Ο Πάπας αλλάζει το «Πάτερ Ημών» -Ποια φράση αντικαθιστά.

Ο Πάπας Φραγκίσκος ενέκρινε την αλλαγή της προσευχής «Πάτερ Ημών».

Αυτή δεν είναι η πρώτη φορά που ο Πάπας Φραγκίσκος φέρνει αντιρρήσεις για το «Πάτερ Ημών». Πρόκειται για μία θέση που είχε αρχικά εκφράσει το 2017 υπογραμμίζοντας πως «δεν είναι καλή μετάφραση, επειδή μιλάει για έναν Θεό που σε προτρέπει στον πειρασμό».

Η προσευχή που δίδαξε ο Ιησούς στους μαθητές του
Συγκεκριμένα αλλάζει το σημείο «lead us not into temptation» (στα ελληνικά «και μη εισενέγκης ημάς εις πειρασμόν») καθώς υποστηρίζει ότι υποδηλώνει πως ο Θεός μπορεί να οδηγήσει τους ανθρώπους σε λάθος δρόμο.

Ως εκ τούτου, το συγκεκριμένο σημείο αλλάζει σε «do not let us fall into temptation» «μη μας αφήσεις να υποκύψουμε στον πειρασμό».

Σε δηλώσεις του ο Πάπας είπε πως «Αυτός που σε οδηγεί στον πειρασμό είναι ο Σατανάς. Αυτός είναι ρόλος του Σατανά». Σύμφωνα με τη Βίβλο, ο Ιησούς δίδαξε τα λόγια αυτά στους μαθητές του όταν τον ρώτησαν πώς πρέπει να προσεύχονται.


ΠΗΓΗ

Ποιοι είναι οι στόχοι του Πάπα για το ταξίδι στην Ρουμανία-Το τρικ με την «ενότητα του αίματος»

Του Μανώλη Κείου

Το 30ο αποστολικό ταξίδι του Πάπα Φραγκίσκου τον μεταφέρει στη Ρουμανία από τις 31 Μαΐου έως τις 2 Ιουνίου. Όπως εξηγεί ο υπουργός Εξωτερικών του Βατικανού, η επίσκεψη θα επισημάνει τον οικουμενικό διάλογο και τις χριστιανικές ρίζες της ευρωπαϊκής ηπείρου.

Ο Καρδινάλιος Πιέτρο Παρολίν δήλωσε ότι η Ρουμανία αναμένει την άφιξη του Πάπα Φραγκίσκου με προσδοκία και ελπίδα. Μιλώντας την παραμονή της αναχώρησης του Πάπα, ο υπουργός Εξωτερικών του κρατιδίου δήλωσε ότι το ρουμανικό έθνος αναμένει το μήνυμα ενθάρρυνσης και ενότητάς του.

Ο Πάπας επισκέπτεται τη Ρουμανία στα χνάρια του Πάπα Ιωάννη Παύλου Β ‘. Το επίσημο σύνθημα του ταξιδιού είναι «Ας περπατήσουμε μαζί».

Ο Καρδινάλιος τόνισε ότι ο Πάπας φτάνει στη Ρουμανία την ημέρα που η Λατινική Εκκλησία γιορτάζει την επίσκεψη της Παναγίας.

Ο Πάπας θα περπατήσει μαζί με τους Ρουμάνους, σύμφωνα με την Παρολιν, με το ύφος της Παναγίας: με πνεύμα ταπεινότητας, υπηρεσίας και φιλανθρωπίας.

Ο Πάπας, συνέχισε, θα «πιάσει το χέρι» όλων των Ρουμάνων, ενθαρρύνοντάς τους και επιβεβαιώνοντας τους στην πίστη τους, λαμβάνοντας παράλληλα υπόψη τον πλούτο της πολυμορφίας που χαρακτηρίζει την Εκκλησία στη χώρα τους.

Θέλει επίσης να είναι εκεί για τους νέους ώστε να τους καλέσει να καλλιεργούν πάντα μια κουλτούρα συνάντησης η οποία, όπως είπε, είναι ιδιαίτερα σημαντική σε αυτό το ιστορικό πλαίσιο όπου επικρατούν διαφορές και αντιθέσεις.

Οικουμενισμός

Ο Καρδινάλιος Παρολίν επεσήμανε έπειτα τον οικουμενισμό ως ένα από τα κύρια χαρακτηριστικά αυτής της αποστολικής επίσκεψης, υπενθυμίζοντας ότι πριν από 20 χρόνια, τον Μάιο του 1999, ο Πάπας Ιωάννης Παύλος Β ‘πραγματοποίησε ένα ιστορικό ταξίδι στη χώρα το οποίο οδήγησε σε ένα πρωτοφανές άνοιγμα από άλλα έθνη με ορθόδοξη πλειοψηφία.

«Όλοι θυμόμαστε την κραυγή στην πλατεία:»Ενότητα! Ενότητα! «Αυτό ήταν σίγουρα ένα πρώτο βήμα, ένα θεμελιώδες βήμα», είπε.

Ο Καρδινάλιος είπε ακόμη ότι το ταξίδι του Πάπα θα είναι ένα ακόμη βήμα προς αυτή την κατεύθυνση, που εργάζεται για τον διάλογο και τον οικουμενισμό.

Είπε ότι η Ρουμανία βρίσκεται σε σταυροδρόμι, όπου συναντώνται Ανατολική και Δυτική Ευρώπη. είναι μια γέφυρα ανάμεσα σε πολλούς διαφορετικούς πολιτισμούς όπως εκδηλώνεται από την πλούσια καλλιτεχνική της κληρονομιά και από μια ιστορία κοινών μαρτύρων.

«Έχει ήδη υπάρξει ένας οικουμενισμός, ο Πάπας τον ονομάζει οικουμενισμό του αίματος», είπε και οι πρωταγωνιστές του είναι πιστοί που ανήκαν τόσο στην Καθολική Εκκλησία όσο και στην Ορθόδοξη Εκκλησία και οι οποίοι υπέφεραν στο πλαίσιο του αθεϊστικού καθεστώτος που αγνόησε τη θρησκευτική ελευθερία και τα δικαιώματα των πιστών.

«Έχουν ήδη επιτύχει την ενότητα στον πόνο, στο μαρτύριο», είπε.

Θρησκευτικές μειονότητες

Σε μια προσπάθεια να απεικονίσει τις διάφορες θρησκευτικές πραγματικότητες που υπάρχουν στη Ρουμανία, ο Καρδινάλιος χρησιμοποίησε την εικόνα που επέλεξε ο Ιωάννης Παύλος Β ‘όταν μίλησε για τον κήπο της Μητέρας του Θεού, με την έννοια ότι έχει μεγάλη ποικιλία.

Παρατήρησε την ευαισθησία του Πάπα και την επανειλημμένη έκκλησή του για σεβασμό στις διάφορες συνιστώσες, παραδόσεις, πολιτισμούς και έθιμα μέσα στην ενότητα μιας χώρας.

«Πιστεύω ότι ο Πάπας θα κάνει μια έκκληση υπό αυτή την έννοια, δηλαδή για σεβασμό μέσα στην ενότητα του έθνους», είπε.

Χριστιανικές ρίζες της Ευρώπης

Ο Καρδινάλιος Παρολιν κατέληξε εστιάζοντας το μήνυμα ενθάρρυνσης που αναμένεται να φέρει ο Πάπας Φραγκίσκος στη Ρουμανία

Σημείωσε ότι το έθνος έχει βιώσει δύσκολες στιγμές στην ιστορία του, όπως ξένη κατοχή, μακρά περίοδο δικτατορίας και αθεϊσμού. Από το 2007, δήλωσε, έχει γίνει μέρος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και έχει συμβάλει σημαντικά στην πολιτιστική κληρονομιά της.

Είπε τέλος ότι ο Πάπας Φραγκίσκος σίγουρα θα υπενθυμίσει τις ιδρυτικές αξίες της Ευρώπης και των χριστιανικών ριζών της, γιατί αυτές οι αξίες – η αξιοπρέπεια του ανθρώπου και η αλληλεγγύη – βρίσκουν το πιο σταθερό τους θεμέλιο ακριβώς σε μια χριστιανική κληρονομιά της οποίας η Ρουμανία είναι επίσης κομιστής.


ΠΗΓΗ

Πάπας προς χριστιανούς: «Δεν χρειάζεται να μιλάτε για τον Χριστό – Αγκαλιάστε τις άλλες θρησκείες» (ΒΙΝΤΕΟ)

Ρόλος σας δεν είναι να προσηλυτίσετε τον πλησίον σας, αλλά να ζείτε σε αδελφότητα με όλες τις θρησκείες».

Αυτό ήταν το μήνυμα του Πάπα Φραγκίσκου στους περίπου 23.000 Καθολικούς που ζουν στο Μαρόκο.

Με άλλα λόγια, να μην μιλά κανείς για τον Χριστό, αυτό πλέον το ονομάζουν «προσηλυτισμό», αλλά να αναμειχθεί με τις υπόλοιπες θρησκείες στο όνομα μια δήθεν ειρήνης.

ΒΙΝΤΕΟ

ΦΩ

ΠΗΓΗ

Η ΚΑΤΗΦΟΡΑ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΥ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΤΕΛΟΣ .!

Η ΚΑΤΗΦΟΡΑ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΥ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΤΕΛΟΣ.!!!

Οι πιο σημαντικοί θρησκευτικοί ηγέτες στον κόσμο καλούν όλους τους ανθρώπους,να κάνουν φίλους σε όλες τις θρησκείες.

Εξάλου στίς 4 /1/1994 ο πατριάρχης Βαρθολοµαίος δήλωσε:
Εµείς οί θρησκευτικοί ηγέτες πρέπει να φέρουνε στό προσκήνιο τίς πνευματικές αρχές τού Οίκουµενισµού, της αδελφοσύνης καί της είρήνης. Άλλα για να τό πετύχουμε αύτό πρέπει να είµαστε ενωµένοι στό πνεύµα τού ενός θεού, ΡΚαθολικοί, καί «Ορθόδοξοι, Προτεστάνται καί Εβραίοι, Μουσουλµάνοι, Ινδοί, Βουδισταί. »!!!

Ποιον Θεό εννοεί;
Τό διευκρινίζει « Αύτόν πού ταιριάζει στόν καθένα»!!!

Ο ίδιος είχε δηλώσει (ΕΠΙΣΚΕΨ!Σ, αρ 523. σελ 12, Γενεύη 1995)ότι <<Όλες οι θρησκείες είναι οδοί σωτηρίας>>!!!!!

ΒΙΝΤΕΟ

ΣΥΝΑΞΗ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΚΡΗΤΩΝ

Το κόλπο γκρόσο για την ταφόπλακα στην Ορθοδοξία: Πως η ουκρανική εκκλησία θα “ενώσει” Φανάρι-Βατικανό.

O εφιάλτης όλων των πιστών Ορθοδόξων βρίσκει τροχιά… Αυτό που απεύχονταν οι απανταχού πιστοί της Ορθοδοξία φαίνεται πως είναι στα σκαριά να γίνει πράξη. Η “ένωση” με τους Ρωμαιοκαθολικούς, για την οποία ένωση και την ανάγκης πολλάκις έχουμε ακούσει διάφορα από τις κεφαλές των δύο πλευρών.

Μοχλός για να καταστεί πραγματικότητα αυτό το κόλπο γκρόσο είναι το θέμα της ουκρανικής αυτοκεφαλίας.

Σύμφωνα με τον Αρχιεπίσκοπο των Ουνιτών στην Ουκρανία Svyatoslav Shevchuk είναι απαραίτητο να καταβληθεί κάθε δυνατή προσπάθεια για την αποκατάσταση της αρχικής ενότητας των καθολικών και ορθόδοξων «κλάδων» της Εκκλησίας του Κιέβου.

Βέβαια για τα προσχήματα διευκρινίζει πως είναι απαραίτητο να γίνει διάκριση μεταξύ των εννοιών της «ενότητας» και της «ενοποίησης».

