Ο άγιος Επίσκοπος Νικόλαος -η «εικόνα» πραότητος- χαστουκίζει τόν Ἄρειο …και οι «εικόνες» των συγχρόνων Επισκόπων αλληλοασπάζονται αιρετικούς ή τους ανέχονται!

Ὑπάρχει μία τάση ἀπὸ νεοπαγανιστὲς νὰ σπιλωθεῖ ὁ Ἅγιος Νικόλαος ἐπειδὴ χαστούκισε τόν αἰρετικὸ Ἄρειο εἰς τὴν Α΄ Σύνοδο τῆς Νίκαιας το 325 μ.Χ. ἀντιβαίνοντας τὸ Κατὰ Ματθαῖον, Κεφ Ε΄«38 Ἠκούσατε ὅτι ἐρρέθη, Ὀφθαλμὸν ἀντὶ ὀφθαλμοῦ καὶ ὀδόντα ἀντὶ ὀδόντος. 39 ἐγὼ δὲ λέγω ὑμὶν μὴ ἀντιστῆναι τῷ πονηρῷ· ἀλλ' ὅστις σὲ ραπίζει εἰς τὴν δεξιὰν σιαγόνα, στρέψον αὐτῶ καὶ τὴν ἄλλην·». Ἐπίσης θεωροῦν ὑποκριτικὸ τὸ ὅτι ὁ Θεὸς ἐνῶ εἰς τὸ Εὐαγγέλιο δίδει τὴν ἐντολὴ νὰ μὴν κάνεις ποτὲ κακὸ εἰς ἐπιστροφὴ στοὺς κάνοντας κακὸ εἰς ἐσέ, ἐπισκέπτεται τὸν Ἅγιο Νικόλαο στὴν φυλακή του καὶ τὸν συγχωροῦν.

ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ

Τὴν ἐποχὴ τοῦ Μ. Κωνσταντίνου ἐμφανίζεται καὶ ὁ αἱρετικὸς Ἄρειος. Ὃ Ἄρειος πρέσβευε καὶ διαλαλοῦσε περίτρανα ὅτι ὁ Χριστὸς δὲν εἶναι Θεὸς ἀλλὰ κτίσμα καὶ ποίημα τοῦ Θεοῦ. Ἂν καὶ καθαιρεῖται, ἐξακολουθεῖ νὰ ὑποστηρίζει σθεναρὰ τὴν ἄποψή του μὲ συνέπεια νὰ παρασύρονται ἀρκετοὶ ἀπὸ τὰ κηρύγματά του καὶ νὰ ἐπικρατεῖ στὶς τάξεις τῆς Ἐκκλησίας μεγάλη σύγχυση. Βλέποντας ὁ Μ. Κωνσταντῖνος τὸ πρόβλημα ποὺ εἶχε δημιουργηθεῖ συγκαλεῖ σὲ σύσκεψη ὅλους τούς Ἀρχιερεῖς καὶ τοὺς πρώτους τῶν...
Μοναχῶν στὴ Νίκαια, γιὰ νὰ ἀποδειχθεῖ ποιὸς τελικὰ ἔχει δίκαιο.

Ἐπιφανεῖς ἀρχιερεῖς καὶ Μοναχοί, ἀνάμεσα στοὺς ὁποίους καὶ ὁ Ἅγιος Νικόλαος συγκεντρώνονται στὴ Νίκαια τὸ 325 μ.Χ. στὴν Α΄ Οἰκουμενικὴ Σύνοδο καὶ τίθενται ἀντιμέτωποι τοῦ Ἀρείου. Ἡ συζήτηση εἶχε ξεκινήσει καὶ ἡ ἀγωνία ἦταν μεγάλη. Βλέποντας σὲ κάποιο χρονικὸ σημεῖο ὁ Ἅγιος Νικόλαος ὅτι ὁ Ἄρειος προσπαθεῖ νὰ ἀποστομώσει τοὺς Ἀρχιερεῖς, κινούμενος ἀπὸ Ἱερὴ ἀγανάκτηση σηκώθηκε καὶ κατάφερε δυνατὸ ράπισμα στὸν Ἄρειο.

Ὁ Ἄρειος μὲ περισσὴ ψυχραιμία διαμαρτυρήθηκε στὸ βασιλιά, ἀναφέροντας ὅτι ἡ ἐν λόγω συμπεριφορά, ἂν μὴ τί ἄλλο, ἦταν προσβλητικὴ καὶ γιὰ τὸν ἴδιο. Ὀ Μ. Κωνσταντῖνος ἀπευθυνόμενος στοὺς ἀρχιερεῖς θύμισε ὅτι ὁ νόμος προβλέπει νὰ κόβεται τὸ χέρι ἐκείνου ποὺ τόλμησε μπροστὰ στὸ βασιλιὰ νὰ χτυπήσει τὸν ὁποιοδήποτε. Ὡστόσο ἔδωσε τὴν πρωτοβουλία ν’ ἀποφασίσουν οἱ ἴδιοι οἱ Ἀρχιερεῖς γιὰ τὴν τύχη τοῦ παραβάτη.

Στὴν πρόκληση αὐτὴ οἱ ἀρχιερεῖς παραδέχθηκαν τὸ λάθος τῆς συμπεριφορᾶς ἀλλὰ παρακάλεσαν τὸ βασιλιά, γιὰ νὰ μὴν διαταραχθεῖ ἡ σπουδαία Σύνοδος ποὺ διεξαγόταν τὴν ὥρα ἐκείνη, νὰ φυλακίσει τὸν Ἅγιο ἀφήνοντας τὴν τιμωρία του γιὰ τὸ πέρας τῶν ἐργασιῶν τῆς Συνόδου.
Πράγματι ὁ Ἅγιος φυλακίζεται, ἀλλὰ καὶ πάλι θαυμαστὸ γεγονὸς λαμβάνει χώρα στὴ φυλακή. Τὸ βράδυ παρουσιάζεται σὲ ὅραμα ὁ Χριστὸς καὶ ἡ Θεοτόκος ρωτώντας τὸν Ἅγιο τὸ λόγο γιὰ τὸν ὅποιο αὐτὸς βρισκόταν στὴ φυλακή. Ὅταν ὁ Άγιος ἀποκρίθηκε ὅτι φυλακίστηκε γιὰ τὴ δική τους ἀγάπη, ὁ Χριστὸς τοῦ ἔδωσε τὸ Ἅγιο Εὐαγγέλιο ἐνῶ ἡ Θεοτόκος τὸ ἀρχιερατικὸ ὠμοφόριο.

Τὴν ἑπόμενη μέρα γνωστοί τοῦ Ἁγίου, ποὺ τὸν ἐπισκέφθηκαν, γιὰ νὰ τοῦ προσφέρουν λίγο ἄρτο, βρίσκουν τὸν Ἅγιο ἀπαλλαγμένο ἀπὸ τὰ δεσμὰ νὰ φορᾶ τὸ ὠμοφόριο καὶ νὰ διαβάζει ἀπὸ τὸ Εὐαγγέλιο. Ὅταν ὁ βασιλιὰς πληροφορήθηκε τὰ γεγονότα ποὺ διαδραματίσθηκαν στὴ φυλακὴ ἐλευθέρωσε τὸν Ἅγιο καὶ μαζὶ μὲ τοὺς ἄλλους ἀρχιερεῖς ζήτησε συγνώμη ἀπὸ τὸν Ἅγιο γιὰ τὴ συμπεριφορὰ ποὺ ἐπέδειξαν ἀπέναντί του. Μετὰ τὸ πέρας τῆς Συνόδου ὁ Ἅγιος ἐπέστρεψε στὴν ἐπαρχία του.

«Ποίοις μελωδικοῖς ἄσμασιν ἐπαινέσωμεν τὸν Ἱεράρχην, τὸν τῆς ἀσεβείας ἀντίπαλον, καὶ τῆς εὐσεβείας ὑπέρμαχον· τὸν τῆς Ἐκκλησίας πρωτοστάτην· τὸν μέγαν, προασπιστὴν τὲ καὶ διδάσκαλον· τὸν πάντας, τοὺς κακοδόξους καταισχύνοντα· τὸν ὀλετήρα Ἀρείου, καὶ θερμὸν ἀντίμαχον· τὸν δι’ οὗ τὴν τούτου ὀφρύν, Χριστὸς καταβέβληκεν, ὁ ἔχων τὸ μέγα ἔλεος»

(Πηγή: Κατακόμβη, Ἑξαμηνιαία ἔκδοση Μητροπολιτικοῦ –Καθεδρικοῦ Ἱ. Ν. Ἁγ. Νικολάου Βόλου, Ἀφιέρωμα στὸν Ἅγιο Νικόλαο, Βίος τοῦ Ἁγίου Νικολάου, Ἀποστόλου Ἀκριβόπουλου, Φιλόλογου, Δεκέμβριος 1998, σσ. 31 – 32)

ΤΟ ΧΑΣΤΟΥΚΙ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΚΑΙ ΟΙ «ΑΓΑΠΕΣ» ΤΩΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΩΝ

Ἔψαχνα πολὺ καιρὸ μία «λογικὴ» ἀπάντηση στὸ ἐπιχείρημα τῶν οἰκουμενιστῶν νὰ ἔχουμε ἀγάπη γιὰ τοὺς ἑτερόδοξους καὶ νὰ μὴν τοὺς στενοχωροῦμε.
Ἄκουσα ἐπίσης νὰ λένε «καλύτερα μία εἰρήνη στραβὴ παρὰ ἕνας σωστὸς πόλεμος». Καὶ προσπαθοῦσα νὰ καταλάβω τί εἶναι ἀνώτερο, ἡ ἀγάπη ἢ ἡ ἀλήθεια.
Τὴν ἀπάντησή μου τὴν ἔδωσε ὁ Ἅγιος Νικόλαος. Παρότι δὲν ἔχει γράψει τίποτα, μία χειρονομία του ἔχει «φυτευθεῖ» στὸ ὑποσυνείδητο τῶν χριστιανῶν «Ἀγαπῶ τὸν Ἄρειο ὡς μέλος τῆς Ἐκκλησίας …ἀλλὰ παρόλα αὐτὰ τοῦ δίνω ἕνα χαστούκι ἐπειδὴ ἀρνήθηκε τὴν ΑΛΗΘΕΙΑ».
Ἕνα χαρακτηριστικό τῆς εἰκόνας τοῦ Ἁγίου Νικολάου εἶναι ὅτι μᾶς κοιτάει προσεχτικά, μὲ μάτια ὀρθάνοιχτα, μὲ μία περίσκεψη ποὺ πηγάζει ἀπὸ κάποια παλιὰ ἀνάμνηση ποὺ δὲν θέλει καὶ δὲν μπορεῖ νὰ τὴν ξεχάσει. Τὴν ἀνάμνηση ἑνὸς ΧΑΣΤΟΥΚΙΟΥ. Χριστιανικὰ ἡ χειρονομία του παραμένει ἀπαράδεκτη.

Ἡ εἰκονογραφικὴ μορφὴ τοῦ Ἁγίου μας ἐξηγεῖ ὅτι δὲν πρόκειται γιὰ μία ἐμπαθὴς χειρονομία, ἀλλὰ γιὰ ἀποτέλεσμα τῆς θεολογικῆς ἀκρίβειας, συνοδευόμενης ὅμως ἀπὸ ἕνα ΕΣΩΤΕΡΙΚΟ ΒΙΩΜΑ, ἀντίστοιχο τοῦ ὁποίου μποροῦμε νὰ βροῦμε μόνο στὴν ἁγιογραφικὴ διήγηση τῆς ἀπομάκρυνσης τῶν ἐμπόρων ἀπὸ τὸν ναό. Ἀπὸ τὸν Υἱὸ τοῦ Θεοῦ.
Τὸ πόσο σημαντικὸ ἦταν αὐτὸ ποὺ ἔγινε τὸ 325 στὴ Νικαία, φάνηκε δύο αἰῶνες ἀργότερα ὅταν οἱ βησιγότθοι ἀρειανοὶ «υἱοθετήθηκαν» ἀπὸ τὴ δυτικὴ ἐκκλησία, ἀρχίζοντας τοὺς δογματικοὺς συμβιβασμοὺς ποὺ ὡς ἀποτέλεσμα εἶχαν τὸ σχίσμα.
Ἡ εἰκονογραφικὴ ἀπεικόνιση τοῦ Ἁγίου Νικολάου λοιπόν, μὲ τὸ μέτωπο χαρακωμένο ἀπὸ τὶς ρυτίδες, μᾶς μιλάει γιὰ τὴν βαρύτητα ὅσων ἔγιναν τότε καὶ ὅσων ἀκολούθησαν.

Τὸ τεράστιο μέτωπό του, φωλιὰ πνευματικῆς δύναμης καὶ σοφίας, ἀχώριστα ἀπὸ τὴν ἀγάπη καὶ ρυτιδωμένο ἀπὸ τὶς ἔγνοιες τοῦ πράου ἐπισκόπου ἀπὸ τὰ Μύρα τῆς Λυκίας, μᾶς λέει ὅτι και ἡ πραότητα ἔχει τὰ ὅριά της καὶ ὅτι οἱ ἐκτροπὲς ἀπὸ τὴν ὀρθὴ πίστη ξεπληρώνονται καὶ μὲ ἄλλον τρόπο, ἐκτὸς ἀπ΄αὐτὰ τὰ γλυκανάλατα ποὺ βλέπουμε καὶ ἀκοῦμε στὶς μέρες μας.
Ὁ Ἅγιος Νικόλαος σφραγίζει τὴν ἀκεραιότητα τοῦ μυστηρίου τῆς ἐνανθρωπήσεως τοῦ Κύριου ἠμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, τὸν Υἱὸν τοῦ Θεοῦ, τὸν μονογενῆ, τὸν ἐκ τοῦ Πατρὸς γεννηθέντα πρὸ πάντων τῶν αἰώνων.
Φῶς ἐκ Φωτός, Θεὸν ἀληθινὸν ἐκ Θεοῦ ἀληθινοῦ, γεννηθέντα οὐ ποιηθέντα, ὁμοούσιον τῷ Πατρὶ, δι οὗ τὰ πάντα ἐγένετο.

ΠΗΓΗ

ΠΗΓΗ

ΟΙ ΕΠΙΣΚΟΠΟΙ ΚΑΙ Ο ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΠΕΡΙ ΑΛΛΑ ΤΥΡΒΑΖΟΥΝ! ΕΝΑ ΦΡΟΥΡΙΟ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΜΕΝΕΙ ΑΠΟΡΘΗΤΟ ΚΑΙ ΔΙΝΕΙ ΜΑΧΗ ΜΕ ΤΙΣ ΣΚΟΤΕΙΝΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΠΟΥ ΚΑΤΕΛΑΒΑΝ ΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΠΑΙΔΕΙΑΣ! Η ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΕΝΩΣΗ ΘΕΟΛΟΓΩΝ (ΠΕΘ).

1. ΕΠΕΙΓΟΝ: Ο ΠΡOΕΔΡΟΣ ΤΗΣ ΠΕΘ, ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ ΗΡΑΚΛΗΣ ΡΕΡΑΚΗΣ ΑΠΑΝΤA ΣΤΗΝ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΠΑΙΔΕΙΑΣ

——-

2. ΣΥΝΤΟΜΟ ΣΧΟΛΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΠΕΘ

Προφανής ο εκνευρισμός της ηγεσίας του Υπουργείου Παιδείας στη σημερινή Ανακοίνωση γύρω από το ζήτημα του μαθήματος των Θρησκευτικών. Δεν είναι η πρώτη φορά που η ΠΕΘ καλεί τους εκπαιδευτικούς Θεολόγους και Δασκάλους να μην εφαρμόσουν τα νέα Προγράμματα Σπουδών.

http://thriskeftika.blogspot.com/2018/10/blog-post_46.html#more

ΑΠΕΙΛΟΥΝ ΟΙ ΑΘΕΟΙ

3. Πειθαρχικές διώξεις σε όσους εκπαιδευτικούς δεν εφαρμόσουν τα προγράμματα για τα Θρησκευτικά

«Πόλεμος» Γαβρόγλου-θεολόγων ακόμα και με πειθαρχικές διώξεις για τα Θρησκευτικά
«Πόλεμος» ξέσπασε μεταξύ του υπουργείου Παιδείας και των Θεολόγων για το νέο μάθημα των Θρησκευτικών με τον υπουργό Παιδείας Κώστα Γαβρόγλου να απειλεί τους εκπαιδευτικούς που ζητούν από τους Θεολόγους να μην διδάσκουν το μάθημα, με πειθαρχικές διώξεις.

Συγκεκριμένα οι πειθαρχικές διώξεις θα ασκηθούν στους εκπαιδευτικούς που θα διαπιστωθεί ότι δεν εφαρμόζουν τα αναλυτικά προγράμματα σπουδών του υπουργείου Παιδείας στο μάθημα των Θρησκευτικών.

Ο νέος γενικός γραμματέας του υπουργείου Ηλίας Γεωργαντάς, με αφορμή έγγραφα της Πανελλήνιας Ένωσης Θεολόγων που στάλθηκαν στα σχολεία, ζητά από τους 13 Περιφερειακούς Διευθυντές να διασφαλιστεί η απαρέγκλιτη τήρηση του προβλεπόμενου αναλυτικού προγράμματος καθώς και να διερευνηθούν τυχόν πειθαρχικές ευθύνες για τη μη τήρησή του σε μονάδες Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης.

Το υπουργείο Παιδείας, με ανακοίνωση που εξέδωσε τονίζει πως: «Η ΠΕΘ απέστειλε σύνολο ενδικοφανών εγγράφων καθώς και ανακοίνωσή της προς τους Διευθυντές σχολικών μονάδων Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης ζητώντας τους να τα διαβιβάσουν στους εκπαιδευτικούς που διδάσκουν το μάθημα των Θρησκευτικών. Με αυτή την ενέργεια προτρέπει τους εκπαιδευτικούς να μην διδάσκουν το μάθημα των Θρησκευτικών σύμφωνα με το νόμιμο πρόγραμμα σπουδών».

Το υπουργείο Παιδείας χαρακτηρίζει παράνομη την ενέργεια αυτή της Πανελλήνιας Ένωσης Θεολόγων και προειδοποιεί ότι: Δεν πρόκειται να ανεχθεί παράνομες ενέργειες που επισείουν πειθαρχικές ευθύνες.Δεν θα επιτρέψει σε κανέναν να διαταράξει την εκπαιδευτική λειτουργία των σχολικών μονάδων και πολύ περισσότερο να ασκείται μία τέτοια απαράδεκτη πρακτική από την ΠΕΘ σε βάρος των εκπαιδευτικών.

