ΓΙΑΤΙ ΔΙΟΡΙΣΑΝ ΝΕΟ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟ ΑΜΕΡΙΚΗΣ ΤΟΝ ΕΛΠΙΔΟΦΟΡΟ; ΠΟΙΑ ΤΑ ΠΡΟΣΟΝΤΑ ΤΟΥ; ΦΙΛΟΔΟΞΟΣ, ΣΚΛΗΡΟΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΗΣ, ΟΥΝΙΤΗΣ (ΔΕΙΤΕ ΙΤΑΛΙΚΟ ΒΙΝΤΕΟ) ΑΠΟ ΦΤΩΧΑΔΑΚΙ ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ, ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΑΜΕΡΙΚΗΣ & ΣΕ ΛΙΓΟ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ!!! ΑΞΙΟΛΥΠΗΤΟΙ!!! ΠΡΟΔΙΔΟΥΝ ΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ, ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΟΡΓΑΝΑ ΤΩΝ ΣΚΟΤΕΙΝΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ ΓΙΑ ΛΙΓΗ ΔΟΞΑ!

ΓΙΑΤΙ ΔΙΟΡΙΣΑΝ ΝΕΟ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟ ΑΜΕΡΙΚΗΣ ΤΟΝ ΕΛΠΙΔΟΦΟΡΟ; ΠΟΙΑ ΤΑ ΠΡΟΣΟΝΤΑ ΤΟΥ;

ΑΠΟ ΦΤΩΧΑΔΑΚΙ ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ, ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΑΜΕΡΙΚΗΣ & ΣΕ ΛΙΓΟ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ!!! ΑΞΙΟΛΥΠΗΤΟΙ!!! ΠΡΟΔΙΔΟΥΝ ΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ, ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΟΡΓΑΝΑ ΤΩΝ ΣΚΟΤΕΙΝΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ ΓΙΑ ΛΙΓΗ ΔΟΞΑ!

Ακοῦστε τι ελεγε σε ομιλία του ο Γέροντας ‘αγωνιστης Μητροπολίτης Φλωρίνης Αυγουστῖνος Καντιωτης, στις 3.5.1964, γι’ αυτούς·

«Δυστυχώς και μέσα στην Εκκλησία μπήκε η μασονία. Διαβάστε παλαιότερες «ΣΠΙΘΕΣ» και θα το δείτε. Εγώ κατήγγειλα επίσημα με στοιχεία ότι και επίσκοποι και μητροπολίται και πατριάρχαι είναι μασόνοι… Για να γίνεις δεσπότης ή πρέπει να περάσεις από τα σκαλοπάτια της μασονίας ή άμα δεν περάσεις, -γιατί δεν είναι όλοι οι δεσποτάδες μασόνοι-, όμως είναι γεγονός ότι υπάρχουν τέτοιοι ύποπτοι στην Εκκλησία. Δεν ανακοινώνουν τα ονόματά τους όσο ζουν, άμα πεθάνουν τότε τους φανερώνουν. Εμείς όμως τους ξέρουμε και τους παρακολουθούμε.
Για να γίνεις δεσπότης, (αρχιεπισκοπος και πατριάρχης) σήμερα ή πρέπει να κάνεις τούμπα μέσα στην στοά των μασόνων και να προσκυνήσεις τον διάβολο· Τι διαβολο-δεσπότης θα γίνεις; Ή θα επιτρέψει η μασονία να γίνεις εάν δεν την πολεμάς και έχεις ευγένεια απέναντί της. Γι’ αυτό βλέπεις όλοι αυτοί που είναι υποψήφιοι δεσποτάδες σιωπούν, κανείς τους δεν μιλά, πλην ελαχίστων εξαιρέσεων. Ξέρουν πολύ καλά ότι θα τους φάει το φίδι.
Μωρέ χίλιες φορές διάκονος, χίλιες φορές καλόγερος και να φωνάζω μέρα νύκτα ότι είστε σατανάδες, παρά να με δώστε μήτρες και μπαστούνες. Και αν με κάνετε δεσπότη, τί θα γίνει; Σας τα χαρίζω όλα βρε διαβόλοι.

ΔΕΙΤΕ ΣΕ ΟΥΝΙΤΙΚΟ ΝΑΟ ΤΟΝ ΕΛΠΙΔΟΦΟΡΟ, ΠΟΥ ΚΑΜΑΡΩΝΕΙ ΣΑΝ ΦΡΑΓΚΟΠΑΠΑΣ!

VISITA DI ELPIDOPHOROS LAMBRINIADIS A COSENZA E NEI PAESI ALBANESI ANTONIO CALISI ILMESSAGGEROITALIA

________________

_________________

(ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΙΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΚΑΙ ΕΝΗΜΕΡΩΣΤΕ ΤΟΥΣ ΠΙΣΤΟΥΣ). Στο τέλος ὑπάρχουν και ἄλλες φωτογραφίες ἀπὸ δεύτερο ουνίτικο ναό που ἐπισκέφτηκε ὁ Ἐλπιδοφόρος, που προσκύνησε, που εὐλόγησε και επαίνεσε τους «ἐκλεκτους του ἀδελφούς» οὐνίτας! Τέλος, δεῖτε και τὸ βίντεο τῶν Ιταλῶν, ἀπὸ τὸ ὁποῖο πήραμε τις φωτογραφίες

Η ΟΥΝΙΑ ΟΠΛΟ ΤΟΥ ΠΑΠΙΣΜΟΥ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ

Ὁμιλία τοῦ Μητροπολίτου Φλωρίνης Αυγουστίνου Καντιώτου του 1957

O ορθόδοξος λαός μας, αγαπητοί μου, ακούει τη λέξι «ουνίτες» και ερωτά· τί είναι οι ουνίτες; τί είναι η ουνία;

* * *

Oυνία δεν είναι ελληνική λέξι, είναι λέξι ξένη, πολωνικής μάλλον προελεύσεως, πού και μόνο αυτή αρκεί ν’ αποδείξει ότι η Ορθοδοξία δέχεται επιβουλή εκ μέρους εχθρών της πού έρχονται από έξω. Η ουνία είναι ένα από τα όπλα πού χρησιμοποιεί η παπική προπαγάνδα για να υποτάξει την Ορθόδοξο Εκκλησία.

Kαί τί δεν έκαναν εναντίον μας οι άνθρωποι του Βατικανού! Να τ’ απαριθμήσουμε; Αυθαίρετες επεμβάσεις παπών πρό του σχίσματος στην δικαιοδοσία της Ανατολικής Εκκλησίας, κατά των οποίων αντέδρασαν πατέρες της Εκκλησίας

-Οι σταυροφορίες, πού ως πρόφασι είχαν την απελευθέρωσι των Aγίων Tόπων αλλ’ ως βαθύτερο σκοπό έκρυβαν τη διάλυσι της Ορθοδόξου Bυζαντινής αυτοκρατορίας.

-Περιβόητες ψευδοενώσεις διά της βίας, όπως στή Φεράρρα και Φλωρεντία όπου αντιστάθηκε ο άγιος Μάρκος ο ευγενικός.
-Επιδρομές των Ενετών στα νησιά του ελληνικού αρχιπελάγους…

Την συνέχεια : http://www.augoustinos-kantiotis.gr/?p=56207#more-56207


ΠΗΓΗ

13 Μαΐου. Τιμούμε την μνήμη των Ιβηριτών οσιομαρτύρων που μαρτύρησαν επί πατριάρχου Βέκκου.

13 Μαΐου.

Τιμούμε την μνήμη των Ιβηριτών οσιομαρτύρων που μαρτύρησαν επί πατριάρχου Βέκκου.

Ο αυτοκράτορας Μιχαήλ Η΄ Παλαιολόγος, για να αποφύγει νέα εκστρατεία των σταυροφόρων εναντίον του Βυζαντίου, θέλησε να εξασφαλίσει την φιλία του Πάπα.

Σύμμαχο στην προσπάθειά του είχε τον λατινόφρονα πατριάρχη Ιωάννη Βέκκο, αφού περιόρισε τον ανθενωτικό πατριάρχη Ιωσήφ ο οποίος και εμπόδιζε τα σχέδιά του.

Για να εδραιωθεί η ένωση, εξόρισε, φυλάκισε και βασάνισε με πολλούς τρόπους τους ορθοδόξους ανθενωτικούς.
Πίεζε προς πάσα κατεύθυνση ώστε να πραγματοποιηθεί η πολυπόθητος ένωση, με τίμημα φυσικά την ορθοδοξία.
Κυρίως, όμως, πίεζε τους μοναχούς του Αγίου Όρους να δεχθούν την μνημόμευση του πάπα στη Θεία Λειτουργία.

Αυτοί,έστειλαν στον αυτοκράτορα ένα ομολογιακό κείμενο,όπου επεξηγούσαν γατί επιβάλλεται η εκκλησιαστική απομάκρυνση απ'τους αιρετικούς,στηριζόμενοι πάνω στα λόγια των πατέρων της εκκλησίας.
Μεταξύ των άλλων έγραφαν
“Ο γαρ αιρετικόν δεχόμενος,τοις αυτού υπόκειται εγκλήμασι”,
“Ο ακοινωνήτοις κοινωνών,ακοινώνητος εστιν,ως συγχέων τον Κανόνα της εκκλησίας”.

Ο αυτοκράτορας,βλέποντας την θέση τους,έστειλε στον Άθωνα απεσταλμένους του πατριάρχου, ώστε να γίνει συλλείτουργο με τους αγιορείτες και να μνημονευθεί ο πατριάρχης Βέκκος, γεγονός το οποίο θα αποδείκνυε την ταυτόχρονη αποδοχή των λατινικών αποκλίσεων του πατριάρχου.

Υπήρξαν κάποιοι που συλλειτούργησαν από φόβο (ι.μ.Μεγ.Λαύρας,ι.μ. Ξηροποτάμου).
Στις ιερές μονές Ιβήρων, Βατοπεδίου, Ζωγράφου και στις Καρυές ομολόγησαν πίστη και θανατώθηκαν 74 μοναχοί.

Η πρό συνοδικής κρίσεως αποτείχιση την αγιορειτών οσιομαρτύρων, επιβεβαιώνει την σωστή τοποθέτηση των σημερινών, ελαχίστων, αγιορειτών που εκδιώχθησαν για το ορθόδοξο φρόνημά τους, αυτές τις μέρες απ'το άγιο Όρος.
Ζητούμε και απ'τους υπόλοιπους να παραμείνουν φύλακες της πίστης μας, τιμώντας τους Ιβηρίτες πατέρες που εορτάζουμε σήμερα, τους Βατοπεδινούς τους Ζωγραφίτες και τους Καρυώτες .

Ας αποκτήσουμε την ανδρεία, το αδούλωτο φρόνημά τους όπως και την κάθετη και απόλυτη θέση τους ως προς την μη εκκλησιαστική κοινωνία ,όπλα στον σημερινό αγώνα κατά της αίρεσης του οικουμενισμού.

ΣΥΝΑΞΗ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΚΡΗΤΩΝ

Κυριακή των Μυροφόρων – Αγγελιοφόροι του σωτηρίου μηνύματος.

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ: Πράξ. στ' 1 - 7

ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ: Μάρκ. ιε΄ 43 - ιστ΄ 8 12

Είναι οι πρώτοι μάρτυρες της αναστάσεως του Χριστού, αγαπητοί μου αδελφοί! Τρεις γυναίκες. Η Μαρία η Μαγδαληνή, η Μαρία του Ιακώβου και η Σαλώμη. Ήταν ανάμεσα στους ακόλουθους του Χριστό μαζί με τους δώδεκα μαθητές Του και άλλους, συνολικά εβδομήντα, που Τον ακολουθούσαν. Έφθασαν πολύ πρωί. Είχαν αγοράσει από την προηγούμενη αρώματα, και τηρώντας το έθιμο, ήλθαν να αλείψουν το σώμα του νεκρού Χριστού. Στον δρόμο σκέφτηκαν «τίς ἀποκυλίσει ἡμῖν τόν λίθον ἐκ τῆς θύρας τοῦ μνημείου;» Ο τάφος που παρεχώρησε ο ευσχήμων βουλευτής Ιωσήφ ο από Αριμαθαίας, σκαμμένος βαθιά, είχε καλυμμένη την είσοδό του με ογκώδη και πολύ βαριά πέτρα. Έκπληκτες, φτάνοντας, βλέπουν τον λίθο δίπλα στην είσοδο. Η είσοδος ελεύθερη. Έκπληξη! Και ο φόβος μεγαλύτερος. Βρίσκουν το μνημείο κενό. Στο δεξιό άκρο του μνημείου «εἶδον νεανίσκον καθήμενον περιβεβλημένον στολήν λευκήν». Μη φοβάστε: «Ἰησοῦν ζητεῖτε τόν Ναζαρηνόν, τόν ἐσταυρωμένον. Ήγέρθη, οὐκ έστιν ὧδε. Ἴδε ὁ τόπος ὃπου ἔθηκαν αὐτόν.» Ζητάτε τον Ιησού τον Ναζωραίο, που σταυρώθηκε. Αναστήθηκε. Δεν είναι εδώ. Να ο τόπος που τον έβαλαν. Απαντά ο «νεανίσκος» στις απορίες τους που δεν πρόλαβαν ακόμη να εκφράσουν! Έκπληκτες, αλλά περισσότερο φοβισμένες, οι τρεις γυναίκες, αγαπητοί μου αδελφοί, ακούνε τον ήρεμο εξωπραγματικό νεανίσκο, ντυμένο με λευκά ενδύματα. Αγγέλλει την ανάσταση του Χριστού, σαν να είναι ένα απλό, γνωστό και αναμενόμενο συνηθισμένο γεγονός! «Ηγέρθη»! είπε.

