Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΜΕΣΣΗΝΙΑΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΜΕΣΣΗΝΙΑΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη 11 Οκτωβρίου 2018

Νέα αποτείχιση : Διακοπή κοινωνίας με τον Μητροπολίτη Μεσσηνίας κ.Χρυσόστομο .

Αποτέλεσμα εικόνας για π.χρυσοστομοσ μεσσηνια


Συνεχίζονται οι αποτειχίσεις εξ αιτίας της συμπόρευσης των Ποιμένων με την αίρεση.

Το έλλειμμα ηγεσίας της Εκκλησίας της Ελλάδος στις ημέρες μας είναι ορατό.
Είναι τραγωδία που οι πνευματικοί μας πατέρες, δηλ. οι πατριάρχες, οι αρχιεπίσκοποι κα οι μητροπολίτες, να αδιαφορούν μπροστά στην αγωνία του απλού και άδολου λαού, που προκαλείται από τις οικουμενιστικές τους δραστηριότητες.

Αντί οι ποιμένες μας να είναι μπροστάρηδες στους αγώνες εναντίον της παναίρεσης του οικουμενισμού της πατρίδας και της κοινωνίας μας ,αυτοί πλειοδοτούν σε συλλείτουργα μαζί τους.

Έτσι μια καινούρια αποτείχιση και διακοπή κοινωνίας από την αίρεση μας έστειλε ο Γέροντας Σάββας ο Λαυριώτης από το Άγιον Όρος,από τον κ.Κωνσταντίνο Μάραντο,ιεροψάλτης του Ι.Ν Αγ.Βασιλείου Μεσσηνίας,προς τον Μητροπολίτη Μεσσηνίας κ.Χρυσόστομο.

Ακολουθεί το πρωτότυπο χειρόγραφο της αποτείχισης του κ.Κωνσταντίνου  Μάραντου:



Η παναίρεση του οικουμενισμού πρέπει συνεχώς να καταπολεμείται από τους Ορθόδοξους και όταν ακόμα οι μεγαλόσχημοι οικουμενιστές υψώνουν την «ποιμαντική» τους ράβδο…

Για την πολύτιμη Ορθόδοξη πίστη μας, που είναι ένα κομμάτι της ψυχής μας, έχουμε όλοι λόγο για κάθε απόφαση που θα παρθεί.



ΣΥΝΑΞΗ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΚΡΗΤΩΝ

Παρασκευή 31 Μαρτίου 2017

Ντοκουμέντο 3ο Ιστολόγιον Κατάνυξις: Διάλογος Ορθοδόξων και Παπικών σήμερα στο Μπάρι.



Σήμερα με 3 διαφορετικές αναρτήσεις, θα επιχειρήσουμε να αναδείξουμε, τον προβληματικό χαρακτήρα των οικουμενιστικών διαλόγων της διοικούσης Εκκλησίας. Αφορμή της έρευνάς αυτής, στάθηκε άλλη μια πρωτοβουλία για "διάλογο", στην οποία συμμετέχει ο μητροπολίτης Μεσσηνίας κκ. Χρυσόστομος.

Η πρωτοφανής στα ιστορικά χρονικά της Εκκλησίας πρακτική της παρουσίας αιρετικών στη σύνοδο, ως παρατηρητών, παρήγαγε κάποιες θέσεις, συνεντεύξεις και απόψεις, οι οποίες απηχούν τις θέσεις των Παπικών, σχετικά με το θέμα του σημερινού "διαλόγου" στο Μπάρι της Ιταλίας.

Συνεχίζουμε με την 3η και τελευταία ανάρτηση με τον κ. Marco Mancini, αρθρογράφο που κάλυψε τον περασμένο Ιανουάριο την ομιλία του Ποντίφηκα στην Διευνή Μικτή Επιτροπή επί του Θεολογικού Διαλόγου μετξύ Παπικών και Ορθοδόξων Εκκλησιών. Η ένωση προ των Πυλών της Ορθοδοξίας!

Προειδοποίηση των συντακτών του Ιστολογίου:
Οι απόψεις που ακούγονται θα σας "ταράξουν" Σαρακοστιάτικα και ζητούμε συγγνώμη προκαταβολικά για το σκανδαλισμό. (Τα bold γράμματα αποτελούν δικές μας επισημάνσεις)

O πάπας υποδέχεται την Διεθνή Μικτή Επιτροπή επί του Θεολογικού Διαλόγου ανάμεσα στην καθολική εκκλησία και τις Ανατολικές Ορθόδοξες Εκκλησίες.

Του Marco Mancini

Πόλη του Βατικανού, 27.01.2017 / 12:27 AM (ACI Stampa).-
“Τρέφω την ελπίδα ότι το έργο σας θα μπορέσει να υποδείξει αξιόλογους δρόμους στο μονοπάτι μας, διευκολύνοντας το δρόμο προς εκείνη την μέρα που αναμένουμε και θα έχουμε την χάρη να γιορτάζουμε την Θυσία του Κυρίου στο ίδιο θυσιαστήριο, σαν σημάδι της εκκλησιαστικής κοινωνίας, πλήρως αποκατεστημένης.» Έτσι ο πάπας Φραγκίσκος στις 27/1 ευχαρίστησε τα μέλη της Διεθνούς Μικτής Επιτροπής επί του Θεολογικού Διαλόγου ανάμεσα στην καθολική εκκλησία και τις Ανατολικές Ορθόδοξες Εκκλησίες.

Ο πάπας υπενθύμισε τα βασανιστήρια των Ανατολικών Εκκλησιών, οι οποίες έχουν καθημερινά τεθεί σε δοκιμασία από τη βία του φονταμενταλισμού. «Έχουμε επίγνωση – εξήγησε ο ποντίφικας – ότι καταστάσεις τόσο τραγικών βασανιστηρίων έχουν ρίζες στο πλαίσιο της φτώχειας, της ανισότητας και του κοινωνικού αποκλεισμού, επίσης, οφείλονται στην αστάθεια που δημιουργείται από κατεστημένα συμφέροντα, συχνά εξωτερικά, και στις προηγούμενες συγκρούσεις, οι οποίες έχουν προκαλέσει κακές συνθήκες διαβίωσης, πολιτιστικές και πνευματικές ερήμους στις οποίες είναι εύκολο να χειραγωγήσεις και να υποκινήσεις το μίσος».

Σαν Εκκλησίες – πρόσθεσε - «είμαστε υποχρεωμένοι να προσφέρουμε σε ένα πληγωμένο και διχασμένο κόσμο» την ειρήνη. «Εγώ ενώνομαι μαζί σας στην προσευχή, ζητώντας να δοθεί τέλος στις συγκρούσεις και ζητώντας την εγγύτητα του Θεού για τους πληθυσμούς που βρίσκονται σε κίνδυνο, ειδικά για τα παιδιά, τους αρρώστους και τους ηλικιωμένους. Με ιδιαίτερο τρόπο έχω στην καρδιά τους επισκόπους, ιερείς, τους αφιερωμένους και τους πιστούς, θύματα απαγωγής, και όλους εκείνους που έχουν κρατηθεί όμηροι ή σκλάβοι».
Οι μάρτυρες μας – είπε ο πάπας – έχουν φτάσει στην ένωση… Και εμείς τι περιμένουμε;

Ο Φραγκίσκος μετέπειτα υπενθύμισε ότι ο Ιησούς σταυρώθηκε και αναστήθηκε: Αυτός είναι η ειρήνη μας και η συμφιλίωση μας. Ως μαθητές του, καλούμαστε να καταθέσουμε οπουδήποτε, με χριστιανικό σθένος, την ταπεινή αγάπη του που συμφιλιώνει τον άνθρωπο όλων των εποχών”.

Για τη βία που σπέρνει το θάνατο. Οι Χριστιανοί πρέπει να απαντήσουν με το Ευαγγέλιο ότι «χωρίς να προσφερόμαστε στη λογική της δύναμης, πρέπει να αναδυθούν τα φρούτα της ζωής, ακόμη και από την άγονη γη και να έλθει αυγή ελπίδας μετά τις νύχτες τρόμου». Ο θάνατος και η ανάσταση του Χριστού - πρόσθεσε ο πάπας Bergoglio - «είναι το σημείο αναφοράς για το ταξίδι μας προς την πλήρη ενότητα».

