Κυριακή ΙΣΤ΄ Ματθαίου- Ἐπένδυση καί κέρδος .

ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ: Ματθ. κε΄ 14-30

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ: Β΄ Κορ. ς΄ 1-10

Ἐπένδυση καὶ κέρδος

1. Πλῆθος χαρισμάτων

Τὴν παραβολὴ τῶν ταλάντων ἀκούσαμε στὸ σημερινὸ Εὐαγγελικὸ Ἀνάγνωσμα: Ἕνας ἄνθρωπος πρὶν φύγει γιὰ μακρινὸ ταξίδι, παρέδωσε στοὺς δούλους του τὰ ὑπάρχοντά του· σὲ ἄλ­λον ἔδωσε πέντε τάλαντα, σὲ ἄλλον δύο, σὲ ἄλλον ἕνα.
Ὁ ἄνθρωπος τῆς παραβολῆς συμβολίζει τὸν Θεό. Τὸ τάλαντο ἦταν ἕνα σημαντικὸ ποσὸ χρυσοῦ στὴν ἀρχαιότητα. Συμβολίζει «πᾶσαν Θεοῦ δωρεάν», γράφει ὁ Μέγας Βασίλειος1. Ὁ Θεὸς δηλαδὴ προικίζει τὸν κάθε ἄνθρωπο μὲ διάφορα χαρίσματα, τὰ ὁποῖα ἂν καλλιεργήσει κατὰ τὸ θεῖο θέλημα, θὰ ἀξιωθεῖ τῆς Βασιλείας τῶν Οὐρανῶν. Ὅλοι λοιπὸν ἔχουμε χαρίσματα, καὶ μάλιστα ἀρκετά – ἀκόμη καὶ τὸ ἕνα τάλαντο ἦταν σημαντικὸ κεφάλαιο.

Ὑπάρχουν διάφορα χαρίσματα: μελω­δικῆς φωνῆς, ζωγραφικῆς, διανοητικῆς ἀντιλήψεως, εὐχέρειας λόγου, χάρισμα ἔμφυτης εὐγένειας, παρηγορίας τῶν θλιβομένων… Πλῆθος τὰ δῶρα τοῦ Θεοῦ στοὺς ἀνθρώπους. «Οὐδεὶς γάρ ἐστιν ἀμέτοχος τῆς τοῦ Θεοῦ χρηστότητος», γράφει ὁ Ἅγιος. Κανεὶς δὲν εἶναι ἀμέτοχος τῆς εὐεργετικότητος τοῦ Θεοῦ.

2. Ἄνιση διανομὴ γεμάτη ἀγάπη

Ὁ κύριος τῆς παραβολῆς, ὅπως εἴδαμε, δὲν μοίρασε σὲ ὅλους τὸ ἴδιο χρηματικὸ ποσό, ἀλλὰ «ἑκάστῳ κατὰ τὴν ἰδίαν δύναμιν», στὸν καθένα κατὰ τὴ δύναμή του. Δηλαδὴ ὁ Θεὸς δὲν δίνει σὲ ὅλους τὰ ἴδια χαρίσματα οὔτε στὸν ἴδιο βαθμό, ἀλλὰ στὸν καθένα κατὰ τὶς ἀντοχές του, κατὰ τὴ δυνατότητά του νὰ τὰ αὐξήσει· διότι ἡ διανομὴ τῶν ταλάντων γίνεται μὲ αὐτὴ τὴν προοπτική: νὰ τὰ διαχειρισθεῖ ὁ καθένας ἔτσι ὥστε νὰ σωθεῖ.

Συνεπῶς δὲν ἐπιτρέπεται νὰ λυπούμαστε ποὺ δὲν ἔχουμε αὐτὸ ἢ ἐκεῖνο τὸ χάρισμα, ἢ νὰ ζηλεύουμε ἄλλους γιὰ τὰ ἐξαιρετικὰ χαρίσματά τους. Ὅ,τι ἔχουμε, μᾶς τό ᾿δωσε ὁ Θεὸς μὲ τέλεια ἀγάπη καὶ σοφία. Εἶναι αὐτὸ ἀκριβῶς ποὺ μποροῦμε νὰ σηκώσουμε χωρὶς νὰ ζημιωθοῦμε, αὐτὸ ἀκριβῶς ποὺ μποροῦμε νὰ καλλιεργοῦμε γιὰ νὰ σωθοῦμε. Ὁ Θεὸς δὲν κάνει λάθη. Ἄλλωστε σὲ ὅποιον ἔχει δώσει πολλά, ἀπὸ αὐτὸν θὰ ζητήσει καὶ πολλά.

Λοιπόν, ἀντὶ νὰ κάνουμε συγκρίσεις, ἂς καλλιεργοῦμε μὲ χαρὰ τὸ τάλαν­τό μας, ὅποιο κι ἂν εἶναι. Διότι, ὅπως ἔχει γραφεῖ, «τὰ δάση θὰ ἦταν βουβά, ἂν κελαηδοῦσαν μόνο τὰ πιὸ καλλίφωνα πουλιά».

3. Ἡ ἀνταπόδοση

Ὁ κύριος τῆς παραβολῆς ἐπήνεσε τοὺς δύο ἐργατικοὺς δούλους μὲ τὰ ἴδια ἀκριβῶς λόγια: «Εὖ, δοῦλε ἀγαθὲ καὶ πιστέ! ἐπὶ ὀλίγα ἦς πιστός, ἐπὶ πολλῶν σε καταστήσω· εἴσελθε εἰς τὴν χαρὰν τοῦ κυρίου σου». Πολὺ καλά, δοῦλε καλὲ καὶ πιστέ! Σὲ λίγα ἤσουν ἀξιόπιστος δια­χειριστής· θὰ σοῦ δώσω πολλὰ ἀγαθά. Μπὲς μέσα γιὰ νὰ ἀπολαύσεις τὴν ἴδια χαρὰ μὲ τὸν κύριό σου.

Γιατί ὁ ἴδιος ἔπαινος; «Διότι καὶ ἴση ἡ σπουδή»· διότι ἔδειξαν καὶ τὸν ἴδιο ζῆλο. Καὶ οἱ δύο διπλασίασαν αὐτὸ ποὺ τοὺς εἶχε δοθεῖ, μᾶς ἐξηγεῖ ὁ ἑρμηνευτὴς τῶν Γραφῶν Εὐθύμιος Ζιγαβηνός2.

