχει έκκλησιαστική κοινωνία μαζί τους ώς καί πρώτα (Ούτε γάτα ούτε ζημιά).

‘Η συμφωνία του Μπαλαμάντ του Λιβάνου (1993) όπου άναγνωρίζεται ό Παπισμός καί ή Ούνία ώς Έκκλησία μέ τά αύτά Μυστήρια, ‘Ιερωσύνη καί ‘Αποστολική διαδοχή ώς καί ή ‘Ορθόδοξος. ‘Επειδή όμοιάζουν άπίστευτα τά λεγόμενα άνασύρουμε έν απόσπασμα άπό τήν έν λόγω συμφωνία: «Καί άπό τίς δύο πλευρές άναγνωρίζεται ότι αύτό πού ό Χριστός ένεπιστεύθη στήν ‘Εκκλησία Του – όμολογία της άποστολικης πίστεως, συμμετοχή στά ίδια μυστήρια, πρό πάντων στή μοναδική ‘Ιερωσύνη πού τελεί τή μοναδική θυσία του Χριστου, άποστολική διαδοχή των επισκόπων – δέν δύναται νά θεωρείται ώς ιδιοκτησίας της μιάς καί μόνον άπό τίς ‘Εκκλησίες μας. Στά πλαίσια αύτά, είναι προφανές ότι κάθε είδους άναβαπτισμός άποκλείεται» (Περιοδικό ‘Επίσκεψις, Τεύχος 496 / 1993).

Μία σειρά συμφωνιών Ραβέννας 2004, Porto Alegrο 2006, Bonsan 2013 όπου οί προδοσίες είναι του αύτου μεγέθους καί του αύτου μήκους κύματος μέ τίς άνωτέρω, έάν μή καί μεγαλύτερες.

Είς τήν διάρρευσιν των τόσων δεκαετιών έχουμε συμμετοχή των προκαθημένων σέ λειτουργίες άμφοτέρωθεν των πλευρων καί μέ κοινό Ποτήριο (intercommunion – όρα Ραβέννα). Τό 2006 καί 2014 είς τό Φανάρι ίδιαίτερα όπου έχουμε άπαγγελία του Πάτερ ήμών ύπό του Πάπα, Λειτουργικούς άσπασμούς καί πάλιν άναγνώρισιν του Παπισμού ώς ‘Εκκλησία.

Είς τήν θρονικήν έορτή του Φαναρίου (30-11-1998) ό Πατριάρχης Βαρθολομαίος, προσφωνών τήν Παπική άντιπροσωπίαν, έτόνισε τήν άνάγκην πλήρους ένώσεως μέ τά της Ρώμης. ‘Αναζητών έν συνεχεία τούς ύπαιτίους του σχίσματος θεωρεί συνυπευθύνους γι’ αύτό παπικούς καί όρθοδόξους, τονίζοντας ότι «ή μετάνοια ήμών διά τό παρελθόν είναι άπαραίτητος» προσέθεσε δέ καί κάτι πού ούδέποτε έτόλμησαν νά προφέρουν όρθόδοξα χείλη καί μάλιστα άρχιερατικά: «Οί κληροδοτήσαντες είς ήμάς τήν διάσπασιν προπάτορες ήμών, υπήρξαν άτυχή θύματα του άρχεκάκου όφεως καί ευρίσκονται ήδη είς χείρας του δικαιοκρίτου Θεού!!! (‘Εκκλ. Αλήθεια 16-12-1998).

Συνεπώς κατ’ αύτόν όλοι οί Άγιοι Πατέρες άπό τήν έποχήν του τελικού σχίσματος (1054) μέχρι της σήμερον, οί άγωνισθέντες διά τήν παραμονήν της ‘Ορθοδοξίας είς τήν άλήθειαν καί άρνηθέντες τήν ύποταγήν της είς τήν παπικήν αίρεσιν ύπήρξαν θύματα του Διαβόλου!

Γιά νά συγκεντρωθούν όλα όσα είπώθησαν, έγράφησαν και έπράχθησαν, πέραν κάθε ύπερβολής, χρειάζεται έκδόσεως πολυσέλιδου βιβλίου (Τόμου).

‘Ημείς ένταύθα θά σταθούμε στήν κορύφωση του κακού (κερασάκι της τούρτας) τήν συνοδική πλέον άναγνώριση των αίρέσεων ώς έκκλησίες, ένθα καί
έστάθη ή σταγών έκείνη όπου τό ποτήριον ύπερχείλησε. Τό ποτήριον λέγομεν τό της συνειδήσεώς μας, πού παρακολουθώντας τά γενόμενα κατέστη άδύνατον πλέον να το φέρη άνευ έμπρακτου έξωτερικεύσεως της. « … δι’ Οίκουμενικής Συνόδου ή ‘Ορθοδοξία θά καταργηθη» κατά τήν πρόρρησιν του Φλαμιάτου.

‘Ας δούμε τί άπεφάσισε ή περί ής ό λόγος περιλάλητη «’Αγία και Μεγάλη Σύνοδος». ‘Υπήρξε πράγματι «όνομα και πράγμα» ή διέψευσε ήμας καί τόν έαυτόν της;

Πολλές οί μελέτες αίτινες έχουν δει τό φως της δημοσιότητας καί όμιλούν γιά παταγώδη άποτυχία της έν λόγω Συνόδου (Κολυμπαρίου) πού δέν είναι:

ΟΥΤΕ άγία, ΟΥΤΕ μεγάλη, ΟΥΤΕ σύνοδος.

‘Εδώ βεβαίως δέν θά άναπτύξουμε όλη τήν επιχειρηματολογία περί της άπορρίψεώς της. Παρά ταυτα. Δέν συμμετείχον τέσσερεις έκκλησίες, τό Πατριαρχείο ‘Αντιοχείας, Ρωσίας, Βουλγαρίας, Γεωργίας. Συνεπώς ή άρχή της όμοφωνίας πήγε περίπατο.

Προφανως έχαρακτηρίσθη ώς σύνοδος των προκαθημένων, μιάς καί ψήφον είχον μόνον τούτοι. Μας έχει συνηθίσει λοιπόν ό Οίκουμενισμός νά μας ξαφνιάζει ώς πρός τίς μεθόδους καί τίς πρακτικές του, άλλά τουτο είναι «άνω ποταμών».

Έχομεν έπισκόπους τριών ταχυτήτων. Οί έπίσκοποι οί όποίοι δέν είχον τήν εύκαιρία νά παρευρεθούν είς τήν σύνοδον καί βεβαίως ούτε νά ψηφίζουν. ‘Αλλοι έξ αύτων παρευρέθησαν έν τουτοις άνευ δυνατότητας ψήφου, δίκην γλάστρας, καί τρίτον οί προκαθήμενοι. Καταργώντας αίωνόβια πράξιν της έκκλησίας μας πού θέλει όλους τούς έπισκόπους να ψηφίζουν. Συνεπώς ίσχύει τό παπικής προελεύσεως καί έμπνεύσεως ότι ό προκαθήμενος δέν είναι «primus inter pares = πρώτος μεταξύ ίσων» άλλά «primus sine paribus = πρώτος άνευ ίσων».

‘Ως πρός τίς άποφάσεις της τυγχάνουν, πέραν κάθε άμφισβητήσεως, άντορθόδοξες.