Έτσι τα έθεσε επί τάπητος ο Σεβτσούκ σε πρόσφατη συνέντευξή του στον Glavkom.

«Αυτή είναι η θέση μας που προσπάθησα να κηρύξω κατά τη διάρκεια των εορτασμών για την 1.030η επέτειο του Βάπτισης των Ρως. Η «ενοποίηση» είναι αυτό που συνέβη σήμερα στην αγκαλιά της Ουκρανικής Ορθοδοξίας, όταν δημιουργήθηκε μια νέα δομή με τοπική ιδιότητα. Αλλά όταν μιλάμε για ένα «απλωμένο χέρι», μιλάμε για ενότητα, δηλαδή, ενώ παραμένουμε οι ίδιοι, μπορούμε και πρέπει να συνεργαστούμε στο όνομα του καλού του ουκρανικού λαού, στο όνομα της αλήθειας, στο όνομα της αναζήτησης της παγκόσμιας ενότητας με τους χριστιανούς, που ονομάζουμε οικουμενικό κίνημα. »

Είναι προφανές λοιπόν που το πάνε… Ενωμένοι μέσα στην διαφορετικότητά του ο καθένας….

Σύμφωνα με τον ίδιο, η Ουκρανική Ελληνική Καθολική Εκκλησία (Ουνίτες-UGCC) επιδιώκει έναν τρόπο να αποκαταστήσει την ενότητα με την «Εκκλησία του Κιέβου που γεννήθηκε κάποτε στα βαπτιστικά νερά του Δνείπερου», και αυτό είναι «εξ ολοκλήρου στο πλαίσιο του σύγχρονου οικουμενικού κινήματος για την αποκατάσταση της ενότητας όλων των Εκκλησιών του Χριστού, την προσέγγιση των Ορθοδόξων και Καθολικών Εκκλησιών ».

Καταλαβαίνει κανείς λοιπόν πως το πλάνο δεν είναι σε τοπικό επίπεδο αλλά στοχεύει πιο ψηλά για “ενότητα” σε παγκόσμιο επίπεδο Ρ.Καθολικών και Ορθοδόξων.

Ο Σεβτσούκ δήλωσε νωρίτερα ότι η ιδέα μιας αποκατασταθείσας ευχαριστιακής κοινωνίας μεταξύ των Ορθοδόξων και των Ουνιτών είναι η «χαρούμενη προοπτική» τους. Προς το παρόν, η νέα ουκρανική μην αναγνωρισμένη εκκλησία και οι Ουκρανοί Ουνίτες έχουν αναπτύξει έναν οδικό χάρτη για συνεργασία σε διάφορους τομείς.

Μετά την «Σύνοδο ενοποίησης» στις 15 Οκτωβρίου, ο Σεβτσούκ χαιρέτισε την ενοποίηση των δύο σχισματικών δομών ως ένα «δώρο του Θεού» στο δρόμο προς την «πλήρη ενότητα των Εκκλησιών του κοινού Βαπτίσματος». Σημείωσε ότι από τότε , οι δύο ομάδες «πηγαίνουν μαζί στην ιστορία, προς την ενότητα, προς την αλήθεια».

Κατά την άποψή του, η αποκατάσταση της ευχαριστιακής κοινωνίας μεταξύ Ορθοδόξων και Καθολικών θα ήταν «εκπλήρωση της εντολής του Χριστού. Και αυτό θα επιτευχθεί, πιστεύει, από τη νέα ουκρανική δομή που θα ενταχθεί οικουμενικό κίνημα!!!!

Τι χρείαν έχομεν μαρτύρων;;;

«Γνωρίζουμε ότι η μητρική εκκλησία του Κιέβου, η οποία είναι η κοινή ρίζα τόσο της Ουκρανικής Ορθοδοξίας όσο και της Ελληνικής Καθολικής Εκκλησίας, αντέδρασε οδυνηρά στο χάσμα μεταξύ Ρώμης και Κωνσταντινούπολης. Για πολλά χρόνια, οι προκαθήμενοι, οι επισκοπές, τα μοναστήρια και οι πιστοί της Εκκλησίας του Κιέβου το θεωρούσαν μια τοπική σύγκρουση, μια διαμάχη μεταξύ των Λατίνων και των Ελλήνων. Αλλά αργότερα, αυτό το χάσμα έκοψε το εσωτερικό της Εκκλησίας του Κιέβου σε τεμάχια. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο σήμερα είναι απαραίτητο να καταβάλουμε κάθε δυνατή προσπάθεια όχι μόνο για να ξεπεραστεί η διαίρεση μέσα στην Ουκρανική Ορθοδοξία αλλά και με σοβαρή θεολογία, προσευχή και εργασία για την αποκατάσταση της αρχικής ενότητας της Εκκλησίας του Κιέβου στους ορθόδοξους και καθολικούς κλάδους της. Και το UGCC φέρει την μυστικιστική μνήμη της Εκκλησίας για τον αδιαίρετο Χριστιανισμό της πρώτης χιλιετίας «, κατέληξε ο Σεβτσούκ.

Αν επομένως συμβούν όλα αυτά που περιγράφει σε ουκρανικό επίπεδο, μπορεί αυτό να αποτελέσει πιλότο για …ευρύτερη ενότητα; Άλλωστε οι συμπροσευχές, τα συλλείτουργα, οι συνεορτασμοί είναι τακτικό φαινόμενο οπότε το πρώτο βήμα έχει ήδη γίνει.

ΠΗΓΗ

ΔΕΝ ΜΑΣ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΖΕΙ Η ΥΠΑΡΞΗ ΛΥΚΩΝ -οι λύκοι πάντα υπήρχαν- ΑΛΛΑ Η ΕΛΛΕΙΨΗ ΠΟΙΜΕΝΩΝ!

Του Μανώλη Κείου

«Ο λύκος στην αναμπουμπούλα χαίρεται»

Τώρα που διαλύεται η ενότητα της Ορθοδοξίας ο Πάπας ζήτησε επαναφορά πλήρους κοινωνίας!

«Ο λύκος στην αναμπουμπούλα χαίρεται» λέει η λαϊκή παροιμία. Παρόλο που επισήμως το Βατικανό αποφεύγει να πάρει θέση υπερ της μιας ή της άλλης πλευράς στην ενδοορθόξη κόντρα Φαναρίου-Μόσχας, ο Πάπας Φραγκίσκος βρήκε την ευκαιρία να επαναφέρει τα δικά του σχέδια, ζητώντας ενότητα με τις ορθόδοξες εκκλησίες.

Ο ποντίφικας είπε ότι οι Ρ/Καθολικές και Ορθόδοξες Εκκλησίες πρέπει να λάβουν περαιτέρω μέτρα για να στηρίξουν τον αδελφικό διάλογο που ξεκίνησε εκ νέου μέσω του Αγίου Πνεύματος.

Καθολική Ειδησεογραφική ΥπηρεσίαΣυγκεκριμένα ο Πάπας Φραγκίσκος ανέφερε προς τον Οικουμενικό Πατριάρχη με αφορμή τις ευχές για την θρονική εορτή του Αγίου Ανδρέα ότι ενώ τα τελευταία χρόνια το Άγιο Πνεύμα έχει προκαλέσει έναν «αδελφό διάλογο» μεταξύ των Καθολικών και των Ορθοδόξων Εκκλησιών, οι δύο Εκκλησίες θα πρέπει να εργαστούν για να επιτύχουν πλήρη κοινωνία μεταξύ τους.

Δηλαδή όλως τυχαίως τώρα που έχει διακοπεί η κοινωνία μεταξύ των δύο ισχυρών πόλων της Ορθοδοξίας ο Φραγκίσκο ζητάει πλήρη κοινωνία παπικών και Ορθοδόξων!!!

«Ενώ αιώνες αμοιβαίας παρεξήγησης, διαφωνίας και σιωπής μπορεί να φαίνεται ότι έχουν διακυβεύσει [τη σχέση μεταξύ Καθολικής και Ορθοδόξου Εκκλησίας], το Άγιο Πνεύμα, το Πνεύμα της ενότητας μας επέτρεψε να ξαναρχίσουμε έναν αδελφικό διάλογο», έγραψε ο πάπας.

«Αυτό επαναλήφθηκε οριστικά από τους σεβάσμιους προκατόχους μας, τον Πατριάρχη Αθηναγόρα και τον Πάπα Παύλο VI, και μας επέτρεψε να ανακαλύψουμε εκ νέου εκείνους τους δεσμούς της κοινωνίας που υπήρχαν πάντα μεταξύ μας. Η αναζήτηση για την αποκατάσταση της πλήρους κοινωνίας είναι πάνω απ' όλα μια απάντηση στο θέλημα του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, ο οποίος την Παραμονή του Πάθους του προσευχόταν ότι οι μαθητές του "μπορεί όλοι να είναι ένα"», πρόσθεσε ο Πάπας.

Πάντως ο ποντίφικας δεν έθιξε ειδικά την ορθόδοξη ρήξη, αλλά έγραψε ότι «σε έναν κόσμο τραυματισμένο από σύγκρουση, η ενότητα των Χριστιανών είναι ένα σημάδι ελπίδας που πρέπει να ακτινοβολείται όλο και πιο ορατά».

Ο Πάπας Φραγκίσκος έγραψε επίσης ότι, παρά τις θεολογικές διαφορές, «οι δύο Εκκλησίες, με αίσθημα ευθύνης απέναντι στον κόσμο, έχουν αντιληφθεί ότι η επείγουσα έκκληση, η οποία αφορά τον καθένα από εμάς που βαφτίσαμε, είναι να διακηρύξουμε το Ευαγγέλιο σε όλους τους άνδρες και τις γυναίκες. 

Για το λόγο αυτό, μπορούμε να συνεργαστούμε σήμερα για την αναζήτηση ειρήνης στους λαούς, για την κατάργηση όλων των μορφών δουλείας, για τον σεβασμό και την αξιοπρέπεια κάθε ανθρώπου και για τη φροντίδα της δημιουργίας».

«Με τη βοήθεια του Θεού, μέσω της συνάντησης και του διαλόγου για το ταξίδι μας μαζί τα τελευταία πενήντα χρόνια, βιώνουμε ήδη το να είσαι στην κοινωνία, ακόμα κι αν δεν είναι ακόμα πλήρης».

ΠΗΓΗ

Μόσχα: «Ο Τούρκος Βαρθολομαίος είναι παράγων διεθνούς αποσταθεροποίησης» – O Οικουμενικός Πατριάρχης υμνεί τους παπικούς, αρνείται τους Ορθοδόξους.

Εντελώς ανακόλουθος και άκρως προκλητικός εμφανίστηκε ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος κατά την Θρονική Εορτή του Αγίου Ανδρέου στο Φανάρι.

Κατά την Πατριαρχική Θεία Λειτουργία παρουσία για ακόμη μια φορά και αντιπροσωπείας των Ρωμαιοκαθολικών υπό τον Καρδινάλιο Κουρτ Κοχ, Πρόεδρο του Ποντιφικού Συμβουλίου για την Χριστιανική Ενότητα, ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος αναφέρθηκε μεταξύ άλλων και σε όλους όσοι αντιδρούν στον διάλογο μεταξύ των δύο πλευρών, τονίζοντας χαρακτηριστικά:

«Εις δε τους εκπροσώπους του αντιοικουμενικού και αντιδιαλογικού φονταμενταλισμού, λέγομεν, μετ᾿ εμφάσεως, ότι όχι μόνον δεν είναι οι αυθεντικοί υπερασπισταί της εκκλησιαστικής παραδόσεως, ως οι ίδιοι θεωρούν τον εαυτόν των, αλλά ότι παρερμηνεύουν και παραποιούν την γνησίαν παράδοσιν, και, διά του ου κατ᾿ επίγνωσιν ζήλου των, διχάζουν τον λαόν του Θεού. Ως απεφάνθη η Αγία και Μεγάλη Σύνοδος, «κοινός» και «ενιαίος» σκοπός εις πάντας τους θεολογικούς διαλόγους, τους οποίους διεξάγει η Ορθόδοξος Εκκλησία, είναι «η τελική αποκατάστασις της εν τη ορθή πίστει και τη αγάπη ενότητος» (Σχέσεις της Ορθοδόξου Εκκλησίας προς τον λοιπόν χριστιανικόν κόσμον, § 12). Το κοινόν ποτήριον της Θείας Ευχαριστίας προϋποθέτει την κοινήν πίστιν, την πλήρη συμφωνίαν εις την ομολογίαν της πίστεως».