Ἐπιπλέον, ἡ ἀμοιβὴ ποὺ δίνει ὁ Θεός, εἶναι πολὺ μεγάλη: «ἐπὶ ὀλίγα ἦς πιστός, ἐπὶ πολλῶν σε καταστήσω». Πόσο γενναιόδωρος εἶναι ὁ Κύριός μας!

4. Ἡ τιμωρία τῆς ἀκαρπίας

Ἀντίθετα μὲ τοὺς δύο παραπάνω δούλους ὁ τρίτος, ποὺ εἶχε πάρει τὸ ἕνα τάλαντο, ἔδειξε ραθυμία. Πῆγε καὶ τὸ ἔθαψε. Ὅταν ἦλθε ἡ ὥρα νὰ δώσει λόγο γιὰ τὴ διαχείρισή του, μίλησε μὲ μεγάλη αὐθάδεια γιὰ νὰ δικαιολογηθεῖ γιὰ τὴ ραθυμία του. Ἐπέστρεψε μάλιστα τὸ ἕνα τάλαντο ἀκέραιο, πιστεύοντας ὅτι ἦταν ἀπαλλαγμένος εὐθυνῶν. Ὁ κύριός του ὅμως τὸν ἤλεγξε καὶ διέταξε αὐστηρότατη τιμωρία, ἡ ὁποία συμβολίζει τὴν αἰώνια κόλαση.

Ἀπὸ τὸ πάθημα τοῦ δούλου αὐτοῦ κα­ταλαβαίνουμε πόσο φοβερὸ ­πράγμα εἶναι ὄχι τὸ νὰ καταχρασθοῦμε ἕνα χάρισμα, ἀλλὰ ἁπλῶς νὰ μὴν τὸ ἀξιοποιήσουμε. Ἂς μὴν ἐπαναπαυόμαστε ὅτι ἔχουμε βέβαιη τὴ σωτηρία, ἐπειδὴ τυχὸν κάποιοι δὲν ἔχουμε διαπράξει μεγάλες ἁμαρτίες· ὀφείλουμε νὰ χρησιμοποιοῦμε τὰ χαρίσματά μας γιὰ τὴν ὠφέλεια τοῦ πλησίον καὶ πρὸς δόξαν Θεοῦ.

5. Οἱ τραπεζίτες

Ἀξιοπρόσεκτο εἶναι καὶ τὸ ἑξῆς: Ὁ κύριος ἀπάντησε στὸν ὀκνηρὸ δοῦλο ὅτι ἔπρεπε νὰ καταθέσει στοὺς τραπεζίτες τὸ τάλαντο ποὺ τοῦ εἶχε δώσει, καὶ θὰ ἐρχόταν ἐκεῖνος νὰ πάρει τὸ δικό του μαζὶ μὲ τὸν τόκο.

Ποιοὶ εἶναι οἱ τραπεζίτες; Οἱ ἅγιοι Πατέρες μᾶς ἐξηγοῦν: Ἂν δὲν μποροῦμε νὰ πολλαπλασιάσουμε τὸ τάλαντό μας, μποροῦμε ὅμως νὰ διδάσκουμε ὅσους ἔχουν αὐτὴ τὴ δυνατότητα – αὐτοὶ εἶναι οἱ τραπεζίτες. Νὰ ποῦμε τὸν καλὸ λόγο, νὰ συμβουλεύσουμε ὅσους ἔχουν καλὴ διάθεση, ἀλλὰ δὲν γνωρίζουν τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ, γράφει ὁ χρυσολόγος Πατήρ3. Καὶ ὁ ἅγιος Ἐφραὶμ ὁ Σύρος: Δίνω συμβουλὴ σ᾿ αὐτὸν ποὺ θέλει νὰ σωθεῖ, ὄχι γιὰ νὰ μιμηθεῖ ἐμένα τὸν ἁμαρτωλό, ἀλλὰ γιὰ νὰ δεχθεῖ ὡς φρόνιμος τὰ λόγια μου καὶ νὰ ὠφεληθεῖ4.

Ὁ Κύριος μᾶς καλεῖ νὰ ἐργασθοῦμε. Ἡ ἀπερίγραπτη φιλανθρωπία Του ἔχει ὁρίσει πολὺ εὐνοϊκοὺς ὅρους πνευματικῆς κερδοφορίας. Εἶναι δυνατὸν νὰ περιφρονήσουμε τὴν ἀγάπη Του;

………………………………

1. Μεγάλου Βασιλείου, Ὅροι κατ᾿ ἐπιτομήν, σνγ´, ΕΠΕ 9, 302-304.

2. Βλ. Παν. Τρεμπέλα, Ὑπόμνημα εἰς τὸ κατὰ Ματθαῖον Εὐαγγέλιον, ἐκδ. «Ὁ Σωτήρ», Ἀθῆναι 20086, σελ. 445.

3. Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου, Ὁμιλία ΟΗ´ εἰς τὸ κατὰ Ματθαῖον Εὐαγγέλιον, PG 58, 714.

4. Ὁσίου Ἐφραὶμ τοῦ Σύρου, Περὶ μετανοίας καὶ ὑπομονῆς· στό: Κ. Φραντζολᾶ (ἐπιμ.), Ὁσίου Ἐφραὶμ τοῦ Σύρου Ἔργα, ἐκδ. Τὸ Περιβόλι τῆς Παναγίας, τόμ. 4ος, σελ. 316.

Ορθόδοξο Περιοδικό “Ο ΣΩΤΗΡ”


ΠΗΓΗ

Ἀπειλή διά τήν ὀρθόδοξο Ἀνατολή ὁ Πατριάρχης Βαρθολομαῖος!

Ἀπειλή διά τήν ὀρθόδοξο Ἀνατολή

ὁ Πατριάρχης Βαρθολομαῖος!

● Ἑπόμενοι "στόχοι" του τό παλαίφατο Πατριαρχεῖο Ἀντιοχείας καί τό Πατριαρχεῖο Σερβίας, μέσῳ τοῦ σχεδίου μέ κωδικό "Αὐτοκεφαλία"!