‘Ημείς πιστοί είς τό ότι δέν θά άναπτύξουμε όλες τίς άποφάσεις της θ’ άρκεσθούμε μόνο είς τήν προκαλέσασα τήν μεγαλυτέραν άναστάτωσιν (ντόρον).
Πρόκειται περί της περιωνύμου έκτης παραγράφου (Σχέσεις της ‘Ορθοδόξου ‘Εκκλησίας πρός τόν λοιπόν χριστιανικόν κόσμον), όπου (θά χρησιμοποιήσουμε άπόσπασμα αύτολεξεί έκ κειμένου του Μητροπολίτου Καλαβρύτων καί Αίγιαλείας κ. ‘Αμβροσίου):
«Ναι, στήν Κρήτη γιά πρώτη φορά οί διάφορες χριστιανικές ‘Ομολογίες ένδύονται τόν μανδύα της έκκλησιαστικότητας! ‘Υπερίσχυσε δηλαδή περιληφθέν στό άρθρο 6 του κειμένου του Σαμπεζώ «’Η Όρθόδοξη ‘Εκκλησία άναγνωρίζει τήν ίστορική ύπαρξιν (είς τό τελικό κείμενο περιέχει τήν λέξιν όνομασίαν) άλλων Χριστιανικών ‘Εκκλησιών καί Ομολογιών μή εύριπομένων έν κοινωνία μέτ’ αύτής» (έκ του: «’Η μεγάλη σύνοδος της Κρήτης έπλήγωσε τό σώμα της ‘Ορθοδοξίας»). Τουτη τήν άπόφαση δέν τήν ύπέγραψαν ούκ όλίγοι έπίσκοποι μεταξύ των όποίων ό σεβασμιώτατος ‘Ιερόθεος Βλάχος, ο Μπάτσκας Είρηναίος Μπούλοβιτς καί όπως αποκαλύπτει ό ίδιος οί περισσότεροι έκ της άντιπροσωπείας της ‘Εκκλησίας του, τέσσερεις άρχιερείς της Κύπρου, άσχετα έάν στά πρακτικά δέν φαίνεται τουτο. Τί σημασία έχει αύτό άλλωστε γιά τόν Οίκουμενισμό καί τούς φορείς του (δεν ίδρώνει τό αύτί τους). Καί οί τέσσερεις ‘Εκκλησίες πού δέν προσήλθαν (λέγει ό Μητροπολίτης Μπάτσκας Είρηναίος: «’Ας μή απατώμεθα ή κρυπτώμεθα: «τό προβληματικόν τουτο κείμενον είναι ή πρώτη καί κύρια αίτία της άρνήσεως των τεσσάρων ‘Ορθοδόξων Πατριαρχείων νά συμμετάσχουν είς τήν Σύνοδον» είς τό «διατί δεν ύπέγραψα» κείμενό του).

Όσον άναφορά τήν ‘Ελλαδική ‘Εκκλησία καίτοι ή ‘Ιερά Σύνοδος του Μαΐου 2016 είχε πάρει άλλες άποφάσεις έντούτοις ή άντιπροσωπεία μέ τόν προκαθήμενο δέν τίς τήρησε (έγένοντο μαγειρέματα» όπως προσφυώς λέγεται). Τό ότι οί άποφάσεις έγένοντο δεκτές τουτο προκύπτει άπό τήν είσήγησιν είς τήν ‘Ιεραρχία του σεβασμιωτάτου Σερρών Θεολόγου ού μήν άλλά καί άπό τήν έγκύκλιο πού άπεστάλλη πρός τόν λαό. («Γιά τήν Άγια καί Μεγάλη Σύνοδο της Κρήτης» ‘Ιανουάριος 2017).

Τούτων ούτως εχόντων, Σεβασμιώτατε·

Μετά έμπόνου προσευχής καί καταλλήλου προετοιμασίας προβαίνουμε είς τό μόνον σωτήριον διάβημα πού μας άπομένει έφ’ όσον καί καθ’ όσον ύμείς άπρακτειτε καί κωφεύεσθαι είς τας τόσας φωνάς πού έξέρχονται έφ’ όλον των σημείων του ορίζοντος καί βοούν καί λέγουν ή σύνοδος αύτή υπήρξε άντορθόδοξος καίτοι έπροβλήθη ώς όρθόδοξος καί πανορθόδοξος.

Προβαίνουμε λοιπόν, είς αύτό πού έντέλλονται οί ίεροί κανόνες της ‘Ορθοδόξου ‘Εκκλησίας ΙΕ΄ της Α – Β Συνόδου καί ό ΛΑ΄ ‘Αποστολικός είς τήν διακοπήν άπάσης έκκλησιαστικής κοινωνίας μέθ’ ύμων και μέθ’ όλων των έχόντων κοινωνία μαζί σας, στοιχούμενοι τή έκκλησιαστική πράξει «ό κοινωνών άκοινωνήτω άκοινώνητος έσται» άποφεύγοντας ούτω των μολυσμάτων έκ της κοινωνίας της αίρέσεως. Παύουμε λοιπόν τό μνημόσυνον σας είς τάς ίεράς άκολουθίας, πολλού γε καί δή είς τάς ‘Ιεράς Λειτουργίας.

‘Εδώ χρήζει νά δώσουμε όρισμένες έξηγήσεις:

1. Δέν φρονούμε Άκυρα – ‘Ανυπόστατα Μυστήρια ήτοι δέν ταυτίζουμε τόν μολυσμόν μέ τά Άκυρα Μυστήρια. Ήτοι δέν πιστεύουμε ότι έξέλιπε ή Χάρις έκ των Μυστηρίων άλλ’ ότι είς τούς έν γνώσει μεταλαμβάνοντας άποβαίνει είς κρίμα καί κατάκριμα (ίδετε παράδειγμα ‘Ιούδα).

2. Δέν είσερχόμεθα είς παρατάξεις Παλαιοημερολογιτών (Γ.Ο.Χ.) ή δέν δημιουργούμε άλλη νέα. Συνεπώς δέν δημιουργούμε σχίσμα.

3. Θά μνημονεύεται Πάσης ‘Επισκοπής ‘Ορθόδοξου …., ή θά παρέρχεται άνευ ούδεμίας προσφωνήσεως.

4. ‘Η όποια κανονική έπιτίμηση καί έάν μας επιβληθεί είναι αύτονόητο πώς είναι άνευ κύρους καί ίσχύος διότι ό λόγος πού διακόπτουμε της μεθ’ ύμών κοινωνία είναι θέμα πίστεως καί μόνον.

Διά του λόγου τό άσφαλές θά καταγράψουμε παρακάτω τό του άφορόντος ήμάς τμημα του κανόνος (ΙΕ΄) όπου διακελεύει: «…. Οί γάρ δι’ αίρεσιν τινα παρά των ‘Αγίων Συνόδων, ή Πατέρων, κατεγνωσμένην, της πρός τόν πρόεδρον κοινωνίας έαυτούς διαστέλλοντες, έκείνου δηλονότι τήν αίρεσιν δημοσία κηρύττοντας, καί γυμνή τη κεφαλη έπ’ ‘Εκκλησίας διδάσκοντος, οί τοιουτοι ού μόνον τη κανονικη έπιτιμήσει ούχ ύπόκεινται προ συνοδικής διαγνώσεως έαυτούς της πρός τόν καλούμενον. ‘Επίσκοπον κοινωνίαν άποτειχίζοντες, άλλά καί της πρεπούσης τιμής τοις όρθοδόξοις άξιωθήσονται. Ού γάρ έπισκόπων, άλλά ψευδεπισκόπων καί ψευδοδιδασκάλων κατέγνωσον, καί ού σχίσματι τήν ένωσιν της ‘Εκκλησίας κατέτεμον, άλλά σχισμάτων καί μερισμών τήν ‘Εκκλησίαν έσπούδασαν ΄ρύσασθαι».

Σαφέστατα άναφέρεται ότι ού μόνον τη κανονικη έπιτιμήσει ούχ ύπόκεινται πρό συνοδικής καί τά έξής άλλά καί ώς ‘Ορθόδοξος πρέπει νά τιμηθούν οί τοιουτοι άφού σπουδάζουν νά έλευθερώσουν τήν ‘Εκκλησία άπό τα σχίσματα πού είσαγάγει ό Αίρετικός.