Με δυσκολία προσπαθούν να συνειδητοποιήσουν το γεγονός της αναστάσεως, που ωστόσο, τους το είχε προαναγγείλει ο Κύριος. Τότε δεν το είχαν προσέξει. Σχεδόν δεν το άκουσαν. Τώρα όμως, φαίνεται ότι η ανάσταση είναι πραγματικότητα. Αληθώς ανέστη ο Κύριος, θα σκέφτηκαν. Ωστόσο θα έχουν και το ιδιαίτερο, επιπλέον τιμητικό προνόμιο να μεταφέρουν και την εντολή, που τους μεταβιβάζει ο άγγελος. «Εἴπατε τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ καί τῷ Πέτρῳ, ὅτι προάγει ὑμᾶς εἰς τήν Γαλιλαίαν. Ἐκεῖ αὐτόν ὂψεσθε, καθώς εἶπεν ὑμῖν.» Να πείτε στους μαθητές Του και ιδιαιτέρως στον Πέτρο, ότι θα σας περιμένει στη Γαλιλαία. Εκεί, θα Τον δείτε. Σας το είχε πει άλλωστε, πριν τη σταύρωση. Αυτές, οι απλές γυναίκες, οι όχι λιγότερο φοβισμένες και έκπληκτες, μετέφεραν το μήνυμα, στους φοβισμένους μαθητές.

Αγγελιοφόροι της μεγάλης χαροποιού είδησης οι τρεις γυναίκες, έβαλαν κυριολεκτικά φτερά στα πόδια τους, για να φτάσουν όσο μπορούσαν γρηγορότερα στους μαθητές. Να φέρουν μοναδικό άγγελμα. Εκεί όμως, στη Γαλιλαία, αλλά και σε άλλες περιπτώσεις θα αξιωθούν να δουν τον Αναστάντα Κύριο. Θα είναι γι’ αυτές μια εξαιρετική ανάμνηση, που θα διατηρήσουν μέχρι το τέλος της ζωής τους. Έχουν πεισθεί ότι είναι ο αναστημένος σωτήρας. Θα διώξουν τον φόβο και θα διακηρύξουν την ανάσταση του Κυρίου.

Είναι πραγματικά μοναδικό γεγονός! Είναι η βάση της πίστης μας, αγαπητοί μου. Είναι η απόδειξη της θείας προέλευσης του Χριστού. Είναι ο Κύριός μας και ο Θεός μας, όπως θα ομολογήσει και ο προβληματισμένος Θωμάς. Σ΄ αυτή την Ανάσταση, βασίζεται η θρησκεία μας.

«Εἰ δέ Χριστός οὐκ ἐγήγερται, ματαία ἡ πίστις ὑμῶν. Ἒτι ἐστέ ἐν ταῖς ἁμαρτίαις ὑμῶν».

Η πίστη μας, αγαπητοί μου αδελφοί, στηρίζεται στην ανάσταση του Κυρίου. Είναι η υλοποίηση της διδασκαλίας των εμπνευσμένων προφητών. Προανήγγειλαν την τήρηση της υπόσχεσης του Θεού για τη σωτηρία μας! Προφήτευσαν την έλευση Του, τη θυσία και την Ανάστασή Του. Όλα πλέον είναι μια ολοκληρωμένη πραγματικότητα. Είναι η επιβεβαίωση της διδασκαλίας Του. Αποκτά άλλη σημασία η διδασκαλία του Θεανθρώπου Χριστού. Μετά την ανάσταση, Τον αντιμετωπίζουμε ως τον Θεό. Αν υπήρχε κάποια μέχρι τότε αμφιβολία, δεν δικαιολογείται πλέον.

Αυτή η πίστη στην ανάσταση, αποτελεί και την ελπίδα και για την δική μας ανάσταση, σε μια άλλη ζωή, στη βασιλεία Του. Είναι αυτή η ανάσταση που ακολούθησε τη σταυρική θυσία Του, που αποδεικνύει την απέραντη αγάπη Του, για να μας απαλλάξει από το βάρος της αμαρτίας, που με τη θέλησή μας φορτωθήκαμε. Αποθέσαμε τις πολλές μας αμαρτίες, πάνω στο βαρύ σταυρό που μετέφερε. Ο Θεάνθρωπος Χριστός, με την ανθρώπινη φύση Του υπέφερε το φοβερό βασανιστήριο της σταύρωσης. Δεν είναι μια απλή θανατική στιγμιαία και ανώδυνη ποινή ο σταυρός. Ήταν οδυνηρό βασανιστικό μαρτύριο! Από τη στιγμή που καρφώθηκε, σηκώθηκε ο σταυρός, μέχρι τη στιγμή που παρέδωσε το πνεύμα, υπέφερε το συνεχές βασανιστικό μαρτύριο! Αυτό το μαρτύριο, το δέχτηκε για μας, για χάρη μας. Του χρωστάμε πίστη χωρίς αμφιβολίες. Οφείλουμε σ’ Αυτόν, απόλυτη αφοσίωση, όλη την αγάπη μας. Και Εκείνος τί ζητάει από εμάς; Απαίτηση του Κυρίου μας είναι να εμπιστευόμαστε Εκείνον και να δεχόμαστε το περιεχόμενο της πίστης που μας δίδαξε και μέσω των μαθητών Του, και μας παρέδωσε. Και όχι μια απλή πίστη, γιατί «και τα δαιμόνια πιστεύουσι και φρίττουσι». Και οι δαίμονες πιστεύουν. Η δική μας πίστη χαρακτηρίζεται από συνέπεια. Πίστη και έργα! «Πίστις άνευ έργων νεκρά εστί!» Τήρηση των εντολών Του. Και Εκείνος θα μας ανταμείψει. Όπως αντάμειψε με την προνομιακή τιμή, να μάθουν την ανάστασή Του, πρώτες οι τρεις πιστές ακόλουθες, τρεις γυναίκες. Να γίνουν αγγελιοφόροι του σωτηρίου μηνύματος! Το άγγελμα που θα μετατραπεί σε έναυσμα κινητήριο για τους μαθητές – αποστόλους, για να διαδώσουν την ευχάριστη είδηση της σωτηρίας, σ’ όλο τον κόσμο!

Δ.Γ.Σ

ΠΗΓΗ

Νέος Αρχιεπίσκοπος Αμερικής ο Μητροπολίτης Προύσης Ελπιδοφόρος!(Αρχιοικουμενιστής, τσιράκι του ΒΟΘΡΟ λομαίου!)

Νέος Αρχιεπίσκοπος Αμερικής ο Μητροπολίτης Προύσης Ελπιδοφόρος!

Δικό μας σχόλιο!

Νέος Αρχιεπίσκοπος Αμερικής ο Μητροπολίτης Προύσης Ελπιδοφόρος!

Ότι χειρότερο υπάρχει, τον έκαναν επίσκοπο σήμερα. Πραγματικά το Φανάρι έχει γίνει αντίχριστο.
Αρχιοικουμενιστής, τσιράκι του ΒΟΘΡΟ λομαίου!

Ιω. 10,12 ὁ μισθωτὸς δὲ καὶ οὐκ ὢν ποιμήν, οὗ οὐκ εἰσὶ τὰ πρόβατα ἴδια, θεωρεῖ τὸν λύκον ἐρχόμενον καὶ ἀφίησι τὰ πρόβατα καὶ φεύγει· καὶ ὁ λύκος ἁρπάζει αὐτὰ καὶ σκορπίζει τὰ πρόβατα.

Ιω. 10,12 Ο μισθωτός δε βοσκός, που δεν είναι ιδικά του τα πρόβατα και τα βόσκει μόνον και μόνον δια τον μισθόν του, βλέπει τον λύκον να έρχεται και αφίνει τα πρόβατα και φεύγει. Και τότε ανενόχλητος ο λύκος αρπάζει, κατασπαράσσει και διασκορπίζει τα πρόβατα. (Οι ανάξιοι πνευματικοί ποιμένες, που έχουν το έργον των μόνον και μόνον ως προσδοφόρον επάγγελμα, δεν ενδιαφέρονται να προφυλάξουν τα λογικά πρόβατα από τον διάβολον και τα όργανά του).

-------

Σύμφωνα με πληροφορίες που δεν έχουμε επιβεβαιώσει ακόμα, η Αγία και Ιερά Σύνοδος του Οικουμενικού Πατριαρχείου, εξέλεξε προ ολίγου στη θέση του νέου Αρχιεπισκόπου Αμερικής τον Μητροπολίτη Προύσης Ελπιδοφόρο.

Μόλις στα 52 του χρόνια ο Μητροπολίτης Προύσης Ελπιδοφόρος είναι ο νέος Αρχιεπίσκοπος Αμερικής. Πηγές από την ομογένεια, μάλιστα, ανέφεραν εδώ και καιρό ότι η επιλογή του ήταν η ιδανική λύση.

Ο Μητροπολίτης Προύσης Ελπιδοφόρος θεωρείται ένας από τους έμπιστους ανθρώπους του Οικουμενικού Πατριάρχη.

Οι Ιεράρχες αποφάσισαν στη συνεδρίαση της Πέμπτης 09 Μαΐου ,η παραίτηση του Αρχιεπισκόπου κ. Δημητρίου να ισχύει από το ερχόμενο Σάββατο 11 Μαΐου, «παραβλέποντας» την επιθυμία του να ισχύει η παραίτησή του από την 1η Ιουνίου, αναφέρει το dogma.

Ποιος είναι ο Μητροπολίτης Προύσης Ελπιδοφόρος:

Ὁ Σεβ. Μητροπολίτης Προύσης, ὑπέρτιμος καὶ ἔξαρχος Βιθυνίας, κ. Ἐλπιδοφόρος (Λαμπρυνιάδης) ἐγεννήθη τό ἔτος 1967 ἐν Μακροχωρίῳ Κωνσταντινουπόλεως.

Τό ἔτος 1993 ὡλοκλήρωσε τάς μεταπτυχιακάς αὐτοῦ σπουδάς εἰς τήν Φιλοσοφικήν Σχολήν τοῦ Πανεπιστημίου Βόννης ὑποβαλών ἐπί τούτῳ διατριβήν ὑπό τόν τίτλον «Οἱ ἀδελφοί Νικόλαος καί Ἰωάννης Μεσαρίτης». Εἰς διάκονον ἐχειροτονήθη τό ἔτος 1994 ἐν τῷ Π. Πατριαρχικῷ Ναῷ, διορισθείς, ἐν συνεχείᾳ, Κωδικογράφος τῆς Ἁγίας καί Ἱερᾶς Συνόδου.

Τό ἑπόμενον ἔτος 1995 διωρίσθη Ὑπογραμματεύς τῆς Ἁγίας καί Ἱερᾶς Συνόδου. Μεταξύ τῶν ἐτῶν 1996-1997 ἐφοίτησεν εἰς τήν Θεολογικήν Σχολήν τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Δαμασκηνοῦ ἐν Μπαλαμάντ Λιβάνου, ἔνθα ἐβελτίωσε τήν γνῶσιν τῆς ἀραβικῆς γλώσσης.

Τό ἔτος 2001 ὑπέβαλε διδακτορικήν διατριβήν εἰς τήν Θεολογικήν Σχολήν τοῦ Α. Π. Θεσσαλονίκης ὑπό τόν τίτλον:

«Ἡ ἔναντι τῆς Συνόδου τῆς Χαλκηδόνος στάσις τοῦ Σεβήρου Ἀντιοχείας» καί ἀνηγορεύθη διδάκτωρ τῆς Θεολογίας μέ τόν βαθμόν «ἄριστα». Τό ἔτος 2004 προσεκλήθη ὡς ἐπισκέπτης καθηγητής εἰς τήν Θεολογικήν Σχολήν τοῦ Τιμίου Σταυροῦ Βοστώνης, ἔνθα ἐδίδαξεν ἐπί ἕν ἑξάμηνον.

Τόν Μάρτιον τοῦ ἔτους 2005, προτάσει τῆς Α. Θ. Παναγιότητος, προήχθη ὑπό τῆς Ἁγίας καί Ἱερᾶς Συνόδου εἰς Ἀρχιγραμματέα αὐτῆς, χειροτονηθείς εἰς Πρεσβύτερον ὑπό τοῦ Πατριάρχου ἐν τῷ Π. Πατριαρχικῷ Ναῷ.