ὑπό κ. Δημ. Κ. Ἀναγνώστου, Θεολόγου

Ἡ διαχρονική πρακτική τῆς ἐκκλησιαστικῆς Παραδόσεως, ὅσον ἀφορᾶ στήν ἀντιμετώπιση τῶν αἱρέσεων καί τῶνσχισμάτων πού ἀπειλοῦν, κατά καιρούς, τήν ἑνότητα τῆς Ἐκκλησίας, εἶναι ἡ καταγγελία καί κανονική ἀντιμετώπιση ὄχιμόνο τῶν διαφόρων κακοδόξων θεωριῶν καί ἀποσχιστικῶν καί ἀντικανονικῶν ἐνεργειῶν, ἀλλά καί ἡ ταυτόχρονηκαταδίκη τῶν φυσικῶν ἐκείνων ἐκκλησιαστικῶν προσώπων, τά ὁποῖα ἀποτελοῦν τούς φορεῖς αὐτῶν, τά ὁποῖαἀντιστοίχως τίς ὑποστηρίζουν καί τίς ἐνεργοῦν. [Σημείωση: Βεβαίως, σήμερον φθάσαμε μετά ἀπό ἕναν αἰώνα οἰκουμενιστικῆς προπαγάνδας, ἀρχῆς γενομένης ἐκ τῆς ἐξαπολύσεως ἀπό τό Πατριαρχεῖο Κωνσταντινουπόλεως τῆς περιβοήτου Πατριαρχικῆς Ἐγκυκλίου τοῦ 1920 "ΠΡΟΣ ΤΑΣ ΑΠΑΝΤΑΧΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ"(ὅπου,διά πρώτη φορά, μέ τόν ὅρο "Ἐκκλησίες τοῦ Χριστοῦ" προσφωνοῦνται οἱ αἱρετικές κοινότητες!), τῆς θεωρουμένης καί ὡς Καταστατικοῦ Χάρτου τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, πρωτοστατοῦντος τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου, νά μᾶς ἐπιβάλλεται "Συνοδικῶς" καί "Πανορθοδόξως" ἡ κατάργησις τοῦ ὅρου "αἵρεση"καί "αἱρετικός" ἀπό τό ἐκκλησιαστικό-συνοδικό λεξιλόγιο, ὁπότε παρέλκει καί κάθε ἀναφορά σέ καταδίκη των, καθώς καί ἡ ἀποδοχή τῆς ὑπάρξεως πέραν τῆς ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας καί ἄλλων Ἐκκλησιῶν! (βλ. Ἀποφάσεις "Συνόδου" Κρήτης].

Εἶναι χαρακτηριστικό ὅτι παραλλήλως, ἐνίοτε καί ὑπερτέρως, τά σχετικά φαινόμενα, τῶν αἱρέσεων καί τῶν σχισμάτων, καταγράφονται στήν Ἱστορία, μέ ὀνομασία προερχομένη ὄχι μόνον ἐκ τοῦ περιεχομένου τῶν ἀντιστοίχων θεωριῶν των (π. χ. Μονοφυσίτες, Θεοπασχῖτες, Εἰκονομάχοι, Παπικοί κ.ο.κ.), ἀλλά καί ἐκ τῆς ὀνομασίας τῶν ἐμπνευστῶν, ἀρχηγετῶν καί δημιουργῶν των (π.χ. Ἀρειανισμός, Νεστοριανισμός, Παυλικιανισμός, κ.ο.κ.).

Κατά τόν δύσαντα εἰκοστόν αἰώνα, αὐτή ἡ ἐκκλησιαστική πρακτική κατορθώθηκε, τεχνηέντως, νά ἀδρανοποιηθεῖ, διά πρώτη φορά στήν ἐκκλησιαστική Ἱστορία, ὅσον ἀφορᾶ στήν ἐμφάνιση καί δράση μιᾶς συγχρόνου αἱρέσεως καί κατά τόν μεγάλο Σέρβο Δογματολόγο καί Ἅγιο τῆς Σερβικῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας Ἰουστῖνο Πόποβιτς, τῆς παναιρέσεως, τοῦ Οἰκουμενισμοῦ. Τοῦτο δέ συνέβη καί συμβαίνει ἀκόμη, κυρίως, διότι ἡ ἐν λόγῳ αἵρεση δρῶσα ὡς μή δεδηλωμένη καίτοι ἐμφανεστάτη, παραμένει ἀκόμη ἀνεκτή, ἄν ὄχι καί προστατευομένη, ὑπό τῶν περισσοτέρων διοικήσεων τῶν ἐπισήμωνὈρθοδόξων Ἐκκλησιῶν. Ἐπιπλέον, τοῦτο συμβαίνει διότι σέ πολλές περιπτώσεις οἱ φυσικοί φορεῖς καί προωθητές τῆς συγκεκριμένης αἱρέσεως εἶναι οἱ ἴδιοι οἱ ἐπικεφαλῆς τῶν Τοπικῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν, Πατριάρχες ἤ Ἀρχιεπίσκοποι.

Ἡ πλέον ἐνδεικτική αὐτῶν τῶν περιπτώσεων, ἡ πλέον σοβαρή καί ἐπικίνδυνη, εἶναι αὐτή τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως κ. Βαρθολομαίου, ὁ ὁποῖος δέν ἀποτελεῖ ἁπλῶς ἕναν φορέα τῆς συγχρόνου αὐτῆς παναιρέσεως, ἀλλά τόν ἀρχηγέτη καί κύριο ὑπερασπιστή καί προωθητή αὐτῆς. Τοῦτο δέν ἀποτελεῖ ὑποκειμενική ἐκτίμηση ἤ προσωπική ἄποψη, ἀλλά κοινή πλέον διαπίστωση, ἡ ὁποία τεκμαίρεται καί ἀναντιρρήτως πιστοποιεῖται βάσει ἐπισήμων καί δημοσίων ἐνεργειῶν, δηλώσεων καί κειμένων τοῦ ἐν λόγῳ Πατριάρχου, προκαθημένου τοῦ πάλαι ποτέ ἐνδόξου καί ὀρθοδόξου Θρόνου τῆς βασιλίδος τῶν πόλεων.