Συνεπώς δέν θά ληφθεί ύπ’ όψιν οίαδήποτε κανονική επιτίμηση καί έάν μας έπιβληθεί διότι θά είναι άνομος καί παράνομος. Πρός τουτοις, θά συνεχίσει ή τέλεσις της Θείας Λειτουργίας ώς και πρώτα καί τολμώντες λέγομεν, Χάριτι Χριστού, μέ άναπεταμένα τά φτερά της συνειδήσεώς μας ότι έπιτελούμε χρέος καθηκόντως καί έπιτακτικως.


Είς τήν τυχούσαν ένστασιν ότι ‘Υμείς δέν είσθαι αίρετικός, τό τοιουτον χρήζει έρεύνης, είναι ζητούμενον δέν είναι δεδομένο. Γνωστού όντος ότι συμμετείχατε είς τήν σύνοδον της Κρήτης έν τουτοις, καίτοι διέρρευσαν δώδεκα όλοι μήνες, ούδέν έποιήσατε, ούδέν έλαλήσατε, ούδέν έγράψατε. (Άκρα του τάφου σιωπή!!!).


Τουτο μέν θά πρέπει πρώτον, δημοσίως καί ουχί κατ’ ίδίαν, νά διακηρύξετε, συμφωνείται μέ τήν έκτη παράγραφο ότι οί έτερόδοξοι είναι ‘Εκκλησίες ή όχι; Τουτο δέ νά παύσητε τό μνημόσυνο του Πατριάρχου Βαρθολομαίου ώς αίρεσιάρχου καί των κοινωνούντων αύτω. Διότι άποτελεί άξίωμα είς τήν ‘Εκκλησία μας ότι ό «κοινωνών ακοινωνήτω» καθιστα τόν έαυτό του άκοινώνητο.

Θέλετε άποδείξεις διά νά μήν όμιλούμε έκ κοιλίας; Θά τίς έχετε:

- «…. Πλήν μολυσμόν έχει ή κοινωνίαν έκ μόνου του άναφέρειν κάν ‘Ορθόδοξος είη ό αναφέρων» ‘Οσίου Θεοδώρου Στουδίτου ΡG 99, 1669 Α.

- «…. ‘Εχθρούς γάρ Θεού ό Χρυσόστομος ού μόνον τούς αίρετικούς άλλά καί τοις τούς τοιούτοις μεγάλη καί πολλή τη φωνη απεφήνατο», του ίδίου ΡG 99, 200.

- “…. Οί μέν τέλεον περί τήν πίστιν έναυάγησαν οί δέ εί καί τοις λογισμοις ού κατεμποντίσθησαν, όμως τη κοινωνία της αίρέσεως συνόλλυνται», του ίδίου ΡG 99, 1164 Α.

- «…. ‘Επισκήπτομαι πάσι τοις έν τη Κύπρω λαϊκοις, όσοι της καθολικής ‘Εκκλησίας έστε τέκνα γνήσια, φεύγειν όλω ποδί άπό των ύποπεσόντων ίερέων τη λατινικη ύποταγή καί μηδέ είς έκκλησίας τουτοις συνάγεσθαι μηδέ εύλογίαν έκ των χειρών αύτών λαμβάνειν τήν τυχούσαν κρεισσον γάρ έστίν έν τοις οίκοις ύμών τω Θεω προσεύχεσθαι κατά μόνας, ή έπ’ έκκλησίας συνάγεσθαι μετά λατινοφρόνων είδ’ ούν τήν αύτήν αύτοις ύφέζεται κόλασιν», Άγιος Γερμανός ό νέος Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως έντός των ‘Απάντων ‘Ιωσήφ Βρυεννίου. Τά Εύρεθέντα Β΄ Τόμος σελίδα 26.

Διακρίνεται πώς ύπάρχει άλλη δυνατότητα; Βεβαίως όχι. ‘Ελπίζουμε καί εύχόμεθα τά κρείττονα, νά πρυτανεύση ή σύνεσης, ή περίσκεψης ή άνωθεν κατεχομένη. ‘Όχι δέν μισούμε τά πρόσωπα, έξ άγάπης όρμώμεθα καί μόνον.

«’Εστι γάρ καί κακή όμόνοια, έστι καί καλή διαφωνία. Και γάρ οί τόν πύργον οίκοδομούντες ώμονόησαν έπί κακω τω έαυτων, και οί αύτοί ούτοι πάλιν άκοντες μέν, έπί συμφέροντι δ’ όμως, έσχίσθησαν».

Έστι ούν σχισθήναι καλως, καί έστι όμονοήσαι κακως. ‘Εάν ό όφθαλμός σου σκανδαλίζει σε, έκκοψον αύτόν. ‘Εάν ό πούς σου έκτεμε αύτόν’’. ‘Είδε άπό μέλους άποσχίζεσθαι χρή, κακώς συνημμένου, ού πολλω μάλλον άπό φίλων κακως ήνωμένων ήμιν; Ώστε ού πανταχου όμόνοια καλόν, ούδέ πανταχού διάστασις κανόν». ‘Ιερού Χρυσοστόμου όμιλ. νζ΄ είς τό κατά ‘Ιωάννην.

Άλλωστε φύλαξ της πίστεως, κατά τήν έγκύκλιον του 1848 είναι αύτός τουτος ό λαός.

«Ούκ άρνησόμεθά σε, φίλη όρθοδοξία, ού ψευσόμεθά σε, πατροπαράδοτον σέβας ούκ άφιστάμεθά σου μήτερ εύσέβεια έν σοί έγεννήθημεν καί σοί ζώμεν, καί έν σοί κοιμηθησόμεθα, εί δέ καλέσει καιρός, καί μυριάκις ύπέρ σου τεθνηζόμεθα των του Χριστού άποστόλων έσμέν μαθηταί των λεγόντων «ό τοις άκοινωνήτοις κοινωνων, καί αύτός άκοινώνητος, καί εί τίς άκοινωνήτω, κάν έν οίκω συνεύξηται, καί ούτος αφοριζέσθω». ‘Ιωσήφ Βρυεννίου «Τά εύρεθέντα» Τόμος Β΄ σελίδα 28.

Είθε ή ‘Εκκλησία καί πάλιν νά άπολαύση τήν άπολεσθείσα είρήνη της έκ του των Πατρός των Φώτων

και διασκεδάσει Κύριος τας Βουλάς των εχθρών της ‘Εκκλησίας Του.

Αμήν Γένοιτο! 

Τζούρας Φώτιος 

‘Ιερέας 

(συνυπογράφουν)

Σαλονικίδης Κωνσταντίνος 

Ιεροψάλτης 

Παρασκευόπουλος Θεοφάνης 

Επίτροπος

Μαυρίδης Βασίλειος 

Θεολόγος

ΠΗΓΗ

Συγκλονιστική συνέντευξη του αγιορείτου γέροντος π. Νικοδήμου Μπιλάλη! ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΕΣ ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ ΑΓΙΟΡΕΙΤΗ ΜΟΝΑΧΟΥ: «ΑΙΡΕΤΙΚΟΙ ΟΙ ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΣ-ΙΕΡΩΝΥΜΟΣ»!