Ο υπουργός Παιδείας Κώστας Γαβρόγλου, σχολιάζοντας την κίνηση της ΠΕΘ δήλωσε: «Στη δημοκρατία μας υπάρχουν κανόνες και νόμοι. Κανείς δεν είναι υπεράνω των νόμων. Στον ευαίσθητο χώρο την εκπαίδευσης πολύ περισσότερο δεν δικαιολογούνται αυθαιρεσίες και παρανομίες σε βάρος της εκπαιδευτικής διαδικασίας, δηλαδή σε βάρος των μαθητών. Η εκπαίδευση είναι ευθύνη της Πολιτείας και αυτή καθορίζει όλα όσα αφορούν την εκπαιδευτική διαδικασία. Τέτοιες ενέργειες αποτελούν αναχρονιστικές, σκοταδιστικές και παράνομες προτροπές και δεν έχουν καμία απολύτως πιθανότητα να τύχουν αποδοχής από την εκπαιδευτική κοινότητα. Οι εκπαιδευτικοί που διδάσκουν το μάθημα των Θρησκευτικών όπως έχουν αποδείξει θα συνεχίσουν να επιτελούν το καθήκον τους, αρνούμενοι και αυτή τη φορά να ακολουθήσουν τις απαράδεκτες προτροπές να παρανομήσουν».

4. Η ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΗΣ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑΣ ΈΝΩΣΗΣ ΘΕΟΛΟΓΩΝ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥΣ

Η επιστολή της Πανελλήνιας Ένωσης Θεολόγων και το έγγραφο προς τους εκπαιδευτικούς, που προκάλεσε την αντίδραση του υπουργείου Παιδείας, έχει ως εξής:
«Προτάσεις της ΠΕΘ προς τα μέλη της για τη διδασκαλία των Θρησκευτικών
Αθήνα, 25 Σεπτεμβρίου 2018
Αριθμ. Πρωτ. 110
Αγαπητοί Συνάδελφοι και Συναδέλφισσες.

Το Διοικητικό Συμβούλιο της Πανελλήνιας Ένωσης Θεολόγων εύχεται σε όλους σας καλή και ευλογημένη σχολική χρονιά!

Η νέα σχολική χρονιά, ωστόσο, ξεκινά με προβλήματα που δημιουργεί η ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας στους/στις μαθητές/τριες, στους γονείς τους, στον θεολογικό και εκκλησιαστικό κόσμο με την ασκούμενη πολιτική της στο θέμα του μαθήματος των Θρησκευτικών. Συγκεκριμένα ο Υπουργός Παιδείας κ. Κωνσταντίνος Γαβρόγλουπροσπαθεί με κάθε τρόπο να επιβάλει την εφαρμογή στα σχολεία των νέων πολυθρησκειακών Προγραμμάτων Σπουδών του μαθήματος των Θρησκευτικών που εισήγαγε ο προκάτοχός του κ. Νικόλαος Φίλης, αγνοώντας την καθολική αντίδραση προς αυτά τα Προγράμματα της πλειονότητας των γονέων, των Θεολόγων εκπαιδευτικών, των ιερέων, μοναχών/μοναζουσών, Επισκόπων της Εκκλησίας της Ελλάδας.

Προπαντός, όμως, ο κ. Υπουργός αρνείται να εφαρμόσει τις πρόσφατες δικαστικές αποφάσεις 660/2018 και 926/2018 της Ολομέλειας του Συμβουλίου της Επικρατείας (ΣτΕ), οι οποίες ακυρώνουν τα προαναφερόμενα Προγράμματα, επειδή αυτά εισήγαγαν στα σχολεία μάθημα Θρησκευτικών αντιορθόδοξο και αντισυνταγματικό και τα οποία, εκτός των άλλων, όπως με έμφαση αναφέρουν οι αποφάσεις του ΣτΕ, οδηγούσε προσηλυτισμό.

Ο Υπουργός Παιδείας οχυρώνεται πίσω από αίολα επιχειρήματα, όπως ότι το ΣτΕ ακύρωσε τα ΦΕΚ του κ. Φίλη και όχι τα δικά του ΦΕΚ. Αξίζει να επισημανθούν τα παρακάτω ως απάντηση σε αυτήν την υπουργική συμπεριφορά:

1. Ο κ. Υπουργός ενώ μέμφεται με σφοδρότητα όσους υπερασπίζονται με νομικά επιχειρήματα αλλά και νομικά αποδεικτικά στοιχεία την ορθόδοξη παιδεία στη χώρα μας αρνείται να εφαρμόσει τις αποφάσεις του ΣτΕ, με το επιχείρημα ότι τα Προγράμματα που εφαρμόζονται το τρέχον διδακτικό έτος έχουν διαφορετικό αριθμό ΦΕΚ. Στον κ. Υπουργό, όμως, έχει σταλεί η συγκριτική μελέτη του Εργαστηρίου Παιδαγωγικής – Χριστιανικής Παιδαγωγικής του Τμήματος Ποιμαντικής και Κοινωνικής Θεολογίας της Θεολογικής Σχολής του ΑΠΘ, που πραγματοποιήθηκε κατόπιν αιτήματος της Πανελληνίου Ενώσεως Θεολόγων και η οποία αποδεικνύει ερευνητικά και επιστημονικά, με αξιόπιστο και έγκυρο μεθοδολογικό τρόπο, ότι τα Προγράμματα Γαβρόγλου (2017) είναι πανομοιότυπα και ταυτόσημα με τα Προγράμματα του κ. Φίλη(2016)!

2. Ο κ. Υπουργός, υπηρετών την Ελληνική Δημοκρατία και κοινωνία όφειλε και οφείλει να τηρεί το Σύνταγμα της χώρας και να σέβεται τις αποφάσεις της διακριτής δικαστικής εξουσίας, που στηρίζει και προστατεύει τη συνταγματικότητα. Στο πλαίσιο αυτό, σύμφωνα με απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας(7/2010, ΝΟΜΙΚΟ ΒΗΜΑ 2010, σελ. 513), η Διοίκηση μετά την έκδοση δικαστικής απόφασης, έχει υποχρέωση, να συμμορφωθεί με το περιεχόμενο αυτής και«όχι μόνο να θεωρήσει ως ανύπαρκτες τις ακυρωθείσες με την απόφαση αυτή διοικητικές πράξεις αλλά και με θετικές ενέργειές της να χωρίσει(προβεί) στην αναμόρφωση της δημιουργηθείσας, βάσει των έν λόγω πράξεων, καταστάσεως, ώστε να επανέλθουν τα πράγματα στην θέση που θα βρίσκονταν, αν οι πράξεις αυτές δεν είχαν εκδοθεί».

Άλλωστε και στο άρθρο 50 παρ. 4 του Π.Δ. για το ΣτΕ (18/1989), ορίζεται ότι: «Η διοίκηση έχει υποχρέωση να συμμορφώνεται προς τις δικαστικές αποφάσεις. Η παράβαση της υποχρέωσης αυτής γεννά ευθύνη για κάθε αρμόδιο όργανο». «Ο παραβάτης εκτός από την δίωξη κατά το άρθρο 259 του Ποινικού Κώδικα (παράβαση καθήκοντος) υπέχει και προσωπική ευθύνη για αποζημίωση».

Σύμφωνα με έγκριτους νομικούς, εφόσον στις δύο πρόσφατες αποφάσεις που αφορούν το μάθημα των Θρησκευτικών, το ΣτΕ διέγνωσε ως αντισυνταγματικό τον πολυθρησκειακό χαρακτήρα των Προγραμμάτων, το Υπουργείο Παιδείας υποχρεούται να αποσύρει οποιοδήποτε πολυθρησκειακό Πρόγραμμα και να επαναφέρει το προηγούμενο Πρόγραμμα Σπουδών. Η μη συμμόρφωσή τους συνεπάγεται μηνύσεις και αγωγές για αποζημιώσεις προσωπικά για κάθε υπεύθυνο. Το νομικό πλαίσιο της δημοκρατικής χώρας μας, δίνει τη δυνατότητα σε όλους τους πολίτες να ζητήσουν αποζημιώσεις και ποινικές διώξεις εκείνων, που καταχρώμενοι την εξουσία τους, τους στερούν βασικά ατομικά δικαιώματα.

Αν δεν υπήρχε αυτή η συνταγματική και νομοθετική πρόβλεψη, θα μπορούσε το κάθε υπουργείο να δημοσιεύει σε νέα ΦΕΚ αενάως την ίδια υπουργική απόφαση, που τυχόν ακυρώνεται από το ΣτΕ, με αποτέλεσμα να καταργείται στην ουσία ο ρόλος του ΣτΕ και να στερούνται οι πολίτες την πρόσβαση στο φυσικό τους δικαστή.

Επιπλέον, επισημαίνεται, ότι και το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων θεωρεί ευθεία παράβαση του άρθρ. 6 της Ευρωπαϊκής Ενώσεως Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (εξασφάλιση δίκαιης δίκης) την μη εφαρμογή δικαστικών αποφάσεων των εθνικών δικαστηρίων από την κρατική διοίκηση και έχει καταδικάσει κατ’ επανάληψη χώρες της Ευρώπης για το δεδομένο αυτό. Οι αποφάσεις του κ. Υπουργού,συνεπώς, προσβάλλονται στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.