Ὁ Πατριάρχης κ. Βαρθολομαῖος, λόγῳ τοῦ ἀξιώματος, τό ὁποῖο, κρίμασιν οἷς οἶδεν ὁ Κύριος, κατέχει, ἔχει κατορθώσει νά μείνει ἐπί μακρόν στό ἀπυρόβλητο, ὅσον ἀφορᾶ στήν κανονική ἀντιμετώπιση καί διωξή του, παρότι συχνάκις προκαλεῖ τό αἴσθημα τῶν ἀνά τήν οἰκουμένη ὀρθοδόξων πιστῶν, Ποιμένων καί ποιμαινομένων, μέ τίς πασιδήλως ἀντορθόδοξες καί ἀντικανονικές ἐνέργειές του καί τά πασιφανῶς αἱρετικά του φρονήματα.

Αὐτός ὁ ἴδιος, ὡς, κατά δήλωσή του, πιστός συνεχιστής τῆς, προδοτικῆς διά τήν Ὀρθοδοξία, γραμμῆς τοῦ συγκριτιστοῦ καί πανθρησκειαστοῦ προκατόχου του Μασώνου Πατριάρχου Ἀθηναγόρου, ὁσημέραι διαπιστώνεται καί ἀποκαλύπτεται ὅτι ἐπιδιώκει τήν ἀναγόρευση καί ἐπιβολή του, ἐν τῆ πράξει, ὡς ἄλλου Πάπα τῆς Ἀνατολῆς καί τῆς μεταλλάξεως τοῦ Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως σέ ἕνα, διεθνῶς, πολιτικῶς καί ἐκκλησιαστικῶς, ἀναγνωρισμένο, ὑπέρ-Πατριαρχεῖο, ἕνα νέο Βατικανό (κακέκτυπο, βεβαίως) τῆς Ἀνατολῆς!

Ἐσχάτως, μάλιστα, αὐτός, ὁ δεδηλωμένος ἀρχηγέτης καί ὑπερασπιστής τῆς ἐκκλησιομάχου παναιρέσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, μετά τήν τραυματική (λόγῳτῆς μή καλῆς ἐκβάσεώς της, ἐξαιτίας τῆς ἀποχῆς τεσσάρων Πατριαρχείων ἐξ αὐτῆς) γι' αὐτόν ἐμπειρία, ἐκ τῆς ἐπιχειρηθείσης καθυποτάξεως τῆς παγκοσμίου Ὀρθοδοξίας (τῶν ἀνά τήν οἰκουμένη ἐπισήμων Ὀρθοδόξων Πατριαρχείων καί Αὐτοκεφάλων Ἐκκλησιῶν) διά τῆς, οὐσιαστικῶς, ὑπ' αὐτοῦ,διοργανώσεως τῆς διαβοήτου "Ἁγίας καί Μεγάλης Συνόδου", συγκληθείσης πρό διετίας στήν Κρήτη (Ἰούνιος 2016), ἐπέλεξε "νέαν ὁδόν" ἐξαπλώσεως καί ἐπικρατήσεως τῆς ἐξουσίας αὐτοῦ καί, κατ' ἐπέκτασιν, τῶν θεωριῶν του.

Ὁ κ. Βαρθολομαῖος, πλέον, ἀκολουθεῖ τήν δεδοκιμασένη παλαιά μέθοδο τοῦ "διαίρει καί βασίλευε", προκαλώντας ἀκόμη καί σχίσματα στό σῶμα τῆς Ἐκκλησίας, προκειμένου ὁ ἴδιος καί οἱ σχεδιασμοί του βραχυπροθέσμως μέν νά ἀδυνατίσουν, μακροπροθέσμως δέ νά ὑπονομεύσουν τή δύναμη καί ἐπιρροή ὅσων ἐτόλμησαν καί ἐπλήγωσαν τόν μεγάλο ὁραματισμό του, δηλαδή τή σύγκληση τῆς πρώτης Οἰκουμενι(στι)κῆς Συνόδου, ἡ ὁποία εἶχε σκοπό τή νομιμοποίηση πανορθοδόξως καί, κυρίως, Συνοδικῶς τῆς παναιρέσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ.

Εἰδικότερον, ὁ Οἰκουμενικός Πατριάρχης κ. Βαρθολομαῖος, γνωστός διά τήν ἐκδικητική του διάθεση, τῆς ὁποίας μάλιστα πικράν πείραν ἔχει ἡ Ἑλλαδική Ἐκκλησία, ἔχει θέσει σέ ἐφαρμογή τό σχέδιο τῆς ἐμμέσου ἀποσπάσεως ποιμνίου καί τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ (δικαιοδοσιακοῦ) ἀκρωτηριασμοῦ τῶν ἐκκλησιαστικῶν "ἀντιπάλων" του. Ὅσων δηλαδή ἀνθίστανται στήν φιλοδοξία του νά καταστῆ ὑπέρ-Πατριάρχης καί νά καταστήσει τό Πατριαρχεῖο τῆς Κωνσταντινουπόλεως "Βατικανό" τῆς Ἀνατολῆς. Τέτοιοι δέ ἀντίπαλοι, σέ αὐτή τήν φάση,ἐκτός τοῦ Πατριαρχείου τῆς Μόσχας, εἶναι τό παλαίφατο Πατριαρχεῖο Ἀντιοχείας καί τό Πατριαρχεῖο τῆς Σερβίας.

Συγκεκριμένως,χάριν τῆς στενῶς νοουμένης ἐξυπηρετήσεως τῶν συμφερόντων του καί τῆς ἐκ μέρους του, λόγῳ δεσμεύσεων καί συναλλαγῶν, ἐξυπηρετήσεως τῶν συμφερόντων καί ἐπιδιώξεων τῆς γνωστῆς πολιτικῆς ὑπερδυνάμεως (Η.Π.Α.), ὁ φιλόδοξος Πατριάρχης ἐπιχειρεῖ, ὅπως ἐνδεχομένως θά τό δοῦμε νά ἐξελίσσεται ἐντός τοῦ προσεχοῦς χρονικοῦ διαστήματος, νά "ὁδηγήσει" στήν "Αὐτοκεφαλία" καί ἐμμέσως στή δορυφορία τοῦ Φαναρίου, δύο ἀκόμη, μετά τήν Οὐκρανία, ἐκκλησιαστικές ἐπαρχίες ἄλλων Πατριαρχείων.