«Ο ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΣ ΑΠΕΒΙΩΣΕ ΠΡΟΩΡΑ ΟΧΙ ΓΙΑΤΙ ΤΟΥ …ΕΒΑΛΑΝ ΚΑΡΚΙΝΟ ΑΛΛΑ ΕΠΕΙΔΗ ΠΗΓΕ ΣΤΟΝ ΠΑΠΑ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΤΟΝ ΕΦΕΡΕ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ ΝΑ ΣΥΛΛΕΙΤΟΥΡΓΗΣΟΥΝ»

· Ο άγιος Μάρκος Ευγενικός, διαπρύσιος πολέμιος του παπισμού, λίγο πριν κοιμηθεί άφησε εντολή: «ούτε στην κηδεία μου ούτε στα μνημόσυνά μου θα πατήσει οποιοσδήποτε υπέγραψε την ένωση με τους καθολικούς». Ο Αγιορείτης μοναχός Νικόδημος Μπιλάλης αποκαλύπτει σε ένα από τα τελευταία σύγχρονα θαύματα του Αγίου Μάρκου Ευγενικού, τους πραγματικούς λόγους του πρόωρου θανάτου του μακαριστού Χριστόδουλου

·   «Ο Ιερώνυμος κάλεσε στην Αθήνα τον Αγγλικανό «αρχιεπίσκοπο» Καντέρμπουρυ που είναι ομοφυλόφιλος, στεφανώνει ομοφυλόφιλους και χειροτονεί ως «ιερείς», λεσβίες. Τον έφερε ο δικός μας αρχιεπίσκοπος και λειτούργησε στον Άγιο Δημήτριο Μπραχαμίου»

· «Είχαν γίνει συναλλαγές για να εκλεγεί Αρχιεπίσκοπος ο Χρστόδουλος»

· «Ανύπαρκτα όντα οι Σαμαράς, Βενιζέλος, Τσίπρας»

· «Δεν υπάρχει εγκεφαλικός θάνατος. Έχουν σκοτώσει κόσμο και κόσμο με τη δωρεά οργάνων»

Από τον Μάκη Βραχιολίδη
vrachiolidis@yahoo.gr

Επισκέφθηκα τον γέροντα Νικόδημο Μπιλάλη στα γραφεία της «Πανελλήνιας Ένωσης Φίλων των Πολυτέκνων» (Ακαδημίας 78Δ) της οποίας είναι ιδρυτής, προκειμένου να μου μιλήσει για το σημαντικό έργο της Ένωσης αλλά και για τις περιπέτειες που βιώνει η ελληνική πολύτεκνη οικογένεια, ειδικά στις μέρες μας. Ωστόσο η κουβέντα αλλού οδήγησε τη συνέντευξη από την οποία βγήκαν… «βόμβες». Αυτή ίσως είναι και η ομορφιά της δημοσιογραφίας. Ο σπουδάσας Θεολογία και Φιλολογία πατήρ Νικόδημος, πολυγραφότατος επίσης, προβαίνει σε μαρτυρίες που προκαλούν σοκ. Τόσο για τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο όσο και για τον αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο. Μεγαλύτερο όμως σοκ προκαλούν όσα λέγει για το θάνατο του μακαριστού Χριστόδουλου, τονίζοντας ότι ο αυτός δεν επήλθε από «βαλτό καρκίνο» όπως υποστηρίζεται ευρέως αλλά λόγω του ότι προέβη σε βαθύτατα αιρετική πράξη, πηγαίνοντας στον πάπα της Ρώμης, τον οποίο κατόπιν έφερε στην Αθήνα το 2001 όπου έκαναν και συλλείτουργο! Ο θαρραλέος στον λόγο του γέροντας Νικόδημος μιλάει και για τους μεγάλους κινδύνους που συνεπάγονται για τη χώρα μας οι επικίνδυνοι χειρισμοί των πολιτικών μας ηγετών.

Πατέρα Νικόδημε, είσθε αγιορείτης, ωστόσο στο Άγιον Όρος έχει εισβάλει η τεχνολογία.
π. Νικόδημος: Είμαι επί 45 χρόνια στο Άγιον Όρος και σε ό,τι με αφορά, αν θέλετε το πιστεύετε, δεν έχω ραδιόφωνο. Κι’ αυτό γιατί θεωρώ το ραδιόφωνο παράβαση του άβατου του Αγίου Όρους με τις γυναικείες φωνές. Εφόσον ακούω γυναικεία φωνή, δεν υπάρχει μοναστική ζωή.

Το ίδιο και περισσότερο με το internet το οποίο έχει και οθόνη και τη γυναίκα την βλέπει μπροστά του ο χρήστης.
π. Νικόδημος: Ηλεκτρικό δεν υπάρχει. Τώρα όμως με το internet , δυστυχώς οι μονές τα έχουν όλα. Και κινητά και διαδίκτυο.

Συνάδει όμως ο μοναχικός βίος με όλα αυτά;
π. Νικόδημος: Δεν συνάδει καθόλου. Θα σας πω ένα περιστατικό. Είχα γέροντά μου τον Παΐσιο όπου κοντά του έγινα μοναχός. Όταν πήγα στην Καψάλα, όπου και μένω, δεν υπήρχε τηλέφωνο και το χρειαζόμουν διότι είχα ιδρύσει και το σύλλογο Πολυτέκνων. Έπρεπε να διανύω πολλά χιλιόμετρα από την Καψάλα στις Καρυές για να μπορέσω να κάνω ένα τηλεφώνημα. Γι’ αυτό παρεκάλεσα τον γέροντα Παΐσιο να βάζαμε τηλέφωνο. Η απάντησή του, ήταν: «Ε, όχι τηλέφωνο στην Καψάλα»! Οπότε, μέχρι που κοιμήθηκε δεν υπήρχε τηλέφωνο στην Καψάλα. Μετά, έβαλα εγώ.

Γέροντα, η κρίση όλο και βαθαίνει και οι πιστοί επιζητούν από τον εκκλησιαστικό τους ηγέτη τη φωνή εκείνη που θα τους συνεγείρει. Αισθάνονται όμως ότι δεν την ακούν από τον Ιερώνυμο και νοσταλγούν τον μακαριστό Χριστόδουλο.
π. Νικόδημος: Ο Χριστόδουλος ήταν τέκνο του Καλλινίκου τότε Μητροπολίτη Πειραιώς, της «Χρυσοπηγής» . Ήταν διαβεβλημένος όμως και αυτός και ο γέροντάς του.

Με ξαφνιάζετε! Σε ποιο επίπεδο, σε ηθικό;
π. Νικόδημος: Και σε ηθικό.

Μα, ο κόσμος τον είχε αγαπήσει τόσο πολύ και με όσα έλεγε και όσα κυρίως έκανε υπέρ των πιστών και της Ορθοδοξίας.
π. Νικόδημος: Και τον γέρο της Δημοκρατίας επίσης, είχανε αγαπήσει. Όμως, ο Χριστόδουλος πήγε στον πάπα! Κανείς ορθόδοξος από το σχίσμα και μετά δεν πήγε στον πάπα της Ρώμης. Ο πρώτος ο οποίος ετόλμησε, ως τολμητίας όντως, ήταν ο Χριστόδουλος. Παρά το ότι η Σύνοδος είχε αποφανθεί να μην πάει στον πάπα, ο Χριστόδουλος την ηγνόησε κι επήγε το 2001. Και μετά, έφερε τον πάπα εδώ στην Αθήνα. Πρέπει να γνωρίζετε ότι αυτός που ήτο εναντίον του παπισμού ήτο ο άγιος Μάρκος ο Ευγενικός και του οποίου ο πρώτος ναός έγινε στην Ελλάδα, στα Κάτω Πατήσια, μετά από ιδέα του ευλαβούς ιερέος Δημητρίου Αγγελάκη. Ο αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος ενώ κάθε χρόνο πήγαινε και έκανε λειτουργία στον εκεί ναό, από τον καιρό που επήγε στον πάπα δεν ξαναπήγε στον ναό του Αγίου Μάρκου Ευγενικού να λειτουργήσει.