Τό ἔτος 2009 ἡ Θεολογική Σχολή Θεσσαλονίκης ἐξέλεξεν αὐτόν ὁμοφώνως ὡς Ἀναπληρωτήν Καθηγητήν τῆς Συμβολικῆς καί τῶν Διορθοδόξων καί Διαχριστιανικῶν Σχέσεων, ὑποβαλόντα, μεταξύ ἄλλων, δύο ὑφηγεσίας ὑπό τούς τίτλους: «Ὁ θεσμός τῆς Συνάξεως Ἱεραρχῶν τοῦ Οἰκουμενικοῦ Θρόνου (1951-2004)» καί «Οἱ ἐνενήντα πέντε Θέσεις τοῦ Λουθήρου. Ἱστορικοθεολογική θεώρηση – Κείμενο – Μετάφραση – Σχόλια».

Τόν Μάρτιον τοῦ ἔτους 2011 ἐξελέγη ἐν ἐνεργείᾳ Μητροπολίτης Προύσης, ἐνῷ τόν Αὔγουστον τοῦ αὐτοῦ ἔτους διωρίσθη Ἡγούμενος τῆς ἐν Χάλκῃ Ἱερᾶς Πατριαρχικῆς καί Σταυροπηγιακῆς Μονῆς Ἁγίας Τριάδος. Διετέλεσεν ὀρθόδοξος γενικός γραμματεύς τῆς Διεθνοῦς Μικτῆς Ἐπιτροπῆς ἐπί τοῦ Θεολογικοῦ Διαλόγου τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας μετά τῆς Παγκοσμίου Λουθηρανικῆς Ὁμοσπονδίας καί μέλος Πατριαρχικῶν Ἀντιπροσωπειῶν κατά τάς Γενικάς Συνελεύσεις τοῦ Συμβουλίου Εὐρωπαϊκῶν Ἐκκλησιῶν καί τοῦ Παγκοσμίου Συμβουλίου Ἐκκλησιῶν, γραμματεύς τῆς ἐν Σόφιᾳ συνελθούσης Μείζονος καί Ὑπερτελοῦς Συνόδου τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας τοῦ ἔτους 1998, τῆς ἐν Κων/πόλει συνελθούσης Μείζονος καί Ὑπερτελοῦς Συνόδου τοῦ ἔτους 2005, τῆς ἐν Γενεύῃ συνελθούσης Διηυρυμένης Συνόδου τό ἔτος 2006 καί τῆς ἐν Κων/πόλει συνελθούσης Συνάξεως τῶν Προκαθημένων τῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν τοῦ ἔτους 2008.

Εἶναι μέλος τῆς Ἐπιτροπῆς Πίστεως καί Τάξεως τοῦ Παγκοσμίου Συμβουλίου Ἐκκλησιῶν.


ΠΗΓΗ

Ἀλαζονική περιφρόνησις τῶν Ἱερῶν Κανόνων ἀλλά καί ἀλαζονική πρόκλησις.ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΙ ΗΓΕΤΑΙ Ἤ ΕΞΑΡΧΟΙ ΤΟΥ ΦΑΝΑΡΙΟΥ;

Αἱ Τοπικαί Ἐκκλησίαι νά προχωρήσουν εἰς τήν ἀνάδειξιν νέων Ἀρχιερέων

Ἡ ἐξωτερική πολιτική τῶν ΗΠΑ σχετίζεται ἄμεσα μέ τό Πατριαρχεῖον Κωνσταντινουπόλεως.

Ὑπάρχει ὑποψήφιος διὰ προκαθήμενος Ἀμερικῆς ποὺ εἶναι μασόνος;

Μετά τό Οὐκρανικόν,

αἱ ἀλλαγαί εἰς τήν Ἱεραρχίαν

τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Πατριαρχείου

Κωνσταντινουπόλεως

Τό Πατριαρχεῖο Κωνσταντινουπόλεως μετά τήν ἀπόδοση τῆς αὐτοκεφαλίας στήν σχισματική Ἐκκλησία τῆς Οὐκρανίας ἐπιθυμεῖ τώρα νά προχωρήση σέ καίριες ἀλλαγές στήν Ἱεραρχία τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Φαναρίου, στήν ἀνάδειξη δηλαδή νέων Ἀρχιεπισκόπων Αὐστραλίας, μετά τήν κοίμηση τοῦ μακαριστοῦ Ἀρχιεπισκόπου Στυλιανοῦ, Ἀμερικῆς μετά τήν παραίτηση τοῦ Δημητρίου, ἀλλά καί τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Θυατείρων, Γρηγορίου, λόγῳ ἡλικίας. Σκοπός τοῦ Πατριάρχη Βαρθολομαίου μέ τίς ἀλλαγές αὐτές εἶναι ἡ ἐνίσχυση τῶν ἡγεμενικῶν του φιλοδοξιῶν, ἀλλά καί νά ἐπιβάλλη διεθνῶς τόν ρόλο τοῦ Φαναρίου ὡς συντονιστικοῦ κέντρου τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας. Ὁ Πατριάρχης Βαρθολομαῖος στόχο ἔχει νά ἀναδείξη νέους ἐκκλησιαστικούς “ἡγέτες”, οἱ ὁποῖοι θά ὀφείλουν νά λειτουργοῦν ὡς Ἔξαρχοι, ἐκπρόσωποι δηλαδή τῆς Ἐκκλησίας τῆς Κωνσταντινουπόλεως.

Σέ αὐτά τά πλαίσια ἔγινε καί ἡ συνάντηση τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Δημητρίου μέ τόν Πατριάρχη Βαρθολομαῖο τήν παρελθοῦσα ἑβδομάδα στό Φανάρι, μία συνάντηση πού κατέληξε στήν παραίτηση τοῦ Δημητρίου. Στά ἴδια πλαίσια ἀποβλέπει καί ἡ παρουσία τῶν πέντε λαϊκῶν ἐκπροσώπων τῆς Ἐκκλησίας τῆς Αὐστραλίας στήν Κωνσταντινούπολη γιά διαβουλεύσεις μέ τόν Πατριάρχη καί τήν Ἱερά Σύν­οδο τοῦ Πατριαρχείου, πού ἀναμένεται νά πραγματοποιηθῆ 9-11 Μαΐου καί νά ἐκλέξη νέους Ἀρχιεπισκόπους Ἀμερικῆς καί Αὐστραλίας.

Ὁ Πατριάρχης Βαρθολομαῖος, σύμφωνα μέ δημοσίευμα τοῦ ἱστολογίου Νέος Κόσμος, φαίνεται ὅτι ἔχει καταλήξει στό καθεστώς πού θά διέπη στό μέλλον τήν Ἀρχιεπισκοπή Αὐστραλίας καί τό ὁποῖο θά διαφέρη ἀπό αὐτό πού ἴσχυε μέχρι σήμερα. Διαφαίνεται ὅτι κατέληξε στήν δημιουργία τριῶν αὐτόνομων διοικητικῶν ὀργάνων, τά ὁποῖα θά εἶναι αὐτόνομα καί αὐτοτελῆ, ἀλλά αὐτό πού θά ἑδρεύη στό Σίδνεϊ θά ἐξακολουθήση νά ἔχη τά προνόμια καί τήν μορφή πού εἶχε μέχρι τώρα ἡ Ἀρχιεπισκοπή Αὐστραλίας. Ὁ Ἱεράρχης πού θά ἐκλεγῆ στό Σίδνεϊ θά φέρη τίτλο Ἀρχιεπισκόπου καί οἱ ἄλλοι δύο θά εἶναι Μητροπολίτες, ἄλλά θά εἶναι ἰσότιμοι καί θά ἔχουν ἀπό κοινοῦ τήν εὐθύνη τῆς διοίκησης τῆς πάλαι ποτέ ἑνιαίας Ἀρχιεπισκοπῆς. Μάλιστα, ἡ ἴδια ἱστοσελίδα, ἀναφερόμενη στό ζήτημα τῆς διαδοχῆς στήν Ἀρχιεπισκοπή Αὐστραλίας, σέ ἄλλο ἄρθρο της τονίζει ὅτι, ἐπειδή ὁ Πατριάρχης θά συζητήση τό θέμα τῆς διάδοχης κατάστασης μέ λαϊκούς καί ὄχι μέ ἱερωμένους εἶναι ὁλοφάνερο ὅτι «ὁ Βαρθολομαῖος συνεχίζει νά ἀπαξιώνη τούς ἐδῶ κληρικούς –ἰδίως τούς ἐπισκόπους–, τούς ὁποίους δίχως ἄλλο θεωρεῖ «Στυλιανικούς».

Κατατμήσεις μέ σκοπόν τόν ἔλεγχον

Ἔτσι, ὁ Πατριάρχης Βαρθολομαῖος προχωρεῖ στήν κατάτμηση τῆς ἑνιαίας ἐκκλησιαστικῆς ὀργάνωσης τῆς Ἀρχιεπισκοπῆς Αὐστραλίας, ἡ ὁποία διοικεῖται μέχρι σήμερα ἀπό ἕνα Ἀρχιεπίσκοπο, συνεπικουρούμενο ἀπό βοηθούς ἐπισκόπους, γιά νά ἀποδυναμώση καί νά ὑποβαθμίση τόν Ἀρχιεπίσκοπο, ὥστε νά ἐλέγχη ἀπόλυτα τήν κατάσταση. Κάτι τό ὁποῖο εἶχε ἐπαναλάβει τό 1996 καί στήν Ἀρχιεπισκοπή Ἀμερικῆς, ὅταν τήν χώρισε σέ τέσσερις ἀνεξάρτητες Μητροπόλεις, Καναδᾶ, Ἀμερικῆς, Κεντρικῆς καί Νότιας Ἀμερικῆς. Εἰδικά οἱ Ἀρχιεπισκοπές Ἀμερικῆς καί Αὐστραλίας, ἀλλά καί τῶν Θυατείρων θεωροῦνται οἱ πιὸ ἐνεργεῖς καί δραστήριες Ἐκκλησίες τοῦ Πατριαρχείου, ἀφοῦ τό ποίμνιό τους ἀνέρχεται σέ ἑκατοντάδες χιλιάδες πιστούς, ἀλλά καί εἶναι οἱ σπουδαιότερες πηγές οἰκονομικῶν ἐσόδων γιά τό Πατριαρχεῖο Κωνσταντινουπόλεως.

Ὑποψηφιότητες χειραγωγήσιμοι 

μέ φαινομενικόν κῦρος

Οἱ ὑποψηφιότητες γιά τίς Ἀρχιεπισκοπές αὐτές εἶναι πολλές, ὅμως ὁ Πατριάρχης πρός τό παρόν δέν ἔχει δημοσιοποιήσει τίς ἀποφάσεις του. Σύμφωνα ὅμως μέ εἰδησεογραφικές πληροφορίες οἱ ἐπικρατέστεροι γιά τίς Ἀρχιεπισκοπές Ἀμερικῆς καί Θυατείρων εἶναι ὁ Μητροπλίτης Γαλλίας Ἐμμανουήλ καί Προύσης Ἐλπιδοφόρος ἀντίστοιχα. Εἰδικά ὁ πρῶτος, ὡς Ἀμερικῆς, διατηρεῖ ἄριστες ἐπαφές μέ τήν ἀμερικανική πλευρά τόσο σέ πολιτικό ἐπίπεδο ὅσο καί μέ τήν ὁμογένεια. Θέση ἡ ὁποία ἐνισχύθηκε, λόγω τῶν σχέσεών του μέ τίς ΗΠΑ, γιά τόν τρόπο πού χειρίσθηκε τό οὐκρανικό ζήτημα. Σχετικά μέ τόν Μητροπολίτη Προύσης Ἐλπιδοφόρο, σύμφωνα μέ τό sigmalive, θά πρέπη νά σημειωθῆ ὅτι δέν εἶναι μόνον Τοῦρκος πολίτης, ἀλλά γεννήθηκε καί στήν Κωνσταντινούπολη. Μιλάει ἄπταιστα τά τουρκικά καί δέν προβάλλει ὑπερβολικά τήν ἑλληνική του καταγωγή.

Ὅμως στό ἄρθρο πού δημοσιεύθηκε πρόσφατα στό ἱστολόγιο Νέος Κόσμος ἀναφέρεται ὅτι ἄν ὁ Πατριάρχης ἀποφασίση τελικά νά στείλη ἕνα ἀρχιεπίσκοπο πιό «νέο» στήν Αὐστραλία, πιθανότητες ὑπάρχουν γιά τήν ὑποψηφιότητα τοῦ Σηλυβρίας, Μαξίμου, ἤ κάποιου ἄλλου αὐλικοῦ-«τεχνοκράτη» ἐκ Φαναρίου. Ὁ Προύσης Ἐλπιδοφόρος ἀποκλείεται, καθώς ἐπίκειται ἡ εκλογή του στόν πολυπόθητο θρόνο τῆς Ἀμερικῆς, μέ τόν ἄλλοτε συνυποψήφιό του Γαλλίας Ἐμμανουήλ, νά διορίζεται «ΥΠΕΞ» τοῦ Φαναρίου ὡς Μητροπολίτης «γεροντικῆς» Μητροπόλεως.