Πρόκειται γιά τό Μαυροβούνιο (Μητρόπολη τοῦ Πατριαρχείου Σερβίας), καθώς καί ἐκκλησιαστικῶν ἐπαρχιῶν εὐρισκομένων ἐκτός τῶν συνόρων τῆς Συρίας καί σέ γειτνιάζοντα Κράτη, οἱ ὁποῖες ἀνήκουν στήν δικαιοδοσία τοῦ Πατριαρχείου Ἀντιοχείας! Ἀκόμη, μετά τίς πολιτικές ἐξελίξεις ὅσον ἀφορᾶ στό λεγόμενο "Μακεδονικό", ὑποψήφιο "θῦμα" τῶν σχεδιασμῶν τοῦ ἐνοίκου τοῦ Φαναρίου ἀποτελεῖ καί ἡ λεγομένη "Μακεδονική Ἐκκλησία" (κανονικῶς ὀνομαζομένη Ἀρχιεπισκοπή Ἀχρίδος), ἡ ὁποία, ἐπίσης, ἀποτελεῖ κανονικό ἔδαφος τοῦ Πατριαρχείου Σερβίας καί εὐρίκεται ἀπό πολλῶν ἐτῶν σέ σχισματική κατάσταση, ἀπομονωμένη καί μή ἀναγνωριζομένη ἀπό τίς λοιπές Ὀρθόδοξες Ἐκκλησίες, μέχρι σήμερον.

Ὁ ἐμφανιζόμενος ὡς ἀκριβής τηρητής καί διεκδικητής μέχρι κεραίας τῶν ἱστορικῶν δικαίων, ὅπως αὐτός τά ἀντιλαμβάνεται,τοῦ Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως, φαίνεται ὅτι ἀδιαφορεῖ πλήρως γιά τά δικαιώματα τῶν ὑπολοίπων ἀδελφῶν του, ἑτοίμως δέ ἔχει, ἐμφανιζόμενος ὡς ὑπερασπιστής τῆς αὐτονομίας καί ὑπέρμαχος τῆς ἀνεξαρτησίας τοπικῶν ἐκκλησιαστικῶν διοικήσεων καί δομῶν (ἐμφανῶς ἀλλοιώνοντας τήν ὀρθόδοξο ἐκκλησιολογία καί, παρά τίς περί τοῦ ἀντιθέτου διαβεβαιώσεις του, εἰσάγοντας ἐθνολογικά καίκοσμικά-κρατικά κριτήρια στίς ἐκκλησιαστικές ἀποφάσεις) νά ἀποκαθιστᾶ μαγικῶς σχισματικούς, νά τούς ἀναγνωρίζει ἀπροϋποθέτως καί νά σπείρει τήν ἐκκλησιαστική διχόνοια καί τούς μερισμούς.

Κατόπιν τῶν ἀνωτέρω, μέ δεδομένη μάλιστα τήν περίπτωση τῆς προσφάτου παραδόσεως "Τόμου Αὐτοκεφαλίας" στό σχισματικό μόρφωμα τῆς νέας "Ἐκκλησίας" τῆς Οὐκρανίας (ἐρήμην τῆς ἐκεῖ μιᾶς καί μόνης κανονικῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας καί παρά τή θέληση τοῦ κανονικῶς ἁρμοδίου Πατριαρχείου Μόσχας) ἐπιβεβαιώνεται ὅτι ὁ Πατριάρχης Βαρθολομαῖος ἔχει ἐξελιχθεῖ σέ πραγματική ἀπειλή διά τήν ὀρθόδοξο Ἀνατολή.

Δέν θά πρέπει δέ νά λησμονεῖται ὅτι αὐτή ἡ ἀπειλή, καθ' ὅν χρόνον ἀπεργάζεται τή διάβρωση τῆς Ὀρθοδοξίας καί λυμαίνεται τήν ἑνότητα τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, μακροπροθέσμως ἐξυπηρετεῖ καί προετοιμάζει τό μεῖζον διά τόν κ. Βαρθολομαῖον, μεῖζον καί αὐτῆς τῆς ἀποδοχῆς τῆς ψευδο-συνόδου τῆς Κρήτης, πού εἶναι ἡ ὁλοκλήρωση τοῦ ἀτελέσφορου θεολογικοῦ Διαλόγου μετά τῶν Παπικῶν καί ἡ ἀποκατάσταση τῆς πλήρους κοινωνίας μετά τῶν ἔκπαλαι προγεγραμμένων πολεμίων τῆς Πίστεως καί τοῦ Γένους ἡμῶν!

Ἀπειλή, ἡ ὁποία,ἐπειδή ἀκριβῶς στοχεύει εὐθέως τήν Πίστη τῶν Ὀρθοδόξων καί τήν ἑνότητα τῆς κατ' Ἀνατολάς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, ἐπιβάλλεται νά ἐξουδετερωθεῖ τό ταχύτερο δυνατό ἀπό τήν κανονική ἀντιμετώπιση ἐκ μέρους τῶν ἱσταμένων στό ἔδαφος τῆς ὑγιαινούσης Πίστεως καί σεβομένων τόν ἑαυτόν των ὡς Ποιμένων τῆς Ἐκκλησίας καί ὁρκισθέντων νά παραδώσουν ἀλώβητη τήν παρακαταθήκη καί νά τηροῦν τούς Ἱερούς Κανόνες καί τά θέσμια τῆς Ἁγίας Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ,ὀρθοδόξων ἀνά τόν κόσμο Ἱεραρχῶν. Ἄμποτε!

(Ἐφημ. "Ὀρθόδοξος Τύπος", ἀρ. φύλλ. 2245, 1.2.2019)

ΠΗΓΗ

Αφιέρωμα στην εορτή της Υπαπαντής του Κυρίου.