Με λίγα λόγια ο κ. Βαρθολομαίος χαρακτηρίζει φονταμενταλιστές τους διαφωνούντες με τον διαχριστιανικό διάλογο. Τι γίνεται όμως με τον διορθόδοξο διάλογο; Με βάση τα λεγόμενά του είναι και ο ίδιος φονταμενταλιστής, αφού αρνείται πεισματικά τον διάλογο με την Ρωσική Εκκλησία, αλλά και με τις υπόλοιπες Εκκλησίες σε μια πιθανή Πανορθόδοξη Σύνοδο για το ουκρανικό ζήτημα, βαδίζοντας μεμονωμένα και εγωιστικά αδιαφορώντας για τις απόψεις των άλλων!!

Ρωσική Εκκλησία

Στο μεταξύ πάντως στην Ρωσική Εκκλησία είναι πεπεισμένοι μετά την συνεδρίαση της Συνόδου του Οικουμενικού Πατριαρχείου μεσοβδόμαδα πως το τελικό έγγραφο της Συνόδου που ολοκληρώθηκε στην Κωνσταντινούπολη την Πέμπτη υποδεικνύει σαφώς το πραγματικό επίπεδο της «ανεξαρτησίας” της νέας εκκλησίας που η Κωνσταντινούπολη προσπαθεί να δημιουργήσει με την υποστήριξη των ουκρανικών αρχών.

«Παρά το γεγονός ότι πριν από αρκετές ημέρες οι εκπρόσωποι των ουκρανικών αρχών είχαν μεγάλες ελπίδες για συνάντηση της Συνόδου του Πατριαρχείου Κωνσταντινούπολης και μάλιστα υποσχέθηκαν να φέρουν έναν Τόμο από την Κωνσταντινούπολη για την αυτοκέφαλη εκκλησία που δημιουργούν , τα πραγματικά αποτελέσματα της συνάντησης γι ‘αυτούς ήταν αρκετά μετριοπαθή «, ανέφερε ο ιερέας Ιγκόρ Γιακίμσουκ, γραμματέας για τις διορθόδοξες σχέσεις του Τμήματος Εξωτερικών Εκκλησιαστικών Σχέσεων του Πατριαρχείου Μόσχας.

Αναφερόμενος στις αναφορές του ανακοινωθέντος της Συνόδου και ειδικά σχετικά με τον Καταστατικό Χάρτη της νέας ουκρανικής Εκκλησίας για τον οποίο αναφέρθηκε πως είναι έτοιμος σχολίασε: «Τίθεται το ερώτημα: ποια θα είναι η ανεξαρτησία της νέας Εκκλησίας, αν δεν έχει καν εμπιστοσύνη να επεξεργαστεί το δικό της Χάρτη;”

«Η κανονική Ουκρανική Ορθόδοξη Εκκλησία συνέταξε και ενέκρινε το δικό της χάρτη, και η συζήτηση ήταν ελεύθερη και διαφανής”, είπε ακόμη.

«Το επίπεδο της «ελευθερίας» που παρέχει η Κωνσταντινούπολη στα υποκείμενα εκκλησιαστικά σώματα, απεικονίζει σαφώς τις άλλες δύο ρήτρες του ανακοινωθέντος”, δήλωσε ο ιερέας. «Μια από αυτές είναι η κατάργηση του εξάρχου των Ρωσικών Ορθοδόξων ενοριών στη Δυτική Ευρώπη, η οποία ήταν μια απόλυτη έκπληξη για όλα τα μέλη της, συμπεριλαμβανομένου του προκαθήμενου”, ανέφερε.

Μια άλλη απόφαση είναι περί των δύο αγίων της Φινλανδικής Αυτόνομης Ορθόδοξης Εκκλησίας, η οποία σύμφωνα με τον ιερέα δεν έχει ακόμα το δικαίωμα να κατατάξει τους δικούς της Αγίους αν και πριν από λίγο καιρό στις προσπάθειες να διαχωριστεί από τη Ρωσική εκκλησία της υποσχέθηκαν αυτοκεφαλία, που δεν έχει ακόμη χορηγηθεί.

«Η ουκρανική Ορθόδοξη Εκκλησία, σε αντίθεση με την Ορθόδοξη Εκκλησία της Φινλανδίας, μπορεί να κατατάξει μόνη της τους Αγίους της”, δήλωσε.

Εμβαθύνοντας την κριτική της πάντως η Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία υποστηρίζει πως οι ενέργειες του Βαρθολομαίου συνέβαλαν στην αστάθεια της περιοχής του Εύξεινου Πόντου, υπονομεύοντας τη συμφωνία του Μινσκ.

“Οι δραστηριότητες του Πατριάρχου Βαρθολομαίου της Κωνσταντινούπολης παίρνουν όλο και περισσότερο πολιτικό χαρακτήρα, καθιστώντας τον παράγοντα διεθνούς αποσταθεροποίησης στην περιοχή της Μαύρης Θάλασσας”, δήλωσε το Πατριαρχείο της Μόσχας.

«Στη ρωσική κοινωνία, μεταξύ των θρησκευόμενων, υπάρχει κατηγορηματική μη αποδοχή των πράξεων του Φαναρίου, οι οποίες θεωρούνται ότι παραβιάζουν την ενότητα της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας”, ανέφερε μια πηγή του Πατριαρχείου Μόσχας και συμπλήρωσε:

“Ο Πατριάρχης της Κωνσταντινούπολης δεν είναι μόνο επικεφαλής μιας μικρής Ορθοδόξου Εκκλησίας, είναι επίσης Τούρκος πολίτης και οι πράξεις του είναι βέβαιο ότι θα επηρεάσουν τις ρωσοτουρκικές σχέσεις”.
Από την άλλη πλευρά, ο Βαρθολομαίος «συμμετέχει ευχαρίστως στην κλιμάκωση των σχέσεων Ρωσίας-Ουκρανίας υποσκάπτοντας τη θέση του μοναδικού ιδρύματος που διαθέτει τη δυναμική της διατήρησης της ειρήνης στις σχέσεις Ρωσίας-Ουκρανίας, που είναι η Ουκρανική Εκκλησία υπό την ηγεσία του Μητροπολίτη Ονούφριου” δήλωσε η ίδια πηγή .

«Τόσο το ρωσικό όσο και το ουκρανικό κοινό και, ίσως, κάποιοι λογικοί άνθρωποι μέσα στις πολιτικές ελίτ των δύο χωρών, σύντομα θα αναρωτιούνται εάν οι Τούρκοι εταίροι συνειδητοποιούν τι σημαίνουν οι ενέργειες αυτού του ανθρώπου για την κλιμάκωση της έντασης στην περιοχή του Ευξείνου Πόντου. Χωρίς την Ορθόδοξη Εκκλησία της Ουκρανίας, δεν είναι δυνατή η επανένταξη της Donbass, διότι ακριβώς ο Μητροπολίτης Ονούφριος δίνει εντολή σεβασμού και στις δύο πλευρές της πρώτης γραμμής και η Εκκλησία μπορεί να λειτουργήσει ως αγωγός στη διαδικασία συμφιλίωσης, όπως συνέβη πολλές φορές στην Ευρωπαϊκή ιστορία. Έτσι, ο Τούρκος πολίτης Πατριάρχης Βαρθολομαίος, με τη σιωπηρή συναίνεση του κράτους της ιθαγένειάς του, υπονομεύει τη διαδικασία του Μινσκ και την περιφερειακή σταθερότητα της Μαύρης Θάλασσας”, ανέφερε η πηγή.

ΠΗΓΗ

ΒΙΝΤΕΟ Οι κακοδοξίες της Αίρεσης του Παπισμού και η σχεδιαζόμενη παγκόσμια φυλακή του Αντιχρίστου.

Κατά Ματθαίον Ευαγγέλιον (Κεφάλαιο 5, στίχος 18):
«…ἀμὴν γὰρ λέγω ὑμῖν, ἕως ἂν παρέλθῃ ὁ οὐρανὸς καὶ ἡ γῆ, ἰῶτα ἓν ἢ μία κεραία οὐ μὴ παρέλθῃ ἀπὸ τοῦ νόμου ἕως ἂν πάντα γένηται.»
δηλαδή: «…σας διαβεβαιώνω ότι όσο υπάρχει ο ουρανός και η γη, έως τη συντέλειά του, ούτε ένα γιώτα η ένα κόμμα, ούτε δηλαδή η πιο μικρή από τις Εντολές, δεν θα πάψει να ισχύει από το Νόμο του Θεού και δε θα χάσει το κύρος της…»

Ο Ίδιος λοιπόν, ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός, μας τόνισε οτι δεν μπορεί να αλλάξει το παραμικρό από το Νόμο Του, από το Λόγο Του, από τις Εντολές Του, επομένως όποιος τολμήσει να αλλάξει το παραμικρό, αυτός είναι και ονομάζεται ΑΙΡΕΤΙΚΟΣ και κατά συνέπεια δεν έχει καμία θέση στην ΜΙΑ ΑΓΙΑ ΚΑΘΟΛΙΚΗ ΚΑΙ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ, όπως ομολογούμε στο
ΣΥΜΒΟΛΟ ΤΗΣ ΠΙΣΤΕΩΣ ΜΑΣ.

ΟΙ ΚΑΚΟΔΟΞΙΕΣ ΤΗΣ ΑΙΡΕΣΗΣ ΤΟΥ ΠΑΠΙΣΜΟΥ:
1. Θεωρεί κτιστή και όχι άκτιστη τη Θεία Χάρη και την ενέργεια του Θεού (Η μεγαλύτερη βλασφημία στην Αγία Τριάδα).
2. Το φιλιόκβε (filioque), η αντίληψη δηλαδή οτι το Άγιο Πνεύμα εκπορεύεται «και εκ του Υιού» (filioque) και όχι μόνο εκ του Πατρός (αντίθετα με το Σύμβολο της Ορθοδόξου Πίστεώς μας)….

Η συνέχεια στο βίντεο που ακολουθεί !

ΠΗΓΗ

Ευλόγησε τις συμπροσευχές και δόξασε τον οικουμενισμό ο Πάπας-Νέα αναφορά στον «οικουμενισμό του αίματος»

Του Μανώλη Κείου

«Ας μην ξεχάσουμε να ξεκινήσουμε από την προσευχή, έτσι ώστε να μην είναι ανθρώπινα τα έργα που δείχνουν τον τρόπο, αλλά το Άγιο Πνεύμα. Μόνο αυτό ανοίγει τον δρόμο και φωτίζει τα βήματα που πρέπει να γίνουν».

Χρησιμοποιώντας την πάγια θεωρία της ενότητας του Αγίου Πνεύματος ο ποντίφικας εκδηλώθηκε ξανά όπως και παλιότερα….

Συγκεκριμένα ο Πάπας συναντήθηκε χθες στο Βατικανό με αντιπροσωπεία της Γερμανικής Εθνικής Επιτροπής της Λουθηρανικής Παγκόσμιας Ομοσπονδίας και της Ευαγγελικής Λουθηρανικής Εκκλησίας της Γερμανίας.

Ο Πάπας στο περιθώριο της συνάντησης σημείωσε ότι το Πνεύμα της αγάπης δεν μπορεί παρά να μας ωθήσει στα μονοπάτια της φιλανθρωπίας και ότι ως Χριστιανοί, Ρ/Καθολικοί και Λουθηρανοί καλούμαστε να αγαπούμε ο ένας τον άλλο, να αγωνιστούμε μαζί για να ανακουφίσουμε από τα βάσανα εκείνους που έχουν ανάγκη και εκείνους που διώκονται .