3. Επισημαίνουμε ακόμη κάτι πολύ σημαντικό, στο οποίο πρέπει να δοθεί ιδιαίτερη σημασία,ότι δηλαδή, οι «Φάκελοι του μαθητή» που βασίζονται επάνω στα Προγράμματα Σπουδών του μαθήματος των Θρησκευτικών και διανεμήθηκαν στα σχολεία και κατά το τρέχον διδακτικό έτος, για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά,είναι πανομοιότυποι, με απλές μόνον διορθώσεις ορθογραφικών λαθών, με τους «Φακέλους» που διανεμήθηκαν στα σχολεία κατά την περυσινή σχολική χρονιά.Οι «Φάκελοι» μάλιστα αυτοί, τυπώθηκαν πέρυσι, με απόφαση του κ. Γαβρόγλουτον Μάϊο του 2017, πριν ακόμη ο κ. Γαβρόγλου αλλάξει και μετονομάσει τα ΦΕΚ του Φίλη σε ΦΕΚ Γαβρόγλου. Τυπώθηκαν, συνεπώς, και βασίστηκαν κυριολεκτικά επάνω στα ΦΕΚ του Φίλη που ήδη ακύρωσε το ΣτΕ με τις προαναφερόμενες αποφάσεις του και, ως εκ τούτου,ήταν και παραμένουν 100% αντισυνταγματικοί.Αντισυνταγματικοί,επομένως, είναι και οι «Φάκελοι» της φετινής χρονιάς καθώς αποτελούν πιστά φωτοαντίγραφα των περυσινών όπως προείπαμε.

Από τα παραπάνω συνάγεται και η απάντηση στο ερώτημα «ποιο μάθημα πρέπει να διδάξουν οι Θεολόγοι για να συντάσσονται με το Σύνταγμα και τους Νόμους».
Ειδικότερα σύμφωνα με έγκριτους νομικούς «Κατά την Ελληνική Νομολογία, με την ακύρωση μίας υπουργικής απόφασης από το ΣτΕ, η τελευταία θεωρείται ως μηδέποτε εκδοθείσα και αναβιώνει αυτοδικαίως η προηγούμενη (ΣτΕ 4690/1983), εν προκειμένω το Αναλυτικό Πρόγραμμα Σπουδών του 2003, το οποίο και αυτό παρουσιάζει προβλήματα, αλλά ισχύει μέχρι να εκδοθεί κάποια νεώτερη απόφαση που θα περιλαμβάνει Πρόγραμμα Σπουδών για τα Θρησκευτικά, σύμφωνο με το Σύνταγμα, όπως το ερμήνευσε το αρμόδιο δικαστικό όργανο. Αυτό οφείλουν κατά το νόμο να εφαρμόσουν οι Θεολόγοι για την τρέχουσα σχολική χρονιά και μέχρι το Υπουργείο Παιδείας να συμμορφωθεί με τις δικαστικές αποφάσεις».

Συνεπώς τα επιχειρήματα του κ. Υπουργού καταρρίπτονται και έχουμε την πεποίθηση ότι θα καταπέσουν εκ νέου και νομικά με την εκδίκαση στο ΣτΕ των προσφυγών που έχουν γίνει και κατά των ΦΕΚ του κ. Γαβρόγλου.

Για όλα τα ανωτέρω, α) γονείς μαθητών του ελληνικού σχολείου ήδη ετοιμάζονται να επιστρέψουν στο Υπουργείο και πάλι μαζικά τους «Φακέλους του μαθητή» που πρόσφατα διανεμήθηκαν στα παιδιά τους και β) επίσης γονείς μαθητών διά του πληρεξουσίου δικηγόρου τους κοινοποίησαν εξώδικη επιστολή στην Ένωσή μας, (την οποία συνημμένα σας κοινοποιούμε) και μας πληροφορούν ότι σκοπεύουν, σύμφωνα με τις πρόσφατες ακυρωτικές αποφάσεις του ΣτΕ, να ασκήσουν μηνύσεις σε όλους όσους συμβάλλουν στη διδασκαλία των νέων Προγραμμάτων Σπουδών στα Θρησκευτικά, η ύλη των οποίων ασκεί προσηλυτισμό στα παιδιά τους.

Κατόπιν όλων των παραπάνω σοβαρών εξελίξεων, η Πανελλήνια Ένωση Θεολόγων, έχοντας ήδη εδώ και πολύ καιρό ενημερώσει τον Υπουργό Παιδείας για όλες τις αντισυνταγματικές ενέργειες στον χώρο της θρησκευτικής παιδείας και, χωρίς ποτέ να έχει λάβει απάντηση από αυτόν, είναι υποχρεωμένη να κινηθεί, ώστε να προασπίσει τα καλώς εννοούμενα συμφέροντα των Θεολόγων αλλά και του μαθήματος των Θρησκευτικών. Γι΄ αυτό και απευθύνεται στους Θεολόγους εκπαιδευτικούςπ ου είναι μέλη της και τους επισημαίνει τις δυνατότητες που έχουν να προστατευτούν από τυχόν δυσάρεστες καταστάσεις και συνέπειες.

Σύμφωνα με έγκριτους νομικούς ο εκπαιδευτικός (θεολόγος ή δάσκαλος του Δημοτικού σχολείου που διδάσκει το μάθημα των Θρησκευτικών), έχει τη δυνατότητα να αρνηθεί να διδάξει το μάθημα των Θρησκευτικών με την υφιστάμενη κατάσταση ακόμη και αν του δοθεί εντολή προς τούτο, διότι τα συγκεκριμένα Προγράμματα και «Φάκελοι μαθήματος» κρίθηκαν αντισυνταγματικά με τις αποφάσεις της Ολομελείας του Συμβουλίου Επικρατείας 660/2018 και 926/2018.Η άρνησή του αυτή δεν επισύρει καμία δυσμενή συνέπεια σε βάρος του ούτε πειθαρχική, ούτε και ποινική. Αρκεί να αναφέρει, ότι αρνείται να διδάξει κάτι «προδήλως αντισυνταγματικό», ως κυριαρχικώς και αμετακλήτως έχουν αποφανθεί οι προαναφερόμενες αποφάσεις της Ολομελείας του ΣτΕ, οι οποίες, πέραν της προδήλου αντισυνταγματικότητας της πολυθρησκευτικής ύλης, επισημαίνουν περαιτέρω και την δια της διδασκαλίας αυτού διάπραξη της αξιοποίνου πράξεως του προσηλυτισμού και μάλιστα ομαδικώς και υπό συνθήκες ιδιαιτέρως επιβαρυντικής περιστάσεως.

Με βάση τα παραπάνω, η διδασκαλία του μαθήματος των Θρησκευτικών στα σχολεία μπορεί να διεξάγεται νόμιμα και συνταγματικά από τους διδάσκοντες μόνον με την ύλη του προηγούμενου Προγράμματος και των βιβλίων του (2003-2006).

Η αναλυτική επιστημονική και νομική τεκμηρίωση όλων των παραπάνω θέσεων παρουσιάζεται και αποδεικνύεται και από τα επισυναπτόμενα κείμενα.

Η ΠΕΘ νομικά αλλά και με κάθε άλλο πρόσφορο μέσον θα στηρίξει αποτελεσματικά τους Συναδέλφους/Συναδέλφισσες, αν και όποτε χρειαστεί, ώστε απερίσπαστοι/ες να επιτελούν το ζωτικής σημασίας για την ελληνική νεολαία, έργο τους.

Με αυτές τις σκέψεις ευχόμαστε σε όλους σας καλή δύναμη στο θεάρεστο έργο σας!

Με τιμή

Για το ΔΣ της ΠΕΘ

Ο Πρόεδρος

Ηρακλής Ρεράκης, Καθηγητής Θεολογικής Σχολής ΑΠΘ

O Γ. Γραμματέας

Παναγιώτης Τσαγκάρης , Υπ. Δρ. Θεολογίας»

ΠΗΓΗ

Των πανηγυρτζήδων… ο χορός!

Σχόλιο katanixis.gr: Μετρήστε, αγαπητοί μου, πόσοι μητροπολίτες συμμετέχουν στη χειροτονία ενός βοηθού επισκόπου. Δεν έφθαναν δύο με τρεις ή το πολύ πέντε. Εγκατέλειψαν τα ποίμνιά τους αυτό το Σαββατοκύριακο για τις χειροτονίες. Με τα χρυσοστόλιστα άμφιά τους σαν βυζαντινοί αυτοκράτορες και σαν πρίγκηπες.

Πού είσαι μακαριστέ Αυγουστίνε Καντιώτη που δεν άντεχες να βλέπεις παρόμοια θεάματα και κατακεραύνωνες τους ενόχους!

Χειροτονία του επισκόπου Θεσπιών Συμεών

Με τη δέουσα λαμπρότητα τελέσθηκε το πρωί της Κυριακής στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό Αθηνών η χειροτονία του Επισκόπου Θεσπιών Συμεών, παρουσία αρχιερέων, πολιτικών, διευθυντών των υπηρεσιών της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος και της Αρχιεπισκοπής, εκπροσώπων Συλλόγων και Φορέων, κληρικών και πλήθους κόσμου.

Την ευχή να υπηρετεί με αγάπη και αυτοθυσία έδωσε στον Επίσκοπο Θεσπιών Συμεών, τον «άξιο οιακοστρόφο και άξιο εμπιστοσύνης», κατά την προσφώνησή του, ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος.