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΗΝ ΕΟΡΤΗ ΤΗΣ ΥΠΑΠΑΝΤΗΣ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ

«ΕΙΔΟΝ ΟΙ ΟΦΘΑΛΜΟΙ ΜΟΥ ΤΟ ΣΩΤΗΡΙΟΝ ΣΟΥ» (Λουκ.2,31)

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου - Καθηγητού

Η μεγάλη θεομητορική και συνάμα δεσποτική εορτή της Υπαπαντής του Κυρίου είναι ένας ακόμη σημαντικός εορτολογικός σταθμός του ενιαυτού στην Εκκλησία μας. Κατ’ αυτήν εορτάζεται το γεγονός της εισόδου του Χριστού στον ιουδαϊκό Ναό της Ιερουσαλήμ και της ευλογίας Του από τον άγιο Συμεών και την σεβάσμια γερόντισσα και προφήτιδα Άννα.

Αυτή η τυπική νομική επίσκεψη του Κυρίου μας στο Ναό του Θεού ενέχει πολύ μεγάλη θεολογική σημασία για την Εκκλησία μας, διότι όπως θα δούμε, εκεί αναγγέλλεται για πρώτη φορά δημόσια η πολυπόθητη για το ανθρώπινο γένος έλευση του Λυτρωτή και ειπώθηκαν από τους προαναφερόμενους δικαίους, Συμεών και Άννα, ύψιστης αξίας προφητικά λόγια, τα οποία φανερώνουν περίτρανα την θεία καταγωγή και τη σωτήρια αποστολή του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού στον κόσμο. Γι’ αυτό οι Ορθόδοξοι πιστοί πανηγυρίζουμε λαμπρά αυτή την ιερή ημέρα.

Η εορτή της Υπαπαντής είναι πολύ παλιά και ανάγεται στους χρόνους ίσως και νωρίτερα του 5ου αιώνα. Καθιερώθηκε κατ’ αρχήν στη Δύση για να αντικαταστήσει τη βάρβαρη και παγανιστική εορτή του προς τιμήν απαίσιου τραγόμορφου θεού των δασών Silvanus, αντίστοιχου του Πάνα της αρχαιοελληνικής θρησκείας, προκειμένου να σταματήσουν τα αισχρά όργια των λατρευτών του ψευτοθεού. 

Σύμφωνα με τη μωσαϊκή θρησκεία όφειλαν οι γονείς να οδηγήσουν στο Ναό και να αφιερώσουν στο Θεό κάθε νεογέννητο παιδί την τεσσαρακοστή ημέρα από τη γέννησή του (Έξοδ.13,1). Για τους πιστούς Ιουδαίους η γέννηση παιδιών θεωρούνταν θείο δώρο και γι’ αυτό φρόντιζαν να ευχαριστήσουν το Θεό, μετά τον καθαρισμό της λεχώνας μητέρας, μετά από σαράντα ημέρες, όπως προέβλεπε η μωσαϊκή νομοθεσία, «όταν αναπληρωθώσιν αι ημέραι καθάρσεως αυτής εφ’ υιώ ή επί θυγατρί, προσοίσει αμνόν άμωμον, εις ολοκαύτωμα, και νεοσσόν περιστεράς ή τρυγόνα περί αμαρτίας επί την θύραν της σκηνής του μαρτυρίου» (Λευιτ.12.6). 

Το ίδιο έκαμαν και οι άγιοι γονείς του Κυρίου μας. Ως ευσεβείς τηρητές της ιουδαϊκής θρησκείας τηρούσαν επακριβώς όλες τις νομικές διατάξεις. Ο απόστολος Παύλος μας βεβαιώνει πως «εξαπέστειλεν ο Θεός τον υιόν αυτού γενόμενον υπό γυναικός, γενόμενον υπό νόμον, ίνα τους υπό νόμον εξαγοράση» (Γαλ.4,4), διότι «ώφειλε κατά πάντα τοις αδελφοίς ομοιωθήναι» (Εβρ.2,17). Κάθε λεπτομέρεια της ζωής του Κυρίου έχει μεγάλη θεολογική και σωτηριολογική σημασία, διότι αποδεικνύει την πραγματική ενανθρώπησή Του και κατά συνέπεια τη βεβαία σωτηρία μας!

Ο ευαγγελιστής Λουκάς διέσωσε στο Ευαγγέλιό του το γεγονός της εισόδου του νηπίου Ιησού στο Ναό της Ιερουσαλήμ. «Και ότε επλήσθησαν αι ημέραι του καθαρισμού αυτών κατά τον νόμον Μωϋσέως, ανήγαγον αυτόν εις Ιεροσόλυμα παραστήσαι τω Κυρίω… Και ιδού ην ανθρωπος εν Ιερουσολύμοις ω όνομα Συμεών, και ο άνθρωπος ούτος ην δίκαιος και ευλαβής, προσδεχόμενος παράκλησιν του Ισραήλ, και Πνεύμα ην Άγιον επ’ αυτόν΄ και ην αυτώ κεχρισμένον υπό του Πνεύματος του Αγίου μη ιδείν θάνατον πριν ίδη τον Χριστόν Κυρίου. Και ήλθεν εν τω Πνεύματι εις το ιερόν΄ και εν τω εισαγαγείν τους γονείς το παιδίον Ιησούν του ποιήσαι αυτούς κατά το ειθισμένον του νόμου περί αυτού, και αυτός εδέξατο αυτόν εις τας αγκάλας αυτού και ευλόγησε τον Θεόν και είπε: νυν απολύεις τον δούλον σου, δέσποτα, κατά το ρήμα σου εν ειρήνη, ότι είδον οι οφθαλμοί μου το σωτήριόν σου, ο ητοίμασας κατά πρόσωπον πάντων των λαών, φως εις αποκάλυψιν εθνών και δόξαν λαού σας Ισραήλ. Και ην Ιωσήφ και η μήτηρ αυτού θαυμάζοντες επί λαλουμένοις περί αυτού. Και ευλόγησεν αυτούς Συμεών και είπε προς Μαριάμ την μητέρα αυτού΄ ιδού ούτος κείται εις πτώσιν και ανάστασιν πολλών εν τω Ισραήλ και εις σημείον αντιλεγόμενον. Και σου δε αυτής την ψυχήν διελεύσεται ρομφαία, όπως αν αποκαλυφθώσιν εκ πολλών καρδιών διαλογισμοί» (Λουκ.2,22-35).