Στη συνέχεια μάλισια ο Φραγκίσκος παρότρυνε όλους τους Χριστιανούς να υποστηρίξουν ο ένας τον άλλο στο ταξίδι προς την ενότητα, προωθώντας επίσης τον θεολογικό διάλογο!!!

«Ο διάλογος δεν μπορεί να προχωρήσει εάν εμείς παραμείνουμε ακίνητοι», είπε, και συμπλήρωσε πως γι ‘αυτό πρέπει να συνεχίσουμε να περπατάμε υπομονετικά «κάτω από το βλέμμα του Θεού».

Επεσήμανε ότι θέματα όπως η Θεία Ευχαριστία και το εκκλησιαστικό ιερατείο απαιτούν βαθύ προβληματισμό, αλλά ταυτόχρονα είπε ότι ο οικουμενισμός δεν είναι μια «ελιτίστικη» πραγματικότητα αλλά πρέπει να περιλαμβάνει όσο το δυνατόν περισσότερους αδελφούς και αδελφές και να καλλιεργεί μια αυξανόμενη κοινότητα μαθητών που προσεύχονται, αγαπούν και τον διακηρύσσουν.

Ο Πάπας Φραγκίσκος ευχήθηκε μάλιστα «το Άγιο Πνεύμα να ενώσει αυτό που εξακολουθεί να είναι διαιρεμένο».

Σύμφωνα με τον ίδιο ο Οικουμενισμός «γίνεται ολοένα και περισσότερο αναγκαιότητα και επιθυμία, όπως δείχνουν οι διάφορες κοινές προσευχές και οι πολλές οικουμενικές συναντήσεις που έλαβαν χώρα πέρυσι σε όλο τον κόσμο». Επίσης αναφέρθηκε εκ νέου στον περίφημο «οικουμενισμό του αίματος» όπως είχε κάνει πέρυσι όταν βρέθηκε στην Αίγυπτο παρέα και με τον κ. Βαρθολομαίο.

«Τα βάσανα πολλών αδελφών που καταπιέζονται λόγω της πίστης τους στον Ιησού είναι επίσης μια πιεστική πρόσκληση για να φτάσουμε σε μια πιο συγκεκριμένη και ορατή ενότητα μεταξύ μας. Είναι ο οικουμενισμός του αίματος. » τόνισε χθες.

Για τις σχέσεις μεταξύ των Ρ/Καθολικών και των Λουθηραίων, ο ποντίφικας είπε ότι ο οικουμενισμός «θα συνεχίσει να σηματοδοτεί την πορεία τους»

ΠΗΓΗ

Ο Πάπας Φραγκίσκος έκλεισε 5 "σκοτεινά" χρόνια από τότε που ανέλαβε την «εξουσία» (Βίντεο)

Ο Πάπας του Βατικανού υποτίθεται ότι είναι ο θρησκευτικός ηγέτης των Καθολικών.


Δυστυχώς, ο συγκεκριμένος άνθρωπος δρα εναντίον των πιστών, αφού με τις δηλώσεις που κάνει κατά καιρούς, δείχνει την υποταγή του στην Παγκόσμια εξουσία.

Τα «γενέθλια» του Πάπα

Ο Πάπας εχθές συμπλήρωσε 5 χρόνια από την στιγμή που ανέλαβε το πόστο του. Μέσα σε αυτά τα χρόνια είδαμε και ακούσαμε πολλά από αυτό τον άνθρωπο.

Οι αξέχαστες «ατάκες» του Πάπα

Το χειρότερο πράγμα που έχει βγει από το στόμα του Φραγκίσκου είναι το εξής:

Είχε πει ότι η σταύρωση του Χριστού δείχνει την αποτυχία (του Χριστού).

Τα λόγια είναι περιττά, τι να πρωτοσχολιάσει κανείς. Ο συγκεκριμένος θρησκευτικός ηγέτης θεωρείται πολύ καλός από ανθρώπους σαν τον Ομπάμα και αυτό είναι ύποπτο από μόνο του.

Άλλη μια «ατάκα» που είχε ρίξει ο Πάπας είναι ήταν το ότι δεν πρέπει να προσευχόμαστε απευθείας στον Χριστό. Δηλαδή ο θρησκευτικός ηγέτης των Καθολικών Χριστιανών, στην ουσία αρνείται το αυτονόητο της πίστης.

Αυτός ο άνθρωπος είναι φανερό ότι δεν εκπροσωπεί τον Χριστιανισμό αλλά την Παγκοσμιοποίηση, η οποία έχει στόχο να επιβάλει σε όλο τον πλανήτη την Πανθρησκεία.

Η πανθρησκεία είναι στην ουσία η συνένωση όλων των μονοθεϊστικών (θρησκειών) με απώτερο στόχο την δημιουργία ενός γκρι λαού ο οποίος θα έχει ίδια ήθη, έθιμα και πιστεύω.

Στα πλαίσια της προώθησης της πανθρησκείας, ο Πάπας έχει συναντηθεί πολλές φορές με Έλληνες ιερείς.Δεν είναι λίγοι εκείνοι που δεν βλέπουν με καλό μάτι τους εναγκαλισμούς της Ελληνικής Εκκλησίας με τον Πάπα.

Είναι πολλοί εκείνοι που βλέπουν τον κίνδυνο αλλά δυστυχώς η κεφαλή (της εκκλησίας), κλείνει τα μάτια της μπροστά στον ολετήρα Πάπα Φραγκίσκο.
ΠΗΓΗ

Έρχονται οικουμενιστικές εξελίξεις! Πάπας Φραγκίσκος προς Βαρθολομαίο: Επείγουσα ανάγκη για πλήρη ενότητα .

Του Μανώλη Κείου

Κάτι τρέχει με τα οικουμενιστικά σχέδια Βατικανού και Φαναρίου…
Με αφορμή την παρουσία Ρωμαιοκαθολικών Επισκόπων στο Φανάρι ως κομμάτι της παραδοσιακής ανταλλαγής αντιπροσωπειών για τις θρονικές εορτές, Φραγκίσκος και Βαρθολομαίος έκαναν δηλώσεις για ενότητα σε πιεστικό ύφος, που κάθε άλλο παρά τυχαίες μπορεί να είναι.

Ο Πρόεδρος του Ποντιφικού Συμβουλίου για την Προώθηση της Χριστιανικής Ενότητας, Καρδινάλιος Kurt Koch πήγε στην Κωνσταντινούπολη με αντιπροσωπεία της Αγίας Έδρας και οι Ρωμαιοκαθολικοί Ιεράρχες έλαβαν μέρος στη Θεία Λειτουργία στον πατριαρχικό καθεδρικό ναό του Αγίου Γεωργίου.

Στο πλαίσιο αυτής ο Καρδινάλιος Κώχ μετέφερε στον Ορθόδοξο Πατριάρχη ένα μήνυμα από τον Πάπα Φραγκίσκο το οποίο διαβάστηκε στο τέλος της Θείας Λειτουργίας.

«Αν και είμαι μακριά σε ποιμαντική επίσκεψη στη Μιανμάρ και το Μπαγκλαντές, θέλω να μεταφερθούν οι καλύτερες αδελφικές ευχές για την Αγιότητά σας και τα μέλη της Ιεράς Συνόδου, τον κλήρο και όλους τους πιστούς που συγκεντρώθηκαν κατά τη Θεία Λειτουργία», ανέφερε στο μήνυμά του ο Πάπας και συμπληρώνει με νόημα:

«Καθολικοί και Ορθόδοξοι, ομολογώντας με τα δόγματα των πρώτων επτά Οικουμενικών Συνόδων, πιστεύοντας στην αποτελεσματικότητα της Ευχαριστίας και των άλλων μυστηρίων, διατηρώντας την αποστολική διαδοχή του των Επισκόπων, έχουν μια βαθιά αίσθηση της εγγύτητας μεταξύ τους».

Έκανε δε λόγο για τον «επείγοντα χαρακτήρα της ανάπτυξης σε πλήρη και ορατή ενότητα.» Ο Ποντίφικας μιλησε για την έγκριση του συνεχιζόμενου θεολογικού διαλόγου σχετικά με το πρωτείο και την καθολικότητα, και σημείωσε ότι η συναίνεση «μπορεί να χρησιμεύσει ως αξιολόγηση, συμπεριλαμβανομένων κρίσιμων θεολογικών κατηγοριών και πρακτικών που έχουν εξελιχθεί με την πάροδο της δεύτερης χιλιετίας.»

Την ίδια στιγμή ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος στους ίδιους εορτασμούς για τον Άγιο Ανδρέα στο Φανάρι απευθυνόμενος προς την αντιπροσωπεία των Ρωμαιοκαθολικών τόνισε ότι : «Φαίνεται όμως ότι έφθασεν η ώρα να ασχοληθώμεν επιμελώς και με τα εμπόδια εις την αποκατάστασιν της πλήρους κοινωνίας των Εκκλησιών ημών, όχι διά να επιστρέψωμεν εις τας αγόνους αντιπαραθέσεις του παρελθόντος, αλλά διά να αναλύσωμεν ομού τα ζητήματα αυτά και να οδηγηθώμεν εις λύσεις, αποδεκτάς εκατέρωθεν».

Είναι σαφές από το ύφος των δηλώσεων και των δύο πως είναι αποφασιμένοι να πιέσουν προς την ίδια κατεύθυνση.
Με ό,τι μπορεί να συνεπάγεται αυτό για την Ορθοδοξία μας….
ΠΗΓΗ

Συνέντευξη – Σοκ του Πατριάρχη Ιεροσολύμων! «Τίποτα δεν εμποδίζει Παπικούς και Ορθοδόξους στο δρόμο προς την πλήρη ενότητα»

 Συνέκρινε τον Πάπα με τους Προφήτες! 

Ιεροσολύμων Θεόφιλος: Όσοι παραμένουν σε κοινωνία μαζί μας, έχουν αναγνωρίσει τις αποφάσεις της Συνόδου της Κρήτης!

Νά, λοιπόν, ποὺ οἱ Οἰκουμενιστὲς ἐπιβεβαιώνουν ἀρνητικά (καὶ βέβαια πρὸς τὸ συμφέρον τους) τὴν παράδοση τῆς Ἐκκλησίας, ποὺ οἱ ποικίλων ἀποχρώσεων ἀντι-Οἰκουμενιστὲς διαστρέφουν! Δηλαδή, τὸ «ὁ κοινωνῶν ἀκοινωνήτω ἀκοινώνητος», λέγοντας ὅτι ὅσοι κοινωνοῦν μαζί μας, ἔχουν τὴν ἴδια Πίστη μὲ μᾶς!

Ισχυρίζεται πως όλοι αναγνώρισαν τα αποτελέσματα της Συνόδου του Κολυμπαρίου!

Του Μάνου Χατζηγιάννη

“Η μόνη χώρα της οποίας το Σύνταγμα παρέχει ορισμένες εγγυήσεις στην Εκκλησία είναι η Ελλάδα σήμερα. Στον υπόλοιπο κόσμο, διακηρύσσεται η αρχή του διαχωρισμού της Εκκλησίας από το κράτος”.

Αυτήν την σημαντική ειδική αναφορά για την Ελλαδική Εκκλησία, ιδίως αυτήν την περίοδο που συζητούμε για την αναθεώρηση του Συντάγματος και την αλλαγή του άρθρου 3, έκανε σε συνέντευξή του σε ιταλικό μέσο ο Πατριάρχης Ιεροσολύμων Θεόφιλος με αφορμή την παρουσία του στο Βατικανό το προηγούμενο διάστημα.

Η συνέντευξη περιεστράφη κυρίως γύρω από το θέμα της περιουσίας του Πατριαρχείου στο Ισραήλ και των προβλημάτων που αντιμετωπίζει με τον κ. Θεόφιλο να υποστηρίζει πως έλαβε την στήριξη του ποντίφικα, ο οποίος αναγνωρίζει το υπάρχον status quo στην περιοχή, όμως τα “μαργαριτάρια” βγήκαν από αλλού!