Ο Επίσκοπος Συμεών, στην αντιφώνησή του, εξέφρασε την ευγνωμοσύνη του προς τα πρόσωπα τα οποία έχουν διαδραματίσει καθοριστικό ρόλο στη ζωή του, «να με συγχωρήσουν, που δεν θα κάνω καμία ονομαστική αναφορά εδώ». Άλλωστε, όπως τόνισε, «θα ήταν άδικο στους ευεργέτες μου να συμπεριλάβω μόνον όσους με αγάπησαν και με αγαπούν.

Θα έπρεπε να αναφέρω και αυτούς που ηθελημένα ή άθελά τους με πίκραναν, με πλήγωσαν ή και με έβλαψαν. Διότι και αυτοί είναι ευεργέτες μου. Φίλοι και εχθροί άπαντες ευεργέτες μου. Τους ευγνωμονώ όλους, ζητώ τη συγχώρηση όλων και προσεύχομαι στον Θεό μας όλοι να έχουμε μετάνοια και όλοι μαζί να βρεθούμε στην Βασιλεία Του». Επ' αυτού, πρόσθεσε:
«Ευεργέτες μου και αυτοί οι αδελφοί μου, που στο διάβα της ζωής μου πληγώθηκαν, σκανδαλίστηκαν, αδικήθηκαν, στενοχωρήθηκαν ή και υπέφεραν από δικές μου αστοχίες, αμαρτίες, λάθη, πάθη, αδυναμίες. Και παρά ταύτα έχουν δείξει μεγαλοσύνη, μεγαλοκαρδία, μακροθυμία, υπομονή, συγχωρητικότητα και κατανόηση. Τους ευχαριστώ και τους ζητώ δημόσια συγγνώμη και εύχομαι Κύριος ο Θεός να ευλογεί πλούσια όλο τους το είναι».

Πηγή

ΠΗΓΗ

ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΚΑΛΟΥΜΕΝΟΝ ΕΠΙΣΚΟΠΟΝ ΦΛΩΡΙΝΗΣ ΠΡΕΣΠΩΝ ΚΑΙ ΕΟΡΔΑΙΑΣ κ.κ ΘΕΟΚΛΗΤΟΝ .

η φωτογραφία λήφθηκε στην Βέροια, αμέσως μετά την ψευδοΣύνοδο της Κρήτης 

ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΚΑΛΟΥΜΕΝΟΝ

ΕΠΙΣΚΟΠΟΝ ΦΛΩΡΙΝΗΣ ΠΡΕΣΠΩΝ ΚΑΙ ΕΟΡΔΑΙΑΣ

κ.κ ΘΕΟΚΛΗΤΟΝ

ΣΥΛΛΟΓΟΣ «ΣΤΡΑΤΗΓΟΣ ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗΣ»

ΠΤΟΛΕΜΑΪΔΑ, 21 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2017

Χαίρετε εν Κυρίω πάντοτε.

Νιώθουμε την ανάγκη να επικοινωνήσουμε διά της επιστολής αυτής με το πρόσωπό σας για να εκφράσουμε τον πόνο και την λύπη μας αφενός για τις παράνομες - αιρετικές ενέργειες υψηλόβαθμων κληρικών που γίνονται εν τη Εκκλησία και αφετέρου για την προσωπική σας στάση απέναντι αυτών αλλά και έναντι των αποτειχισμένων πατέρων εν τη Μητρόπολη Φλωρίνης. Οι καμπάνες χτυπούν την ώρα αυτή και ως φωνές αγγελικές προσκαλούν τον πιστό λαό να μπει μόνο αυτός μέσα στο Ναό που είναι ο Οίκος του Θεού για να λατρεύσει τον μόνο αληθινά σαρκωθέντα Θεό ημών, τον Κύριο ημών Ιησού Χριστό που και σήμερα γεννάται για τον ίδιο ΣΚΟΠΟ, «Ίνα πας (άνθρωπος) ο πιστεύων εις αυτόν μη απόληται, αλλ’ έχει ζωήν αιώνιον» (Ιωάν. γ’ 13).

Αν και γνωρίζετε πολύ καλά πως «Ἡ Παρθένος σήμερον, τὸν προαιώνιον Λόγον, ἐν Σπηλαίῳ ἔρχεται, ἀποτεκεῖν ἀποῤῥήτως…», και ότι η Ορθοδοξία μας που είναι «Παρθένος» έρχεται στο ιερό Σπήλαιο που είναι μόνο ο Ορθόδοξος Ναός για να Τον γεννήσει μυστικά, και πάλι γνωρίζετε πως όταν η Οικουμένη άκουσε για πρώτη φορά το νέο αυτό Ευαγγέλιο από τους Αποστόλους χόρευε και δόξαζε μαζί με τους Αγγέλους και τους Βοσκούς Αυτόν, τον «προ αιώνων Θεόν»… Αλλ’ αν γνωρίζετε αυτά αλλά και πολλά περισσότερα, διατί ανέχεστε ανόητους ανθρώπους να εισάγουν καινές διδασκαλίες περί ενός Οικουμενικού Μεσσία που δήθεν γεννιέται σε όλους τους θρησκευτικούς στάβλους που όζουν ως «τετραήμεροι» λόγω του ότι αρνούνται τον Ένα της Τριάδος, τον Σωτήρα Ιησού Χριστό, τον Υιό του Θεού, τον υιό της Παρθένου και τον τετράκτινο Τίμιο Σταυρό Του;

Τι άλλο γνωρίζετε; Εκτός από τις πεντακόσιες και πλέον προφητείες για Αυτόν που είναι η «Προσδοκία των εθνών» γνωρίζετε πολύ καλά πως ο Οικουμενικός πατριάρχης γιόρτασε μέσα στο 2017 τα πεντακόσια χρόνια από την μεταρρύθμιση του Λούθηρου (1517) και τίμησε αυτόν ως «Άγιο» αλλά και αργότερα την 11η Οκτωβρίου που εμείς οι Ορθόδοξοι γιορτάσαμε την Ζ’ Οικουμενική Σύνοδο και την καταδίκη των εικονομάχων αυτός ο καλούμενος Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως, τέλεσε Ορθόδοξη Λειτουργία μέσα σε ακάθαρτο σπήλαιο, μέσα σε αιρετικό ναό που τιμούν όχι είδωλα αλλ’ αυτόν τον αντίχριστο, μέσα δηλ. σε Λουθηρανικό «ναό» δίχως εικόνες και με πλήθος αιρετικών ανθρώπων τους οποίους και «κοινωνούσαν» αδιάκριτα!


Ίσως εδώ αυτό που δεν βλέπετε, είναι ότι ο Πατριάρχης μας είναι βλάσφημος και (ως νέος Ιούδας) προδότης Εκείνου που θέλησε να μας φανερωθεί ως Παιδίον Νέον. Δυστυχώς έχετε ακόμη πίστη -εμπιστοσύνη στον Βαρθολομαίο και όχι σε ΕΚΕΙΝΟΝ που σε λίγες ημέρες θα εορτάσουν πολλοί αλλά θα τιμήσουν ολίγοι (ενν. οι αποτειχισμένοι αδελφοί και πατέρες). Αν είστε ανεκτικός ως προς την αμαρτία των ανθρώπων, μάθετε ότι ο Βαρθολομαίος και οι συν αυτώ αθετούν τη Θεότητα, τουτέστιν βλασφημούν κατά του Θείου Βρέφους και εναντίον όλων των μικρών παιδιών και μαθητών μας λόγω των οικουμενιστικών μυθευμάτων που ήδη διδάσκουν στα σχολεία οι καλούμενοι θεολόγοι του «Καιρού» στο δήθεν μάθημα των θρησκευτικών.Η μεγαλύτερη προσβολή της εορτής των Χριστουγέννων πιστεύουμε πως βρίσκεται στις προθέσεις του ανθρώπου αυτού και των συν αυτώ οικουμενιστών, που μετά από την ψευδοσύνοδο της Κρήτης συνεχίζουν να τελούν Θείες Λειτουργίες πάνω σε ακάθαρτα θυσιαστήρια. Το «Αντιμήνσιο» το οποίο 

αντικαθιστά μόνο τον ΤΑΦΟ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ, μιας και «φέρει την παράσταση της ταφής του Κυρίου και έχει ραμμένα επάνω άγια λείψανα» δεν φτάνει να σκεπάσει για να αγιάσει τις προθέσεις των οικουμενιστών. Αν και το Αντιμήνσιο τοποθετείται μόνο πάνω σε άγιο Θυσιαστήριο δεν αγνοούμε ότι τα ΤΙΜΙΑ ΔΩΡΑ που προσφέρονται αποκλειστικά από Ορθοδόξους προετοιμάζονται και προαγιάζονται μυστικά στην Πρόθεση, στην κόγχη της Ιεράς Προθέσεως «η οποία συμβολίζει το ιερό σπήλαιο της Γεννήσεως του Κυρίου». Αυτό το ιερό σπήλαιο υπάρχει μόνο σε Ορθοδόξους Ναούς! Τα άλλα «σπήλαια» συντηρούν ληστές (ενν. της θεολογίας) και είναι αυτά που μυστικά τίκτουν τον μέλλοντα να γεννηθεί (ενν. Αντίχριστο)... Τέρμα η οικονομία, πάτερ Θεόκλητε. Οι καιροί είναι πονηροί όσο ποτέ άλλοτε. Η μνημόνευση του ονόματός σας από τους ιερείς της Μητροπόλεως Φλωρίνης ομοιάζει στο εξής με τη μνημόνευση του Ποντίου Πιλάτου στο Σύμβολο της Πίστεως ημών για να θυμούνται οι πιστοί όλων των αιώνων σε ποιόν καιρό ξανα-σταυρώθηκε ο Κύριος, έπαθε και ετάφη. Αλλοίμονο!