Πρέπει να έχουμε κατά νουν ότι ο Ναός της Ιερουσαλήμ ήταν για τους ευσεβείς Ιουδαίους τόπος ιερός και άγιος, διότι πίστευαν πως εκεί κατοικούσε ο Ύψιστος Θεός. Η προσέγγισή τους εκεί γέμιζε την ψυχή τους με βαθιά ευλάβεια. Μόλις περνούσαν τις μεγαλόπρεπες πύλες του εντοιχισμένου περιβόλου, τους καταλάμβανε δέος και τρόμος. Πατούσαν τον τόπο της παρουσίας του απόλυτα απρόσιτου Θεού! Ο Ναός της Ιερουσαλήμ ήταν ταυτόσημος με την ιουδαϊκή θρησκεία και σημείο αναφοράς κάθε πιστού Ιουδαίου. Χωρίς αυτόν δε μπορούσε να λειτουργήσει η ιουδαϊκή θρησκεία και γι’ αυτό όταν καταστράφηκε το 70 μ.Χ. από τα ρωμαϊκά στρατεύματα κατοχής, τέθηκε το ερώτημα αν μπορούσε να υπάρξει η θρησκεία χωρίς αυτόν, τόσο μεγάλη σημασία είχε για τους Ιουδαίους.

Ο Ναός ήταν ο τόπος ηρεμίας και παρηγοριάς όλων των ευσεβών Ιουδαίων, οι οποίοι απαυδισμένοι από την αφάνταστη ασέβεια και ηθική κατάπτωση της εποχής των, περίμεναν την από Θεού λύτρωση. Ανέβαιναν στο λόφο Σιών, που ήταν κτισμένος ο Ναός και προσευχόταν με κατάνυξη και συντριβή για την αποστασία του λαού και παρακαλούσαν, με δάκρυα, την συντόμευση του χρόνου της ελεύσεως του Μεσσία. Ορισμένοι μάλιστα είχαν εγκατασταθεί μόνιμα στα πολυάριθμα παρακείμενα κτίσματα και ζούσαν με προσευχή και νηστεία, την αναμονή του Σωτήρα.
Δύο από αυτούς ήταν ο δίκαιος Συμεών και η αγία γερόντισσα Άννα. Ο Συμεών, λόγω αγιότητας, ήταν πλημμυρισμένος από το Άγιο Πνεύμα και είχε την θεία πληροφορία πως δεν θα πέθαινε πριν δει το Μεσσία. Πράγματι, ο φωτισμένος άγιος γέρων, με την έμπνευση του Θεού Παρακλήτου, αναγνώρισε στο πρόσωπο του νηπίου, που έφερε στο Ναό η αγία Οικογένεια, τον αναμενόμενο Λυτρωτή και αποκάλυψε για πρώτη φορά δημόσια, ενώπιον πλήθους προσκυνητών, ότι ο αναμενόμενος Μεσσίας ήρθε! Πήρε στις αδύναμες γεροντικές του αγκάλες το Θείο Βρέφος και με δάκρυα ανείπωτης χαράς ύψωσε τα μάτια τους στον ουρανό και ύμνησε το Θεό, ο Οποίος πραγματοποίησε την υπόσχεσή Του να στείλει στον κόσμο το Λυτρωτή, που ανήγγειλε μέσω των προφητών Του.

Ανέπεμψε τη γνωστή σε όλους μας τελευταία καταγραμμένη ωδή της Καινής Διαθήκης, «Νυν απολύεις τον δούλον Σου Δέσποτα…», την οποία καταχωρήσαμε στο κείμενο του Λουκά. Η ωδή αυτή έχει τεράστια θεολογική σημασία. Σύμφωνα με τους Πατέρες της Εκκλησίας μας, ο Συμεών απευθύνεται στο Θεό Παράκλητο, Οποίος τον είχε διαβεβαιώσει για τον ερχομό του Σωτήρα. Μόνο αυτό το γραφικό χωρίο θα αρκούσε να αποδείξει την πραγματικότητα της θείας υποστάσεώς Του σε όσους κακόβουλα και πλανεμένα Την αρνούνται. Τον αποκαλεί Δέσποτα, αποκλείοντας κάθε υπόνοια ότι το Άγιο Πνεύμα δεν είναι πρόσωπο. Αποδεικνύεται περίτρανα η υπέρτατη συμβολή Του στη διαδικασία της σωτηρίας του ανθρωπίνου γένους. Η σάρκωση του Θεού Λόγου είναι, κατά κύριο λόγο, έργο του Παναγίου Πνεύματος (Λουκ.1,35. Ματθ.1, 21).

Ο άγιος γέρων ζητεί από το Θεό, αν θέλει, τον πάρει πια από τη ζωή αυτή, διότι ικανοποιήθηκε η μεγάλη προσδοκία του. Ο λόγος του Θεού, που έτρεφε με θέρμη περίσσια στην ψυχή του βγήκε αληθινός και πραγματοποιήθηκε. Ευτύχησε να δει με τα γεροντικά του μάτια τη νέα εποχή της σωτηρίας και της χάριτος, ως αποτέλεσμα της αγάπης του Θεού για τον άνθρωπο και ολόκληρη τη δημιουργία Του. Ζητεί να απολυθεί από αυτόν τον μάταιο κόσμο ειρηνικά, διότι το άγχος και η ταραχή, που προκαλεί στο βίο η αμαρτία, παραμερίζονται. Αποζητά το θάνατο, διότι προαισθάνεται ότι επίκειται ο θάνατος του θανάτου του. Ότι, δια του Χριστού, ο θάνατος είναι πια πέρασμα προς την αιωνιότητα.