Οι απόψεις του για την ενότητα Ρωμαιοκαθολικών και Ορθοδόξων, αλλά και όσα είπε για την Σύνοδο του Κολυμπαρίου βρίθουν ανακριβειών και παραμένει αναπάντητο ερώτημα αν έγιναν σκόπιμα!
Πριν από λίγες ημέρες το ΠΕΝΤΑΠΟΣΤΑΓΜΑ αποκάλυψε όλα όσα είπαν Θεόφιλος και Φραγκίσκος και κυρίως την δέσμευση του ποντίφικα για πλήρη ενότητα!

Ευθυγραμμισμένος πλήρως στην γραμμή του Πάπα ο Πατριάρχης Ιεροσολύμων χωρίς αιδώ απήντησε σε ερώτημα “Τι εμποδίζει τους Καθολικούς και τους Ορθοδόξους στο δρόμο προς την πλήρη ενότητα;” ως εξής:

“Τίποτα δεν μας εμποδίζει. Θα έλεγα ότι αυτή είναι μια διαδικασία. Στη Ρώμη, μαζί με τον Καρδινάλιο Κόχ και το προσωπικό του από το Ποντιφικό Συμβούλιο για την Προαγωγή της Χριστιανικής Ενότητας, αναγνωρίσαμε ότι είναι αδύνατο να έρθουμε στην πλήρη ενότητα στο σκοτάδι. Αλλά η ίδια η διαδικασία, η κίνηση σε αυτή την πορεία, είναι σημαντική. Πρέπει να κάνουμε ό,τι εξαρτάται από εμάς, τα υπόλοιπα είναι στα χέρια του Κυρίου. Αλλά σήμερα έχουν αλλάξει πολλά σε σχέση με το παρελθόν. Σήμερα έχουμε αμοιβαία κατανόηση και αμοιβαίο σεβασμό. Δεν υπάρχουν διαμάχες, προκαταλήψεις, υποψίες και φανατισμός στις σχέσεις μας”.

Για την ειδική συμβολή μάλιστα που θα μπορούσε να παρέχει το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων στο θεολογικό διάλογο μεταξύ Ρ/Καθολικών και Ορθοδόξων ο Πατριάρχης Θεόφιλος τόνισε πως όλες οι ομολογίες και οι χριστιανικές κοινότητες αναγνωρίζουν ότι η Ιερουσαλήμ είναι η πηγή της υπεροχής της Εκκλησίας, της Εκκλησίας που γεννήθηκε. “Ήταν από εκεί από όπου η Εκκλησία εξαπλώθηκε σε όλη τη γη. Ακόμη και εκείνοι οι χριστιανοί που τοποθετούν τη Βίβλο στο επίκεντρο των συμφερόντων τους αναγνωρίζουν αμέσως τι ενώνει την Ιερουσαλήμ με τη Βίβλο. Η Εκκλησία της Ιερουσαλήμ μπορεί να προσφέρει αυτό. Τα λόγια των αγίων Ευαγγελιστών Ματθαίου και Λουκά, που μιλούν για το πουλί που συγκεντρώνει τα νεογνά του κάτω από τα φτερά του, ανήκουν στην εκκλησία της Ιερουσαλήμ”.

Συνεχίζοντας τα περί πλήρους ενότητας ο Πατριάρχης απάντησε σε ερώτημα σχετικά με την δήλωση του Πάπα Φραγκίσκου ότι η πρακτική του προσηλυτισμού στις σχέσεις μεταξύ των διαφόρων εκκλησιών είναι «αμαρτωλή» και για το κατά πόσο οι μέθοδοι που χρησιμοποιεί δύνανται να προσφέρουν κάποια πρόοδο προς την πλήρη ενότητα των Χριστιανών.

“Ο Πάπας Φραγκίσκος απολαμβάνει μεγάλο σεβασμό σε όλο τον κόσμο. Ίσως γιατί προσπαθεί να «σπάσει τον κύκλο». Όπως γνωρίζουμε από την Παλαιά Διαθήκη, ακόμη και οι προφήτες αντιστέκονταν και διώκονταν … Και ακριβώς επειδή διέθρεψαν «κλειστούς κύκλους» έτσι ώστε ο λαός να μπορεί να λάβει «δώρα». Προσωπικά, μπορώ να πω ότι όταν συναντηθείτε μαζί του, καταλαβαίνετε ότι με αυτόν τον άνθρωπο είναι δυνατή η αληθινή αμοιβαία κατανόηση, καθώς ο Πάπας Φραγκίσκος πιστεύει σε αυτό που λέει και τι κηρύττει” σχολίασε.

Στη συνέχεια σημείωσε πως η κοινή αποκατάσταση του Σπηλαίου του Παναγίου Τάφου αποτέλεσε μια πραγματική καμπή.

Κατόπιν η συζήτηση περιεστράφη στις σχέσεις του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων με τις άλλες Ορθόδοξες Εκκλησίες, την Σύνοδο της Κρήτης και το ρόλο της Ρωσίας και της Ρωσικής Εκκλησίας στη Μέση Ανατολή.

“Το Πατριαρχείο της Μόσχας διαδραμάτισε ιστορικά σημαντικό ρόλο συμπεριλαμβανομένων των Αγίων Τόπων. Όσο για το γεγονός που έλαβε χώρα στην Κρήτη, νομίζω ότι ήταν ένα σημαντικό ιστορικό γεγονός που έδειξε την ενότητα των Ορθοδόξων Εκκλησιών και σήμερα υπάρχει μια συνειδητοποίηση αυτής της σημασίας. Σήμερα, οι Ορθόδοξες Εκκλησίες πρέπει να βρουν τη λύση ενός «υπαρξιακού» προβλήματος: δεν λαμβάνουν πλέον εγγυήσεις και συνταγματική υποστήριξη από τα κράτη τους. Η μόνη χώρα της οποίας το Σύνταγμα παρέχει ορισμένες εγγυήσεις στην Εκκλησία είναι η Ελλάδα σήμερα. Στον υπόλοιπο κόσμο, διακηρύσσεται η αρχή του διαχωρισμού της Εκκλησίας από το κράτος. Φυσικά, πολλοί πολιτικοί υπερασπίζονται την Ορθόδοξη Εκκλησία, αλλά οι πολιτικοί έρχονται και παρέρχονται και αυτό δεν θα διαρκέσει για πάντα. Οι ορθόδοξες εκκλησίες πρέπει να υποστηρίζουν η μία την άλλη, και κατά συνέπεια την ενότητα, που εκδηλώθηκε κατά τη διάρκεια της Αγίας & Μεγάλης Συνόδου της Κρήτης, και έχει αμετάβλητη σημασία. Αυτη η Σύνοδος έδειξε έναν απτό τρόπο ενοποίησης των Εκκλησιών” ανέφερε.

Εντύπωση πάντως προκάλεσε η άποψή του περί των απόντων!

“Τα Πατριαρχεία, που δεν συμμετείχαν, είχαν τους δικούς τους λόγους. Ειλικρινά, νομίζω ότι καθένας από αυτούς είχε τα δικά του εσωτερικά προβλήματα. Ωστόσο, κανείς δεν αρνήθηκε να αναγνωρίσει τα αποτελέσματα της Συνόδου. Διότι ακόμη και εκείνοι που δεν συμμετείχαν σε αυτήν παραμένουν σε πλήρη κοινωνία με όλες τις άλλες Εκκλησίες” ανέφερε λησμονώντας πως δύο Εκκλησίες, της Βουλγαρίας και της Γεωργίας έχουν απορρίψει καθολοκληρίαν ή επιμέρους την Σύνοδο και κειμενά της, καθώς επίσης και ότι και μεμονωμένοι Μητροπολίτες αρνήθηκαν να υπογράψουν συγκεκριμένα κείμενα αυτής.

Σύμφωνα με τον Πατριάρχη Θεόφιλο η Σύνοδος της Κρήτης “μπορεί να ανοίξει το δρόμο για στενότερη συνεργασία μεταξύ των Εκκλησιών. Είναι θέμα χρόνου”.

Κλείνοντας απήντησε και στο ερώτημα κατά πόσο ο Οικουμενικός Πατριάρχης είχε δίκιο όταν συγκάλεσε την Αγία & Μεγάλη Σύνοδο.

“Συχνά στην Ορθόδοξη Εκκλησία υπάρχει ένα πρόβλημα: ποιος ακριβώς θα έπρεπε να αναλάβει την πρωτοβουλία; Και από αυτή την άποψη, η Σύνοδος της Κρήτης έδωσε μια θετική εμπειρία, γιατί τώρα καρποφορούμε τους καρπούς αυτής της πρωτοβουλίας. Δεν ήταν εύκολο για τον Πατριάρχη Βαρθολομαίο να αναλάβει την πλήρη ευθύνη, αντιμέτωπη με πολλά πολιτιστικά και πολιτικά χαρακτηριστικά που είναι εγγενή σε διάφορες εκκλησίες. Αλλά στο τέλος, μετά από πολλά χρόνια, ο στόχος αυτός επιτεύχθηκε”.

Πηγή

ΠΗΓΗ

Οι Οικουμενιστές δικαιώνουν καθημερινώς τους στόχους της Β΄ Βατικάνειας Συνόδου! --Ολόκληρο Βέλγιο, δεν μπορούσε να βρεί μια αίθουσα για Ναό και κατέφυγε στους Παπικούς!!!

Χρησιμοποίησαν τὸ ὄνομα τοῦ ἁγίου Παϊσίου γιὰ νὰ "ἐξαγιάσουν" τοὺς βέβηλους σκοπούς τους!

Θυρανοίξια Ι.Ν. Αγίων Ειρήνης και Παϊσίου στις Βρυξέλλες

(ΦΩΤΟ)

Να σημειωθεί ότι η ενορία στεγάζεται σε παλαιό Ρωμαιοκαθολικό παρεκκλήσιο το οποίο παραχωρήθηκε στην Ιερά Μητρόπολη Βελγίου με ένα μακρόχρονο συμφωνητικό, γεγονός που αποδεικνύει την σημαντικότητα των επαφών και των στενών σχέσεων με τις άλλες Ομολογίες

Την πρώτη Θεία Λειτουργία στην καινούργια Ενορία στην νότια περιοχή των Βρυξελλών τέλεσε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βελγίου και Έξαρχος Κάτω Χωρών και Λουξεμβούργου κ. Αθηναγόρας μετά την τέλεση του Αγιασμού των Θυρανοιξίων.

Όπως αναφέρει ανακοίνωση της Μητρόπολης, η ενορία αυτή δημιουργήθηκε λίγο έξω από τις Βρυξέλλες για να καλύψει τις ανάγκες των ορθοδόξων της Βαλονικής Βραβανδίας, μιας περιοχής ιδιαίτερα σημαντικής καθώς συμπεριλαμβάνει και την πόλη της Louvain-la-Neuve, την σπουδαία γαλλόφωνη φοιτητούπολης του Βελγίου με πολλούς ορθόδοξους φοιτητές απο την Ελλάδα και αλλού.

Η Ενορία συστήθηκε στο όνομα της Αγίας Μεγαλομάρτυρος Ειρήνης και του Οσίου Παϊσίου του Αγιορείτου. Η Αγία Ειρήνη επιλέχθηκε τιμής ένεκεν δια την κα Ειρήνη Μέγκενς, συνταξιούχο δημοσιογράφο στο Βέλγιο, η οποία προσέφερε πολλά στη Μητρόπολη και ο Όσιος Παΐσιος ως εκπλήρωση προσωπικού τάματος του Σεβασμιωτάτου.