Ὑπάρχουν σχέσεις Μασονίας 

καί Προύσης Ἐλπιδοφόρου;

Θά πρέπη νά ἀναφερθῆ σχετικά μέ τόν Μητροπολίτη Προύσης, Ἐλπιδοφόρο ὅτι προσφάτως προλόγισε βιβλίο τοῦ κ Νικολάου Λάου, μέ τίτλο Νοοπολιτική, τῶν Ἐκδόσεων Δίαυλος, φιλοσοφικοῦ καί πολιτικοῦ περιεχομένου. Νά σημειωθῆ ὅτι ὁ κ. Νικόλαος Λάος εἶναι ὁ ἰσόβιος διεθνής πρόεδρος τῆς τεκτονικῆς ἑταιρείας τῶν Ἰλλουμινάτι. Ὁ Σεβασμιώτατος στό προλογικό σημείωμα μεταξύ τῶν ἄλλων γράφει «Μέ πραγματική χαρά καί βαθιά ἱκανοποίηση διάβασα τήν συνθετική ἐργασία τοῦ ἐκλεκτοῦ διανοητῆ κ. Νικολάου Λάου στά πεδία τῆς φιλοσοφίας, τῆς θεολογίας καί τῆς πολιτικῆς…. ἡ ἐπίγνωση τῆς πνευματικῆς ἐλευθερίας καί ἡ συνεπακόλουθη ἀνάληψη τῆς ἠθικῆς εὐθύνης… ἀποτελοῦν τόν πυρήνα τῆς παραδοσιακῆς μεταφυσικῆς, τήν ὁποία διαυγάζει καί ὑπερασπίζεται ὁ κ. Νικόλαος Λάος, εὐθυγραμμιζόμενος καί μέ τήν ὀρθόδοξη διδασκαλία καί παράδοση…. Ὁλοψύχως συγχαίρω τόν κ. Νικόλαο Λάο γιά τήν ὀξύνοιά του κατά τήν ἐπιτέλεση αὐτοῦ τοῦ ἔργου, τό ὁποῖο καλύπτει ἕνα σημαντικό κενό στά πεδία τῶν φιλοσοφικῶν, τῶν θεολογικῶν καί τῶν πολιτικῶν ἐρευνῶν». Βέβαια εἶναι ἕνα ἐρώτημα πῶς ἀντιλαμβάνεται ὁ Σεβασμιώτατος τήν εὐθυγράμμιση τῆς ὀρθόδοξης χριστιανικῆς διδασκαλίας καί παράδοσης μέ τήν ἀντίχριστη καί ἐχθρική διδασκαλία τῆς μασονίας. Ἆραγε θά προβληματίση ἡ εὐθυγράμμιση αὐτή τήν Ἱερά Σύνοδο Κωνσταντινουπόλεως καί τόν Πατριάρχη καί θά τόν καλέσουν γιά ἀπολογία;

Κατά κοινή ὁμολογία ὅλες οἱ ἐπιλογές τοῦ Πατριάρχη Βαρθολομαίου καί γιά τίς τρεῖς Ἀρχιεπισκοπές δέν μποροῦν νά προσφέρουν καμία οὐσιαστική ὑπηρεσία στήν Ἐκκλησία. Διότι ὁ Πατριάρχης οὐσιαστικά ψάχνει γιά ἀνθρώπους χειραγωγήσιμους, μέ φαινομενικό κῦρος, ἐπιλογές οἱ ὁποῖες θά ἀπορριφθοῦν ἀπό τήν ὁμογένεια, ὅπως ὁ πρώην Ἀμερικῆς Σπυρίδων, καί θά ἀποτύχουν παταγωδῶς καί σκανδαλωδῶς. Ἡ ὁμογένεια τόσο τῆς Ἀμερικῆς ὅσο τῆς Αὐστραλίας ἀλλά καί τῆς Ἀγγλίας, ἐπειδή ζητοῦν ἡγέτες μέ οὐσιαστικό κῦρος καί ὄχι ἄχρωμους, ἄοσμους καί ἀνύπαρκτους, γιά νά ἀποφευχθοῦν τά περαιτέρω σκάνδαλα καί οἱ πειραματισμοί σωστό εἶναι νά μή δεχθοῦν αὐτούς πού θά ἀποσταλοῦν ἀπό τό Φανάρι, ἀλλά νά προχωρήσουν στήν ἐκλογή τῶν καλυτέρων.

Ὁ ἀκέραιος καί ἠθικός Ἀρχιεπίσκοπος Δημήτριος στόν ἐνθρονιστήριο λόγο του τό 1999 εἶχε πεῖ «Ἡ ἀποστολή τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Ἀμερικῆς εἶναι δυσχερής. Ἡ δυσχέρεια ὀφείλεται στό μέγεθος τῆς Ἀρχιεπισκοπῆς, στή δομή καί στή σύστασή της, στήν ἱστορία της, ἀλλά καί στή γεωπολιτική θέση της. Αὐτά τά δεδομένα ἀμέσως συνιστοῦν μία ὁμάδα παραγόντων, οἱ ὁποῖοι προφανῶς ἀπαιτοῦν λεπτούς καί σύνθετους χειρισμούς. Ἡ διακονία τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Ἀμερικῆς εἶναι μία διακονία Σταυροῦ». Ἔτσι μετά ἀπό εἴκοσι χρόνια διακονίας στήν Ἀρχιεπισκοπή Ἀμερικῆς ἀπομακρύνεται μετά ἀπό ἔντονο παρασκήνιο καί μάλιστα κατηγορούμενος γιά οἰκονομικές ἀτασθαλίες. Οἱ ἐπιλογές τοῦ Πατριάρχη Βαρθολομαίου ἀποτυχαίνουν, διότι σκοπό ἔχουν ὄχι νά ἐπιλύσουν ἐκκλησιαστικά προβλήματα, ἀλλά ἐκκλησιαστικούς σχεδιασμούς, ὅπως ἡ ἀντικανονική ἐκδίωξη τοῦ μακαριστοῦ Θυατείρων Μεθοδίου Φούγια, πού σκοπό εἶχε νά κτυπηθῆ ὁ Ἀμερικῆς Ἰάκωβος, ὁ ὁποῖος ἄν καί ἐπικρίθηκε γιά νεωτερισμούς καί γιά τό οἰκουμενιστικό φρόνημά του, ἀποδείχθηκε ὅμως ἡγέτης.

Ἀλαζονική περιφρόνησις

τῶν Ἱερῶν Κανόνων

ἀλλά καί ἀλαζονική πρόκλησις

Ὁ ἡγεμονισμός πού προβάλλει ὁ Πατριάρχης Βαρθολομαῖος, πού ἐπιδιώκει τήν ὑποταγή τῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν, ἀποτελεῖ ἀλαζονική περιφρόνηση τῶν Ἱερῶν Κανόνων ἀλλά καί ἀλαζονική πρόκληση κατά αὐτῆς τῆς ἴδιας τῆς ἑνότητας τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, ἀφοῦ πουθενά δέν μαρτυροῦνται προνόμια ἐξουσίας στήν ὅλη Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία ἀπό τό Πατριαρχεῖο Κωνσταντινουπόλεως. Τό πρωτεῖο πού ἐπικαλεῖται ὁ Πατριάρχης μέ τό προκάλυμμα τῆς διακονίας στήν διοίκηση τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας δυστυχῶς ἔχει ὡς αἰτία του τόν ἐγωισμό, τήν κενοδοξία ἀλλά καί τήν ὑπερηφάνεια. Οἱ Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας τονίζουν ὅτι οἱ αἰτίες αὐτές ἀπό τήν φύση τους εἶναι πάθη διασπαστικά τῆς ἑνότητας ὁποιασδήποτε μορφῆς καί μάλιστα αἰτίες κάθε ἑτεροδιδασκαλίας, σύμφωνα μέ τήν μαρτυρία τῆς Ἁγίας Γραφῆς.

Ἡ ἀποτροπή τῆς ἐκτροπῆς τοῦ Πατριάρχη ἀλλά καί τῶν ἀνθρώπων πού περιβάλλουν τόν Πατριάρχη θά πρέπη νά ἀναζητηθῆ στήν σθεναρή ἀντίσταση τῶν ὑπολοίπων Πατριαρχῶν καί Προκαθημένων τῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν. Νά μή παρεκκλίνουν ἀπό τήν δογματική διδασκαλία τῆς Ἐκκλησίας πού θέλει ὅλες τῆς Ἐκκλησίες ἴσες, ἰσότιμες καί ἰσόκυρες, ὥστε νά ἀπομονωθοῦν οἱ ἑτεροδιδασκαλίες τοῦ Πατριάρχη Βαρθολομαίου. Σύμφωνα μέ ἀσφαλεῖς πληροφορίες στήν προσπάθεια τοῦ Πατριάρχη Βαρθολομαίου νά ἐπιβάλη τίς ἀποφάσεις του στούς Ἁγιορεῖτες μοναχούς ἡ Ἱερά Ἐπιστασία τοῦ ὑπέδειξε νά «τίς ἐπιβάλη πρῶτα στίς Ὀρθόδοξες Ἐκκλησίες καί οἱ Ἁγιορεῖ­τες μοναχοί μετά θά τό σκεφθούν», ἡ σθεναρή αὐτή στάση τῶν μοναχῶν ἄς γίνη σημεῖο ἀναφορᾶς γιά ὅλες τίς Ὀρθόδοξες Ἐκκλησίες.

Ἡ ἀμερικανική πολιτική ἔχει ἄποψιν 

διά τήν ἐκλογήν, ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος 

καί ἡ ἑλληνική κυβέρνησις ἔχουν ἄποψιν;

Ἡ ἀποτροπή τῆς ἐκτροπῆς ἐπιβάλλει ἐπίσης τήν ἀνάδειξη νέων ἐκκλησιαστικῶν ἡγετῶν στίς Ἀρχιεπισκοπές Ἀμερικῆς, Θυατείρων καί Αὐστραλίας μέ πατερικό φρόνημα, παραδοσιακῶν, πού δέν θά ἔχουν σχέσεις μέ μασονικές στοές, ἠθικῶν, σωφρόνων, μέ ἡγετικές ἱκανότητες, πού νά μποροῦν νά ἔλθουν σέ σύγκρουση μέ ὁποιαδήποτε κοσμικά συμφέροντα ἀλλά καί ἐκκλησιαστικά, πού θά ἀγωνισθοῦν νά ἀναδείξουν ἀλλά καί νά προστατεύσουν τόν Ἑλληνισμό.

Τέλος, θά πρέπη νά ἀναφερθῆ πώς καί ὁ ἐξωτερικός παράγοντας δέν θά μείνη ἀμέτοχος ἀπό τίς ἐκλογές αὐτές, τήν στιγμή μάλιστα πού καί οἱ τρεῖς Ἀρχιεπισκοπές ἔχουν ὡς ἀναφορά τους, χῶρες τῶν ὁποίων οἱ πολιτικές ἀποφάσεις ἐπηρεάζουν καίρια τήν παγκόσμια κοινότητα. Νά μή μᾶς διαφεύγη ὅτι εἰδικά σήμερα ἡ ἐξωτερική πολιτική τῶν ΗΠΑ σχετίζεται ἄμεσα μέ τό Πατριαρχεῖο Κωνσταντινουπόλεως, ἀποτελεῖ ζωτικῆς σημασίας ὄργανο γιά τήν ὁλοκλήρωση τῆς πολιτικῆς του, λόγῳ Ρωσίας. Ἡ σύνοδος τῆς Κρήτης, παραδείγματος χάριν, ὀργανώθηκε μέ χρήματα ἀπό τήν Ἀμερική, ἡ δέ CIA, ὅπως εἶναι γνωστό, ἔπαιξε καθοριστικό ρόλο στήν ὀργάνωσή της. Εἶναι λογικό ἄρα νά ἔχη ἄποψη γιά τό ποιός θά εἶναι Ἀρχιεπίσκοπος Ἀμερικῆς ἀλλά καί Αὐστραλίας καί Θυατείρων. Ἐπιβεβαίωση τοῦ ὅτι ἡ Ἀμερικανικὴ πολιτική ἔχει ἄποψη ἀποτέλεσε καί ἡ συνάντηση στὶς 6.5.2019 τοῦ Ἀρχιεπισκόπου μέ τόν Ἀμερικανό Πρέσβη καί ἄλλους διπλωμάτες. Τί συζητήθηκε; Δέν νομίζουμε ὅτι δέν ἔγινε ἀναφορά καί στήν ἀνάδειξη τοῦ νέου Ἀρχιεπισκόπου Ἀμερικῆς.

Ἆραγε, ἡ ἑλληνική κυβέρνηση ἀλλά καί ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος πού ἔχουν τόν ἀπόλυτο λόγο στήν ἐκλογή τῶν τριῶν Ἀρχιεπισκόπων κάνουν τίς κατάλληλες πρός αὐτήν τήν κατεύθυνση ἐνέργειες ἤ κάνουν καί ἐμεῖς δέν τίς βλέπουμε;

Τοῦ κ. Γεωργίου Τραμπούλη

ΠΗΓΗ

Άγιος Ιωάννης ο Θεολόγος.