Οι πολλοί χριστιανοί μάρτυρες είναι ένα παράδειγμα της ενότητας: σε διάφορες εκκλησίες σήμερα «είναι ήδη στον Χριστό ένα μόνο πράγμα: τα ονόματά τους είναι γραμμένα στο ένα και αδιαίρετο μαρτυρολόγιο της Εκκλησίας του Θεού. Η ζωή τους μας καλεί σε κοινωνία, να περπατήσουμε πιο γρήγορα στο δρόμο προς την πλήρη ενότητα». Όπως οι πρώτες χριστιανικές κοινότητες, - κατέληξε - «το αίμα των μαρτύρων ήταν ο σπόρος των νέων Χριστιανών, έτσι και σήμερα το αίμα τόσων μαρτύρων είναι ο σπόρος της ενότητας μεταξύ των πιστών, ένα σημάδι και το όργανο μιας μελλοντικής στην ιερή κοινωνία και την ειρήνη»

Ντοκουμέντο 2ο Ιστολόγιον Κατάνυξις: Διάλογος Ορθοδόξων και Παπικών σήμερα στο Μπάρι.



Σήμερα με 3 διαφορετικές αναρτήσεις, θα επιχειρήσουμε να αναδείξουμε, τον προβληματικό χαρακτήρα των οικουμενιστικών διαλόγων της διοικούσης Εκκλησίας. Αφορμή της έρευνάς αυτής, στάθηκε άλλη μια πρωτοβουλία για "διάλογο", στην οποία συμμετέχει ο μητροπολίτης Μεσσηνίας κκ. Χρυσόστομος.

Η πρωτοφανής στα ιστορικά χρονικά της Εκκλησίας πρακτική της παρουσίας αιρετικών στη σύνοδο, ως παρατηρητών, παρήγαγε κάποιες θέσεις, συνεντεύξεις και απόψεις, οι οποίες απηχούν τις θέσεις των Παπικών, σχετικά με το θέμα του σημερινού "διαλόγου" στο Μπάρι της Ιταλίας.

Συνεχίζουμε με τον Prof. Alberto Melloni, συνέντευξη στην "Απογευματική Κων/πολης, 29 Ιουνίου 2016". Επιμέλεια: Νίκος Τζωίτης (τον συναντήσαμε και στο πρώτο Ντοκουμέντο!). Απόδοση στην ελληνική: Δημήτρης Κεραμιδάς

Προειδοποίηση των συντακτών του Ιστολογίου: Οι απόψεις που ακούγονται θα σας "ταράξουν" Σαρακοστιάτικα και ζητούμε συγγνώμη προκαταβολικά για το σκανδαλισμό. (Τα bold γράμματα αποτελούν δικές μας επισημάνσεις)


Prof. Alberto Melloni,
"Απογευματική Κων/πολης, 29 Ιουνίου 2016"
Επιμέλεια: Νίκος Τζωίτης
Απόδοση στην ελληνική: Δημήτρης Κεραμιδάς

ΟΙ ΚΑΛΟΙ ΚΑΡΠΟΙ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ

Η «Αγία και Μεγάλη Σύνοδος» της Ορθόδοξης Εκκλησίας ολοκληρώθηκε στο Κολυμπάρι. Μέσα σε οκτώ ημέρες εργασιών βιώθηκαν όλες τις τυπικές εμπειρίες της ιστορίας των Συνόδων: αμφιβολίες αλλά και ζυμώσεις, εκπλήξεις αλλά και συμβιβασμοί, συγκρούσεις, όπως η κρίση και το αδιέξοδο μεταξύ Πέμπτης και Παρασκευής που έφεραν τη Σύνοδο ένα βήμα πριν από την αποτυχία.

Δεν ήταν στην πραγματικότητα η απουσία ή οι θέσεις των τεσσάρων Εκκλησιών (μεταξύ αυτών και της Μόσχας) που έθεσαν σε κίνδυνο τη Σύνοδο. Ήταν η επιμονή μιας ζηλωτικής παράταξης της ελλαδικής Εκκλησίας η οποία ζήτησε να μην αποκαλούνται ως «Εκκλησίες» οι υπόλοιπες Εκκλησίες, συμπεριλαμβανομένης και της Καθολικής. Για κάποια στιγμή φάνηκε πως η Σύνοδος ήταν καταδικασμένη να υποκύψει σ’ αυτή την απαίτηση ή και να ομολογήσει την αποτυχία της.

Σ’ αυτήν την περίπτωση, η Σύνοδος θα έκανε ένα μεγάλο δώρο στη Ρωσική Εκκλησία, η οποία πάντοτε αναγνώριζε την εκκλησιαστική φύση του Καθολικισμού και θα είχε το προβάδισμα στο διάλογο με τη Ρώμη.

Στην αίθουσα παρενέβη ο ίδιος ο Μητροπολίτης Ιωάννης Ζηζιούλας για να ενθυμίσει πως από τον 11ο έως τον 20ο αιώνα, ακόμη και στις πιο έντονες διαφωνίες, η Ορθοδοξία δεν αρνήθηκε ποτέ στη Ρώμη τον τίτλο της Εκκλησίας. Και τη νύχτα μεταξύ Παρασκευής και Σαββάτου ήρθε η συμφιλιωτική λύση της συνοδικής Εγκυκλίου, που συνοψίζει όλα τα έγγραφα. Αναγνωρίζει την «ιστορική ονομασία» των «χριστιανικών Εκκλησιών και Ομολογιών», που στην επίσημη μετάφραση του κειμένου στα αγγλικά, στα γαλλικά και τα ρωσικά αποκαλούνται «μη ορθόδοξες» (στα ελληνικά «ετερόδοξες») και δεσμεύει το σύνολο της Ορθοδοξίας στον διάλογο. Κάτι που δεν ήταν δεδομένο.

Μια σύντομη έκδοση της Εγκυκλίου θα διαβαστεί (διαβάστηκε) στη συντετμημένη μορφή της κατά τη διάρκεια της λειτουργίας επί τη λήξει της Συνόδου, όπου και θα δημοσιευθούν οι συνοδικές αποφάσεις. Στη συνέχεια, τα κείμενα αυτά θα σταλθούν στις Εκκλησίες, παρούσες και απούσες, για την αποδοχή τους.

Ως εκ τούτου, η Σύνοδος κλείνει με μια ισορροπία βασισμένη σε τρία θεμέλια: τα έγγραφα, την αίθουσα και το ίδιο το «γεγονός» της Συνόδου.

Τα κείμενα, μολονότι ορθά και προϊόντα συζητήσεων, παρέμειναν ως είχαν από τη λήξη της Σύναξης των Προκαθημένων: κείμενα συμβιβαστικά, μερικές φορές απογοητευτικά, αν και εμπεριέχουν πατερική θεολογία. Λίγες παράγραφοι –όπως εκείνη της Εγκύκλιου που αναφέρεται στους πρόσφυγες ως ένα εσχατολογικό σημείο, υπενθυμίζοντας την τελική κρίση του Ευαγγελίου του Ματθαίου, ή την σχετική με τη συνοδική φύση Εκκλησίας, έχουν μια θεολογική σφραγίδα ικανή να μιλήσει σε όλους. Όμως δεν υπάρχουν σε αυτά εξαναγκασμοί συντηρητικής υφής, όπως υπήρχε στην αρχή ο φόβος ότι θα συμβεί. Και δεν είναι λίγο.

Η εμπειρία στην συνοδική αίθουσα μπορεί ν’ αξιολογηθεί πιο θετικά. Οι ορθόδοξοι μητροπολίτες, όπως κάθε επίσκοπος, είχαν ανάγκη χρόνου για να μάθουν ν’ ακούν ο ένας τον άλλον, να αντιπαρατεθούν, ν’ ασκήσουν ειρωνεία, να κατανοηθούν. Οκτώ ημέρες, που ξεκίνησαν μετά από μια δίωρη λειτουργία, απέδειξαν πως η διαδικασία της αμοιβαίας κατανόησης και της πραγματικής αδελφοσύνης είναι δυνατή και γόνιμη, αν και σε ένα τόσο σύντομο χρονικό διάστημα δεν μπορούν να γίνουν πολλά: ήταν αρκετό, ωστόσο, για να διαλευκάνουν «κλισέ». Και δεν είναι λίγο.

Τέλος, η Σύνοδος ήταν, τελικά, μια επιτυχία. Μια επιτυχία του Ιωάννη Ζηζιούλα, γηραιού θεολόγου που είχε ξεκινήσει να την ζητάει όταν ο καρδινάλιος Μαρτίνι ζητούσε τη σύγκλιση μια Συνόδου για την Καθολική Εκκλησία. Σε αντίθεση με τον τότε Αρχιεπίσκοπο του Μιλάνου (ο Ζηζιούλας) εισακούστηκε.Ήταν, επίσης, μια επιτυχία του Εμμανουήλ Αδαμάκη, ο οποίος χειρίστηκε τις συζητήσεις για το περιεχόμενο της Εγκυκλίου.

Μα πάνω απ’ όλα ήταν μια επιτυχία του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου, ο οποίος απέδειξε ότι το λειτούργημα του πρωτείου της Κωνσταντινούπολης μπορεί να ασκηθεί δίδοντας φωνή σε όλους, εν τη ομοφωνία όλων των χριστιανικών Εκκλησιών –αυτό επικαλέστηκε ο πατριάρχης με επίμονο τρόπο στην καταληκτική του ομιλία.