Στο τέλος της Θείας Λειτουργίας ο Μητροπολίτης Αθηναγόρας μίλησε για τις ζωές των δύο μεγάλων Αγίων στους οποίους αφιερώθηκε η Ενορία, στο μαρτύριο της Αγίας Ειρήνης και στην σπουδαία για τον σύγχρονο άνθρωπο διδασκαλία του Γέροντος Παϊσίου.

Ευχαρίστησε θερμά τον παριστάμενο Ρωμαιοκαθολικό Επίσκοπο Mgr Jean-Luc Hudsin και τους ιερείς της περιοχής για την μεγάλη τους βοήθεια και στήριξη. Να σημειωθεί ότι η ενορία στεγάζεται σε παλαιό Ρωμαιοκαθολικό παρεκκλήσιο το οποίο παραχωρήθηκε στην Ιερά Μητρόπολη Βελγίου με ένα μακρόχρονο συμφωνητικό, γεγονός που αποδεικνύει την σημαντικότητα των επαφών και των στενών σχέσεων με τις άλλες Ομολογίες.

Ευχαρίστησε επίσης τους ιερείς και διακόνους που έσπευσαν να παραστούν στο ιστορικό αυτό γεγονός της τοπικής Εκκλησίας, τον Ιερατικώς Προϊστάμενο, Αιδεσιμολογιώτατο Πρωτοπρεσβύτερο του Οικουμενικού Θρόνου π. Ευάγγελο Ψάλλα, τους συνεργάτες που κατάφερε να συγκεντρώσει γύρω του και τον κόσμο που συμμετείχε στη χαρά αυτή της Μητροπόλεως.

Αξιοσημείωτο γεγονός, επίσης, είναι το ότι πέραν των ορθοδόξων παρευρέθηκαν στη Θεία Λειτουργία κάτοικοι της περιοχής, άλλων Ομολογιών, που ήταν συνδεδεμένοι με το παρεκκλήσιο και ήθελαν να δουν με περιέργεια και ζωηρό ενδιαφέρον, τί σημαίνει ένας Ρωμαιοκαθολικός Ναός να γίνεται Ορθόδοξος, μαρτυρία ζωντανή για τον ιεραποστολικό χαρακτήρα των Επαρχιών του Οικουμενικού Θρόνου όπου γης.

ΠΗΓΗ

Σημεία τών καιρών στίς μέρες τής μεγάλης προδοσίας...

Ακόμη και σ΄αυτή την παράνομο Σύνοδο της Φεράρας οι θρόνοι τών υπερφίαλων Παπικών Καρδιναλίων ήσαν πιό ψηλά από τίς θέσεις τών Ορθοδόξων, θέλοντας καί μ' αυτόν, τόν αστείο κατά τα άλλα τρόπο, να δείξουν την εκκλησιαστική "υπεροχή" τους κι΄ότι εδώ, "αυτοί θα έχουν το επάνω χέρι ! "

Τα λόγια του Πάπα Ευγένιου Δ', πληροφορούμενου ότι ο Μάρκος δεν υπέγραψε τον Ενωτικό Όρο τα λέει όλα : "Λοιπόν, Μάρκος δεν υπέγραψε ουδέν εποιήσαμεν ".

Όμως, και ανεξάρτητα των πολιτικών κινήτρων του Αυτοκράτορα της εποχής Ιωάννη Η' Παλαιολόγου, που εναγωνίως αναζητά βοήθεια ανθρώπινη απο τη Δύση, έναντι του ερχόμενου εξ' Ανατολών κινδύνου των Τούρκων, η βοήθεια έπρεπε να αναζητηθεί στους Ουρανούς.

Ο Αυτοκράτορας κυρίως, αλλά και οι Εκκλησιαστικοί της εποχής αναζήτησαν τη βοήθεια στη γη.

Η έλλειψη πίστης στο Θεό τους κατέστησε υποκριτές, που αδυνατούσαν εκεί μπροστά στα μάτια τους να Τον δούν. Να δουν δηλαδή τα Σημεία των καιρών.

Απο το 1422 ο Ιωάννης Η' κυβερνά, μιάς και ο πατέρας του Μανουήλ Β' Παλαιολόγος έχει καταπέσει λόγω σοβαρής ασθένειας.

Το έτος αυτό θα στείλει μια επιστολή στον Πάπα Μαρτίνο Ε' ( 1417-1431 ).

Ιδού μερικά της σημεία.

"... Δέον να συγκροτηθεί Οικουμενική Σύνοδος κατά τας επτά Οικουμενικάς Συνόδους. Ο τόπος έσται η Κωνσταντινούπολις, όμως αδυνατούμε να υποβληθούμε εις τας δαπάνες ταύτας. Δια τούτο παρακαλούμε Υμάς να φροντίσετε περί των δεόντων... Ημείς εσμέν σχεδόν τελείως κατεστραμμένοι... Ως προς τον χρόνον ημείς ηθέλομεν ίνα η Ένωσις γίνει και σήμερον..." !!!!
+++++++++++++

Όταν ο Αυτοκράτωρ γράφει αυτά υπολείπονται 30 και πλέον ολόκληρα χρόνια για να επέλθει οριστικά και αμετάκλητα ο κίνδυνος των Τούρκων με την Άλωση.

Ο Πάπας Μαρτίνος; Δεν θα χάσει την ευκαιρία. Θα αποστείλει εκπρόσωπο του τον Αντώνιο Μάσσα, ο οποίος ενώπιον του Πατριάρχου Ιωσήφ και της Συνόδου θα πει τα εξής ταπεινωτικά λόγια : " Εάν έχετε σκοπόν ο τε Βασιλεύς και ο Πατριάρχης γενέσθαι την ένωσιν, προς πίστιν ήν κατέχει η Ρωμαϊκή εκκλησία και γενέσθαι υποταγήν προς τον Πάπαν... Όστις Θεός έν τη γη...".

Και όμως, ο Πατριάρχης και η Σύνοδος τον ακούν.

Έν τω μεταξύ ο Πάπας Μαρτίνος πεθαίνει και τον διαδέχεται ο Πάπας Ευγένιος Δ' το 1431. Ο Ευγένιος βρίσκεται απροετοίμαστος να συμμετέχει σε μια Λατινική Σύνοδο στην Βασιλεία, που ξεκίνησε τις εργασίες της στις 23 Ιουλίου 1431.

Η Σύνοδος αυτή επιθυμούσε πράγματι να κάνει αναμορφωτικό έργο και ξεκίνησε απ' την κεφαλή, αυτόν τον Πάπα. Ο Πάπας διαμαρτυρήθηκε και αφού δεν εισακούστηκε, διέκοψε την επαφή με τη Σύνοδο.

Η Σύνοδος της Βασιλείας ζήτησε εκπροσώπους της Ανατολικής Ορθοδόξου Εκκλησίας με σκοπό την ένωση. Οι εργασίες της Συνόδου τραβούν σε μάκρος.

Φθάνουμε έτσι στις 8 Ιανουαρίου 1438, που ο Πάπας Ευγένιος εκήρυξε την έναρξη των εργασιών άλλης Συνόδου στη Φερράρα της Ιταλίας.

Το έτος αυτό η Δυτική Εκκλησία είναι διασπασμένη και υπάρχουν δυο έν λειτουργία Σύνοδοι, που διεξάγουν πόλεμο μεταξύ τους, δια των όπλων του αφορισμού, των καθαιρέσεων και των απαγορεύσεων.
" Ο πτωχό-αλαζών Αυτοκράτωρ και ο Πατριάρχης καθώς ετοιμάζοντο, ίνα αποδημήσωσιν εις την Ιταλίαν, έριζον τις των δυο να λάβη το πλείον των 15.000 Φλωρίων, όσπερ ο Πάπας ως μισθόν δουλείας αυτών, εστειλεν αυτοίς...".

Ποιός μας τα διασώζει αυτά; Μα ένας εκ των Αρχόντων της Εκκληςιας της Κωνσταντινουπόλεως, που συμμετέχει αυτοπροσώπως, ο Μέγας Εκκλησιάρχης και Δικαιοφύλαξ Σίλβεστρος Συρόπουλος.

Θα συμπλήρωνα όχι μόνο ως μισθόν δουλείας αλλά ως ανταπόδοση προδοσίας. Στα χρόνια του Χριστού υπήρξε ένας, ο Ιούδας, τώρα υπάρχουν δυο. Τελικά ο απόπλους απ' την Κωνσταντινούπολη θα γίνει 27 Νοεμβρίου 1437.

ΣΗΜΕΙΑ ΤΩΝ ΚΑΙΡΩΝ...

"Υποκριταί, το μεν πρόσωπον του ουρανού γινώσκετε διακρίνειν, τα δε σημεία των καιρών ου δύνασθε γνώναι; " ( Ματθ. ΙΣΤ, 3 ).


Δεν θα προλάβουν να εγκαταλείψουν τον Βόσπορο και τα σημεία των καιρών παρουσιάζονται. Δυο ισχυρότατοι σεισμοί σείουν συνθέμελα την Κωνσταντίνου Πόλιν.

Θα φθάσουν στη Βενετία στις 8 Φεβρουαρίου 1438. Ο Πατριάρχης με τον κλήρο μετέβησαν στον ναό του Αγίου Μάρκου, και ως γράφει ο Συρόπουλος είδαν και τα κλεμμένα.

Μπροστά στα μάτια τους ο Θεός τους δείχνει σημεία των καιρών και με ποιούς έχουνε μπλέξει καί εν τούτοις εκείνοι συνεχίζουν να μή διακρίνουν το πρόσωπο του ουρανού.

Οι Λατίνοι τους οδηγούν στο σημείο που έχουν τοποθετήσει τα κλεμμένα απ' την Κωνσταντινούπολη απο την Δ' Σταυροφορία και δεν αντιλαμβάνονται που, με ποιούς, και γιατί, πρόκειται να συνέλθουν. Μετά απο 20 ημερες αναχώρησαν για τη Φερράρα.

Έξη Λατίνοι Επίσκοποι πρόφτασαν στο δρόμο τον Πατριάρχη και απαίτησαν όταν συναντηθεί με τον Πάπα να ασπασθεί τον πόδα του.
Ο Πατριάρχης βέβαια αντέδρασε και δεν το έπραξε. Ο Θεός βοά. Στις Πράξεις των Αποστόλων ( 10, 25-26 ), ο εκατόνταρχος Ρωμαίος Κορνήλιος πέφτει γονατιστός στα πόδια του Αποστόλου Πέτρου. Και ο Απόστολος θα του πει: " Ανάστηθι, καγώ άνθρωπος ειμί ".

Ο Απόστολος Πέτρος δηλώνει άνθρωπος, και ο Πάπας, υποτίθεται στην έδρα του Πέτρου καθεζόμενος, δηλώνει Θεός.

Και όμως και πάλι οι δικοί μας δέν διακρίνουν το πρόσωπο του ουρανού. Τελικώς η Σύνοδος της Φερράρας ανεκηρύχθη την 9η Απριλίου 1438. Ποια όμως ημέρα ήταν αυτή;

"Συμπτωματικά " Μεγάλη Τετάρτη !!!

Μεγάλη Τετάρτη πραγματοποιήθηκε και η προδοσία του Ιούδα. Προϋπήρξαν τα Φλωρία της προδοσίας, ιδού τώρα και η Ουράνια επιβεβαίωση. Και όμως συνεχίζουν να μή διακρίνουν το πρόσωπο του ουρανού.

Οι μήνες περνούσαν, και ο Αυτοκράτωρ με τους κόλακες του είχαν επιδοθεί στο " πνευματικό " έργο του κυνηγίου.

Έφτασε μάλιστα να ζητιανεύει απ' τον Πάπα να του στείλει άλογα. Και πράγματι μετά απο παρακάλια τριών μηνών του εστειλε δέκα άλογα.

Έν τω μεταξύ ξεσπά στη Φερράρα λοιμώδης νόσος. Πολλοί άνθρωποι πεθαίνουν καθημερινά. Οι Λατίνοι Καρδινάλιοι φοβήθηκαν. Απο τους έντεκα παριστάμενους έφυγαν οι έξη.