Γιατί δεν επήγε; Εμολύνθη; Είχε τύψεις συνειδήσεως;
π. Νικόδημος: Ο άγιος Μάρκος λίγο πριν κοιμηθεί άφησε εντολή «ούτε στην κηδεία μου ούτε στα μνημόσυνά μου θα πατήσει οποιοσδήποτε υπέγραψε την ένωση με τους καθολικούς». Και ιδού πώς και γιατί συνέβησαν όσα συνέβησαν στον Χριστόδουλο. Τα αποκαλύπτει ο ίδιος ο Άγιος Μάρκος Ευγενικός σε ένα από τα σύγχρονα θαύματά του που αναφέρονται στο βιβλίο του κ. Κεφαλόπουλου. Συγκεκριμένα αναφέρεται στο τελευταίο θαύμα του αγίου Μάρκου, ο οποίος

Το βιβλίο για τον Άγιο Μάρκο τον 

Ευγενικό όπου αποκαλύπτονται 

οι πραγματικοί λόγοι του θανάτου 

του μακαριστού Χριστόδουλου

…. «αποκαλύπτει εις τον πατέρα Δημήτριον Αγγελάκη την ασθένειαν και τον θάνατον του Μακαριστού Αρχιεπισκόπου Χριστοδούλου. Ευρισκόμεθα εις το έτος 2007. Ό Μακαριστός Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος είχε επισκεφθεί τον Πάπα Ρώ­μης, και όπου πήγαινε ο πατήρ Δημήτριος, του έλεγαν! «Τι θα γίνει τώρα που ο Αρχιεπίσκοπος πήγε εις τον Πάπα;». Ό π. Δημήτριος εστενοχωρείτο, δεδομένου ότι ο Αρχιεπίσκοπος, ενώ τα πρώτα χρόνια (1997-2001) κάθε χρόνον (19 Ιανουα­ρίου) ήρχετο εις την Πανήγυριν του Ναού, μετά το 2001 πού ήλθεν ό Πάπας εις Αθήνας, δεν ήλθεν νά λειτουργήσει. Ό π. Δημήτριος συνεχίζει να στενοχωρείται. Την 5ην Ιουνίου 2007, ώραν 5.30 μ.μ., προσευχήθηκε μπροστά στην εικόνα του Αγίου Μάρκου, λέγοντας, «"Άγιε μου Μάρκε, τί θα γίνει με αυτήν την κατάσταση;». Την νύκτα της Τρίτης προς Τετάρτην (5-6 Ιουνίου) και ώραν 2.30 πρωινήν, καθ' ύπνον βλέπει τον Άγιον Μάρκον, και του λέγει: «Αυτήν την εβδομάδα ό Αρχιεπίσκοπος θα μπει στο Νοσοκομείον και δεν θα βγει». Την πρωΐαν της άλληςημέρας (Τετάρτη) το ανακοινώνει στους επιτρόπους και τούς ίεροψάλτας του Ναού, αλλά «δεν γίνεται αυτό», του απήντησαν, δεδομένου ότι εκείνες τις ημέρες ευρίσκετο εις Βέροιαν εορτάζοντας τα Παύλεια, ομιλώντας σε όλες τις πόλεις της Μακεδονίας. Ο π. Δημήτριος το ανέφερε και την Πέμπτην 7ην και Παραϊσκευήν 8ην Ιουνίου πάλι, για να του δώσουν την ιδίαν απάντησιν οι επίτροποι και οι ψάλτες, όμως περί ώραν 11.30 εξεδόθη έκτακτον ανακοινωθέν ότι ό Αρχιεπίσκοπος εισήλθεν εκτάκτως εις το νοσοκομείον και δεν εξήλθεν υγιής μέχρι της τελευτής του τη ν 28ην/ Ιανουαρίου 2008».

Πώς το ερμηνεύετε αυτό γέροντα;
π. Νικόδημος: Πρόκειται περί αποκαλύψεως του αγίου Μάρκου, είναι σαφές. Έχω να σας πω επίσης το εξής: από τον καιρό που ο Χριστόδουλος επήγε ως επίσκοπος στον Βόλο δεν ησχολείτο με την επισκοπή του Βόλου παρά άρχιζε να πηγαίνει σε όλες τις εορτές που εορτάζουν οι επίσκοποι και κάνουν συλλείτουργα κι έκανε «κόμμα», έκανε διπλωματία!

Συγγνώμη, όλους αυτούς τους αγώνες που έκανε υπέρ της Ορθοδοξίας, με το λάβαρο που σήκωσε και ξεσήκωσε τους πιστούς για την μη αναγραφή του θρησκεύματος στις ταυτότητες…
π. Νικόδημος: Εντάξει, έκανε και κάτι, δεν είπαμε ότι δεν έκανε και τίποτε ο Χριστόδουλος, αλλά μιλούσε πλανεμένα. Όπως και ο Ιερώνυμος το ίδιο, ο οποίος σημειωτέον ήταν αντίπαλος του Χριστόδουλου. Να σας θυμίσω ότι η εκλογή Χριστοδούλου στην Αρχιεπισκοπή έγινε κατόπιν … διπλωματίας μεγάλης. Ενώ μπαίνουν μέσα στις 9.00 και κάνουν ψηφοφορίες, κανονικά μέχρι τις 11.00-12.00 τελειώνουν. Επί Χριστοδούλου όμως, μπήκαν μέσα στις 4.00 το απόγευμα διότι είχαν …πέσει τα τηλέφωνα και απ’ έξω-μέσα, με τα τηλέφωνα είχε γίνει χαμός. Είχαν γίνει συναλλαγές, διότι τρεις φορές είχε βάλει υποψηφιότητα ο Θεσσαλονίκης, είχε βάλει ο Αναστάσιος, ο σημερινός Αλβανίας, ο Περιστερίου, ο Δημήτριος που ήταν στην Αμερική αλλά και ο Ιερώνυμος ως Θηβών. Τα μαγειρεύανε «θα μου δώσεις εσύ τις ψήφους», «θα μου δώσεις εσύ τις ψήφους» και τελικώς βγήκε ο Χριστόδουλος στις 4.00 το απόγευμα.

Μαγειρείο λοιπόν;

π. Νικόδημος: Και αφού έγινε αρχιεπίσκοπος, είχε μεν λόγο ο Χριστόδουλος αλλά δεν ήξερε πολλά θεολογικά, δεν ήξερε γράμματα.

Ποιος δεν ήξερε γράμματα, ο Χριστόδουλος; Τι λέτε τώρα;
π. Νικόδημος: Ήξερε για σας, δεν ήξερε για μας όμως. Εγώ που ήξερα να τον κρίνω, σας το λέω: δεν ήξερε γράμματα. Ήταν άνθρωπος της επιφανείας, λογάς.

Αναφερθήκατε προηγουμένως και στον νυν Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο, ότι μιλά πλανεμένα.
π. Νικόδημος: Όπως και ο Χριστόδουλος, έτσι και ο Ιερώνυμος επήγε στους Αρμενίους, στους μονοφυσίτες, των οποίων ο επικεφαλής έχει καταργήσει τη Σύνοδο, όπως και ο πάπας. Κι εκεί, όπως και στο Βατικανό υπάρχουν ομοφυλόφιλοι, ο δε πάπας τούς υποστηρίζει. Ο Ιερώνυμος επίσης, κάλεσε τον Αγγλικανό «αρχιεπίσκοπο» Καντέρμπουρυ που είναι ομοφυλόφιλος, στεφανώνει ομοφυλόφιλους και χειροτονεί ως «ιερείς» λεσβίες! Αυτόν τον άνθρωπο τον έφερε ο δικός μας αρχιεπίσκοπος και λειτούργησε στον Άγιο Δημήτριο Μπραχαμίου!