Ο ΒΙΟΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ

Ο Άγιος Ιωάννης ο Ευαγγελιστής καταγόταν από κάποιο φτωχό χωριό της Γαλιλαίας που ονομαζόταν Βηθσαϊδά. Ήταν γιος του ψαρά Ζεβεδαίου και της Σαλώμης που ήταν συγγενής της Παναγίας Μητέρας του Χριστού. Πολύ νωρίς έγινε μαθητής του Ιωάννου Προδρόμου ενώ παράλληλα εργαζόταν και στην τέχνη του ψαρά κοντά στον πατέρα του και τον αδελφό του Ιάκωβο.

Κάποια μέρα λοιπόν ο Ιωάννης ο Πρόδρομος βάδιζε αργά στις όχθες του Ιορδάνου διδάσκοντας τον λαό την μετάνοια και βαπτίζοντας στον Ιορδάνη. Μαζί του ήσαν και δύο από τους μαθητές του, ο αδελφός του Πέτρου, και ο Ιωάννης. Καθώς ξεχωρίζει μέσα στο πλήθος τον Ιησούν Χριστόν παράξενα ακούγονται τα λόγια του: «Ίδε ο αμνός του Θεού».

Η καρδιά των δύο μαθητών σκιρτά στο άκουσμα των λόγων αυτών. Μήπως είναι ο Μεσσίας που περιμένουν;...

Μόλις τον βλέπουν ν' απομακρύνεται τον ακολουθούν με κάποια προσμονή και ελπίδα. Ο Ιησούς γνωρίζοντας τον πόθο τους να τον πλησιάσουν στρέφεται και τους ρωτά:

-Τι ζητείται;

-Ραββί, που μένεις; του απαντούν.

-Έρχεσθε και ίδετε. Ελάτε να διαπιστώσετε μόνοι σας. Ήλθαν λοιπόν και έμειναν κοντά του όλο εκείνο το ευτυχισμένο απόγευμα...

Ύστερα από λίγες μέρες καθώς τακτοποιούσαν και ετοίμαζαν τα δίχτυα ο Ιωάννης με τον πατέρα του και τον αδελφό του Ιάκωβο, βλέπει και πάλι τον Ιησούν να τον πλησιάζη. Η καρδιά του και πάλι σκυρτά στο αντίκρυσμα του θεϊκού εκείνου προσώπου και περιμένει ν' ακούση κάτι πολύ σημαντικό από το στόμα του Διδασκάλου.

Πράγματι, ο λόγος του τους καλεί να τον ακολουθήσουν και οι δύο αδελφοί στον ιερό και ύψιστον έργον του. Και αυτοί, χωρίς να υπολογίσουν τα καΐκια και τα δίχτυα, περιουσία και τον πατέρα που θα άφηναν μόνο του στην εργασία, τα εγκαταλείπουν όλα και τον ακολουθούν.

Από τη μέρα εκείνη ο σύνδεσμος του Ιωάννου με τον Ιησούν γίνεται βαθύς, άρρηκτος, ισόβιος. Εκείνος ο αγαπημένος διδάσκαλος και αυτός ο αγαπημένος, ο κατ' εξοχήν αγαπημένος μαθητής του. Τον ακολουθεί καθ' όλη τη διάρκεια της δημοσίας ζωής του επί τρία χρόνια. Όταν ο Κύριος ανέβηκε στο όρος Θαβώρ για να μεταμορθωθή, ανέβηκε μαζί και αυτός ο αγαπημένος μαθητής μαζί με τον Πέτρον και τον Ιάκωβον και είδε εκεί την Μεταμόρφωσι του Θεού Λόγου και την φωνή του Θεού Πατρός που έλεγε: «ούτος εστίν ο υιός μου ο αγαπητός εν ώ ηυδόκησα αυτού ακούετε».

Επίσης κατά τον Μυστικόν Δείπνον εκάθισε κοντά στον αγαπημένο του Διδάσκαλο και όταν έμαθαν οι μαθηταί ότι κάποιος απ' αυτούς θα τον προδώση, αυτός έπεσε πάνω στο στήθος του Ιησού και τον ερώτησε:

- Κύριε, ποιος είναι αυτός που θα σε προδώση;

Όταν πάλι έπιασαν τον Χριστόν οι Ιουδαίοι αυτός τον ακολούθησε και μπήκε στην αυλή του Αρχιερέως σαν γνωστός του και κοντά σ' αυτόν μπήκε και ο Πέτρος.

Όταν τέλος εσταυρώθη ο Κύριος αυτός ήτο παρών κοντά στον Σταυρό εκείνες τις στιγμές, ενώ όλοι τον είχαν εγκαταλείψει, ο Διδάσκαλος αναθέτει στον αγαπημένο του μαθητή την μητέρα του απευθυνόμενος στοργικά της λέει: «Γύναι, ιδού ο υιός σου», γυρίζοντας κατόπιν προς τον Ιωάννην του λέγει: «Ιδού η μήτηρ σου». Τι άλλο μπορεί να υπάρξη πιο μεγάλη ευτυχία από τον λόγον αυτόν;

Από την ώρα εκείνη λοιπόν, επήρε, όπως ήταν άξιο και πρέπον, στο σπίτι του την Μητέρα και Παρθένον, αυτός που ήταν κατά το σώμα και την ψυχήν Παρθένος. Και όταν ανεστήθη ο Κύριος, αυτός αφού πρόλαβε τον Κορυφαίον Πέτρον και αφού έσκυψε πρώτος στον τάφο, είδε τα εντάφια και τον Χριστόν που ποθούσε. Δέχεται απ' Αυτόν το ζωογόνον φύσημα και προβάλλεται της Οικουμένης όλης Απόστολος. Αυτός είδε τον Κύριον όταν ανελήφθη.

Αυτός έπειτα εδέχθη την επιφοίτησιν του Παρακλήτου εν είδει πυρίνων γλωσσών μαζί με τους άλλους συμμαθητάς κατά την ημέραν της Πεντηκοστής. Αυτός τέλος και μέχρι την Κοίμησιν της Θεοτόκου έμεινε στα Ιεροσόλυμα, υπηρετώντας αυτήν σ' όλες τις ανάγκες.

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΤΟ ΚΗΡΥΓΜΑ

Ύστερα από την καταστροφήν της Ιερουσαλήμ το 70 μ.Χ. από τον Τίτον, έπεσε ο κλήρος ο Ιωάννης να έλθη στην Μικρά Ασία, που ήταν γεμάτη από είδωλα και ολόκληρη ήταν αφημένη στην ειδωλολατρική πλάνη.

Για το πράγμα αυτό λυπήθηκε ο Απόστολος και επειδή σαν άνθρωπος τον έπιασε αγωνία και δεν ήλπισε καθόλου στην ανίκητη δύναμη του Θεού, έπεσε κατά παραχώρησιν Θεού σε πειρασμό, ώστε να συγχωρεθη με τον πειρασμό το ανθρώπινο σφάλμα του. Διότι οι μεγάλοι και τέλειοι άνδρες στην αρετή πρέπει να φυλάγουν την ακρίβεια και στα μικρότερα πράγματα. Προλέγει λοιπόν ο Ιωάννης στον μαθητή του Πρόχορον την τρικυμία και το ναυάγιο που επρόκειτο να υποστούν και ότι μόνον ο Ιωάννης επρόκειτο να πειρασθή στην θάλασσα για σαράντα ημέρες.

Αφού λοιπόν έγινε η τρικυμία, όπως το προείπε ο Απόστολος, τα κύματα της θαλάσσης έβγαλαν τον Πρόχορον στην Σελεύκειαν. Εκεί κατασυκοφαντήθηκε ότι είναι μάγος και ότι πήρε χρήματα από το πλοίο που ναυάγησε και τα ξοδεύει. Από την Σελεύκεια επήγε σ' έναν τόπο της Ασίας που λέγεται Μαρμαρεώτης σε διάστημα σαράντα ημερών.

Όταν πήγε ευρήκε τον δάσκαλο του Ιωάννη που τον είχε βγάλει εκεί η θάλασσα. Δόξασαν λοιπόν και οι δύο τον Θεόν που τους εγλύτωσε και τον ευχαρίστησαν.

ΣΤΗΝ ΕΦΕΣΟ.
ΕΡΓΑΣΙΑ ΣΤΟ ΛΟΥΤΡΟ.

Έπειτα πήγαν και οι δύο στην Έφεσο, όπου συνάντησαν μια γυναίκα με το όνομα Ρωμάνα, που ήταν ξακουστή για την κακία της ως την Ρώμη. Αυτή λοιπόν αφού πήρε τον μέγαν Ιωάννην και τον μαθητήν του Πρόχορον τούς ανάγκασε να δουλεύουν σ' ένα δικό της λουτρό. Επειδή δε ο Ιωάννης, καθώς ήταν άπειρος από τέτοια δουλειά συνέβαινε να κάνει μερικά σφάλματα σε μερικές εργασίες, τούς μεταχειριζόταν εκείνη η κακή γυναίκα με τόση μεγάλη ωμότητα και απανθρωπιά, σαν να τους είχε εξαγορασμένους δούλους. Τον Ιωάννη τον είχε υπηρέτη για να χύνη νερό σ' όσους έκαναν λουτρό.

Μέσα σ' εκείνο το λουτρό κατοικούσε και ένας άγριος Δαίμονας που συνήθιζε τρεις φορές κάθε χρόνο να πνίγη ένα νέον ή μια νέα. Επήρε δε την άδεια και άρχισε να κάνη τέτοιον φόνον ο διάβολος, διότι όταν θεμελιωνόταν εκείνο το λουτρό έπεισε ο σιχαμερός εκείνους που έκτιζαν να χώσουν μέσα στα θεμέλια ένα νέον και μια νέα, με σκοπό τάχα να αντιλαλή και να βγάζη μεγάλον ήχον το λουτρό. Απ' αυτό λοιπόν αφού πήρε αφορμή ο ανθρωποκτόνος διάβολος, έπνιγε εκεί συχνά τους ανθρώπους.

ΘΑΝΑΤΟΣ ΤΟΥ ΔΟΜΝΟΥ ΚΑΙ ΔΙΟΣΚΟΥΡΙΔΟΥ.
ΑΝΑΣΤΑΣΙΣ ΑΥΤΩΝ

Ύστερα από τρεις μήνες λοιπόν, αφ' ότου πήγαν στο λουτρό ο Ιωάννης και ο Πρόχορος, καθώς έμπαινε στο λουτρό για να λουσθή κάποιος Δόμνος, παιδί του Διοσκορίδου του συζύγου της Ρωμάνας, πνίγηκε από τον Δαίμονα. Θρηνούσε λοιπόν η Ρωμάνα απαρηγόρητα για τον θάνατο του Δόμνου.

Ο πατέρας του Διοσκουρίδης όταν έμαθε την ξαφνική είδησι τού θανάτου του επέθανε από την υπερβολική λύπη. Παρακαλούσε λοιπόν η Ρωμάνα την ψευτοθεά Άρτεμιν για να αναστήση τον Δόμνον και έκοβε τις σάρκες της. Όμως μάταια τα έκανε όλα αυτά.

Ο Ιωάννης λοιπόν ρώτησε τον Πρόχορο για ποια αιτία θρηνεί η Ρωμάνα. Εκείνη όταν τους είδε να συνομιλούν έπιασε και άρχισε να τον συκοφαντή ότι είναι μάγος και τέλος να τον φοβερίζη ότι πρόκειται να τον θανατώση, εάν δεν μεταχειρισθή κάθε μέσον για να αναστήση τον Δόμνον.

Αφού λοιπόν αναγκάσθηκε έτσι ο Απόστολος έκανε προσευχήν. Και, ώ του θαύματος! Αμέσως ανεστήθη ο Δόμνος. Αυτό το θαύμα όταν είδε η Ρωμάνα έμεινε εκστατική και άρχισε να αποκαλή τον Ιωάννην Θεόν και υιόν Θεού.

Ύστερα αφού εξωμολογήθηκε ειλικρινά τις αμαρτίες της και αφού ζήτησε συγχώρησι για τις κακοπάθειες που προξένησε στον Απόστολο και τον μαθητή του, επέστρεψε στον Χριστό και βαπτίσθηκε. Ύστερα δε από τον Δόμνον ο Ιωάννης ανέστησε και τον πατέρα του τον Διοσκουρίδη και τον εβάπτισε. Επίσης εβάπτισε και τον αναστηθέντα υιόν του και όλους τους άλλους που έτρεξαν εκεί. Έδιωξε δε και τον πονηρό Δαίμονα που κατοικούσε μέσα στο λουτρό.

ΣΥΝΤΡΙΒΗ ΤΗΣ ΑΡΤΕΜΙΔΟΣ

Επειδή οι Εφέσιοι ετελούσαν μεγάλη γιορτή στην ψευτοθεά Άρτεμιν, γι' αυτό ο Απόστολος επήγε κατά τον καιρό της γιορτής και ανέβηκε επάνω σ' εκείνο το μέρος, όπου στεκόταν το είδωλον της Αρτέμιδος. Οι όχλοι όμως βλέποντας τον θύμωσαν πολύ και άρχισαν να τον λιθοβολούν. Όμως οι πέτρες δεν χτύπησαν καθόλου τον Άγιον, αλλά το είδωλον μέχρι που το συνέτριψαν.