Απο τους 150 Λατίνους Επισκόπους έφυγαν οι 100.

Απο τους δικούς μας " Θεία χάριτι ουδείς έπαθεν κακόν, η ενόσησεν κατα τον καιρόν τον του λοιμού. Όπερ εφάνη λίαν παράδοξον " ( Συρόπουλος ). Και όμως ούκ ηβουλήθησαν συνιέναι.
Ο καιρός περνά και ο Θεός υπομονετικά τους διαφυλάσσει και τους δείχνει Σημεία.

Οι Λατίνοι κυκλοφορούν φυλλάδια στα οποία κατηγορούν την Ορθόδοξη Εκκλησία γιά 54 αιρέσεις. Τελικά στις 10 Ιανουαρίου 1439 αποφασίζεται η μεταφορά στη Φλωρεντία.

Στις 29 Φεβρουαρίου ξεκινούν οι εργασίες στο παλάτι του Πάπα.

Ο ´Αγιος Μάρκος ο Ευγενικός ανθίσταται. Βοά ότι η προσθήκη " και εκ του Υιού " δηλαδή ότι το Filoque αποτελεί αίρεση.
Ο Μητροπολίτης Νίκαιας Βησσαρίων θα αποδειχθεί προδότης του δόγματος. Μάλιστα θα αποκαλέσει τον Άγιο Μάρκο Ευγενικό δαιμονισμένο και θα κινηθεί και απειλητικά εναντίον του.

Οι Λατίνοι ζητούν οικονομία και συγκατάβαση απ' τον Μάρκο, ο οποίος απαντούσε ότι δεν επιτρέπεται οικονομία και συγκατάβαση στα θέματα της πίστεως. Ο Νίκαιας Βησσαρίων και ο Ρωσίας Ισίδωρος ( έτερος προδότης του δόγματος ), έδιναν τον υπέρ πάντων αγώνα τους.

Η διάσπαση προ των πυλών. Και όμως τα σημεία των καιρών ου ηδηνήθησαν γνώναι.

Και ο Πατριάρχης Ιωσήφ τι απέγινε; Ιδού τα τελευταία του λόγια: " ... Ενούμαι αυτοίς και συγκοινωνώ ". Τελικά όμως συγκεκριμένος Πατριάρχης δεν θα υπογράψει τον Ενωτικό Όρο, διότι Οκτώ μόλις ημερες πριν την υπογραφή του " δειπνήσας, απήλθε εις τον κοιτώνα του, αποθανόντος εκ συγκοπής, η αποπληξίας αιφνιδίως " ( "μέ κόπρον εκβαλόντα εκ τού στόματός του..." όπως αναφέρουν οι ιστορικοί ).

Ακόμη και μετά απ' αυτό το αναμφισβήτητο τραγικό Σημείο των καιρών η υποκρισία συνεχίζεται.

Θα υπογράψουν όλοι πλην του Εφέσου Μάρκου Ευγενικού, του αδελφού του Ιωάννη Ευγενικού, και του Σταυρουπόλεως Ησαια που όμως θα αποδράσει για να μην υπογράψει.

Έτσι λοιπόν στις 5 Ιουλίου 1439 υπεγράφη ο Όρος της ενώσεως απο Λατίνους και Έλληνες.
Την επόμενη εντός του ναού Ανεγνώσθη μετά την δοξολογία. Τελικά οι υποσχέσεις του Πάπα για βοήθεια παρέμειναν στα λόγια.

Στις 19 Οκτωβρίου η αποστολή των Ελλήνων αναχώρησε απο την Ιταλία και έφτασε στην Κωνσταντινούπολη την 1η Φεβρουαρίου 1440.

Η επιστροφή τους όμως δεν βρήκε αυτούς χωρίς σημεία των καιρών.

Η σύζυγος του Αυτοκράτορος ήδη νεκρή.

Η σύζυγος του αδελφού του Δημητρίου Παλαιολόγου και αυτή νεκρή.

Στην Κωνσταντινούπολη αναζητείται Πατριάρχης ενωτικός. Το σκάφος της Εκκλησίας κλυδωνίζεται. Η άλωση δεν θα αργήσει ως Υπέρτατο Σημείο.

Όσον αφορά τους προδότες του δόγματος Βησσαρίωνα και Ισίδωρο και οι δυο έγιναν Καρδινάλιοι. Οι πρώτος μαλιστα παρ' ολίγον και Πάπας. Πέθανε στις 18 Νοεμβρίου 1472 στη Ραβένα, στο σπίτι του Διοικητή της πόλης Αντώνιου Δανδόλου.

Αντιλαμβανόμενος το τέλος του ζήτησε να τον μεταφέρουν με το κρεββάτι στην αυλή. Εκεί μπροστά σε πλήθος κόσμου είπε το Σύμβολο της Πίστεως με την προσθήκη του Filioque. Αμετανόητος ώς το τέλος...

ΠΗΓΗ

Προσπαθώντας να πεί κάποιες αλήθειες, απέδειξε ότι ο Οικουμενισμός έχει κερδίσει τον παπούλη! Τι λέει ο μητροπολίτης του;

Ὁ π. Ἀντώνιος Χρήστου, τῆς Ἱ. ΜητροπόλεωςΓλυφάδας, κηρύττει ὅτι οἱ Παπικοὶ καὶ οἱ Προτεστάντες ἔχουν …ἔγκυρα Μυστήρια!!!

«Ἡ Ἐκκλησία μας ἐπιτρέπει νὰ παντρευόμαστε μὲ Παπικοὺς καὶ ἑτεροδόξους, ἀλλὰ ὄχι μὲ Παλαιοημερολογίτες, γιατὶ ἔχουν ἄκυρα Μυστήρια».
(Δεῖτε στὸ 3.40)

ΠΗΓΗ

Άλλοι διαβάζουν και φρίττουν, κι άλλοι τα δικαιολογούν "άχρι καιρού"!

ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΟΥ ΑΛΑΘΗΤΟΥ.... ΤΟΥ ΑΓΙΩΤΑΤΟΥ ΑΔΕΛΦΟΥ ΥΜΩΝ..... ΠΑΠΑ ΡΩΜΗΣ.

ΣΧΟΛΙΟ ΔΙΚΟ ΜΑΣ (salpismazois): Διαβάστε να δείτε ποίον ονομάζουν κάποιοι.... "αγιώτατον εν Κυρίω αδελφόν", και μετά ποίου "επιδιώκουν την ένωσιν", ούτως ώστε και... "ίνα πάντες εν ώσιν".

Πάπας και Παπισμός
...Κατά το έτος 1870 η Ρωμαιοκαθολική «Εκκλησία» αναγνώρισε το αλάθητο του «Πρωθιεράρχου» της Ρώμης ως δόγμα. Ιδού το σχετικό κείμενο.

1: «Ο Πάπας (της Ρώμης) είναι θείος άνθρωπος και ανθρώπινος Θεός. Γιʼ αυτό κανείς δεν μπορεί να τον δικάσει ή να τον κρίνει. Ο Πάπας κέκτηται θεία εξουσία, η δε εξουσία του είναι απεριόριστη (απόλυτη). Για τον Πάπα είναι δυνατά πάνω στη γη τα ίδια ακριβώς που είναι δυνατά για τον Θεό στους ουρανούς. Ό, τι έχει κάνει ο Πάπας είναι το ίδιο σαν να το έκανε ο Θεός. Τις εντολές του πρέπει να τις εκτελούμε σαν εντολές του Θεού. Ο Πάπας μέσα στον κόσμο είναι το ίδιο πράγμα που είναι ο Θεός μέσα στον κόσμο ή η ψυχή μέσα στο σώμα. Η εξουσία του Πάπα είναι υψηλότερη από κάθε δημιουργημένη εξουσία, γιατί η εξουσία του κατά κάποιο τρόπο εκτείνεται στα ουράνια, τα γήινα και τα καταχθόνια (πράγματα), για να δικαιωθούνε σʼ αυτόν οι λόγοι της Γραφής: “ Πάντα υπέταξας υπό τους πόδας Του” (πρβλ. Αʼ Κορ. ιεʼ, 27. Εφ. αʼ, 22).
Στην εξουσία του Πάπα και στο θέλημά του έχουν παραδοθεί τα πάντα και κανείς και τίποτε δεν μπορεί να του αντισταθεί ή εναντιωθεί. Αν ο Πάπας παρέσυρε μαζί του μέσα στην κόλαση εκατομμύρια ανθρώπων, τότε κανείς τους δεν θάχε το δικαίωμα να τον ρωτήσει: “ Άγιε πάτερ, γιατί το κάνεις αυτό;”Ο ΠΑΠΑΣ ΕΙΝΑΙ ΑΛΑΘΗΤΟΣ ΟΠΩΣ Ο ΘΕΟΣ ΚΑΙ ΕΧΕΙ ΤΗ ΔΥΝΑΜΗ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΚΑΘΕΤΙ ΠΟΥ Ο ΘΕΟΣ ΚΑΝΕΙ.

Η βουλή (το θέλημα) του Θεού, κατά συνέπεια δε και του Πάπα, ο οποίος είναι ΤΟΠΟΤΗΡΗΤΗΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ, έχει την ανώτατη εξουσία παντού. Ο Πάπας φέρει δύο ξίφη στη ζώνη, εξουσιάζει δηλαδή τα πνευματικά και τα εγκόσμια, τους Πατριάρχες και τους Επισκόπους, τους αυτοκράτορες και τους βασιλιάδες. Όλοι οι άνθρωποι στον κόσμο είναι υπήκοοί του. Εκείνος είναι τα πάντα, είναι πιο ψηλά από κάθετι και έχει μέσα του τα πάντα. Ό, τι εκείνος (ο Πάπας) επαινεί ή αποδοκιμάζει, όλοι πρέπει να το επαινούν ή να το αποδοκιμάζουν.

Ο Πάπας δύναται ΝΑ ΜΕΤΑΒΑΛΕΙ ΤΗ ΦΥΣΗ ΤΩΝ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ, ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΟΤΙΔΗΠΟΤΕ ΕΚ ΤΟΥ ΜΗΔΕΝΟΣ. ΕΧΕΙ (ο Πάπας) ΤΗΝ ΙΚΑΝΟΤΗΤΑ ΑΠΟ ΤΟ ΨΕΥΔΟΣ ΝΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΕΙ ΑΛΗΘΕΙΑ, ΔΥΝΑΤΑΙ (ενεργώντας – σ.τ.μ.) ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ, ΔΙΧΩΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΚΑΙ ΠΑΡΑ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ (στο πείσμα της αλήθειας – σ.τ.μ.)

ΝΑ ΠΡΑΞΕΙ ΚΑΘΕΤΙ ΠΟΥ ΤΟΥ ΕΙΝΑΙ ΑΡΕΣΤΟ. ΔΥΝΑΤΑΙ ΝΑ ΕΧΕΙ ΑΝΤΙΡΡΗΣΕΙΣ ΕΝΑΝΤΙ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΕΝΤΟΛΩΝ ΠΟΥ ΟΙ ΑΠΟΣΤΟΛΟΙ ΜΕΤΕΔΩΣΑΝ. ΕΧΕΙ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ ΝΑ ΔΙΟΡΘΩΝΕΙ ΚΑΘΕΤΙ, ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΘΕΩΡΕΙ ΑΝΑΓΚΑΙΟ, ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΚΑΙΝΗ ΔΙΑΘΗΚΗ, ΔΥΝΑΤΑΙ ΝΑ ΜΕΤΑΒΑΛΕΙ ΤΑ ΙΔΙΑ ΤΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ, ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΟΡΙΣΤΕΙ ΚΑΙ ΘΕΣΠΙΣΤΕΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟ.