Τι άλλο γνωρίζετε; Γνωρίζετε πολύ καλά τη φωνή του π. Αυγουστίνου και τα προφητικά του λόγια (που ήδη φανερώθηκαν - εκπληρώθηκαν): «Ο παπισμός είναι θηρίο της Αποκαλύψεως…. Τί εστί παπισμός; Σύνολο αιρέσεων. Και φοβούμαι δυστυχώς, ότι θα δούμε στη Μητρόπολη (των Αθηνών) - εγώ δεν πηγαίνω στη Μητρόπολη - θα δείτε στην επίσημη εορτή της 25ης Μαρτίου…, μπροστά - μπροστά, πρώτον …σαν κόκορα, με τα φτερά του τα κολωτά να στέκεται δίπλα στον πρωθυπουργό - δεν ξέρω ποιός θα είναι τότε - ένας καρδινάλιος». Επίσης γνωρίζετε ότι παλαιότερα αλλά και πρόσφατα στον Πατριαρχικό Ναό του Αγίου Γεωργίου εν ώρα Θείας λειτουργίας παρίσταντο πλήθος καρδιναλίων!

Είμαστε σίγουροι ότι γνωρίζετε πολύ περισσότερες κανονικές παρανομίες του εν λόγω κληρικού κι ότι σας πονούν προσωπικά αλλά αυτό που σας καθιστά παράνομο και ξένο Χριστού είναι ότι κλείσατε τα αυτιά σας σε μια άλλη προφητεία του γέροντά σας, τη σχετική με την Μητρόπολη Φλωρίνης! Αλήθεια, έχετε προγραμματίσει ήδη την επίσκεψη καρδιναλίων σε αυτήν και μάλιστα εν ώρα Θείας Λειτουργία, ή όχι ακόμη; Αν πάλι διαφωνείτε με αυτό το παράνομο εκκλησιαστικό είδος και ήθος του ανθρώπου αυτού, γιατί σιωπάτε και δεν προειδοποιείτε τον αρχιαιρεσιάρχη και βλάσφημο αλλά αντίθετα αποδίδετε τιμές στο πρόσωπό του με την ονομαστική επίκληση του ονόματός του, και πλέον τούτου, διώκετε τους ορθοδόξως αποτειχισμένους; Επιτέλους, ποιόν υμνείτε εσείς οι επίσκοποι, τον Χριστό ή τον Αντίχριστο;

Ο Θεός ήρθε επί της γης για να σηκώσει τον πεσμένο άνθρωπο, να ζωοποιήσει αυτόν ως νεκρωθέντα από την αμαρτία, να τον συγχωρήσει ως αμαρτήσαντα, αλλ’ όχι ως βλασφημούντα. Η αίρεση διαστρέφει τον δρόμο της αλήθειας και οδηγεί τους λαούς σε έναν άλλον Μεσσία, στον αντίχριστο των ημερών τους. Εμείς είμαστε αποφασισμένοι όσοι ως αποτειχισμένοι, να μην σας ακολουθήσουμε πλέον.

Πτολεμαΐδα, Χριστούγεννα 2017

Με φόβο Θεού, 

Το Δ.Σ.

ΠΗΓΗ

Οι Επίσκοποί μας είναι Άπιστοι .

Πολύ βαριά κουβέντα! --Είναι όμως;

Οι Επίσκοποί μας

είναι Άπιστοι

Ιωάννης Μακαρούνης

Πολύ βαριά κουβέντα! Είναι; 

Πώς λέγεται αυτός που δεν πιστεύει στην εντολή του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού: «αἱρετικὸν ἄνθρωπον μετὰ μίαν καὶ δευτέραν νουθεσίαν παραιτοῦ» (Τίτ. γ΄ 10), και συνεχίζει τους διαθρησκειακούς διαλόγους;Δεν λέγεται άπιστος;

Πώς λέγεται αυτός που δεν πιστεύει στην εντολή του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού: «ἡ δὲ τοῦ Πνεύματος βλασφημία οὐκ ἀφεθήσεται τοῖς ἀνθρώποις» (Ματθ. ιβ΄ 31), και απορρίπτει όσα μας αποκάλυψε το Άγιον Πνεύμα δια των Αγίων Πατέρων (Ιερά Παράδοση); Δεν λέγεται άπιστος;

Πώς λέγεται αυτός που δεν πιστεύει στην εντολή του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού: «ἰῶτα ἓν ἢ μία κεραία οὐ μὴ παρέλθῃ ἀπὸ τοῦ νόμου» (Ματθ. ε΄ 18), και κηρύττει οτι όλες οι θρησκείες είναι οδοί σωτηρίας, παρά το «ἐγώ εἰμι ἡ ὁδὸς καὶ ἡ ἀλήθεια καὶ ἡ ζωή· οὐδεὶς ἔρχεται πρὸς τὸν πατέρα εἰ μὴ δι᾿ ἐμοῦ» (Ιω. ιδ΄ 6); Δεν λέγεται άπιστος;

Πώς λέγεται αυτός που δεν πιστεύει στην εντολή του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού: «ὁ μὴ ὢν μετ᾿ ἐμοῦ κατ᾿ ἐμοῦ ἐστι» (Ματθ. ιβ΄ 30), και κηρύττει οτι όλες οι θρησκείες είναι οδοί σωτηρίας; Δεν λέγεται άπιστος;

Πώς λέγεται αυτός που δεν πιστεύει στην εντολή του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού: «ὃς ἐὰν οὖν λύσῃ μίαν τῶν ἐντολῶν τούτων τῶν ἐλαχίστων καὶ διδάξῃ οὕτω τοὺς ἀνθρώπους, ἐλάχιστος κληθήσεται ἐν τῇ βασιλείᾳ τῶν οὐρανῶν» (Ματθ. ε΄ 19), και κηρύττει οτι επιτρέπονται οι συμπροσευχές με αιρετικούς; Δεν λέγεται άπιστος;

Πώς λέγεται αυτός που δεν πιστεύει στην εντολή του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού: «εἴ τις ὑμᾶς εὐαγγελίζεται παρ᾿ ὃ παρελάβετε, ἀνάθεμα ἔστω» (Γαλ. α΄ 9), και κηρύττει οτι η υπακοή στον Επίσκοπο είναι ανώτερη απο την διαφύλαξη της Πίστεως; Δεν λέγεται άπιστος;

Πώς λέγεται αυτός που δεν πιστεύει στην εντολή του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού: «μὴ φοβηθῆτε ἀπὸ τῶν ἀποκτεννόντων τὸ σῶμα, τὴν δὲ ψυχὴν μὴ δυναμένων ἀποκτεῖναι· φοβήθητε δὲ μᾶλλον τὸν δυνάμενον καὶ ψυχὴν καὶ σῶμα ἀπολέσαι ἐν γεέννῃ» (Ματθ. ι΄ 28), και μπροστά στις απειλές προδίδει την Πίστη; Δεν λέγεται άπιστος;

Πώς λέγεται αυτός που δεν πιστεύει οτι η Ιερά Παράδοση: «οὐκ ἔστι κατὰ ἄνθρωπον... ἀλλὰ δι᾿ ἀποκαλύψεως Ἰησοῦ Χριστοῦ» (Τίτ. α΄ 11-12), και την απορρίπτει επιλεκτικά; Δεν λέγεται άπιστος;

Πώς λέγεται αυτός που δεν πιστεύει στην εντολή του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού: «τίς δὲ συμφώνησις Χριστῷ πρὸς Βελίαλ» (Β΄ Κορ. στ΄ 15), και αναγνωρίζει Ιερωσύνη και Μυστήριο στις αιρέσεις, ανταλλάσσει δώρα εκατέρωθεν, κάνει συμπροσευχές, κοκ; Δεν λέγεται άπιστος;

Πώς λέγεται αυτός που δεν πιστεύει στην εντολή του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού ότι το βάπτισμα των αιρετικών είναι Σατανικό(ΜΣΤ΄ Ιερός Αποστολικός Κανών) και αναγνωρίζει Βάπτισμα στους αιρετικούς; Δεν λέγεται άπιστος;

Πώς λέγεται αυτός που δεν πιστεύει στις Αγιοπνευματικές αποφάσεις δεκάδων Ιερών Συνόδων, και στους Αγιοπνευματικούς λόγους δεκάδων Αγίων Πατέρων, οτι οι Παπικοί είναι αίρεση; Δεν λέγεται άπιστος;

Πώς λέγεται αυτός που δεν πιστεύει στις Αγιοπνευματικές αποφάσεις Ιερών Συνόδων, και στους Αγιοπνευματικούς λόγους δεκάδων Αγίων Πατέρων, οτι οι Μονοφυσίτες είναι αίρεση; Δεν λέγεται άπιστος;

Πώς λέγεται αυτός που δεν πιστεύει στον Αγιοπνευματικό λόγο του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου οτι: «Ὅταν δὲ πάντες ὁμοίως πιστεύωμεν, τότε ἑνότης (Εκκλησία) ἐστίν», και κηρύττει οτι «όπου Επίσκοπος εκεί και Εκκλησία»; Δεν λέγεται άπιστος;

Πώς λέγεται αυτός που δεν πιστεύει στον Αγιοπνευματικό λόγο του Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά οτι «Οἱ τῆς τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίας, τῆς ἀληθείας εἰσί καί οἱ μή τῆς ἀληθείας ὄντες οὐδέ τῆς τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίας εἰσί», και κηρύττει οτι Εκκλησία δεν είναι η Πίστη αλλά ο Επίσκοπος; Δεν λέγεται άπιστος;