Εκείνοι όμως οι ανόητοι δεν θέλησαν να έλθουν σε συναίσθησιν, αλλά βλέποντας τον Απόστολον να τους μιλάη για πίστι, πάλι τον λιθοβολούσαν. Οι πέτρες όμως παράδοξα επέστρεφαν και κτυπούσαν τους ίδιους και τους επλήγωναν. Τότε ο θείος Απόστολος έκανε προσευχή στον Θεό και αμέσως έγινε σεισμός και μεγάλος βρασμός της γής και χάθηκαν απ' αυτόν διακόσιοι άνθρωποι. Βλέποντας αυτό οι υπόλοιποι άνθρωποι μόλις και μετά βίας απαλλάχθηκαν από την μέθη και τον σκοτισμό της πλάνης και παρακαλούσαν θερμά τον Απόστολο να ελεηθούν και οι ίδιοι και να αναστηθούν όσοι πέθαναν. Πάλι λοιπόν, αφού προσευχήθηκε ο Απόστολος, αμέσως όλοι αναστήθηκαν. Και επειδή έγινε πάλι βρασμός της γής, γι' αυτό έπεσαν όλοι στα πόδια του Αποστόλου και, αφού πίστεψαν στον Χριστό, βαπτίσθηκαν.

Έπειτα πήγε ο θείος Απόστολος σ' ένα τόπον που ωνομαζόταν Τύχη και εκεί θεράπευσε ένα παράλυτο που ήταν κατάκοιτος δώδεκα ολόκληρα χρόνια.

Επειδή λοιπόν έκανε ο Απόστολος και άλλα πολλά θαύματα και η φήμη τους έτρεχε παντού, βλέποντας αυτά εκείνος ο Δαίμονας, που έμενε και κατοικούσε στον ναόν της Αρτέμιδος, και γνωρίζοντας ότι και ο ίδιος θα διωχθή απ' εκεί απ' τον Ιωάννη μεταμορφώθηκε σε στρατιώτη, κρατώντας στα χέρια χαρτιά και κλαίγοντας ότι δήθεν έφυγαν απ' τα χέρια του δυο μάγοι άριστοι και εξαιρετικοί που του δόθηκαν από την εξουσία να τους φυλάγη. Εξ' αιτίας αυτού τον έβαλαν σε μεγάλον κίνδυνο με τη φυγή τους. Έδειχνε δε στους ανθρώπους εκεί και ένα δέμα φλωριά και υποσχόταν να το δώση σ' αυτούς εάν βρουν τους μάγους και τους θανατώσουν.

Ακούγοντας λοιπόν αυτά πολλοί κινήθηκαν εναντίον του σπιτιού του Διοσκουρίδου φοβερίζοντας ότι θα το κατακαύσουν μαζί μ' αυτόν, αν δεν παραδώση στα χέρια τους, τους μάγους. Ο ευλαβής όμως και ευγνώμων Διοσκουρίδης προτιμούσε καλύτερα να καή παρά να παραδώση τους Αποστόλους, που του φανήκαν ευεργέτες του. Ο δε μέγας Ιωάννης προγνωρίζοντας με την προορατικήν χάριν του Αγίου Πνεύματος, ότι αν παραδοθή σ' αυτούς πρόκειται πάλι να κάνη θαύματα και απ' αυτό να επιστρέψη πολλούς στην ζωή της ευσεβείας παρέδωκε τον εαυτό του ο ίδιος μαζί με τον Πρόχορον στους απίστους.

Αφού λοιπόν σύρθηκαν από τους απίστους οι Απόστολοι του Κυρίου, όταν πήγαν στον ναό της Αρτέμιδος, προσευχήθηκαν στον Θεό να γκρεμισθή ο ναός, αλλά κανένας άνθρωπος να μη πάθη κακό. Και, ώ του θαύματος! Αμέσως έγινε αυτό. Τότε ο μέγας Απόστολος διατάζει τον Δαίμονα που κατοικούσε εκεί με αυτά τα λόγια:

- Σε σένα ομιλώ τον ακάθαρτο Δαίμονα.

- Τι θέλεις; Αποκρίθηκε η φωνή.

- Θέλω να ομολογήσης φανερά πόσα χρόνια κατοικείς εδώ και αν είσαι συ που ξεσήκωσες τόσον λαόν εναντίον μας, ξανάπε ο Απόστολος.

Πιεζόμενος ο Δαίμονας από την θέλησιν του Αγίου αποκρίθηκε.

- Διακόσια σαράντα εννιά χρόνια κατοικώ σ' αυτόν τον ναό. Πράγματι, εγώ είμαι αυτός που εκίνησα όλους αυτούς εναντίον σας.

- Σου παραγγέλω εν τω ονόματι του Ιησού Χριστού του Ναζωραίου να μη κατοικήσης πια σ' αυτόν τον τόπον, είπε πάλι ο Απόστολος.

Αμέσως λοιπόν έφυγε ο Δαίμονας από την πόλι της Εφέσου. Οι Έλληνες δε βλέποντας αυτά εφοβήθηκαν και οι περισσότεροι απ' αυτούς τρόμαξαν. Απ' το γεγονός αυτό πίστεψαν πολλοί στον Κύριο Ιησού και βαπτίσθηκαν στο Όνομά Του.

ΕΞΟΡΙΑ ΣΤΗΝ ΠΑΤΜΟ.

Επειδή λοιπόν έκανε και άλλα πολλά θαύματα ο Ιωάννης, και γύρισε πολύ πλήθος Ελλήνων στην πίστι του Χριστού και έπειτα επειδή η φήμη τους έφθασε στ' αυτιά του τότε βασιλέως Δομιτιανού που εβασίλευε κατά το 82, ο Δομιτιανός έστειλε και έφερε μπροστά του τον μέγαν Ιωάννην μαζί με τον Πρόχορον.

Αφού λοιπόν τους έκανε ερωτήσεις και είδε την σταθερότητα που έδειξαν για την πίστι τους τούς υπέβαλε σε βασανιστήρια. Τους έβαλε να πιούν δηλητήριο και αφού δεν έπαθαν τίποτε τους έριξε σ' ένα πιθάρι μεγάλο με βραστό λάδι. Αφού και απ' εκεί βγήκαν χωρίς να πάθουν το παραμικρό με διαταγή του Δομιτιανού εξορίζονται στην νήσο Πάτμο. Ο Κύριος όμως είχε προλάβει και εφανέρωσε με όραμα στον Ιωάννη για την υπόθεσι αυτή. Δηλαδή ότι πρόκειται να πάθη πολλούς πειρασμούς και ότι θα εξορισθή σ' ένα νησί που έχει μάλιστα πολύ μεγάλη ανάγκη της δικής του παρουσίας.

Πλέοντας λοιπόν στην θάλασσα ο Απόστολος μαζί με τους σωματοφύλακες του βασιλέως ανέστησε ένα στρατιώτη που πέθανε στον δρόμο. Αλλά και την τρικυμία που έγινε ύστερα απ' αυτά στην θάλασσα την μετέβαλε σε γαλήνη. Κατά παράκλησιν του στρατιώτη θεράπευσε και ένα από τους σωματοφύλακες που έπασχε από δυσεντερία και κινδύνευε να πεθάνη ύστερα από λίγο. Βλέποντας λοιπόν αυτά οι σωματοφύλακες επίστεψαν όλοι στον Χριστό και βαπτίσθηκαν.

Αφού λοιπόν έφθασε ο Ιωάννης στην Πάτμο, ελευθέρωσε τον Απολλωνίδη, το παιδί του Μύρωνος από το μαντικό πνεύμα που κατοικούσε σ' αυτόν και το εξώρισε μακρυά απ' το νησί. Απ' το θαύμα αυτό επίστευσαν στον Χριστό και βαπτίσθηκαν όλοι οι άνθρωποι που ευρίσκοντο στο σπίτι του Μύρωνος. Το ίδιο και ο Απολλωνίδης που ελευθερώθηκε και η θυγατέρα του Χρυσίππη με τους ανθρώπους της. Ύστερα δε βαπτίσθηκε και ο ίδιος ο Ανθύπατος, δηλαδή ο άρχοντας της χώρας της Πάτμου.

ΚΥΝΩΨ Ο ΜΑΓΟΣ

Ευρίσκετο στην Πάτμο κάποιος μάγος που ωνομαζόταν Κύνωψ, που κατοικούσε σ' έρημο τόπο από αρκετά χρόνια μαζί με τα ακάθαρτα Δαιμόνια. Αυτόν τον μάγον όλοι όσοι κατοικούσαν στο νησί τον θεωρούσαν σαν θεό, για τις φαντασίες και ενέργειες των Δαιμόνων που εγίνοντο απ' αυτόν. Οι δε ιερείς του ψεύτικου θεού Απόλλωνος καθώς είδαν τον Ιωάννη που εδίδασκε με πολλή παρρησία την πίστη στον Χριστό, έτρεξαν στον Κύνωπα και τον παρακάλεσαν γονατιστοί να κινηθή κατά του Ιωάννου, επειδή αυτός ερήμωσε σχεδόν τον ναόν του Απόλλωνος και απεμάκρυνε όλους από τον σεβασμό και την λατρεία των θεών.

Ο Κύνωψ λοιπόν όταν άκουσε αυτά υπερηφανεύθη και έκρινε ανάξιο της υπολήψεως του το να πάη μόνος στη χώρα. Αφ' ενός μεν διότι για διάστημα πολλών χρόνων βρισκόταν στην έρημο κλεισμένος. Αφ' ετέρου δε επειδή αυτοί που βρίσκονταν στην χώρα της Πάτμου αυτοί πήγαιναν σ' αυτόν και όχι αυτός προς εκείνους. Γι' αυτό υποσχέθηκε στους ιερείς ότι αυτός θα στείλη έναν πονηρόν Άγγελον στο σπίτι του Μύρωνος που πίστεψε, για να πάρη την ψυχή του Ιωάννου που έμενε εκεί και να την παραδώση σε καταδίκη αιώνια.

Έστειλε λοιπόν ο Κύνωψ ένα άρχοντα των πονηρών Δαιμόνων προς τον Ιωάννη, όπως υποσχέθηκε. Ο Δαίμονας δε αφού πήγε στο σπίτι του Μύρωνος, στάθηκε στο μέρος εκείνο όπου ήτο ο Ιωάννης.

Μόλις όμως τον γνώρισε ο θείος Απόστολος του λέγει:"

- Σου παραγγέλω στο όνομα του Ιησού Χριστού να μη βγης από τον τόπο που στέκεσαι έως ότου μου φανερώσης για ποια αιτία ήλθες σε μένα.

Και αμέσως με τον λόγο του Αποστόλου στάθηκε το Δαιμόνιον δεμένο και απήντησε ως εξής πιεζόμενο από την θεία δύναμι:

- Οι ιερείς το Απόλλωνος ήλθαν στον Κύνωπα και είπαν πολλά
εναντίον σου και τον παρακάλεσαν να έλθη εδώ στην χώρα και
να σε θανατώση. Ο Κύνωψ όμως δεν καταδέχθηκε λέγοντας.
Είναι πολλά χρόνια που δεν βγήκα από τον τόπο αυτό και τώρα
για ένα άνθρωπο μικρόν και ασήμαντο να αφήσω την αγαπητή
μου ερημιά και ζωή; Γυρίστε όμως πίσω και αύριο θα στείλω
Άγγελον πονηρόν για να πάρη την ψυχή του Ιωάννου και να
την φέρη σ' εμένα για να την παραδώσω σε κρίσιν.

Και ο Ιωάννης του είπε:

- Εστάλης ποτέ από τον Κύνωπα για να πάρης ψυχή ανθρώπου και την πήγες σ' αυτόν;

- Με έστειλε και θανάτωσα μεν άνθρωπον, αλλά ψυχήν ανθρώπου ποτέ δεν παρέδωσα σε κόλασιν, αποκρίθηκε ο Δαίμονας.

- Για ποιόν λόγο υπακούετε στον Κύνωπα; Ρώτησε ο Ιωάννης.

- Όλη η δύναμη του Σατανά κατοικεί μέσα σ' αυτόν. Και έχει συμφωνίαν αυτός μεν να είναι πάντα μαζί μας εμείς δε πάντα μαζί του. Και ο Κύνωψ ακούει εμάς τους Δαίμονες, εμείς δε οι Δαίμονες ακούμε τον Κύνωπα.

- Άκουσε, πνεύμα πονηρό. Σε διατάζει ο Ιωάννης, ο Απόστολος του Υιού του Θεού, άλλη φορά να μην ενοχλήσης άνθρωπον, ούτε να γυρίσης στον τόπο σου. Αλλά να φύγης έξω απ' αυτό το νησί και να περιπλανάσαι εδώ και εκεί.

Και αμέσως το πνεύμα έφυγε μακρυά απ' το νησί.