Η Σύνοδος κλείνει ανοίγοντας νέες προκλήσεις: η πρώτη απ’ αυτές αφορά τις απουσίες. Η απουσία κάποιων Εκκλησιών δεν εμπόδισε ούτε ακύρωσε τη Σύνοδο: αλλά η απουσία δεν θα πρέπει τώρα ν’ αφεθεί να εδραιωθεί. Η πνευματικότητα, η θεολογία, η προσευχή της ρωσική Εκκλησίας είναι ζωτικής σημασίας για το σύνολο του Χριστιανισμού: και όπως δεν μπορεί να υπάρχει Ορθοδοξία άνευ της Ρωσίας, έτσι δεν μπορεί να υπάρχει μια Ρωσία ξένη και αδιάφορη για την τύχη της ορθοδοξίας. Το ίδιο ισχύει και για τη Βουλγαρία, τη Γεωργία και την Αντιόχεια. Η συνοδική οδός αποδεικνύεται, για μία ακόμη φορά, ότι είναι αυτή που μπορεί να φέρει κοινωνία εκεί όπου φαίνεται αδύνατο να επιτευχθεί.

Πέμπτη 30 Μαρτίου 2017

Ντοκουμέντο 1ο Ιστολόγιον Κατάνυξις: Διάλογος Ορθοδόξων και Παπικών σήμερα στο Μπάρι. Τι θα ακούσουμε;



Σήμερα με 3 διαφορετικές αναρτήσεις, θα επιχειρήσουμε να αναδείξουμε, τον προβληματικό χαρακτήρα των οικουμενιστικών διαλόγων της διοικούσης Εκκλησίας. Αφορμή της έρευνάς αυτής, στάθηκε άλλη μια πρωτοβουλία για "διάλογο", στην οποία συμμετέχει ο μητροπολίτης Μεσσηνίας κκ. Χρυσόστομος.

Η πρωτοφανής στα ιστορικά χρονικά της Εκκλησίας πρακτική της παρουσίας αιρετικών στη σύνοδο, ως παρατηρητών, παρήγαγε κάποιες θέσεις, συνεντεύξεις και απόψεις, οι οποίες απηχούν τις θέσεις των Παπικών, σχετικά με το θέμα του σημερινού "διαλόγου" στο Μπάρι της Ιταλίας.

Ξεκινάμε με τον κ. Νίκο Τζωΐτη, αναλυτή του Οικουμενικού Πατριαρχείου και στενό συνεργάτη του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου. Η συνέντευξη δόθηκε στο radiovaticana στην κα Francesca Sabatinelli.

Προειδοποίηση των συντακτών του Ιστολογίου: Οι απόψεις που ακούγονται θα σας "ταράξουν" Σαρακοστιάτικα και ζητούμε συγγνώμη προκαταβολικά για το σκανδαλισμό.

Για τον Νίκο Τζωΐτη, αναλυτή του Οικουμενικού Πατριαρχείου της Κωνσταντινούπολης και στενό συνεργάτη του Βαρθολομαίου, οι πραγματικές δυσκολίες δεν είναι η αντανάκλαση των διαφορών σε θέματα θεολογικά, όπως επιβεβαιώνει στο μικρόφωνο στην Francesca Sabatinelli:

“.. Αδυναμία σε θέματα πίστης όχι. Σίγουρα όχι, καθότι υπάρχει μια κοινωνία πίστης. Ωστόσο, η Ορθόδοξη εκκλησία πρέπει να δείξει ότι έχει τελειώσει η πρώτη χιλιετία, στην οποία ήταν αυτοκράτειρα στο να αποφασίζει πότε να συγκαλεί ένα Οικουμενικό Συμβούλιο. Στην δεύτερη χιλιετία οι Ανατολικές Εκκλησίες είχαν διαχωριστεί και στο 2000 έχουν ξανασυναντηθεί. Τώρα, στην τρίτη χιλιετία υπάρχουν θέματα ποιο σημαντικά, όπως το να δώσουν απαντήσεις παραδείγματος χάριν στην κρίση που υπάρχει σήμερα στον κόσμο. Δεν είναι ένα ζήτημα, όπως θα φάνταζε, δογματικό αλλά μια τοποθέτηση, η έκφραση της δικής της γνώμης. Φυσικά, αυτό μας θλίβει μα δεν μας ανησυχεί, καθότι δυστυχώς αναλαμβάνει η πολιτική και όχι η χριστιανική άποψη. Κατά τη γνώμη μου, απουσιάζει λίγο η σεμνότητα. Σήμερα, πράγματι, θα έλεγε ο Παύλος ότι δεν χρειάζεται απλά να γνωρίζουμε γλώσσες, καθότι είναι το πνεύμα αυτό που ανανεώνει. Μπορείς να γνωρίζεις γλώσσες, να φέρεις τίτλους, αλλά να αν δεν διαθέτεις φιλανθρωπία και ταπεινοφροσύνη, είσαι απολύτως τίποτα ..”

Ερώτηση – Ποιο είναι πραγματικά το κύριο πρόβλημα, επί του παρόντος μέσα στην Ορθόδοξη Εκκλησία, πέρα από τις διπλωματικές διαφορές;
Απάντηση – Η Ορθόδοξη Εκκλησία είναι πολύ δεμένη με την παράδοση. Σκέφτομαι αυτή την στιγμή τον μεγάλο θεολόγο Ιωάννη Ζηζιούλα, ο οποίος έλεγε ότι η παράδοση είναι η αλήθεια θα έπρεπε να έχει την δυναμική της αλήθειας και όπως κάθε τέτοια εποχή θα πρέπει να σχηματοποιήσουμε την παράδοση της και να μην είναι παγιδευμένη στις παραδόσεις του παρελθόντος. Αυτό είναι το πρόβλημα της Ορθόδοξης εκκλησίας: πρέπει να ξεφύγουμε από τις φοβίες και τα ζητήματα του παρελθόντος. Δεν ξεχνάμε ότι οι Μεγάλοι πατέρες της Εκκλησίας, της ενωμένης, τους οποίους τους σέβονται όλοι, είχαν το θάρρος να έρχονται αντιμέτωποι με τον σύγχρονο τους κόσμο. Έτσι θα έπρεπε να πράττει και η Ορθόδοξη εκκλησία.

Ερώτηση – Από αυτή την Σύνοδο θα εξέλθει μια ανανεωμένη σχέση με την καθολική εκκλησία;
Απάντηση – Σίγουρα. Παραθέτω λόγια του Βαρθολομαίου, όταν ήταν στην Ρώμη, το 2004, ορισμένοι νέοι τον ρώτησαν: «Αγιώτατε, πότε θα γίνει εντέλει αυτή η ένωση ανάμεσα σε καθολικούς και ορθοδόξους;» και εκείνος απαντάει « είναι ένας δρόμος ήδη δίχως επιστροφή. Θυμηθείτε ένα πράγμα όμως στο 2004 ήταν πολύ προφητικό, θα είστε εσείς οι νέοι που θα ωθήσετε να επιτυχανύνει ο χρόνος».

Προσευχόμαστε όλοι, επειδή ο σύγχρονος κόσμος περιμένει την εκκλησία, ακόμη και με τις διαφορετικές ομολογίες, να δώσει μια μοναδική απάντηση. Μόνο μία Εκκλησία ενωμένη, κατά την γνώμη μου, θα δώσει απάντηση στα προβλήματα που διαπερνούν ήδη τον παγκοσμιοποιημένο κόσμο οικονομικά, αλλά όχι πνευματικά.

18/06/2016



Πέμπτη 9 Μαρτίου 2017

ΣΚΑΝΔΑΛΟ :ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΠΑΡΕΔΩΣΕ ΝΑΟ ΤΗΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΗΣ ΤΟΥ ΣΕ… ΠΑΠΙΚΟ ΙΕΡΕΑ!

MITROP CHISOSTOMOS MESSINIAS

Την ίδια ώρα που διώκονται ιερείς που διέκοψαν την μνημόνευση του Οικουμενιστού Άνθιμου Θεσσαλονίκης, ο οικουμενισμός οργιάζει σε άλλες μητροπόλεις, όπως της Μεσσηνίας.

Διαβάζουμε πως ο μητροπολίτης Μεσσηνίας, Χρυσόστομος Δασκαλάκης, στις 4-12-2016 ημέρα Κυριακή, παρέστη προσωπικά, συμπροσευχήθηκε και πραγματοποίησε εκκλησιαστική ομιλία κατά τη λειτουργία του παπικού ιερέα, κ. Γεωργίου Ντάγκα, στον Ορθόδοξο Ιερό Ναό των Αγίων Νικολάου και Αθανασίου, που βρίσκεται έναντι του Μητροπολιτικού Μεγάρου της Ορθόδοξης Ιεράς Μητροπόλεως Μεσσηνίας και τον οποίο έχει… παραχωρήσει για την τέλεση παπικών λειτουργιών.