ΕΧΕΙ ΤΕΤΟΙΑ ΔΥΝΑΜΗ ΣΤΟΥΣ ΟΥΡΑΝΟΥΣ ΠΟΥ ΔΥΝΑΤΑΙ ΝΑ ΑΝΑΔΕΙΚΝΥΕΙ ΣΕ ΑΓΙΟΥΣ ΟΠΟΙΟΥΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΠΟΘΑΝΟΝΤΕΣ ΘΕΛΗΣΕΙ, ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ ΕΝΑΝΤΙΑ Σʼ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΕΞΩΘΕΝ ΠΕΠΟΙΘΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΠΑΡΑ ΤΙΣ ΑΠΟΨΕΙΣ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΚΑΡΔΙΝΑΛΙΩΝ ΚΑΙ ΕΠΙΣΚΟΠΩΝ, ΠΟΥ ΘΑ ΔΙΕΝΟΟΥΝΤΟ ΝΑ ΕΝΑΝΤΙΩΘΟΥΝ Σʼ ΑΥΤΟ.

Ο Πάπας έχει εξουσία πάνω στο Καθαρτήριο (πύρ) και την κόλαση. Είναι ο Δεσπότης της Οικουμένης. Με την απεριόριστο εξουσία του ενεργεί τα πάντα μόνο ΚΑΤΑ ΤΗ ΒΟΥΛΗΣΗ ΤΟΥ ΚΑΙ ΕΧΕΙ ΤΗ ΔΥΝΑΜΗ ΝΑ ΠΡΑΤΤΕΙ ΑΚΟΜΗ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΤΩΝ ΟΣΩΝ ΕΜΕΙΣ Η ΕΚΕΙΝΟΣ ΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ. Το να αμφιβάλλει κανείς για την δύναμη του αποτελεί ιεροσυλία. Η δύναμη και εξουσία του είναι ανώτερη και ευρύτερη από την δύναμη και εξουσία όλων των αγίων και των αγγέλων. Κανείς δεν έχει το δικαίωμα, έστω και με τη σκέψη, να διαμαρτυρηθεί ενάντια σε απόφαση η κρίση του

Η εξουσία του Πάπα δεν έχει μέτρο ούτε όρια. Όποιος αρνείται την ανώτατη εξουσία και ηγεμονία του Πάπα αμαρτάνει ενάντια στο Πνεύμα το Άγιο, διαιρεί τον Χριστό και είναι αιρετικός. Μονάχα στον Πάπα δόθηκε η εξουσία να αφαιρεί οτιδήποτε από οποιονδήποτε και να το δίνει σε άλλον. Ο Πάπας έχει εξουσία να αφαιρεί και να διαμοιράζει αυτοκρατορίες, βασίλεια, πριγκηπάτα και, κάθε λογής περιουσία. Την εξουσία του ο Πάπας τη λαμβάνει απευθείας από τον Θεό, οι δε αυτοκράτορες και οι βασιλιάδες από τον Πάπα.

Ο ΠΑΠΑΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟΠΟΤΗΡΗΤΗΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ, όποιος δε αρνείται αυτό το πράγμα είναι ψεύτης. Ο Πάπας είναι αντικαταστάτης του Θεού πάνω στους καλούς και τους κακούς αγγέλους, ότι τελείται μα την εξουσία του Πάπα, τελείται μα την εξουσία του Θεού.
Όποιος δεν υπακούει και δεν υποτάσσεται στον Πάπα, δεν υπακούει και δεν υποτάσσεται στον Θεό. Κάθετι που κάνει ο Πάπας είναι αρεστό στο Θεό.

Τον Πάπα δεν μπορεί να τον κρίνει κανείς, επειδή έχει λεχθεί ότι: “ Ο πνευματικός ανακρίνει μεν πάντα, αυτός δε υπʼ ουδενός ανακρίνεται”. Η δύναμη και η εξουσία του εκτείνεται ίσαμε τα πνευματικά, τα γήινα και τα καταχθόνια. Ο ΠΑΠΑΣ ΕΙΝΑΙ ΟΜΟΙΩΣΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ, στο σώμα του δε, ζει το Άγιο Πνεύμα. 

Ο Πάπας είναι κύριος πάντων, βασιλιάς και αιτία πάσης αιτίας. Ο Πάπας είναι νυμφίος και κεφαλή της Οικουμενικής Εκκλησίας. Ο Πάπας δεν μπορεί να πλανάται η να κάνει λάθος, είναι παντοδύναμος και μέσα του ενυπάρχει όλο το πλήρωμα της δυνάμεως και εξουσίας. Είναι ο Πάπας πιο ψηλά από τον Απόστολο Παύλο, γιατί σύμφωνα με την κλήση του στέκει στο ίδιο επίπεδο με τον Απόστολο Πέτρο. Γιʼ αυτό τον λόγο μπορεί να διαφωνεί με τις επιστολές του Αποστόλου Παύλου και να δίνει εντολές αντίθετες με τις επιστολές εκείνου.

Το να κατηγορεί ή να καταγγέλλει κάποιος τον Πάπα είναι το ίδιο όπως το νʼ αμαρτάνει ενάντια στο Πνεύμα το Άγιο, είναι δε κάτι που δεν συγχωρείται ούτε σʼ αυτόν ούτε στον μέλλοντα αιώνα.

Τό τριπλό στέμμα (η τιάρα- σ.μ.) του Πάπα σημαίνει το τρισσό της εξουσίας του: Πάνω στους αγγέλους στους ουρανούς, πάνω στους ανθρώπους στη γη και πάνω στους δαίμονες στην κόλαση. Ο Θεός παραχώρησε στην εξουσία του Πάπα όλους τους νόμους, αλλά Ο ΙΔΙΟΣ Ο ΠΑΠΑΣ ΕΙΝΑΙ ΠΙΟ ΨΗΛΑ ΑΠʼ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΝΟΜΟΥΣ.

ΑΝ Ο ΠΑΠΑΣ ΑΠΕΦΘΕΓΓΕΤΟ ΑΠΟΦΑΣΗ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΤΟΥ ΘΕΟΥ, ΤΟΤΕ Η ΚΡΙΣΗ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΔΙΟΡΘΩΘΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΜΕΤΑΒΛΗΘΕΙ. Ο Πάπας είναι ΤΟ ΦΩΣ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ ΚΑΙ ΑΝΤΑΥΓΕΙΑ ΤΗΣ. Ο ΠΑΠΑΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΠΑΝ ΕΠΙ ΠΑΝΤΩΝ ΚΑΙ ΠΑΝΤΑ ΔΥΝΑΤΑΙ...».

Τέτοια είναι κατά γράμμα η απόφαση της Πρώτης Βατικανής Συνόδου, που λήφθηκε επί Πάπα Ρώμης Πίου Θʼ κατά το έτος 1870! Όχι σʼ οποιουδήποτε απομακρυσμένους μεσαιωνικούς χρόνους, αλλά όλο κι όλο μόλις τον περασμένο αιώνα – πρίν εκατόν περίπου χρόνια!
Είναι ενήμεροι μήπως για μια τέτοια απόφαση όλοι οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί; Γνωρίζουνε μήπως το πλήρες κείμενό της ακόμα κι αυτοί οι ίδιοι οι Ρωμαιοκαθολικοί;
Είναι αμφίβολο αν γνωρίζουν! Γιατί η συνείδηση και το υγιές ηθικό αισθητήριο του τίμιου ανθρώπου δεν μπορούν να συμβιβαστούν με τέτοιο ιερόσυλο και βλάσφημο «δόγμα», το οποίο αποδίδει σε άνθρωπο θνητό, όσο κι αν αυτός στέκει ψηλά πάνω στην κλίμακα της εκκλησιαστικής ιεραρχίας, ιδιότητες που μπορούν να ανήκουν μόνο και μόνο στον Θεό!
Αν όμως τη γνωρίζουν, τότε αποδεικνύουν μʼ αυτό την ασέβειά τους και την έλλειψή τους σε αρχές, με το να αναγνωρίζουν μια τέτοια «Εκκλησία» - που επέτρεψε τη διακήρυξη τέτοιου «δόγματος»- ως τη χαριτωμένη (την πλήρη Χάριτος – σ.μ.) Εκκλησία του Χριστού, στους κόλπους της οποίας είναι δυνατό να λάβει κανείς τη σωτηρία.

Η ιερόσυλη και βλάσφημη αυτή απόφαση παραμένει σε ισχύν μέχρι και σήμερα, γιατί δεν έχει κηρυχτεί με καμμιά άλλη πράξη ως εστερημένη ισχύος και νοήματος, μολονότι πρόσφατα, το 1962 συνήλθε η πληρεξούσια γιʼ αυτό Δευτέρα Βατικανή Σύνοδος.
Κι αυτό είναι κατανοητό, γιατί η ανάκληση και ακύρωση μιάς τέτοιας απόφασης θα σήμαινε πέρα για πέρα υπόσκαψη του γοήτρου και του κύρους του ανακαλούντος στα μάτια ολοκλήρου του κόσμου και καταστροφή του παμπάλαιου πνευματικού θεμελίου, πάνω στο οποίο οικοδομήθηκε η Λατινική αυτή «Εκκλησία». Η Λατινική «Εκκλησία» αποχωρίστηκε από την αγία Ορθοδοξία το έτος 1054 ακριβώς σαν συνέπεια της ήδη τότε εδραιωθείσης ψευδούς και λανθασμένης διδασκαλίας περί ηγεμονίας και αλαθήτου του Πάπα Ρώμης ως του υποθετικού «τοποτηρητή του Χριστού».
Η απόφαση της Αʼ Βατικάνειας Συνόδου του 1870 ορίζει ιδιαίτερα «ότι, όταν ο Επίσκοπος της Ρώμης ομιλεί από καθέδρας, δηλαδή όταν – εκπληρώνοντας τη διακονία του ως ποιμένος και διδασκάλου όλων των Χριστιανών- καθορίζει τη διδασκαλία περί πίστεως ή ηθικής , την οποία η όλη Εκκλησία οφείλει να κρατεί και συντηρεί, έχει (ο Πάπας – σ.μ.) – μέσω της Θείας βοήθειας, για την οποία του δόθηκε υπόσχεση στο πρόσωπο του μακαρίου Πέτρου- εκείνο το αλάθητο, με το οποίο ο Θείος Σωτήρας ευδόκησε να προικίσει την Εκκλησία Του...»...

1 [«Ο ελεύθερος Λόγος της Καρπαθιανής Ρωσσίας», Αρ. 209-210, 1976].
2 [Πρωθ. Μητροφάνους Ζνόσκο-Μπρόβσκυ: « Ορθοδοξία, Ρωμαιοκαθολικισμός, Προτεσταντισμός και Παραθρησκεία. Συγκριτική Θεολογία», εκδ. Ιεράς Λάυρας Αγ. Τριάδος και Αγ. Σεργίου, Τμήμα Μόσχας της Παρρωσικής Εταιρείας Διατηρήσεως Ιστορικών και Πολιτιστικών Μνημείων, 1992].

Εκ του βιβλίου: ΓΝΩΡΙΖΕΤΕ ΤΟ ΑΛΗΘΙΝΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΤΟΥ ΠΑΠΙΣΜΟΥ;
Παπισμός
ΕΚΔΟΣΕΙΣ «ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΚΥΨΕΛΗ»
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ


ΠΗΓΗ

Τα ανέχονται ΟΛΑ! Τίποτα πιά δεν σοκάρει ποιμένες και πιστούς! Νεκροταφείο! Ισχύει κύριοι αντι-Οικουμενιστές το "ο κοινωνών ακοινωνήτω"; Για σας ΟΧΙ! Το καταργήσατε κι αυτό!

Η Θεία Λειτουργία (Ορθόδοξη)

στον παπικό Καθεδρικό Ναό του Αγ. Πέτρο

Η ΤΕΛΕΤΗ ΤΗΣ ΥΨΩΣΕΩΣ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ ΣΤΟΝ ΚΑΘΕΔΡΙΚΟ ΝΑΟ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΕΤΡΟΥ ΣΤΗΝ ΜΠΟΛΟΝΙΑ

ΠΑΤΉΣΤΕ ΕΔΩ ΚΑΙ ΕΔΩ

ΠΗΓΗ