Βλέποντας λοιπόν ο Κύνωψ ότι δεν επέστρεψε σ' αυτόν το πρώτο Δαιμόνιον έστειλε και δεύτερο. Αλλά επειδή και αυτό έπαθε τα ίδια, έστειλε ακόμη και άλλα δύο Δαιμόνια από τα αρχοντικά, για να μπη το ένα στο σπίτι όπου έμενε ο Ιωάννης και το άλλο να σταθή έξω και να ιδή αυτά που γίνονται και να γυρίση να τα φανερώση στον Κύνωπα. Επειδή λοιπόν πήγε το ένα Δαιμόνιο και διώχθηκε έξω απ' το νησί όπως διώχθηκαν και τα δύο πρώτα, εκείνο το Δαιμόνιο που στεκόταν έξω γύρισε και φανέρωσε στον Κύνωπα αυτά που έγιναν. Ωργίσθηκε λοιπόν ο Κύνωψ και πήρε μαζί του όλα τα πλήθη των Δαιμόνων και πήγε στην Χώρα. Ηχολόγησε όλη η Χώρα και ταράχθηκε μόλις είδε τον Κύνωπα και όλοι τον προσκυνούσαν. Πρόφθασε δε τον Ιωάννη ο Κύνωψ, την ώρα που δίδασκε τον λαόν, και κυριεύθηκε από θυμόν πολύν και είπε στον λαό.

- Άνθρωποι ανόητοι και τυφλοί, ακούστε. Αν είναι δίκαιος ο Ιωάννης και όσα λέγει αν είναι αλήθεια θα θεραπεύση και σας και μένα. Αν μπορέση να κάνη εκείνο που θα πω σ' αυτόν τότε και εγώ πιστεύω σ' όλα όσα λέγει.

Αφού κράτησε λοιπόν ο Κύνωψ ένα νέον που ήτο εκεί του λέγει:

- Νέε, ζη ο πατέρας σου;
- Ναυάγησε και πνίγηκε στον βυθό της θαλάσσης, απεκρίθηκε ο νέος.

Τότε λέγει ο Κύνωψ στον Ιωάννη:

- Να, δείξε πράγματι αν είναι αληθινά τα λόγια σου, και αφού ανεβάσης από το βάθος της θαλάσσης τον πατέρα του νέου αυτού φέρε τον μπροστά σ' όλους μας ζωντανό και υγιή.
- Δεν με έστειλε ο Χριστός για να ανασταίνω νεκρούς, αλλά για να διδάσκω πλανεμένους ανθρώπους.

Είπε λοιπόν ο Κύνωψ προς όλον τον λαόν.

- Τώρα λοιπόν να καταλάβετε και να πεισθήτε ότι αυτός είναι πλάνος και σας ξεγελά με μαγικές τέχνες. Κρατήστε τον λοιπόν μέχρι που να φέρω εγώ από την θάλασσα τον πατέρα του νέου και να τον παρουσιάσω ζωντανό.

Αφού κρατήθηκε ο Ιωάννης, άπλωσε τα χέρια του ο Κύνωψ και τα κτύπησε. Έγινε λοιπόν στην παραλία μεγάλος κρότος, ώστε όλοι φοβήθηκαν. Τότε ο Κύνωψ εξαφανίσθηκε από τα μάτια όλων των ανθρώπων. Αμέσως δε φώναξαν δυνατά και είπαν: «Μεγάλος είσαι Κύνωψ και εκτός από σένα δεν υπάρχει άλλος». Ξαφνικά λοιπόν βγήκε από την θάλασσα ο Κύνωψ έχοντας μαζί του ένα Δαίμονα που φαινόταν να μοιάζη στο πρόσωπο του πνιγμένου πατέρα του νέου, και όλοι εθαύμασαν.

Έπειτα λέγει προς τον νέον:

- Αυτός είναι ο πατέρας σου;

- Ναι, κύριε, απήντησε ο νέος.

Και έτσι όλοι προσκύνησαν τον Κύνωπα και ήθελαν να θανατώσουν τον Ιωάννη. Ο Κύνωψ όμως δεν άφησε να τον θανατώσουν λέγοντας: «Όταν δήτε μεγαλύτερα θαύματα απ' αυτά τότε να τιμωρηθή όπως του αξίζει».

Αφού κάλεσε λοιπόν πάλι άλλον άνθρωπον του είπε:

- Είχες υιόν;
- Ναι, κύριε, είχα και κάποιος τον εφθόνησε και τον θανάτωσε, απεκρίθη εκείνος.
- Θα αναστηθή ο υιός σου, του είπε ο Κύνωψ.

Και αμέσως κάλεσε με το άνομα και τον φονιά και τον φονευθέντα. Πράγματι και οι δυο μαζί παρουσιάσθηκαν μπροστά. Είπε λοιπόν ο Κύριος στον άνθρωπο:

- Αυτός είναι ο υιός σου; Και αυτός είναι εκείνος που τον εφόνευσε;

- Ναι, Κύριε, απεκρίθη ο άνθρωπος.

Τότε καυχώμενος ο Κύνωψ είπε στον Ιωάννη.

- Τι θαυμάζεις, Ιωάννη;

- Εγώ δεν θαυμάζω καθόλου γι' αυτά.

- Όταν δης μεγαλύτερα θαύματα απ' αυτά τότε θα θαυμάσης, είπε ο Κύνωψ.

- Τα θαύματά σου γρήγορα θα διαλυθούν, απήντησε ο Ιωάννης.

Όταν άκουσε αυτόν τον λόγο ο όχλος αμέσως ώρμησε και άρχισε να κτυπά άγρια τον Ιωάννη και ολίγον έλειψε να τον αφήση νεκρόν. Επειδή δε ενόμισε ο Κύνωψ ότι πέθανε ο Ιωάννης είπε προς τον λαόν. Αφήστε τον άταφον για να τον φάγουν τα όρνια. Μόλις πληροφορήθηκαν λοιπόν όλοι ότι πέθανε ο Ιωάννης, έφυγαν απ' εκεί με χαρά και επαίνους για τον Κύνωπα.

ΕΞΑΦΑΝΙΣΗΣ ΤΟΥ ΚΥΝΩΠΟΣ.

Ύστερα απ' αυτά, όταν άκουσε ο Κύνωψ ότι ο Ιωάννης ζη και διδάσκει τον λαό σ' ένα τόπο που ονομάζεται Λίθου Βολή, κάλεσε τον Δαίμονα εκείνον που χρησιμοποίησε για τις νεκρομαντείες. Αφού πήγε λοιπόν στον Ιωάννη του είπε:

- Εγώ επειδή ήθελα να σου προξενήσω περισσότερη ντροπή και καταδίκη γι' αυτό ως τώρα σε άφησα να ζης. Αλλά έλα τώρα να πάμε στον γιαλό κι εκεί θα δης την δύναμί μου και θα ντροπιασθής.

Τον ακολουθούσαν δε και οι τρεις Δαίμονες εκείνοι που νομίσθηκαν ότι αναστήθηκαν εκ νεκρών.

Αφού λοιπόν κτύπησε τα χέρια του κι έκανε κρότον, έγινε άφαντος από τα μάτια των ανθρώπων αφού βυθίστηκε ξαφνικά στον βυθόν της θαλάσσης. Οι όχλοι πάλι φώναζαν: «Είσαι μεγάλος, Κύνωψ, και δεν υπάρχει άλλος όπως συ». Ο Ιωάννης λοιπόν διέταξε τους Δαίμονες, που εστέκοντο μαζί με τον Κύνωπα σε σχήμα ανθρώπων, να μην κινηθούν απ' την θέσι τους. Και αμέσως προσευχήθηκε στον Θεό να μην φανή πλέον ζωντανός ο Κύνωψ.

Όταν λοιπόν βυθίστηκε ο Κύνωψ έγινε μεγάλος θόρυβος στη θάλασσα. Το νερό δε της θαλάσσης στράφηκε στο μέρος που βυθίστηκε ο Κύνωψ και δεν μπόρεσε πλέον ο άθλιος να βγή από την θάλασσα. Οι Δαίμονες δε που ήσαν με το σχήμα των ανθρώπων που αναστήθηκαν διώχθηκαν απ' τον Ιωάννη εν τω ονόματι του Ιησού Χριστού μακρυά από την Πάτμο και έγιναν άφαντοι.

Επειδή λοιπόν ο λαός στάθηκε τρία ημερόνυχτα περιμένοντας να βγη ο Κύνωψ απ' την θάλασσα, από την νηστεία και τις φωνές που έβγαζαν και από τη ζέστη του ηλίου ξαπλώθηκαν στη γη άφωνοι οι περισσότεροι απ' αυτούς ώστε και τρία παιδιά πέθαναν. Εξ' αιτίας αυτού τους λυπήθηκε ο μέγας Ιωάννης όλους αυτούς και τα μεν παιδιά που πέθαναν τα ανέστησε, τους δε παραλυμένους ανθρώπους τους δυνάμωσε. Και αφού είπε σ' αυτούς πολλά για την πίστι τους έπεισε όλους να πιστέψουν στον Χριστό και να βαπτισθούν, αφού ο άθλιος Κύνωψ καταποντίσθηκε πια στην θάλασσα, όπως παλαιά ο Φαραώ.

ΠΕΡΙ ΠΡΟΚΛΙΑΝΗΣ ΚΑΙ ΣΩΣΙΠΑΤΡΟΥ.

Κάποια γυναίκα που λεγόταν Προκλιανή κατελήφθη από έρωτα πονηρόν για τον υιόν της που λεγόταν Σωσίπατρος (αλλοίμονον!μέχρι που φθάνει η κακία του σαρκικού έρωτα!). Επειδή δε δεν πέτυχε την βρωμερή της επιθυμία κατηγόρησε τον γιο της στον Άρχοντα του νησιού ότι την εβίασε.

Ενώ λοιπόν επρόκειτο να τιμωρηθή ο Σωσίπατρος άδικα από τον Άρχοντα, τον εβοήθησε ο Ιωάννης, επειδή δεν ήταν ένοχος, ως εξής: Ξεράθηκε αμέσως το δεξί χέρι τόσο του Άρχοντος όσο και της αισχρής Προκλιανής, αφού προηγουμένως σείσθηκε η γη μ' ένα μεγάλο ήχο και τρίξιμο.

Όταν λοιπόν έπαθαν αυτήν την τόσο μεγάλη θεϊκή τιμωρία, πίστεψαν και οι δυο στον Χριστό και βαπτίσθηκαν. Και έτσι τα χέρια τους γιατρεύθηκαν και η γη σταμάτησε να κλονίζεται.

ΣΥΓΓΡΑΦΗ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ.

Όταν εβασίλευε ο βασιλιάς Τραϊανός ύστερα από τον Νερουάν κατά το έτος 98, εστάλησαν βασιλικά γράμματα στην Πάτμο που καλούσαν τον θείο Ιωάννη από την εξορία. Ήθελε λοιπόν ο Ιωάννης ν' αναχωρήση από την από την Πάτμο και να πάη στην Έφεσο. Οι Χριστιανοί όμως της Πάτμου θρηνούσαν και έκλαιγαν για τον απόχωρισμό του. Και τι δεν έκαναν για να μη χάσουν τέτοιον καλό Ποιμένα. Επειδή όμως δεν μπορούσαν να τον εμποδίσουν γι' αυτό πρόβαλαν ένα διπλό ζήτημα στον μέγα Απόστολον

Δηλαδή να αφήση σ' αυτούς αντί για τον εαυτό του τους λόγους του και να γράψη σε βιβλίο το Μυστήριον όλης της Οικονομίας του Χριστού για μας.

Ο Ιωάννης λοιπόν, επειδή υπάκουσε στην δίκαιη επιθυμία τους αφ' ενός, αφ' ετέρου δε παρεκινήθη από την άνωθεν θεία Πρόνοια, ενήστεψε τρεις μέρες έχοντας και τους άλλους Χριστιανούς να νηστεύουν και να τον βοηθούν με την προσευχήν. Ανέβηκε έπειτα στο βουνό που ήταν εκεί με τον μαθητή του Πρόχορον και ανέβασε όλη του τη σκέψι στον Θεό. Και, ώ του Θαύματος! Αμέσως ακούγονται βροντές και αστραπές φοβερές και σαλεύεται όλο το βουνό, ώστε ο μαθητής του Πρόχορος πέφτει από τον φόβο του με το πρόσωπο στην γη και γίνεται σαν νεκρός.

Ο Ιωάννης όμως δεν φοβάται, αλλά στέκεται όρθιος. Επειδή η τέλεια αγάπη που είχε στον Θεό έδιωχνε τον φόβο απ' την καρδιά του όπως ο ίδιος είπε «η τέλεια αγάπη έξω βάλλει τον φόβον» (Α΄Ιωάν. δ΄18). Άκουσε λοιπόν μια βροντερή φωνή που έλεγε αυτά «εν αρχή ήν ο Λόγος, και ο Λόγος ήν προς τον Θεόν και Θεός ήν ο Λόγος» (Ιωάν.α΄1). Αυτήν την φωνή την φανέρωσε ο Ιωάννης στον μαθητή του Πρόχορο, αφού προηγουμένως τον σήκωσε απ' το χέρι και έδιωξε απ' αυτόν λίγο τον φόβο.

Αφού τέλειωσε λοιπόν όλο το θείον Ευαγγέλιο και το έγραψε με το χέρι του Προχόρου, το παρέδωσε στους Χριστιανούς που το ζήτησαν. Απ' εκεί διαδόθηκε σ' όλα τα πέρατα του κόσμου.

Ο ΝΕΟΣ ΛΗΣΤΗΣ.