Ο Σαμαράς, ο Βενιζέλος, ο Τσίπρας τι αισθήματα σας δημιουργούν; Θεωρείτε ότι ενεργούν εν Θεώ;
π. Νικόδημος: Είναι ανύπαρκτα όντα. Θα σας πω κάτι φιλοσοφικό που θα σου δώσει απάντηση. Ο Πλάτων λέει ότι έχουμε το καλό και το κακό. Το καλό είναι το ον, το φως, το υπάρχον. Το κακό είναι η απουσία του καλού, δηλαδή το μη ον, το μη υπάρχον, η απουσία του φωτός. Ένα κεράκι αμέσως υπερνικά το σκότος. Αυτοί είναι… διαόλοι. Δεν χρησιμοποιώ τη λέξη αυτή, συγχωρείστε με, αλλά θέλω να σας πω ότι δεν πιστεύουν τίποτε. Μασόνοι. Υπάρχει κανείς απ’ αυτούς που να μην είναι μασόνος;

ΤΟ ΕΘΝΟΣ ΜΑΣ ΣΥΡΡΙΚΝΩΝΕΤΑΙ ΛΟΓΩ ΔΡΑΜΑΤΙΚΗΣ ΥΠΟΓΕΝΝΗΤΙΚΟΤΗΤΑΣ

Ιδρυτής της «Πανελλήνιας Ένωσης Φίλων των Πολυτέκνων» (Π.Ε.ΦΙ.Π) στα τέλη της δεκαετίας του 1960, ο πατήρ Νικόδημος έχει δώσει όλη του την ψυχή στην πολύτεκνη οικογένεια. Είναι δε και δ/ντής σύνταξης του τριμηνιαίου περιοδικού «Ελληνορθόδοξη Πολύτεκνη Οικογένεια». Σήμερα όμως στα 2014 και με την κρίση των μνημονίων να σοβεί, το έθνος των Ελλήνων συρρικνώνεται με ταχύτατο ρυθμό. Ο ίδιος ο γέροντας, λέει: «Χωρίς να το θέλω είμαι δημογράφος, ασχολούμαι με τη δημογραφικό πρόβλημα στην Ελλάδα. Για να υπάρχει δημογραφική ισορροπία πρέπει να γεννά κάθε γυναίκα σε όλη της τη ζωή από 16-45 ετών περίπου 2,1 παιδιά. Σήμερα ο μέσος όρος είναι 0,8! Αυτός ο μέσος όρος δεν πρόκειται ν’ ανέβει. Το 1981 όταν ανέβηκε στην εξουσία ο Ανδρέας Παπανδρέου, οι γεννήσεις ήταν γύρω στο 2,2 παιδιά ανά οικογένεια. Από τότε, οι εκτρώσεις, οι αντισυλλήψεις, το κόψιμο στα επιδόματα των πολυτέκνων και τώρα με την μεγάλη οικονομική κρίση, οι γεννήσεις θα φτάσουν στο μηδέν».


Φοβάστε μήπως η χώρα μας έχει εδαφικές απώλειες;
π. Νικόδημος: Και ο αρχιεπίσκοπος της Κύπρου και ο Αναστασιάδης πάνε να πουλήσουν την Κύπρου μ’ ένα σχέδιο Ανάν χειρότερο από το προηγούμενο. Επίσης, το σκοπιανό το ξεπουλάνε, χαρίζοντας το όνομα τη Μακεδονίας 100%. Τούτοι ‘δω δεν ενδιαφέρονται, δεν ασχολούνται πλέον. Τέλος, πάνε το Αιγαίο να το ουδετεροποιήσουν, κάτι που ήδη ξεκίνησε από τα Ίμια. Όπως κάνανε το Σουέζ και τα Δαρδανέλια διεθνή ύδατα, έτσι πάνε να κάνουν και το Αιγαίο. Πού είναι ο ΟΗΕ και τα ψηφίσματά του; Όλα πάνε οι μασόνοι και τα διαλύουν.

Γιατί η Εκκλησία επιμένει στη δωρεά οργάνων σώματος την ώρα που δεν παίρνουν τα όργανα από νεκρό αλλά από ασθενή προ βρίσκεται σε κώμα;
π. Νικόδημος: Έχουν γίνει συνέδρια κι εδώ και έξω. Δεν υπάρχει εγκεφαλικός θάνατος. Έχει υπάρξει περίπτωση που την ώρα που πήγαν να αποσυνδέσουν από τα μηχανήματα μία κλινικώς νεκρή, ξύπνησε και μάλιστα μετά έζησε 20 χρόνια.

Και η Εκκλησία γιατί συναινεί σε αυτό το έγκλημα;
π. Νικόδημος: Ο Χριστόδουλος το έκανε! Γιατί ήθελε να μπει στην μοντερνοσύνη. Μάλιστα για τον Μεσογαίας που τον λένε μορφωμένο, συνεχίζει το ίδιο πράγμα. Ο Χριστόδουλος τον έκανε πρόεδρο της βιοηθικής και συναινεί στο έγκλημα. Έχουν σκοτώσει κόσμο και κόσμο. Καλά, στην Ευρώπη και στην Αμερική γίνεται χαμός με τις δολοφονίες τέτοιων ανθρώπων, αλλά κι εδώ; Εδώ αντέδρασαν πολλοί και σοβαροί Έλληνες επιστήμονες απέδειξαν ότι πρόκειται περί δολοφονίας.

Αντιτίθεστε λοιπόν…
π. Νικόδημος: Μόνον όταν έχουμε διπλά όργανα μπορούμε να κάνουμε μεταμοσχεύσεις, Μόνο το νεφρό.

Υπάρχουν πολλοί χριστιανοί οι οποίοι για λόγους θρησκευτικής συνειδήσεως αρνούνται να αποδεχτούν τον ΑΜΚΑ και ενώ η κυβέρνηση τους έχει αποκλείσει από ιατροφαρμακευτική περίθαλψη- σύνταξη, λένε πως η Εκκλησία τους έχει εγκαταλείψει γιατί δεν πιέζει την κυβέρνηση να πάψει την εξόντωσή τους και να προστατέψει τους αντιρρησίες συνειδήσεως.
π. Νικόδημος: Δυστυχώς η Εκκλησία εσιώπησε σ’ αυτό και δεν έδωσε απάντηση. Μάλλον σιωπηρώς, το δέχεται. Και σήμερα υπάρχουν άνθρωποι που πεθαίνουν. Έχουν δώσει τα χρήματά τους στο ελληνικό κράτος και δεν μπορούν να πάρουν σύνταξη ή να έχουν φάρμακα!

Γιατί όμως σιωπά ο αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος και όλοι οι άγιοι πατέρες της Εκκλησίας;
π. Νικόδημος: Εκεί είναι ο Ιερώνυμος, ζήτησέ του συνέντευξη.

Για τον Πατριάρχη Βαρθολομαίο ποια είναι η γνώμη σας;
π. Νικόδημος: Ο Βαρθολομαίος είναι παπικός, έχει πει όλες τις βλακείες του κόσμου και αγωνίζεται να διώξει τους Εσφιγμενίτες από το Άγιον Όρος.

Πού πάει ο χριστιανισμός δηλαδή γέροντα; Θα χαθεί;π. Νικόδημος: Κι ένας να μείνει, όχι δεν θα χαθεί. 25.000.000 καθάρισε ο Στάλιν. Αλλά μετά το 1992 στη Ρωσία χτίσθηκαν πάνω από 8.000 ναοί.

Τι μήνυμα ελπίδας στέλνετε στους χριστιανούς;
π. Νικόδημος: Μόνο κρατώντας την Ορθοδοξία μας χωρίς αναμίξεις με αιρέσεις έχουμε ελπίδες ως χριστιανοί. Η Ορθοδοξία έχει εσωτερική δύναμη, δεν κινδυνεύει. Οι αδιάφοροι πιστοί κινδυνεύουν. 

Το βιβλίο που έχει συγγράψει ο πατήρ Νικόδημος Μπιλάλης για τον «Πρωτότυπο Βίο του Αγίου Νικοδήμου Αγιορείτου»


"Ελεύθερη Ώρα, Νέοι Άνθρωποι"

ΠΗΓΗ

Οι Ορθόδοξες προϋποθέσεις των Συνόδων

Σε τι είδους Επισκόπους δίνει φωτισμό το Άγιο Πνεύμα;

π. Ιωάννη Ρωμανίδη

Η ιστορική αυτή τοποθέτηση για τις Οικουμενικές Συνόδους, που είδαμε πιο πάνω, δεν αλλοιώνει την μεγάλη άξια και σημασία τους, αφού απέκτησαν μεγάλη αξία στην ζωή της Εκκλησίας. Δεν έχει σημασία ποια ήταν η αιτία της συγκροτήσεώς τους ούτε ποιος τις συγκαλούσε, αλλά έχουν αξία οι θεολογικές και εκκλησιαστικές προϋποθέσεις κάτω από τις οποίες συνεκαλούντο.