67809

Το ενδιαφέρων είναι ότι ο εν λόγω παπικός ιερέας ήταν πρώην Ορθόδοξος Αρχιμανδρίτης της Ορθόδοξης Ιεράς Μητροπόλεως Θεσσαλονίκης, που είχε χειροτονηθεί από τον μακαριστό Μητροπολίτη Θεσσαλονίκης Παντελεήμονα Β΄ (τον Χρυσοφάκη) και του οποίου πνευματικός πατέρας ήταν ο νυν επίσης οικουμενιστής Μητροπολίτης Λαγκαδά κ. Ιωάννης, τότε Πρωτοσύγκελλος της ίδιας Μητροπόλεως Θεσσαλονίκης.

Ο παπικός ιερέας κ. Γεώργιος Ντάγκας έχει καθαιρεθεί από το εκκλησιαστικό δικαστήριο της Ιεράς Συνόδου του Οικουμενικού Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως. Η καθαίρεσή του τεκμηριώνεται από το επίσημο περιοδικό του ίδιου Πατριαρχείου με τίτλο «Ορθοδοξία, τεύχος Γ΄, Ιούλιος – Σεπτέμβριος 2006, σελ. 445-446, ως εξής.

Να σημειώσουμε πως ο νυν μητροπολίτης Μεσσηνίας έχει στο παρελθόν δηλώσει ευθαρσώς πως… όποιοι δεν αναγνωρίζουν πως οι παπικοί είναι εκκλησία, δεν.. είναι χριστιανοί!!!

Μάλιστα!
Πηγή Ιστολόγιο Κατάνυξη
ΝΙΚΟΣ ΧΕΙΛΑΔΑΚΗΣ
Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος
www.nikosxeiladakis.gr

ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ ΚΑΤΑΝΥΞΙΣ ΕΚΤΑΚΤΟ: ΝΟΜΟ-KANONIKH BOMBA...


ΕΝΩΠΙΟΝ ΤΗΣ ΔΙΑΡΚΟΥΣ ΙΕΡΑΣ ΣΥΝΟΔΟΥ
ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
ΚΑΝΟΝΙΚΗ ΜΗΝΥΣΗ

Του Ορθοδόξου Κέντρου Πατερικών Μελετών «Ο Άγιος Μάρκος ο Ευγενικός», που εδρεύει στη Μεθώνη Πιερίας και το οποίο εκπροσωπείται νόμιμα από τον κ. Μάριο Πηλαβάκη, Διδάκτορα Βυζαντινής Φιλοσοφίας

ΚΑΤΑ

Του Σεβασμιώτατου Μητροπολίτη Μεσσηνίας κ. Χρυσοστόμου (του Σαββάτου) της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ελλάδος, κατοίκου Καλαμάτας Μεσσηνίας, Μητροπολιτικό Μέγαρο

Μακαριώτατε Πρόεδρε,
Σεβασμιώτατοι Συνοδικοί,
Ευσεβάστως μηνύω κανονικώς, ενώπιον της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ελλάδος, τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Μεσσηνίας κ. Χρυσόστομο (τον Σαββάτο), για τους ακόλουθους πραγματικούς και κανονικούς - νομικούς λόγους:

ΠΡΩΤΟ ΜΕΡΟΣ ΤΗΣ ΠΑΡΟΥΣΑΣ ΚΑΝΟΝΙΚΗΣ ΜΗΝΥΣΕΩΣ
ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΑ ΠΟΥ ΠΡΟΚΛΗΘΗΚΑΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΝΑΦΕΡΟΜΕΝΗ ΥΠΑΙΤΙΑ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ ΤΟΥ ΜΗΝΥΟΜΕΝΟΥ ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΜΕΣΣΗΝΙΑΣ κ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ (ΤΟΥ ΣΑΒΒΑΤΟΥ), ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΣΥΓΚΡΟΤΟΥΝ ΤΗΝ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΗ ΥΠΟΣΤΑΣΗ ΤΩΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΩΝ ΠΟΙΝΙΚΩΝ ΑΔΙΚΗΜΑΤΩΝ ΠΟΥ ΑΝΑΦΕΡΟΝΤΑΙ ΣΤΟ ΔΕΥΤΕΡΟ ΜΕΡΟΣ ΤΗΣ ΠΑΡΟΥΣΑΣ ΚΑΝΟΝΙΚΗΣ ΜΗΝΥΣΕΩΣ


Α.1. Τα πραγματικά περιστατικά της συμπροσευχής και της εκκλησιαστικής ομιλίας του μηνυόμενου Μητροπολίτη Μεσσηνίας κ. Χρυσοστόμου της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ελλάδος κατά την παπική λειτουργία του πρώην Ορθόδοξου αρχιμανδρίτη - καθηρημένου από την Πατριαρχική Σύνοδο Κωνσταντινουπόλεως – αποστατήσαντος από την Ορθόδοξη Εκκλησία και σημερινού παπικού ιερέα κ. Γεωργίου Ντάγκα στον Ορθόδοξο Ιερό Ναό των Αγίων Νικολάου και Αθανασίου Καλαμάτας, τον οποίο ο μηνυόμενος Μητροπολίτης Μεσσηνίας είχε ήδη παραχωρήσει για τέλεση παπικών λειτουργιών

Ο μηνυόμενος, με την ιδιότητά του εκείνη του Μητροπολίτη Μεσσηνίας της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ελλάδος, στις 4-12-2016 ημέρα Κυριακή, παρέστη προσωπικά, συμπροσευχήθηκε και πραγματοποίησε εκκλησιαστική ομιλία κατά τη λειτουργία του παπικού ιερέα κ. Γεωργίου Ντάγκα στον Ορθόδοξο Ιερό Ναό των Αγίων Νικολάου και Αθανασίου, που βρίσκεται έναντι του Μητροπολιτικού Μεγάρου της Ορθόδοξης Ιεράς Μητροπόλεως Μεσσηνίας και τον οποίο έχει παραχωρήσει ο μηνυόμενος Μητροπολίτης της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ελλάδος για την τέλεση παπικών λειτουργιών.

Σημειωτέον ότι ο Πρόεδρος και της μέλη της Διαρκούς Ιερά Σύνοδος της συνοδικής περιόδου 2009-2010, διέπραξαν παράβαση καθήκοντος, κατά παράβαση του κρατικού Ποινικού Κώδικα (άρθρο …….) και των σχετικών ιερών Κανόνων (……..). Διότι έθεσαν στο αρχείο και παρέλειψαν να παραπέμψουν για ανάκριση την από 10-2-2010 μηνυτήρια αναφορά του Ορθοδόξου Κέντρου Πατερικών Μελετών «Ο Άγιος Μάρκος ο Ευγενικός» κατά του Σεβασμιώτατου Μητροπολίτη Μεσσηνίας κ. Χρυσοστόμου (του Σαββάτου), για παραχώρηση από τούτον προς τους παπικούς του Ορθοδόξου Ιερού Ναού των Αγίων Νικολάου και Αθανασίου, έναντι του Μητροπολιτικού Μεγάρου, στην Καλαμάτα, προκειμένου εκείνοι να τελούν παπικές λειτουργίες μέσα σε αυτόν τον Ορθόδοξο Ιερό Ναό.

Αποτέλεσμα της εν λόγω παραβάσεως καθήκοντος του Μακαριώτατου Προέδρου και των μελών της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου, συνιστά η παρούσα Κανονική Μήνυση και πάλι κατά του ιδίου Σεβασμιώτατου Μητροπολίτη Μεσσηνίας για τα αναφερόμενα κανονικά ποινικά αδικήματά του, τα οποία αποτελούν αναγκαία συνέπεια της ανωτέρω παραλείψεως της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου.

Α.2. Δημοσιογραφική τεκμηρίωση των ανωτέρω πραγματικών περιστατικών

Στην εφημερίδα «Θάρρος» της Καλαμάτας, στις 9-12-2016, γράφηκε η εξής σχετική είδηση:

«Μία ευχάριστη έκπληξη περίμενε προχθές τους καθολικούς πολίτες της Καλαμάτας που είχαν προσέλθει στο εκκλησάκι του Αγίου Νικολάου για την Κυριακάτικη λειτουργία. Και αυτό γιατί μετά το πέρας της ο ιερέας [δηλαδή ο παπικός ιερέας κ. Γεώργιος Ντάγκας] ανακοίνωσε ότι, μεταξύ των παρευρισκομένων, ήταν και ο Μητροπολίτης Μεσσηνίας Χρυσόστομος ο οποίος μίλησε μάλιστα σε όσους είχαν προσέλθει. Η εντύπωση δε που άφησε ο λόγος του, σύμφωνα με προσωπική μαρτυρία καθολικού δημότη, ήταν πάρα πολύ θετική. Ο Μητροπολίτης μπορεί να μας εκπλήττει δυσάρεστα, αλλά δεν μπορούμε να μη δούμε και το θετικό της προχθεσινής του κίνησης, η οποία, αν μη τι άλλο, δείχνει το πρόσωπο ενός ιεράρχη τελείως διαφορετικό από τους κήρυκες του μίσους που διαβάζουμε κάθε τόσο στις εφημερίδες».