 

Πώς λέγεται αυτός που δεν πιστεύει στην εντολή του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού: «πάντες εἰς τὴν ἑνότητα τῆς πίστεως» (Εφ. δ΄ 13), και κηρύττει οτι δεν είναι η Πίστη ενότητα (Εκκλησία) αλλά ο Επίσκοπος; Δεν λέγεται άπιστος;

Πώς λέγεται αυτός που δεν πιστεύει στην εντολή του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού: «πάντας ἀνθρώπους θέλει σωθῆναι καὶ εἰς ἐπίγνωσιν ἀληθείας ἐλθεῖν»; (Α΄ Τιμ. β΄ 4), και κηρύττει οτι η αγάπη σώζει και τον Βουδιστή, και όχι η Αλήθεια (ακρίβεια Πίστεως); Δεν λέγεται άπιστος;

Πώς λέγεται αυτός που δεν πιστεύει στον Αγιοπνευματικό λόγο του Αγίου Αθανασίου του Μέγα οτι «ὅστις βούλεται σωθῆναι, πρό πάντων χρή αὐτῷ τήν καθολικήν κρατῆσαι πίστιν, ἥν εἰ μή τις σώαν καί ἄμωμον τηρήσειεν, ἄνευ δισταγμοῦ, εἰς τόν αἰῶνα ἀπολεῖται», και κηρύττει οτι η αγάπη είναι υπεράνω της Πίστεως και ότι η αγάπη σώζει από μόνη της; Δεν λέγεται άπιστος;

Πώς λέγεται αυτός που δεν πιστεύει στην εντολή του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού: «ὑμεῖς δὲ μὴ κληθῆτε ῥαββί· εἷς γὰρ ὑμῶν ἐστιν ὁ διδάσκαλος, ὁ Χριστός· πάντες δὲ ὑμεῖς ἀδελφοί ἐστε» (Ματθ. κγ΄ 8), και προσπαθεί να εισαγάγει Επισκοπικά Πρωτεία και Αλάθητα στην Εκκλησία; Δεν λέγεται άπιστος;

Πώς λέγεται αυτός που δεν πιστεύει στον Αγιοπνευματικό λόγο του Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά ότι: «η σιωπή είναι τρίτο είδος αθεΐας», και απειλεί το ποίμνιό του να μην μιλούν για την Παναίρεση του Οικουμενισμού; Δεν λέγεται άπιστος;

Πώς λέγεται αυτός που δεν πιστεύει στον Αγιοπνευματικό λόγο του Αγίου Ιουστίνου Πόποβιτς, ο οποίος και αυτός κατέγνωσε την Παναίρεση του Οικουμενισμού,και ανταυτού κηρύττει ότι δεν υπάρχει τέτοια αίρεση; Δεν λέγεται άπιστος;

 

Πώς λέγεται αυτός που δεν πιστεύει στον Αγιοπνευματικό λόγο του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου ότι το «Μὴ κρίνετε, ἵνα μὴ κριθῆτε» «περὶ βίου ἐστὶν, οὐ περὶ πίστεως»,και έτσι προσπαθεί να ξεγελάσει το ποίμνιο ώστε να μην ελέγχει τους αιρετικούς Επισκόπους και να αποδεχθεί την αίρεση; Δεν λέγεται άπιστος;

Πώς λέγεται αυτός που δεν πιστεύει στην εντολή του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού: «πειθαρχεῖν δεῖ Θεῷ μᾶλλον ἢ ἀνθρώποις» (Πράξ. ε΄ 29), και ζητά την αδιαμφισβήτητη και αδιάκριτη υπακοή του ποιμνίου σε αυτόν, ακόμη και όταν κηρύττει αίρεση; Δεν λέγεται άπιστος;

 

Πώς λέγεται αυτός που δεν πιστεύει στην εντολή του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού: «ἐν ἁπλότητι καὶ εἰλικρινείᾳ Θεοῦ [...] περισσοτέρως δὲ πρὸς ὑμᾶς» (Β΄ Κορ. α΄ 12), και φοβερίζει, και απειλεί τους ομολογητές αδελφούς του αντί να συνδιαλέγεται με αυτούς; Δεν λέγεται άπιστος;

Πώς λέγεται αυτός που δεν πιστεύει στις εντολές του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού: «ἐρευνᾶτε τὰς γραφάς» (Ιω. ε΄ 39)και «γνώσεσθε τὴν ἀλήθειαν, καὶ ἡ ἀλήθεια ἐλευθερώσει ὑμᾶς»(Ιω. η΄ 32), και αντ΄ αυτού λέει στο ποίμνιο να μην ασχολείται με τα της Πίστεως; Δεν λέγεται άπιστος; 

Πώς λέγεται αυτός που δεν πιστεύει στην εντολή του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού: «πᾶς ὁ ὀργιζόμενος τῷ ἀδελφῷ αὐτοῦ εἰκῆ ἔνοχος ἔσται τῇ κρίσει· ὃς δ᾿ ἂν εἴπῃ τῷ ἀδελφῷ αὐτοῦ ῥακά, ἔνοχος ἔσται τῷ συνεδρίῳ· ὃς δ᾿ ἂν εἴπῃ μωρέ, ἔνοχος ἔσται εἰς τὴν γέενναν τοῦ πυρός»(Ματθ. ε΄ 22), και αντ΄ αυτού αποκαλεί τους ομολογητές αδελφούς του «ού κατ΄ επίγνωσιν ζηλωτές», «πλανεμένους», «υπερηφάνους», κοκ; Δεν λέγεται άπιστος;

 

Πώς λέγεται αυτός που δεν πιστεύει στις εντολές του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού: «διὰ τοῦ ὀνόματος τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, ἵνα τὸ αὐτὸ λέγητε πάντες, καὶ μὴ ᾖ ἐν ὑμῖν σχίσματα, ἦτε δὲ κατηρτισμένοι ἐν τῷ αὐτῷ νοΐ καὶ ἐν τῇ αὐτῇ γνώμῃ» (Α΄ Κορ. α΄ 10) και «κρατεῖτε τὰς παραδόσεις ἃς ἐδιδάχθητε εἴτε διὰ λόγου εἴτε δι᾿ ἐπιστολῆς ἡμῶν» (Β΄ Θεσ. β΄ 15), και αντ΄ αυτού εισαγάγει ενα σωρό καινοτομίες στην Εκκλησία; Δεν λέγεται άπιστος;

Πώς λέγεται αυτός που δεν πιστεύει στον Αγιοπνευματικό λόγο του Αγίου Νεκταρίου ότι: «Η Ιερά Παράδοση, αποτελεί πηγή των αληθειών της χριστιανικής θρησκείας ισότιμη "τω θείω γραπτώ λόγω"», και αντ΄ αυτού απορρίπτει κατά το δοκούν τους Ιερούς Κανόνες; Δεν λέγεται άπιστος;

 

Πώς λέγεται αυτός που δεν πιστεύει στην εντολή του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού ότι και μόνο η συμπροσευχή με τους αιρετικούς απαγορεύεται (ΜΕ΄ Ιερός Αποστολικός Κανών), και αντ΄ αυτού τελεί συμπροσευχές; Δεν λέγεται άπιστος;

 

Πώς λέγεται αυτός που δεν πιστεύει στην Αγιοπνευματική εντολή οτι απαγορεύεται να μπαίνει αιρετικός σε Ιερό Ναό (ΣΤ΄ Ιερός Κανών της εν Λαοδικεία Ιεράς Συνόδου), και αντ΄ αυτού πλέον κάθε Μητροπολιτικός Ναός έχει αιρετικούς στην Θεία Λειτουργία της Κυριακής; Δεν λέγεται άπιστος;

 

Πώς λέγεται αυτός που δεν πιστεύει στην Αγιοπνευματική εντολή ότι απαγορεύεται Χριστιανός να δέχεται ευλογία (πχ Μύρωμα)από αιρετικό, διότι αποτελεί μόλυνση (ΛΒ΄ Ιερός Κανών της εν Λαοδικεία Ιεράς Συνόδου), και κάνει το αντίθετο, όπως ο Μητ. Γερμανίας Αυγουστίνος που «μυρώθηκε» από Παπικό; Δεν λέγεται άπιστος;

Πώς λέγεται αυτός που δεν πιστεύει στην Αγιοπνευματική εντολή ότι απαγορεύεται Χριστιανός να δέχεται θρησκευτικά δώρα από αιρετικούς (ΛΖ΄ Ιερός Κανών της εν Λαοδικεία Ιεράς Συνόδου), και ανταλλάσσει συνεχώς εικόνες, σταυρούς και άλλα, με τους αιρετικούς; Δεν λέγεται άπιστος;

Πώς λέγεται αυτός που δεν πιστεύει στην Αγιοπνευματική εντολή του Αγίου Βασιλείου του Μεγάλου ότι δεν υπάρχει Βάπτισμα στους αιρετικούς, και ότι πρέπει να βαπτίζονται για να γίνουν αποδεκτοί (Α΄ Ιερός Κανών), και αντ' αυτού αναγνωρίζει Βάπτισμα στους αιρετικούς;Δεν λέγεται άπιστος;