«Η βασική προϋπόθεση όχι μόνον Οικουμενικών Συνόδων, αλλά και Τοπικών Συνόδων είναι ότι, εκείνοι που συνεδριάζουν σε Τοπική Σύνοδο ή σε Οικουμενική Σύνοδο, είναι άνθρωποι οι οποίοι τουλάχιστον βρίσκονται στην κατάσταση του φωτισμού. Αλλά η κατάσταση του φωτισμού δεν αρχίζει όταν πουν την εναρκτήριο προσευχή μιας Οικουμενικής Συνόδου. Δεν αρχίζει τότε ο φωτισμός.

Οπότε ορισμένοι φονταμελίστ Ορθόδοξοι, δεν ξέρω πώς να το περιγράψω, φαντάζονται τους ιστορικούς Επισκόπους σαν τους σημερινούς Επισκόπους, οι οποίοι ιδέα δεν έχουν από δόγματα, αλλά έχουν δογματικούς δίπλα τους, δηλαδή συμβούλους οι οποίοι αυτοί τους συμβουλεύουν επάνω στα δόγματα.Ο Δεσπότης είναι καλός άνθρωπος, ο οποίος ασχολείται με ορφανοτροφεία, με γηροκομεία, νοσοκομεία, με καλά έργα, να κτίσει Εκκλησίες και δεν ξέρω τι άλλο, δηλαδή, μαζεύει χρήματα σε εράνους για να βοηθάει τους φτωχούς σεισμοπλήκτους· αυτός είναι ο Δεσπότης, είναι ο άνθρωπος της δράσης, δηλαδή, ή της βράσης δεν ξέρω ποιο από τα δύο. Διότι λέει ένας φίλος κοινός. Μητροπολίτης, έλεγε ο Πνευματικός του: "Δράσις, δράσις, δράσις, μετά βράσις, βράσις και ατμός", δηλαδή στο τέλος δεν υπάρχει τίποτα.

Φαντάζονται μερικοί ότι συνήλθαν όλοι αυτοί οι Επίσκοποι, οι οποίοι ως φοιτητές της θεολογίας πήραν πέντε στις εξετάσεις, δεν καταλαβαίνουν τίποτα και, αφού συνεδριάζουν, έρχεται το Άγιον Πνεύμα σαν τσεκούρι, δηλαδή, τους δίνει μια στο κεφάλι, ανοίγει το κεφάλι και μπαίνει μέσα το Άγιον Πνεύμα και μετά βγαίνουν από το στόμα τους, ας πούμε, λόγοι σοφίας, επεμβαίνει στην Οικουμενική Σύνοδο ή σε μία Τοπική Σύνοδο, φωτίζει με αυτόν τον τρόπο τους Επισκόπους να βγάζουν σωστές αποφάσεις».

Εκείνο που προσδιορίζει μια Σύνοδο, Τοπική ή Οικουμενική, ως Ορθόδοξη, είναι κατά πόσον η πλειοψηφία των Επισκόπων που συμμετέχουν σε αυτήν βρίσκονται στην κατάσταση του φωτισμού του νοός. Η μελέτη των Ορθοδόξων Τοπικών και Οικουμενικών Συνόδων αποδεικνύει ότι οι αποφάσεις τους είναι Ορθόδοξες, γιατί στηρίχθηκαν σε Πατέρες, οι οποίοι όχι μόνον γνώριζαν θεωρητικά την θεολογία της Εκκλησίας, αλλά ήταν και φορείς της αποκαλύψεως. Οπότε οι θεούμενοι Πατέρες έδωσαν κύρος στην Σύνοδο και όχι η Σύνοδος στους Πατέρες.

«Και υποτίθεται ότι, όταν συγκαλούνται οι εκπρόσωποι των Ορθοδόξων Εκκλησιών στην Οικουμενική Σύνοδο ή σε μια Τοπική Σύνοδο, τουλάχιστον η πλειοψηφία από τους Επισκόπους εκείνα τα χρόνια ήταν τουλάχιστον σε κατάσταση φωτισμού και ίσως είχαν περάσει προς την θέωση κάποτε-κάποτε μερικοί. Αλλά ήταν άνθρωποι που αυτά τα θέματα που συζητούμε τα ξέρανε πολύ καλά.

Γι' αυτό δεν μιλάνε για την πίστη της Αγίας Γραφής ποτέ. Εγώ δεν το 'χω βρει ποτέ, η πίστη της Παλαιάς Διαθήκης ή Καινής Διαθήκης, Σήμερα, επειδή καταργήσαμε την εμπειρία των Προφητών και των Αποστόλων, έχουμε καταργήσει με άλλα λόγια τον φωτισμό και την θέωση και μιλάμε για την διδασκαλία της Παλαιάς Διαθήκης και της Καινής Διαθήκης, ενώ οι Πατέρες της Εκκλησίας μιλάνε για την πίστη των Προφητών και των Αποστόλων και των Αγίων. Δεν μιλάνε ποτέ για την πίστη ενός βιβλίου».

«Λέμε τώρα στην μοντέρνα Ορθόδοξη θεολογία: "οι αποφάσεις των Οικουμενικών Συνόδων, είναι αλάθητες. Ότι κατά την διάρκεια τών Οικουμενικών Συνόδων οι Πατέρες υπήρξαν θεόπνευστοι και απεφάσισαν θεοπνεύστως περί των δογμάτων της Εκκλησίας. Εντάξει. Αυτό κληρονομήθηκε από την παράδοση. Πώς όμως εξηγείται; Όταν οι Επίσκοποι που συνέρχονται σε μια Σύνοδο ασχολούνται με δογματικά θέματα, ποιμαντικά θέματα κ.ο.κ. Έχουν ορισμένα κριτήρια.

Πρώτο κριτήριο είναι η Αγία Γραφή, Παλαιά και Καινή Διαθήκη. Δεν μπορούν να διδάξουν τίποτα που αντιβαίνει στην Αγία Γραφή, Μετά είναι η συνεχής παράδοση της Εκκλησίας, των Πατέρων, των Αγίων, η εκκλησιαστική παράδοση. Μετά έχουμε τις αποφάσεις των Τοπικών Συνόδων. Μετά, όμως, έχουμε και την πνευματική κατάσταση τών Επισκόπων που συνέρχονται. Διότι, σ’ εκείνα τα χρόνια υπήρχε ακόμη η παράδοση που οι Επίσκοποι τουλάχιστον έπρεπε να επιλέγονται από αυτούς οι οποίοι έχουν φθάσει στον δοξασμό. Είναι οι "Προφήτες" του Αποστόλου Παύλου, δηλαδή.

Εάν κανείς θέλει να εξετάσει τις απόψεις αυτές, τις βρίσκει ολοκάθαρα στο "περί εκκλησιαστικής Ιεραρχίας" του Αγίου Διονυσίου Αρεοπαγίτη. Τα εκθέτει εκεί μια χαρά. Ότι ο Επίσκοπος είναι εκείνος ο οποίος έχει φθάσει στην ένωση με τον Θεό. Ένωση σημαίνει, εδώ, θέωση, θεοπτία κ.ο.κ. Είναι ο Προφήτης του Αποστόλου Παύλου, διότι στην αρχαία Εκκλησία ο Επίσκοπος ελέγετο "Προφήτης". Στον δεύτερο βαθμό έχουμε τους Πρεσβυτέρους και όλους τους άλλους Κληρικούς, οι οποίοι είναι τουλάχιστον στην κατάσταση φωτισμού. Οπότε, συνερχόμενοι οι Πατέρες με τέτοια πνευματικότητα εν Συνόδω, τότε βέβαια, το Πνεύμα το Άγιον ομιλεί δια μέσου των Επισκόπων.