Α.3. Η ιστορική διαδρομή του παπικού ιερέα κ. Γεωργίου Ντάγκα, ο οποίος, όντας Ορθόδοξος κληρικός, αποστάτησε από την Ορθόδοξη Εκκλησία ασπαζόμενος τον Παπισμό και αναγνωριζόμενος από τούτον ως παπικός ιερέας

Α.3.1. Η ιστορική διαδρομή του κ. Γεωργίου Ντάγκα ως Ορθοδόξου κληρικού

Ο παπικός ιερέας κ. Γεώργιος Ντάγκας είναι πρώην Ορθόδοξος Αρχιμανδρίτης της Ορθόδοξης Ιεράς Μητροπόλεως Θεσσαλονίκης, που είχε χειροτονηθεί από τον μακαριστό Μητροπολίτη Θεσσαλονίκης Παντελεήμονα Β΄ (τον Χρυσοφάκη) και του οποίου πνευματικός πατέρας ήταν ο Μητροπολίτης Λαγκαδά κ. Ιωάννης, τότε Πρωτοσύγκελλος της ίδιας Μητροπόλεως Θεσσαλονίκης.

Ο παπικός ιερέας κ. Γεώργιος Ντάγκας έχει καθαιρεθεί από το εκκλησιαστικό δικαστήριο της Ιεράς Συνόδου του Οικουμενικού Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως. Η καθαίρεσή του τεκμηριώνεται από το επίσημο περιοδικό του ίδιου Πατριαρχείου με τίτλο «Ορθοδοξία, τεύχος Γ΄, Ιούλιος – Σεπτέμβριος 2006, σελ. 445-446, ως εξής:

«Η Αγία και Ιερά Σύνοδος, κατόπιν αιτήσεως του οικείου ιεράρχου, εισηγήσει δε κατά την κανονικήν τάξιν και σχετικήν υπ’ αυτής μελέτην του φακέλλου, επέβαλε την ποινήν της από της ιερωσύνης καθαιρέσεως τω εκ Θεσσαλονίκης ορμωμένω αρχιμανδρίτη Γεωργίω Ντάγκα, κληρικώ της Ιεράς Μητροπόλεως Ιταλίας και Μελίτης, τη 6η Ιουλίου ε.ε. [2006].

Η ιστορική διαδρομή του σημερινού παπικού ιερέα κ. Γεωργίου Ντάγκα με την προηγούμενη ιδιότητά του εκείνη του ορθοδόξου κληρικού, πριν την αποστασία του από την Ορθόδοξη Εκκλησία, διακρίνεται: α) στην ιστορική του διαδρομή ως κληρικού της Ιεράς Μητροπόλεως Θεσσαλονίκης της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ελλάδος και β) στην ιστορική του διαδρομή ως κληρικού της Ιεράς Μητροπόλεως Ιταλίας και Μελίτης του Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως. 

Η ιστορική του διαδρομή ως κληρικού της Ιεράς Μητροπόλεως Θεσσαλονίκης της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ελλάδος είναι η ακόλουθη:

1 – 1998: Διάκονος Ιερού Ναού Αγίου Δημητρίου Θεσσαλονίκης (με εφημέριο αυτού τον σημερινό Πρωτοσύγκελλο της Ιεράς Μητροπόλεως Θεσσαλονίκης Αρχιμανδρίτη κ. Στέφανο Τόλιο).

2 – 2001-2002: Προϊστάμενος Ιερού Ναού Παναγίας Φανερωμένης Θεσσαλονίκης. Σημειωτέον ότι στον δεξιό τοίχο του εν λόγω Ιερού Ναού υπάρχει τοιχογραφία του Αγίου Ιωάννη του Ρώσσου με την εξής επιγραφή: «Δέησις αρχιμανδρίτου Γεωργίου Ντάγκα».

3 – 2003-2004: Προϊστάμενος του Ιερού Ναού Αγίας Κυριακής Θεσσαλονίκης.
Η ιστορική του διαδρομή ως κληρικού της Ιεράς Μητροπόλεως Ιταλίας και Μελίτης του Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως είναι η ακόλουθη:

2005-2006: Προϊστάμενος του Ιερού Ναού Αγίου Νικολάου και Αγίας Τριάδος Τεργέστης Ιταλίας (κατά τα δίπτυχα της Εκκλησίας της Ελλάδος του έτους 2006).

6-7-2006: Καθαίρεση του από την ιερωσύνη με απόφαση του εκκλησιαστικού δικαστηρίου της Πατριαρχικής Συνόδου Κωνσταντινουπόλεως, ύστερα από αίτηση του Μητροπολίτη Ιταλίας και Μελίτης κ. Γενναδίου.

Α.3.2. Η ιστορική διαδρομή του κ. Γεωργίου Ντάγκα ως παπικού κληρικού

Μετά την καθαίρεσή του στις 6-7-2006 από το εκκλησιαστικό δικαστήριο της Πατριαρχικής Συνόδου Κωνσταντινουπόλεως, ο κ. Γεώργιος Ντάγκας αποστατεί από την Ορθόδοξη Εκκλησία και προσχωρεί στον Παπισμό αναγνωριζόμενος από αυτόν ως ιερέας του και μάλιστα του λατινικού ρυθμού.

2006-2013: Παπικός ιερέας στο Λονδίνο

2013 – σήμερα:

α) Παπικός ιερέας στον ρωμαιοκαθολικό ναό του Αγίου Ανδρέα της Πάτρας

β) Τελεί επίσης παπικές λειτουργίες στους εξής χρόνους και τόπους:

β.1. κάθε Σάββατο στο Αίγιο της Αχαϊας,

β.2. μία φορά το μήνα στη Ζάκυνθο,

β.3. μία φορά το μήνα στην Καλαμάτα, στον Ορθόδοξο Ιερό Ναό των Αγίων Νικολάου και Αθανασίου, έναντι του Μητροπολιτικού Μεγάρου, κατά παραχώρηση του μηνυόμενου Μητροπολίτη Μεσσηνίας της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ελλάδος,

β.4. μερικές φορές το χρόνο στον παπικό ναό της Θεσσαλονίκης της οδού Φράγκων, με την άδεια του παπικού Αρχιεπισκόπου Κέρκυρας κ. Ιωάννη Σπιτέρη, ο οποίος ηγείται και του Παπικού Βικαριάτου Θεσσαλονίκης. Σημειωτέον ότι, κατά πληροφορίες, όταν τελεί παπικές λειτουργίες στον παπικό ναό της Θεσσαλονίκης, προσκαλούνται και προσέρχονται σε τούτον παλιές του Ορθόδοξες ενορίτισσες από τον Ορθόδοξο Ιερό Ναό Παναγίας Φανερωμένης Θεσσαλονίκης. Επίσης διανέμει και σε αυτές τις Ορθόδοξες ενορίτισσες DVD που αφορούν τον ρωμαιοκαθολικό ναό Αγίου Ανδρέα της Πάτρας.

Γνωστές δραστηριότητές του ως παπικού ιερέα:

α) 2008: Συμμετείχε ως παπικός ιερέας στην Παγκόσμια Ημέρα Νεολαίας στο Σύδνεϋ Αυστραλίας.

β) 21-31 Ιουλίου 2016: Συμμετείχε ως παπικός ιερέας της Πάτρας στην Παγκόσμια Ημέρα Νεολαίας στην Κρακοβία Πολωνίας με τον Ρωμαιοκαθολικό Πάπα Φραγκίσκο (περιοδικό «Ανοιχτοί Ορίζοντες, τεύχος 1101. Σεπτέμβριος – Οκτώβριος 2016, σελ. 18-19).

γ) Σε δημοσίευμα της δημοσιογράφου Γιώτας Κοντογεωργοπούλου με τίτλο «Ο καθολικός παπάς, που αγάπησαν όλοι οι Πατρινοί – Ήρθε από το Λονδίνο, κερνάει «μακαρονάδες νεολαίας» και φέρνει στην εκκλησία ακόμη και … Ορθοδόξους» 
(http://www.thebest.gr/news/index/viewStory/299392, 12-11-2014), γράφονται τα εξής:

«Είναι μόλις 42 ετών και αν είναι κάτι που τον κάνει εξ αρχή ενδιαφέροντα, είναι το ότι την εποχή που η κρίση άρχισε να δείχνει τα δόντια της στην Ελλάδα και να καταπίνει όνειρα, προσδοκίες και ανθρώπους, αυτός, ο πατέρας Γεώργιος Ντάγκας, η ψυχή της Καθολικής Εκκλησίας της Πάτρας, άφησε την ευημερία του Λονδίνου, όπου ζούσε και ιερουργούσε για πέντε χρόνια και επέστρεψε στην πατρίδα του, για να καταλήξει στην πρωτεύουσα της Αχαϊας με την μακρά παράδοση στο καθολικό στοιχείο και να δώσει κυριολεκτικά «φτερά» στην Καθολική Κοινότητα που τον θεωρεί – και δικαίως –σημείο αναφοράς της.