Πώς λέγεται αυτός που δεν πιστεύει στην Αγιοπνευματική εντολή του Αγίου Βασιλείου του Μεγάλου ότι πρέπει να τηρείται η ακρίβεια και όχι η οικονομία (ΜΖ΄ Ιερός Κανών), και αντ’ αυτού εφαρμόζουν αυθαίρετα και ασύδοτα μια αφηρημένη έννοια της οικονομίας; Δεν λέγεται άπιστος;

 

Πώς λέγεται αυτός που δεν πιστεύει στην Αγιοπνευματική εντολή ότι για να γίνει αποδεκτός ένας αιρετικός πρέπει να υπογράψει Λιβέλλους αναθεματίζοντας τις πλάνες του,να κατηχηθεί αρκετό καιρό και να βαπτιστεί (Ζ΄ Ιερός Κανών της Β΄ εν Κωνσταντινουπόλει Οικουμενικής Συνόδου), και αντ΄ αυτού αποδέχεται μέχρι και τους αιρετικούς Μονοφυσίτες ως Ορθοδόξους, χωρίς ποτέ αυτοί να αποκηρύξουν τις αιρετικές πλάνες των; Δεν λέγεται άπιστος;

Πώς λέγεται αυτός που δεν πιστεύει στην Αγιοπνευματική πρακτική των Αγίων Αποστόλων οι οποίοι «Τοσαύτην οἱ ἀπόστολοι καὶ οἱ μαθηταὶ αὐτῶν ἔσχον εὐλάβειαν πρὸς τὸ μηδὲ μέχρι λόγου κοινωνεῖν τινι τῶν παραχαρασσόντων τὴν ἀλήθειαν», και συνεχίζει τους διαλόγους με τους αιρετικούς και τους αλλοθρήσκους; Δεν λέγεται άπιστος;

Πώς λέγεται αυτός που δεν πιστεύει στην Αγιοπνευματική εντολή οτι είναι άξιος επαίνων όποιος αποτειχίζεται για λόγους Πίστεως ακόμη και «πρὸ συνοδικῆς διαγνώσεως» (ΙΕ΄ Ιερός Κανών της ΑΒ΄ εν Κωνσταντινουπόλει Ιεράς Συνόδου), και δεν αναγνωρίζει την αγία αποτείχιση; Δεν λέγεται άπιστος;

 

Πώς λέγεται αυτός που δεν πιστεύει οτι η Μεταβολή των Τιμίων Δώρων τελείται χάρις την επίκληση της Αγίας Τριάδος («...παρακαλοῦμέν σε καὶ δεόμεθα καὶ ἱκετεύομεν· κατάπεμψον τὸ Πνεῦμά σου τὸ Ἅγιον ἐφ᾿ ἡμᾶς καὶ ἐπὶ τὰ προκείμενα δῶρα ταῦτα...»), και κηρύττει ότι χωρίς την μνημόνευση του Επισκόπου δεν είναι έγκυρο το Μυστήριο; Δεν λέγεται άπιστος; Με άλλα λόγια, πώς λέγεται αυτός που πιστεύει οτι ο Επίσκοπος τελεί την Μεταβολή των Τιμίων Δώρων, και όχι η Αγία Τριάς; Δεν λέγεται άπιστος;

Πώς λέγεται αυτός που δεν πιστεύει οτι κάθε προσευχή έχει Χάρη επειδή τελείται «Εἰς τὸ ὄνομα τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ Υἱοῦ καὶ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος», και όχι «είς το όνομα του οικείου Επισκόπου»; Δεν λέγεται άπιστος;

Πώς λέγεται αυτός που δεν πιστεύει στο δικαίωμα της αποτειχίσεως για λόγους Πίστεως, και με την στάση του αυτή κηρύττει οτι και οι τόσοι και τόσοι Άγιοι Πατέρες κακώς αποτειχίσθησαν απο τους αιρετικούς των Επισκόπους και δεν απεδέχθησαν την αίρεση; Δεν λέγεται άπιστος;

 

Πώς λέγεται αυτός που δεν πιστεύει οτι όσο δεν αποτειχίζεται από τις ανήκουστες βλασφημίες του Μητ. Αυστραλίας Στυλιανού και συγκοινωνεί με αυτόν, τις κηρύττει και ο ίδιος; Δεν λέγεται άπιστος;

Πώς λέγεται αυτός που δεν πιστεύει τα παραδομένα της Πίστεως, δεν καταγγέλει τις βλάσφημες αιρεσιολογίες των Γιανναρά, Ζηζιούλα, Μανουσάκη, Βαρθολομαίου, κ.α., και διατηρεί κοινωνία με αυτούς που βλασφημούν την Πίστη και τον Κύριο ημών Ιησού Χριστό; Δεν λέγεται άπιστος;

 

Πώς λέγεται αυτός που δεν πιστεύει τα παραδομένα της Πίστεως, δεν καταγγέλει τις βλάσφημες αιρεσιολογίες της ψευδοσυνόδου του Κολυμπαρίου, και διατηρεί κοινωνία με αυτούς που τις αποδέχονται; Δεν λέγεται άπιστος;

Πώς λέγεται αυτός που δεν πιστεύει στην εντολή του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού: «οὐαὶ τῷ ἀνθρώπῳ ἐκείνῳ δι᾿ οὗ τὸ σκάνδαλον ἔρχεται» (Ματθ. ιη΄ 7), και κατασκανδαλίζει με τους λόγους και τις πράξεις του το ποίμνιο; Δεν λέγεται άπιστος;

Πώς λέγεται αυτός που δεν πιστεύει στην εντολή του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού: «προσέχετε οὖν ἑαυτοῖς καὶ παντὶ τῷ ποιμνίῳ ἐν ᾧ ὑμᾶς τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον ἔθετο ἐπισκόπους, ποιμαίνειν τὴν ἐκκλησίαν τοῦ Κυρίου καὶ Θεοῦ, ἣν περιεποιήσατο διὰ τοῦ ἰδίου αἵματος» (Πράξ. κ΄ 28), και οδηγεί το ποίμνιο στην αίρεση και την απώλεια; Δεν λέγεται άπιστος;

Πώς λέγεται αυτός που δεν πιστεύει στην Αγιοπνευματική εντολή περί των εισαγόντων τω σχίσματι οτι «Οὐδὲ μαρτυρίου αἷμα ταύτην δύνασθαι ἐξαλείφειν τὴν ἁμαρτίαν», και εισάγει σχίσματα στην Εκκλησία με την ανοχή του στην αίρεση; Δεν λέγεται άπιστος;

Εκτός και εάν αρχίσουμε να λέμε πιστό εκείνον που δεν πιστεύει, άπιστο εκείνον που πιστεύει, ψεύτη εκείνον που λέει την αλήθεια, Χριστιανό εκείνον που είναι αιρετικός, μαύρο εκείνο που είναι άσπρο, κοκ.

Θα ήθελα τέλος, να απευθύνω μια ερώτηση πρός τους ευσεβείς αδελφούς μας Επισκόπους.

Εφόσον αδελφοί μας πιστεύετε οτι ορθοτομείτε τον λόγο της του Χριστού Αληθείας και βρίσκεστε εντός Εκκλησίας (Πίστεως), τότε θα σας είναι εξαιρετικά εύκολο και ευχάριστο να ακολουθήσετε το παράδειγμα του κορυφαίου Αγίου Αποστόλου Παύλου. Δηλαδή για να το θέσουμε πιο σωστά, να τηρήσετε τον λόγο του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, τον οποίο ακούσαμε δια στόματος Παύλου. Να βγείτε την επόμενη Κυριακή απο Ιερού Βήματος και να κάνετε κήρυγμα στους αδελφούς σας, επαναλαμβάνοντας το «εἴ τις ὑμᾶς εὐαγγελίζεται παρ᾿ ὃ παρελάβετε, ἀνάθεμα ἔστω». Να προτρέψετε δηλαδή το ποίμνιό σας να αποτειχιστεί απο εσάς, εάν σας συλλάβει να κηρύτετε διαφορετικά από τα παραδομένα της Πίστεως (Αγία Γραφή, Ιερά Παράδοση, Ιερούς Κανόνες, Αγίους Πατέρες, κοκ).

Αυτό προέτρεψε ο Άγιος Απόστολος Παύλος, τόσο το ποίμνιό του, όσο και το ποίμνιο διαχρονικά. Και για να το συντάξουμε πιο σωστά, αυτό προέτρεψε ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός το ποίμνιο διαχρονικά. Εφόσον διαρρηγνύετε τα ιμάτιά σας ότι έχετε την ίδια Πίστη με τον Κύριο ημών Ιησού Χριστό και είστε εντός Εκκλησίας, τότε δεν θα έχετε κανένα κώλυμα να το επαναλάβετε και εσείς. Ίσα ίσα που θα σας αναπαύσει και θα σας γαληνεύσει μια ομολογία Πίστεως. Έτσι δεν είναι;

Φαντάζομαι ότι είναι αδιανόητο για κάποιον αδελφό να αποφύγει την ευχάριστη αυτή ομολογία με διάφορες δικαιολογίες του τύπου:

«… τα διαπιστευτήριά μου τα γνωρίζει ο κόσμος (ή ο Θεός)...»
«… δεν θα απολογηθώ στον κάθε ακατήχητο, πλανεμένο...»
«… ἔκβαλε πρῶτον τὴν δοκὸν ἐκ τοῦ ὀφθαλμοῦ σου...»
κοκ

Μετά φόβου Θεού,

ο αμαρτωλός,

Ιωάννης Μακαρούνης

Πηγή

ΠΗΓΗ