Και γι' αυτό, οι Πατέρες λένε: "Έδοξε τω Αγίω Πνεύματι και ημίν". Επικαλούνται το γεγονός, ότι έτσι θέλει το Πνεύμα το Άγιον. Πού το ξέρουν, ότι έτσι θέλει το Πνεύμα το Άγιον; Εάν συνέλθει μια ομάδα εκατό Επισκόπων και οι είκοσι πέντε Επίσκοποι ευρίσκονται σε κατάσταση φωτισμού, οι είκοσι πέντε θα είναι οι καθοδηγητές της Συνόδου. Οι άλλοι θα ακολουθήσουν. Γιατί; Διότι, όχι μόνο ομιλούν εκ πείρας γι' αυτά τα θέματα, αλλά επικαλούνται και την Παλαιά και την Καινή Διαθήκη και την πατερική παράδοση και κάνουν σωστή ερμηνεία. Οπότε, εκείνοι που παρακολουθούν αυτήν την ερμηνεία που κάνουν αυτοί οι φωτισμένοι Πατέρες της Εκκλησίας, πείθονται από τα επιχειρήματα και δέχονται αυτές τις απόψεις και ας μην είναι οι ίδιοι ακριβώς σε κατάσταση φωτισμού.

Τώρα, αν συνέλθουν από το άλλο μέρος εκατό Επίσκοποι και κανείς δεν ευρίσκεται σε κατάσταση φωτισμού και όχι μόνο δεν ευρίσκονται σε αυτή την κατάσταση, αλλά ούτε και ξεύρουν τι είναι αυτή η κατάσταση, δεν έχουν ακούσει ποτέ για νοερά ευχή και αδιάλειπτη ευχή του Αγίου Πνεύματος μέσα στην καρδιά και δεν έχουν συναντήσει ποτέ έναν Πνευματικό Πατέρα, που έχει πνευματικά τέκνα, που έχουν αυτήν την πνευματική κατάσταση, είναι δυνατόν οι εκατό αυτοί να βγάλουν Ορθόδοξες αποφάσεις; Το θέτω το θέμα».

«Και μάλιστα σε μια Σύνοδο, στην ΣΤ' νομίζω, αναφέρεται στον "έκαστον" ο οποίος έχει την μαρτυρία του νοός του, δηλαδή, ώστε η συμμαρτυρία του νοός ολονών να βγάλει την απόφαση της Συνόδου. Δηλαδή, είναι η συμφωνία όσων έχουν φωτισμένο τον νου, έχουν την ίδια εμπειρία, αυτοί θα βγάλουν την απόφαση εάν ο Χριστός έχει δύο φυσικά θελήματα κάθε ενέργειας ή ένα φυσικό θέλημα και μία ενέργεια».

Οι Τοπικές και Οικουμενικές Σύνοδοι αποτελούνταν «από Επισκόπους που ήταν κάτοχοι της θεραπευτικής μεθόδου της Εκκλησίας, Ο σκοπός δε συγκροτήσεως της Συνόδου ήταν η διαφύλαξη, όχι απλώς του δόγματος και της λατρευτικής τάξεως της Εκκλησίας, όπως συμβαίνει σήμερα, αλλά της θεραπευτικής μεθόδου της Εκκλησίας. Οπότε, ο σωστός Επίσκοπος είναι ο κάτοχος της θεραπευτικής μεθόδου της Εκκλησίας».

Αυτή η θεραπευτική μέθοδος στην πραγματικότητα είναι ο Ορθόδοξος ησυχασμός.
«Αυτή η εμπειρία της Θεώσεως είναι η ραχοκοκαλιά της Ορθοδόξου παραδόσεως, καθώς και το θεμέλιο των Τοπικών και Οικουμενικών Συνόδων, του Κανονικού Δικαίου της Εκκλησίας και της λειτουργικής ζωής της Εκκλησίας μέχρι σήμερα».

«Ο θεσμός των Οικουμενικών Συνόδων είναι χαρισματικός θεσμός, δεν είναι καθιδρυματικός θεσμός. Ενώ για τις Τοπικές Συνόδους υπάρχουν κανόνες που ορίζουν πόσες φορές πρέπει να συνέλθει Τοπική Σύνοδος, δεν υπάρχουν Κανόνες για την σύγκληση Οικουμενικής Συνόδου. Οι Οικουμενικές Σύνοδοι συνεκαλούντο μόνο περιπτωσιακώς, κατά τις ανάγκες της Εκκλησίας.

Η Τοπική Σύνοδος θεωρείται θεόπνευστος κατά τις αποφάσεις της, όταν συμφωνεί με την παράδοση, δηλαδή όταν συμφωνεί με την διαγνωστική και θεραπευτική αγωγή των Πατέρων της Εκκλησίας και έχει την θεολογική εκείνη παράδοση, που συντελεί σε αυτά. Διερωτάται κανείς από αυτής της απόψεως, αν συνέλθει σήμερα η Ορθόδοξη Εκκλησία σε Οικουμενική Σύνοδο, τι αποτελέσματα θα βγάλει. Γι' αυτό και υπάρχουν ορισμένοι Ορθόδοξοι θεολόγοι, οι οποίοι έχουν μεγάλες αμφιβολίες και δισταγμούς γι' αυτήν την συγκληθησομένη Οικουμενική ή Μεγάλη Σύνοδο».

Το Άγιον Πνεύμα ενεργεί στην Εκκλησία ανάλογα με την κατάσταση των μελών της Εκκλησίας. Σε όλα τα θέματα ισχύει η θεολογική έννοια της συνέργειας, αφού ο Θεός είναι ο ενεργών και ο άνθρωπος ο συνεργών. Αυτό συμβαίνει και στις Συνόδους των Επισκόπων. Απαιτείται η συνέργεια των Επισκόπων προκειμένου να ενεργήσει η Χάρη του Αγίου Πνεύματος. Με άλλα λόγια, το Άγιον Πνεύμα ενεργεί όχι απλώς στην λογική του ανθρώπου, αλλά στην καθαρή καρδιά του, μέσα στην οποία γίνεται η προσευχή.

«Σήμερα, όμως, που σπανίζει η νοερά προσευχή στους Επισκόπους, αν συνέλθει μία Σύνοδος εξ Επισκόπων και σηκωθούν κατά την έναρξη να πουν όλοι μαζί "Βασιλεύ Ουράνιε, Παράκλητε, το Πνεύμα της αληθείας, ο πανταχού παρών και τα πάντα πληρών… ", θα έλθει οπωσδήποτε το Πνεύμα το Άγιο να τους φωτίσει; Επειδή, δηλαδή, είναι κανονικοί Επίσκοποι και συνέρχονται σε Σύνοδο και κάνουν προσευχή;
Όμως δεν ενεργεί το Πνεύμα το Άγιο έτσι, μόνο, δηλαδή, κάτω από αυτές τις προϋποθέσεις. Χρειάζονται και άλλες. Χρειάζεται ο προσευχόμενος να έχει ήδη ενεργουμένη την νοερά προσευχή μέσα του, όταν προσέρχεται στην Σύνοδο, για να τον φώτιση η Χάρη του Θεού. Στις ψευδοσυνόδους οι προσερχόμενοι δεν είχαν αυτήν την προσευχητική κατάσταση.
Οι παλαιοί Επίσκοποι, όμως, είχαν τέτοια πνευματική εμπειρία και όταν προσήρχοντο ως Σώμα, ήξεραν τι το Πνεύμα το Άγιο τους πληροφορούσε μέσα στην καρδιά για ένα συγκεκριμένο θέμα. Και, όταν έβγαζαν αποφάσεις, ήξεραν ότι οι αποφάσεις τους ήταν σωστές. Διότι ευρίσκοντο σε κατάσταση φωτισμού, ενώ ορισμένοι από αυτούς είχαν φθάσει και στον δοξασμό, δηλαδή την θέωση».


Με αυτές τις προϋποθέσεις οι Οικουμενικές Σύνοδοι είναι αλάθητοι, επειδή δηλαδή συμμετείχαν Πατέρες που βρίσκονταν στον φωτισμό και την θέωση.

ΠΗΓΗ