«Δεν αισθανόμουν καλά να ακούω για τα προβλήματα της Ελλάδας, για τις δοκιμασίες στις οποίες υπόκεινται οι πολίτες και εγώ να κάθομαι στο Λονδίνο και να είμαι παρατηρητής. Ήθελα να είμαι μέσα στον κόσμο και να τον βοηθάω. Να κάνω ό,τι μπορώ. Επέστρεψα για αυτό το λόγο», μου λέει.

Η επιστροφή του πατέρα Γεωργίου Ντάγκα, ο οποίος κάνει ποδήλατο, γυμνάζεται, γνωρίζει μουσική, έχει εξαιρετική φωνή, πάει σε συναυλίες και είναι σινεφίλ, δεν είχε προορισμό τη Θεσσαλονίκη, που είναι η πατρίδα του, αλλά την Πάτρα, η οποία ήδη στα 2,5 χρόνια της παρουσίας του στην πόλη, τον έχει αγκαλιάσει αναγνωρίζοντας την θέρμη με την οποία νοιάζεται για τους ανθρώπους και την τόλμη με την οποία προχωράει σε πρωτοβουλίες που κάνουν την Καθολική Εκκλησία της Πάτρας σημείο αναφοράς για δράσεις που ξεφεύγουν από το αμιγώς θρησκευτικό στοιχείο και γίνονται δράσεις συνάντησης των ανθρώπων, ουσιαστικής επαφής, προβληματισμού και κοινωνικής συνοχής, και οι οποίες – και αυτό είναι το πολύ σημαντικό, όπως μου λέει, - απευθύνονται σε πολίτες όλων των δογμάτων και των πίστεων, καθώς και το «μαζί» των ανθρώπων, η αγάπη και η προσφορά, αρκούν ως συγκολλητική ουσία των σχέσεων στις μέρες μας.

Υπ’ αυτήν την έννοια ο πατέρας Γεώργιος Ντάγκας, ο οποίος πριν σπουδάσει θεολογία, σπούδασε οικονομικές επιστήμες και κατόπιν έκανε σπουδές στην Αγγλία, αποτελεί έναν ιερέα – πρότυπο και δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι όπου και αν βρεθώ στην πόλη ακούω και μια ενθουσιώδη αναφορά για αυτόν τον μορφωμένο, μοντέρνο και πολύ αξιόλογο νέο ιερέα, που πάει λίγο παραπέρα την έννοια της λέξης «παππάς» έτσι όπως την έχουμε περιορίσει σε στεγανά που εν τέλει τα ξεπερνούν η εποχή και οι πραγματικές νέες ανάγκες των ανθρώπων.

Ο πατέρας Γεώργιος έχει καταφέρει να επαναφέρει στην Καθολική Εκκλησία ανθρώπους που επί χρόνια ήταν απόντες και να ξαναενώσει τους Καθολικούς μεταξύ τους. Σε κάθε λειτουργία, μιας κανονικής Κυριακής, δηλαδή μιας Κυριακής που δεν είναι γιορτή, στην Καθολική Εκκλησία προσέρχονται περί τα 300 άτομα. Έχει καταφέρει όμως να φέρει στις λειτουργίες και πολλούς ορθοδόξους που δεν αλλάζουν βεβαίως πίστη, αλλά με την παρουσία τους επιβραβεύουν το σημαντικό του έργο.

Το αδιαχώρητο επικρατεί κάθε Κυριακή.

Αλλά η δράση του δεν σταματάει εδώ.

Κάθε Δευτέρα και Τετάρτη στο ενοριακό κέντρο της Καθολικής Εκκλησίας γίνονται δωρεάν μαθήματα Ιταλικών που απευθύνονται σε όλους τους πολίτες και όχι μόνο στους καθολικούς από τρεις εθελοντές καθηγητές ανάμεσα στους οποίους και η σύζυγος του πρώην Δημάρχου Πατρέων Γιάννη Δημαρά, Μαριλένα.

Κάθε Πέμπτη γίνεται γυμναστική με την ευγενική προσφορά της γυμνάστριας κ. Μιαούλη και κάθε Τρίτη βράδυ βραδιές κινηματογράφου, ανοικτές επίσης για όλους τους πολίτες της Πάτρας.

Κάθε Κυριακή ο πατέρας Γεώργιος κάνει λειτουργία στα Αγγλικά για τους ξένους της πόλης, ενώ έρχεται και ιερέας από το Ναύπλιο, ο οποίος τελεί τη λειτουργία στα Πολωνικά.

Πέρυσι αναβίωσε για πρώτη φορά μετά από 28 χρόνια στην Πάτρα η τελετή της Αγίας Δωρεάς με εντυπωσιακή συμμετοχή, ενώ αυτό το Σάββατο στις 8 το βράδυ, θα πραγματοποιηθεί μια εκδήλωση που τιτλοφορείται «Μακαρονάδα Νεολαίας» για νέους από 16 έως 36 ετών αφιερωμένη στην γιορτή του Χριστού Βασιλιά, με σύνθημα «μην τρως μόνος σου μακαρόνια, έλα να τα απολαύσουμε μαζί»!

Στα πλαίσια της γιορτής θα σχηματιστεί και ομάδα εθελοντισμού του Καθολικού ιερού ναού της Πάτρας, εγχείρημα που γίνεται για 1η φορά. Στόχος είναι η δημιουργία μιας ομάδας νέων εθελοντών που θα απευθύνονται στην κοινωνία της πόλης και στους έχοντες ανάγκη.

«Αυτό που θέλω να τονίσω είναι ότι η Καθολική Εκκλησία είναι ανοικτή για οποιονδήποτε άνθρωπο καλής θέλησης. Πάνω από όλα είναι ο άνθρωπος», μου λέει ο πατέρας Γεώργιος. Και το σημαντικό είναι ότι τον πιστεύω ότι το εννοεί».
……………………………………………………
ΔΕΥΤΕΡΟ ΜΕΡΟΣ ΤΗΣ ΠΑΡΟΥΣΑΣ ΚΑΝΟΝΙΚΗΣ ΜΗΝΥΣΕΩΣ
ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ ΤΩΝ ΙΕΡΩΝ ΚΑΝΟΝΩΝ ΠΟΥ ΠΑΡΑΒΙΑΣΤΗΚΑΝ ΑΠΟ ΤΑ ΑΝΩΤΕΡΩ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΑ ΠΟΥ ΠΡΟΚΛΗΘΗΚΑΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΝΑΦΕΡΟΜΕΝΗ ΥΠΑΙΤΙΑ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ ΤΟΥ ΜΗΝΥΟΜΕΝΟΥ ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΜΕΣΣΗΝΙΑΣ κ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ (ΤΟΥ ΣΑΒΒΑΤΟΥ) ΚΑΙ ΠΡΟΒΛΕΠΟΜΕΝΕΣ ΣΤΟΥΣ ΕΝ ΛΟΓΩ ΙΕΡΟΥΣ ΚΑΝΟΝΕΣ ΚΥΡΩΣΕΙΣ


Τα ως άνω πραγματικά περιστατικά τα οποία προκλήθηκαν από την υπαίτια συμπεριφορά του μηνυόμενου Μητροπολίτη Μεσσηνίας είναι τα εξής: α) Συμπροσευχή του και β) Εκκλησιαστική του Ομιλία κατά την παπική λειτουργία του πρώην Ορθόδοξου αρχιμανδρίτη - καθηρημένου από την Πατριαρχική Σύνοδο Κωνσταντινουπόλεως – αποστατήσαντος από την Ορθόδοξη Εκκλησία και σημερινού παπικού ιερέα κ. Γεωργίου Ντάγκα στον Ορθόδοξο Ιερό Ναό των Αγίων Νικολάου και Αθανασίου Καλαμάτας, τον οποίο ο μηνυόμενος Μητροπολίτης Μεσσηνίας είχε ήδη παραχωρήσει για τέλεση παπικών λειτουργιών (όπως προκύπτει και από την από 10-2-2010 μηνυτήρια αναφορά μου κατά του ιδίου Μητροπολίτη Μεσσηνίας, η οποία, κατά παράβαση του Νόμου και των Ιερών Κανόνων, κατά τα ανωτέρω, τέθηκε στο αρχείο από την Διαρκή Ιερά Σύνοδο της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ελλάδος).