Αφού έφυγε από το νησί Πάτμο ο μέγας Απόστολος πήγε σ' ένα τόπο που λεγόταν Αγροικία. Και εκεί αφού γιάτρεψε ένα τυφλόν επήγε σε μια γειτονική πόλι. Εκεί ευρήκε ένα νέον ευγενικό στην ψυχή και ωραίον στο πρόσωπο και τον ωδήγησε στον Χριστό. Έπειτα αφού τον παρεκίνησε να είναι ενάρετος και αφού τον παρέδωκε στα χέρια του Επισκόπου της πόλεως, σαν σε μάρτυρα του Χριστού, για να φροντίζη γι' αυτόν, έφυγε για την Έφεσο. Αφού λοιπόν τακτοποίησε καλά τα εκκλησιαστικά πράγματα εκεί και κατήρησε όλο το ποίμνιον του Χριστού με την διδασκαλία του, και αφού επισκέφθηκε τις άλλες πόλεις που ήσαν κοντά και χειροτόνησε σ' αυτούς Επισκόπους, τότε πάλι επανήλθε στην πόλι που είπαμε προηγουμένως.

Όταν ζήτησε τον νέον εκείνον που παρέδωσε στον Επίσκοπο, έμαθε ότι έγινε αρχηγός των κλεφτών, διότι επήρε άσχημο δρόμο από τις διασκεδάσεις και τις κακές συναναστροφές των συνομηλίκων του νέων, (διότι είναι εύκολος και κατηφορικός ο δρόμος της κακίας). Λυπήθηκε, λοιπόν πολύ ο Απόστολος του Κυρίου για το κατάντημα του νέου εκείνου.

Ξεκίνησε λοιπόν και πήγε μόνος στον τόπο των κλεφτών και παραδόθηκε σ' αυτούς θεληματικά και μέσω αυτών ωδηγήθηκε και βρήκε τον νέο. Όταν τον συνήντησε, επειδή προσπάθησε εκείνος να φύγη (διότι κατάλαβε ότι είναι ο ευεργέτης του Ιωάννης) τον προσείλκυσε ο Απόστολος κοντά του με τα γλυκά και θελκτικά του λόγια.

Κατώρθωσε να τον πάρη μαζί του με τη Χάρι του Κυρίου και επέστρεψε στην πόλι. Και τόσο τον έκανε να προκόψη στην αρετή με τις συμβουλές του που έσταζαν μέλι και τις ιερές νουθεσίες, ώστε έγινε παράδειγμα αρετής και μετανοίας πολύ λαμπρό και στους άλλους ανθρώπους.

ΕΠΑΝΟΔΟΣ ΣΤΗΝ ΕΦΕΣΟΝ ΚΑΙ ΜΕΤΑΣΤΑΣΗΣ.

Αφού επανήλθε πάλι στην Έφεσο ο επιστήθιος του Χριστού μαθητής, εκεί επέρασε την υπόλοιπη ζωή του. Ήτο πενήντα εξ ετών όταν έφυγε από τα Ιεροσόλυμα για το κήρυγμα. Επέρασε δε εννέα χρόνια κηρύττοντας έως ότου εξωρίσθηκε. Στην εξορία στην Πάτμο πέρασε δεκαπέντε χρόνια. Ύστερα δε από την εξορία έζησε άλλα εικοσιέξ χρόνια. Ώστε όλα τα έτη της ζωής του που πέρασε ήσαν εκατόν πέντε και επτά μήνες.

Ετσι έζησε ο Απόστολος του Κυρίου και αγωνίσθηκε για την ευσέβεια μέχρις αίματος. Έκανε πάρα πολλά θαύματα και επέστρεψε αμέτρητα πλήθη απίστων από διάφορα έθνη στην πίστι του Χριστού. Πέρασε αρκετόν χρόνον της ζωής του στο σπίτι του Δόμνου, που ο ίδιος τον ανέστησε μαζί με τους επτά μαθητές του, και τέλος έφυγε μαζί μ' αυτούς από το σπίτι.

Αφού έφθασε σ' ένα τόπο στους μεν μαθητές του παρήγγειλε να καθίσουν εκεί, αυτός δε αφού προχώρησε μπροστά σε μικρή απόστασι, προσευχήθηκε. Ήταν δε ώρα πρωϊνή.

Έπειτα, αφού επέστρεψε, πρόσταξε τους μαθητές του να σκάψουν τη γη σε σχήμα σταυρού, τόσο μόνον, όσο ήτο το μέτρον του σώματός του. Αφού ξαπλώθηκε λοιπόν μέσα σ' εκείνον τον σκαμμένον τόπον, αποχαιρέτησε τους μαθητές του που έκλαιγαν πικρά και είπε: «Σύρετε το χώμα της γης που είναι μητέρα μου και με αυτό σκεπάστε με». Εκείνοι αφού τον ασπάσθηκαν και τον αποχαιρέτησαν, σκέπασαν το σώμα του μέχρι τα γόνατα. Έπειτα πάλι αφού τον ασπάσθηκαν τον σκέπασαν μέχρι τον λαιμό. Και πάλι αφού για τρίτη φορά τον ασπάσθηκαν έβαλαν πάνω στο ιερό του πρόσωπο ένα μανδήλι. Και έτσι κλαίγοντας πικρά σκέπασαν όλο το σώμα του. Τότε ανέτειλε και ο ήλιος.

Αφού έκλαψαν οι μαθηταί, γιατί έμειναν ορφανοί από τον δάσκαλό τους, εγύρισαν στην πόλι διηγούμενοι τα σχετικά με τον Απόστολον. Οι άλλοι αδελφοί όταν τα άκουσαν αυτά επήγαν στον τάφο και αφού έσκαψαν δεν βρήκαν τίποτε. Τότε λοιπόν επέστρεψαν κλαίγοντας θερμώς για τη στέρησι τέτοιου ποιμένος.

Η μνήμη του εορτάζεται στις 8 Μαϊου και 26 Σεπτεμβρίου.

ΑΠΟΛΥΤΙΚΙΟΝ

Ήχος β΄

Απόστολε, Χριστώ τω Θεώ ηγαπημένε, επιτάχυνον, ρύσαι λαόν αναπολόγητον δέχεταί σε προσπίπτοντα, ο επιπεσόνα τω στήθει καταδεξάμενος όν ικέτευε Θεολόγε, και επίμονον νέφος εθνών διασκεδάσαι, αιτούμενος ημίν ειρήνην, και το μέγα έλεος.

ΚΟΝΤΑΚΙΟΝ

Ήχος β΄Αυτόμελον

Τα μεγαλεία σου, Παρθένε, τις διηγήσεται; βρύεις γαρ θαύματα και πηγάζεις ιάματα και πρεσβεύεις υπέρ των ψυχών ημών, ως Θεολόγος και φίλος Χριστού.


ΠΗΓΗ

π. Αθανάσιος Μυτιληναίος – Οι υποτελείς του Αντιχρίστου.

Μακαριστός Γέροντας π. Αθανάσιος Μυτιληναίος (1927 – 2006)

Αποσπάσμα ομιλίας που εκφωνήθηκε στις 27/02 του 1983.

καὶ τὰ δέκα κέρατα ἃ εἶδες δέκα βασιλεῖς εἰσιν, οἵτινες βασιλείαν οὔπω ἔλαβον, ἀλλ᾿ ἐξουσίαν ὡς βασιλεῖς μίαν ὥραν λαμβάνουσι μετὰ τοῦ θηρίου.


οὗτοι μίαν γνώμην ἔχουσι, καὶ τὴν δύναμιν καὶ τὴν ἐξουσίαν αὐτῶν τῷ θηρίῳ διδόασιν. οὗτοι μετὰ τοῦ ἀρνίου πολεμήσουσι …
Αυτό το χωρίο ομοίως είναι δυσερμήνευτο. Ποιοι είναι αυτοί οι δέκα βασιλείς;
Σε δυσερμήνευτα χωρία του βιβλίου της Αποκαλύψεως πολλές φορές οργιάζει η φαντασία των ερμηνευτών. Χάριν της ιστορίας της ερμηνείας, θα σας σημειώσω κάτι που το ήγραυσα πριν από δυο τόσα χρόνια στην εφημερίδα. Το 1980, όταν η Ελλάδα έγινε μέλος της ΕΟΚ, τότε Προτεστάνται θεολόγοι της Αμερικής υπεστήριξαν ότι πρόκειται περί συνασπισμού 10 βασιλέων κρατών που είναι υποτελείς στον Αντίχριστο και συνεπώς ανάμεσά μας βρίσκεται ο Αντίχριστος εν ζωή, ο οποίος θα δεχθεί τον συνασπισμόν αυτόν δια να πολεμήσει τους υπολοίπους.

Αυτά ερμήνευαν Προτεστάνται θεολόγοι στην Αμερική. Εάν τώρα η Ισπανία γίνει το ενδέκατο μέλος και η Πορτογαλία γίνει το δωδέκατο μέλος, αντιλαμβάνεστε αγαπητοί μου πόσο αστήρικτη είναι μία τέτοια ερμηνεία. Είναι πάρα πολύ επικίνδυνο να καθορίζουμε ερμηνευτικά αυτά τα στοιχεία. Δεν μπορούμε επ’ ουδενί λόγω να το πούμε αυτό.

Όταν λέγει 10 βασιλείς πρόκειται περί σχηματικού αριθμού ηγεμόνων υποτελών και συμμάχων του Αντιχρίστου, δηλαδή της εκάστοτε κρατούσης αντιθέου κοσμοκρατορίας.

Και την μεν υποτέλειά τους φανερώνει η φράσις: οἵτινες βασιλείαν οὔπω ἔλαβον, … καὶ τὴν δύναμιν καὶ τὴν ἐξουσίαν αὐτῶν τῷ θηρίῳ διδόασιν. Είναι υποτελείς.

Την δε συμμαχία τους η εξής φράσις: λαμβάνουσι μετὰ τοῦ θηρίου (πόλεμο εναντίον του Αρνίου) οὗτοι μίαν γνώμην ἔχουσι … οὗτοι μετὰ τοῦ ἀρνίου πολεμήσουσι .. Μία γνώμη όλοι μαζί και με τον Αντίχριστο, με το θηρίο. Αυτό δείχνει τη συμμαχία τους.

Τώρα, έχουν συνειδητήν, έχουν ασυνείδητον θα λέγαμε αίσθηση οι κυβερνήται αυτοί των λαών; Αντιλαμβάνονται ότι συμμαχούν με τον διάβολο ή όχι; Τι να πω. Ένα θέμα είναι. Ότι πολλοί από αυτούς που κυβερνούν αγαπητοί μου -προσέξτε, σε κάθε εποχή- αισθάνονται τον Χριστιανισμόν αφόρητον. Αφόρητον.
Λέγεται ότι κάποιος δικός μας πολιτικός προκειμένου να αναλάβει την διακυβέρνηση της χώρας μας πήγε στην Ολυμπία της Πελοποννήσου και προσέφερε θυσίαν πυράν, φωτιά, στους θεούς, προφανώς για να λάβει ‘ευλογία’.

Δηλαδή, να πως συμμαχούν οι βασιλείς μεταξύ των στο πνεύμα του Αντιχρίστου δια να πολεμήσουν την Εκκλησίαν και τον Χριστιανισμόν. Είναι αυτό που λέγει ο Ανδρέας Καισαρείας:

οι την κακήν ομονοούντες ομόνοιαν, και τώ Αντιχρίστω συντασσόμενοι, τώ Χριστώ αντιτάξονται.
Είναι αυτοί που ομονοούν την κακήν, λέει, ομόνοια και συντάσσονται με τον Αντίχριστο για να αντιταχθούν εις τον Χριστόν.

Το ότι βεβαίως αυτή την στιγμή, αυτή η συμμαχία της Ευρώπης, η ΕΟΚ η λεγομένη, ότι είναι μία συμμαχία η οποία αυτή τη στιγμή, για μας τουλάχιστον, προσπαθούν να πετάξουν ό,τι ιερόν και όσιον έχομε. Γιατί μην νομίζετε, δεν θα σταθούνε στην αναμόρφωση του οικογενειακού δικαίου, θα μπουν τέρατα και σημεία. Όλοι αυτοί που κυβέρνησαν και κυβερνούν, όλοι αυτοί στην πραγματικότητα είναι οι υποτελείς του Αντιχρίστου, οι οποίοι συμφωνούν στο πνεύμα του δια να εκπορθήσουν τον Χριστιανισμόν και την Εκκλησία.
Όλα αυτά έτσι μπορούμε να τα βλέπουμε στην ιστορία και αγαπητοί μου ποτέ να μην προσφέρομε λατρεία σε αυτούς τους ανθρώπους, και να προσέξουμε, να προσέξουμε διότι όλοι αυτοί υπηρετούν το αντίθεον πνεύμα και δεν ξέρομε αύριο τι θα μας επιβάλουν.

******

Απομαγνητοφώνηση Φαίη
Πηγή arnion.gr [Ιερά Αποκάλυψις – Ομιλία αριθμός 69, 17, 8β-13 Η αναβίωσις της ειδωλολατρίας. Οι επτά βασιλείς. Οι δέκα βασιλείς.] - Από Τας Θύρας Τας Θύρας


ΠΗΓΗ