Τούτα τα πραγματικά περιστατικά:

1 – Συγκροτούν την υποκειμενική υπόσταση (δηλαδή τον δόλο, με την κανονική ποινική έννοια του όρου) ιδίως των κατωτέρω αναφερόμενων εκκλησιαστικών ποινικών αδικημάτων, για τη διάπραξη των οποίων ο Μητροπολίτης Μεσσηνίας κανονικώς μηνύεται με την παρούσα. Διότι ο μηνυόμενος γνώριζε την αντικειμενική υπόσταση των κατωτέρω αναφερόμενων εκκλησιαστικών ποινικών αδικημάτων, και ήθελε την παραγωγή των στοιχείων της αντικειμενικής τους υπόστασης με τη εκούσια και υπαίτια συμπεριφορά του.

2 - Συγκροτούν την αντικειμενική ιδίως των κατωτέρω αναφερόμενων εκκλησιαστικών ποινικών αδικημάτων, για τη διάπραξη των οποίων ο Μητροπολίτης Μεσσηνίας κανονικώς μηνύεται με την παρούσα:

Α. Κανόνες που τιμωρούν κληρικούς που συμπροσεύχονται με αιρετικούς

Κανόνας 10 Αποστόλων

Συμπροσευχή με αιρετικό ή αφορισμένο, τιμωρείται με αφορισμό.

«Εί τις ακοινωνήτω κάν εν οίκω συνεύξηται, ούτος αφοριζέσθω» (= Αν κάποιος προσευχηθεί με ακοινώνητο, ακόμη και μέσα σε οικία, αυτός να αφορίζεται).

Βλέπετε ερμηνεία του ενδεικτικά από τους:

Ζωναρά, Βαλσαμώνα, και Αριστηνού, Σύνταγμα των Θείων και Ιερών Κανόνων, τομ. Β΄, σελ. 14,

Αγ. Νικοδήμου Αγιορείτη, Πηδάλιο, σελ. 13.

Κανόνας 45 Αποστόλων
Κληρικοί συμπροσευχόμενοι με αιρετικούς αφορίζονται, δεχόμενοι αυτούς ως κληρικούς καθαιρούνται.

«Επίσκοπος, ή πρεσβύτερος, ή διάκονος, αιρετικοίς συνευξάμενος μόνον, αφοριζέσθω. Ει δε επέτρεψεν αυτοίς, ως κληρικοίς ενεργήσαί τι, καθαιρείσθω» (= Ο επίσκοπος, ο πρεσβύτερος, ή ο διάκονος, που μόνον προσευχήθηκε μαζί με αιρετικούς, να αφορίζεται. Αν όμως επέτρεψε σε αυτούς να κάνουν κάτι ως κληρικοί, να καθαιρείται).

Βλέπετε ερμηνεία του ενδεικτικά από τους:

Ζωναρά, Βαλσαμώνα, και Αριστηνού, Σύνταγμα των Θείων και Ιερών Κανόνων, τομ. Β΄, σελ. 60-61,

Αγ. Νικοδήμου Αγιορείτη, Πηδάλιο, σελ. 50-51.

Κανόνας 46 Αποστόλων
Κληρικοί δεχόμενοι μυστήρια αιρετικών καθαιρούνται.

«Επίσκοπον, ή πρεσβύτερον, αιρετικών δεξαμένους βάπτισμα, ή θυσίαν, καθαιρείσθαι προστάττομεν. Τίς γαρ συμφώνησις Χριστώ προς Βελίαρ, ή τίς μερίς πιστώ μετά απίστου;» (= Προστάζουμε να καθαιρείται ο επίσκοπος, ή ο πρεσβύτερος, που δέχθηκε βάπτισμα ή θεία ευχαριστία αιρετικών. Γιατί ποιά συμφωνία μπορεί να γίνει ανάμεσα στον Χριστό και τον Διάβολο, ή ποιά σχέση μπορεί να έχει ο πιστός με τον άπιστο;).

Βλέπετε ερμηνεία του ενδεικτικά από τους:

Ζωναρά, Βαλσαμώνα, και Αριστηνού, Σύνταγμα των Θείων και Ιερών Κανόνων, τομ. Β΄, σελ. 61-62,

Αγ. Νικοδήμου Αγιορείτη, Πηδάλιο, σελ. 51-54.

Κανόνας 64 Αποστόλων
Συμπροσευχή με αιρετικούς συνεπάγεται αφορισμό, αν γίνει σε οικία. Αν γίνει σε συναγωγή Ιουδαίων ή αιρετικών συνεπάγεται καθαίρεση, για κληρικό, αφορισμό για λαϊκό.

«Εί τις κληρικός, ή λαϊκός, εισέλθη εις συναγωγήν Ιουδαίων, ή αιρετικών, προσεύξασθαι, και καθαιρείσθω και αφοριζέσθω» ( = Αν κάποιος κληρικός, ή λαϊκός, εισέλθει σε λατρευτική σύναξη Ιουδαίων, ή αιρετικών, για να προσευχηθεί, να καθαιρείται και να αφορίζεται). 

Βλέπετε ερμηνεία του ενδεικτικά από τους:

Ζωναρά, Βαλσαμώνα, και Αριστηνού, Σύνταγμα των Θείων και Ιερών Κανόνων, τομ. Β΄, σελ. 81-83,

Αγ. Νικοδήμου Αγιορείτη, Πηδάλιο, σελ. 84-85.

Κανόνας 33 Συνόδου Λαοδικείας
Απαγόρευση συμπροσευχής με αιρετικούς ή σχισματικούς

«Ότι ου δει αιρετικοίς, ή σχισματικοίς συνεύχεσθαι» (= Δεν πρέπει να συμπροσευχόμαστε με αιρετικούς ή σχισματικούς).

Βλέπετε ερμηνεία του ενδεικτικά από τους:

Ζωναρά, Βαλσαμώνα, και Αριστηνού, Σύνταγμα των Θείων και Ιερών Κανόνων, τομ. Γ΄, σελ. 198-200,

Αγ. Νικοδήμου Αγιορείτη, Πηδάλιο, σελ. 433.

Κανόνας 37 Συνόδου Λαοδικείας
Απαγόρευση συνεορτασμού με Ιουδαίους ή αιρετικούς

«Ότι ου δει παρά των Ιουδαίων, ή αιρετικών, τα πεμπόμενα εορταστικά λαμβάνειν, μηδέ συνεορτάζειν αυτοίς» (= Δεν πρέπει να λαμβάνουν οι πιστοί τα δώρα τα οποία στέλνουν οι Ιουδαίοι ή οι αιρετικοί, ούτε να γιορτάζουν μαζί με αυτούς.

Βλέπετε ερμηνεία του ενδεικτικά από τους:

Ζωναρά, Βαλσαμώνα, και Αριστηνού, Σύνταγμα των Θείων και Ιερών Κανόνων, τομ. Γ΄, σελ. 206,

Αγ. Νικοδήμου Αγιορείτη, Πηδάλιο, σελ. 435.

Β. Κανόνας που τιμωρεί κληρικούς που συμπροσεύχονται με καθαιρεμένους κληρικούς

Κανόνας 11 Απόστολων

Καθαίρεση και αφορισμός κληρικού, ο οποίος συμπροσευχήθηκε ή συλλειτούργησε με καθαιρεμένο κληρικό

«Εί τις καθηρημένω κληρικός ών κληρικώ συνεύξηται, καθαιρείσθω και αυτός» (= Αν κάποιος, ενώ είναι κληρικός, συμπροσευχηθεί με καθαιρεμένο, και καθαιρείται και ο ίδιος).

Βλέπετε ερμηνεία του ενδεικτικά από τους:

Ζωναρά, Βαλσαμώνα, και Αριστηνού, Σύνταγμα των Θείων και Ιερών Κανόνων, τομ. Β΄, σελ. 15,
Αγ. Νικοδήμου Αγιορείτη, Πηδάλιο, σελ. 13-14.

Γ. Κανόνες που τιμωρούν κληρικούς που παραχωρούν Ορθόδοξους ναούς σε αιρετικούς για τέλεση αιρετικών τελετών

Κανόνας 21 Συνόδου Γάγγρας

Οι ιεροί ναοί πρέπει να τιμώνται.

«… και τους οίκους του Θεού τιμώμεν, και τας συνόδους τας επ’ αυτοίς, ως αγίας και επωφελείς ασπαζόμεθα, ου συγκλείοντες την ευσέβειαν εν τοις οίκοις, αλλά πάντα τόπον τον επ’ ονόματι του Θεού οικοδομηθέντα τιμώντες, και την εν αυτή τη εκκλησία συνέλευσιν εις ωφέλειαν του κοινού προσιέμεθα, …» (= και τους ναούς τιμούμε και τις συνάξεις των πιστών που λαμβάνουν χώρα σε αυτούς τις ασπαζόμαστε ως άγιες και ωφέλιμες, χωρίς να περιορίζουμε την ευσέβεια μέσα στους ναούς, αλλά τιμώντας κάθε χώρο που οικοδομήθηκε στο όνομα του Θεού, και τη συνάθροιση που διεξάγεται στον ίδιο το ναό για ωφέλεια των πιστών την αποδεχόμαστε, …».

Βλέπετε ερμηνεία του ενδεικτικά από τους:

Ζωναρά, Βαλσαμώνα, και Αριστηνού, Σύνταγμα των Θείων και Ιερών Κανόνων, τομ. Γ΄, σελ. 117-121,

Αγ. Νικοδήμου Αγιορείτη, Πηδάλιο, σελ. 404-405.

Κανόνας 6 Συνόδου Λαοδικείας
Αιρετικοί μη απαρνούμενοι την αίρεσή τους δεν εισέρχονται σε Ορθόδοξο ναό

«Περί του μη συγχωρείν τοις αιρετικοίς εισιέναι εις τον οίκον του Θεού, επιμένοντας τη αιρέσει» (= Οι αιρετικοί δεν επιτρέπεται να εισέρχονται στο ναό, αν επιμένουν να βρίσκονται στην αίρεση).

Βλέπετε ερμηνεία του ενδεικτικά από τους:

Ζωναρά, Βαλσαμώνα, και Αριστηνού, Σύνταγμα των Θείων και Ιερών Κανόνων, τομ. Γ΄, σελ. 176,

Αγ. Νικοδήμου Αγιορείτη, Πηδάλιο, σελ. 422.

Κανόνας 58 Αποστόλων
Καθήκοντα επισκόπου προς κλήρο και λαό και εάν αμελεί αυτών, αφορίζεται, αν δε εμμένει στην αμέλεια, καθαιρείται.

«Επίσκοπος, ή πρεσβύτερος, αμελών του κλήρου, ή του λαού, και μη παιδεύων αυτούς εις ευσέβειαν, αφοριζέσθω. Επιμένων δε τη αμελεία και ραθυμία, καθαιρείσθω» (= Ο επίσκοπος, ή ο πρεσβύτερος, που παραμελεί τον κλήρο, ή τον λαό, και δεν τους καταρτίζει στην ευσέβεια, να αφορίζεται. Και αν επιμένει στην αμέλεια και τη ραθυμία, να καθαιρείται).

Βλέπετε ερμηνεία του ενδεικτικά από τους:

Ζωναρά, Βαλσαμώνα, και Αριστηνού, Σύνταγμα των Θείων και Ιερών Κανόνων, τομ. Β΄, σελ. 75-76,

Αγ. Νικοδήμου Αγιορείτη, Πηδάλιο, σελ. 73-75.

Δ. Η καταδίκη των Παπικών ως αιρετικών από δεκαπέντε (15) Ορθόδοξες Συνόδους, Οικουμενικές, Αγίες και Μεγάλες ή Ενδημούσες

Ο Παπισμός έχει καταδικαστεί δογματικά ως αίρεση από τουλάχιστον δεκαπέντε (15) Συνόδους, Οικουμενικές, Αγίες και Μεγάλες ή Ενδημούσες, ετών 879, 1009, 1054, 1341, 1347, 1351, 1441, 1443, 1450, 1484, 1722, 1727, 1838, 1848 και 1895. Γι’ αυτούς τους λόγους είναι ανίσχυρες εκκλησιολογικώς και κανονικώς 1) οι Εγκύκλιοι του Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως του 1902 και ιδίως του 1920, όταν οι αιρετικοί (ή ετερόδοξοι), για πρώτη φορά σε Ορθόδοξα εκκλησιαστικά κείμενα (ή δογματικά και συμβολικά μνημεία), ονομάστηκαν εντελώς εσφαλμένα από πλευράς Ορθόδοξης Εκκλησιολογίας «αναδενδράδες (= κλάδοι) του Χριστιανισμού» και «Εκκλησίες», 2) η άρση της ακοινωνησίας με τους Παπικούς (με τον παραπλανητικό ως προς τους Ορθοδόξους τίτλο «άρση αναθεμάτων», αλλά στην πραγματικότητα, κατά την άποψη του Βατικανού «αποκατάσταση κοινωνίας») του 1965, και 3) το Κείμενο του Μπαλαμάντ του 1993 της Μεικτής Θεολογικής Επιτροπής Παπικών και Ορθοδόξων, με το οποίο διαπιστώνεται ότι ο Παπισμός δεν είναι αίρεση, αλλά «αδελφή Εκκλησία» με έγκυρα μυστήρια.

Σημειωτέον ότι οι εκπρόσωποι και οι οπαδοί του Παπισμού δεν έχουν εκδηλώσει μετάνοια για τις πλάνες τους, ήτοι ιδίως α) για την φράγκικη καινοτομία του μη προβλεπόμενου στην Ορθόδοξη Εκκλησιολογία και στο Ορθόδοξο Κανονικό Δίκαιο «δογματικού» πρωτείου επισκοπικής εξουσίας επί όλης της Εκκλησίας του Πάπαν Ρώμης, β) για την καινοτομία του φράγκικου filioque, που έχει καταδικαστεί από την Η΄ Οικουμενική Σύνοδο και το οποίο έρχεται σε ευθεία αντίθεση με το άρθρο του Συμβόλου της Πίστεως Νικαίας - Κωνσταντινουπόλεως «Και εις το Πνεύμα το Άγιον… το εκ του Πατρός εκπορευόμενον…», γ) για την φράγκικη καινοτομία της νεοπλατωνικής, αυγουστίνιας, σχολαστικής, θεολογίας, η οποία έχει παταγωδώς καταρρεύσει από την ανάπτυξη των επιστημών στη μετανεωτερική εποχή, δεδομένου ότι συνιστά φιλοσοφική – αριστοτελική (ορθολογιστική) ερμηνεία των αποκαλυμμένων αληθειών, και η οποία, ως εκ τούτου, δεν έχει καμία απολύτως σχέση με την Ορθόδοξη Πνευματικότητα της θεραπευτικής μεθόδου της κάθαρσης – φωτισμού – θεώσεως.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ


Μηνύω τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Μεσσηνίας κ. Χρυσόστομο (τον Σαββάτο) της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ελλάδος για τα ανωτέρω αναφερόμενα εκκλησιαστικά ποινικά αδικήματα, και ζητώ την, κατά τον Νόμο 5382/1982 «περί Εκκλησιαστικών Δικαστηρίων και της προ αυτών διαδικασίας» και τους ως άνω αναφερόμενους Ιερούς Κανόνες, κανονική ποινική δίωξη και επιβολή των προβλεπόμενων κανονικών κυρώσεων στον μηνυόμενο. 

Προτείνω ως μάρτυρα προς απόδειξη του περιεχομένου της Κανονικής μου Μηνύσεως τον κ. Κωνσταντίνο Γκίνη, κάτοικο Θεσσαλονίκης.

Επισυνάπτω και επικαλούμαι τα κατωτέρω αναφερόμενα έγγραφα:

1 – την από 10-2-2010 Μηνυτήρια Αναφορά μου προς την Διαρκή Ιερά Σύνοδο της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ελλάδος,

2 – τέσσερις (4) έγχρωμες φωτογραφίες από την τέλεση της παπικής λειτουργίας εκ μέρους του παπικού ιερέα κ. Γεωργίου Ντάγκα στον Ορθόδοξο Ιερό Ναό των Αγίων Νικολάου και Αθανασίου, έναντι του Μητροπολιτικού Μεγάρου, στην Καλαμάτα στις 19-2-2016,

3 – το άρθρο του παπικού ιερέα κ. Γεωργίου Ντάγκα στην εφημερίδα «Καθολική» (φύλλο 179 της 20-6-2016) με τίτλο «ΑΓΙΑ ΔΩΡΕΑ στον Άγιο Ανδρέα Πάτρας,

4 – το άρθρο της δημοσιογράφου Γιώτας Κοντογεωργοπούλου με τίτλο «Ο καθολικός παπάς, που αγάπησαν όλοι οι Πατρινοί – Ήρθε από το Λονδίνο, κερνάει «μακαρονάδες νεολαίας», και φέρνει στην εκκλησία ακόμη και … Ορθόδοξους» (http://www.thebest.gr/news/index/viewStory/299392).

Ζητώ ακριβές αντίγραφο της παρούσας κανονικής μηνύσεώς μου.

Αθήνα, 9-3-2017

Με τιμή

Για το μηνύον

Ορθόδοξο Κέντρο Πατερικών Μελετών

«Ο Άγιος Μάρκος ο Ευγενικός»

Μάριος Ι. Πηλαβάκης

Δρ. Βυζαντινής Φιλοσοφίας