Μια άλλη σημαντική παράμετρος της ωδής του Συμεών είναι η επισήμανση της παγκοσμιότητας της σωτηρίας. Αποκαλεί το «σωτήριον», δηλαδή το Μεσσία, ετοιμασμένον «κατά πρόσωπον πάντων των λαών» και «φως εις αποκάλυψιν εθνών» (Λουκ.2,32). Ο δίκαιος γέρων, υπό θεία έμπνευση υπερέβη τις μικροεθικιστικές ιουδαϊκές αντιλήψεις και κατανόησε την καθολική σωτηρία του ανθρωπίνου γένους. Ο ενανθρωπήσας Θεός Λόγος ήρθε στον κόσμο να σώσει ολόκληρη την ανθρωπότητα και όχι να ιδρύσει εγκόσμια ιουδαϊκή βασιλεία.

Ο άγιος Συμεών, όταν τελείωσε την ευχαριστήρια ωδή του, ευλόγησε την αγία Οικογένεια και είπε στη Θεοτόκο: «ιδού ούτος κείται εις πτώσιν και ανάστασιν πολλών εν τω Ισραήλ και εις σημείον αντιλεγόμενον, και σου δε αυτής την ψυχήν διελεύσεται ρομφαία΄ όπως αν αποκαλυφθώσιν εκ πολλών καρδιών διαλογισμοί» (Λουκ.2,34), προφητεύοντας την αιώνια διαμάχη για το θείο πρόσωπο του Χριστού και βέβαια την μητρική πίκρα της Παναγίας μας εξαιτίας του Θείου Πάθους του Υιού Της.

Το ίδιο ομιλούσε και η αγία προφήτις Άννα. «Αύτη προβεβηκύια εν ημέραις πολλαίς, ζήσασα έτη μετά ανδρός επτά από της παρθενίας αυτής και αύτη χήρα ως ετών ογδοήκοντα τεσσάρων, η ουκ αφίστατο από του ιερού νηστείαις και δεήσεσι λατρεύουσα νύκτα και ημέραν» (Λουκ.2,36). Μόλις είδε το Θείο Βρέφος στις αγκάλες του Συμεώνος, «επιστάσα ανθωμολογείτο τω Κυρίω και ελάλει περί αυτού πάσι τοις προσδεχομένοις λύτρωσιν εν Ιερουσαλήμ». (Λουκ.2,38). Έχει και αυτή η λεπτομέρεια μεγάλη σημασία. Η γυναίκα στον αρχαίο προχριστιανικό κόσμο ήταν ολότελα απαξιωμένη. Εδώ, στο πρόσωπο της γηραιάς προφήτιδας, καταξιώνεται και πάλι η παραγκωνισμένη προσωπικότητα της γυναίκας. Η αγία Άννα στέκεται επάξια δίπλα στο Συμεών και καταδεικνύει προφητικά τη χαραυγή της λυτρώσεως του κόσμου, δια του Χριστού.

Η μεγάλη εορτή της Υπαπαντής του Κυρίου είναι μια καλή ευκαιρία για όλους τους πιστούς να δοξάσουμε για μια ακόμα φορά τον Ενανθρωπήσαντα Υιό και Λόγο του Θεού, ο Οποίος χάρις στην άμετρη φιλανθρωπία Του, άφησε τα δυσθεώρητα ύψη του ουράνιου θρόνου Του και έγινε άνθρωπος, για να σώσει το ανθρώπινο γένος από τα φοβερά δεσμά της αμαρτίας και τον πικρό θάνατο. Χάρις στη σωτηρία μας, Αυτός που «τα σύμπαντα εν τη δρακί περιέχων», καταδέχθηκε να αναπαυθεί στις γεροντικές αγκάλες του δικαίου Συμεών και να λάβει ευλογία από αυτόν Εκείνος που ευλογεί, συντηρεί και δίνει ζωή σε ολάκερη τη δημιουργία. Τόσο μεγάλο είναι το μέγεθος της θείας φιλανθρωπίας.

Αυτό θα πρέπει να μας δίνει τη βεβαιότητα πως «ουκ έστιν εν άλλω ουδενί η σωτηρία», όπως διακήρυξε με περισσό θάρρος ο απόστολος Πέτρος, παρά μονάχα στο θεανδρικό πρόσωπο του Σωτήρα Χριστού μας, του Οποίου «ουδέ όνομα εστιν έτερον υπό τον ουρανόν το δεδομένον εν ανθρώποις εν ω δει σωθήναι ημάς» (Πράξ.4,12). Να μην αναζητούμε άλλους ψεύτικους και αναποτελεσματικούς σωτήρες, διότι μόνος Αυτός, ετοιμάσθηκε από τη θεία βουλή, λυτρωτής «πάντων των λαών» και «φως εις αποκάλυψιν εθνών» (Λουκ.2,31-32).

ΠΗΓΗ

ΔΕΝ ΒΡΗΚΕ ΜΟΝΟ Ο ΤΣΙΠΡΑΣ ΤΟΥΣ ΠΡΟΘΥΜΟΥΣ, ΤΟΥΣ ΒΡΗΚΕ ΚΑΙ Ο ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΣ. ΝΑ ΤΟΥΣ ΧΑΙΡΟΜΑΣΤΕ!!

Στην Ουκρανία ο Πατριάρχης. Οι Καθηγούμενοι της Ι.Μ.Βατοπαιδίου και Ι.Μ.Ξενοφώντος στην συνοδεία του. 

Τους «επέλεξε προσωπικά» ο Βαρθολομαίος -όπως επιλέγουμε τις ντομάτες στον μανάβη. Όχι, όχι προς Θεού, δεν συμφώνησαν εκείνοι να πάνε. Επιλέχθηκαν. Άλλο επιλέχθηκαν και άλλο δέχτηκαν! «Τους επέλεξε» ο πατριάρχης. Η Ιερά Κοινότητα θα βγάλει ανακοίνωση επ’ αυτού; Συμφωνεί ή διαφωνεί;

Την Κυριακή 3 Φεβρουαρίου 2019, θα τελεσθεί η ενθρόνιση του «Νέου Προκαθήμενου της Εκκλησίας της Ουκρανίας», Μητροπολίτου Επιφάνιου στον ιστορικό ναό Της Του Θεού Σοφίας.

Ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος, επέλεξε την συνοδεία του, καταλήγοντας σε μια τετραμελή αποστολή η οποία αποτελείται από δύο Ιεράρχες και δύο Ηγουμένους από το Άγιο Όρος. Οι Σεβασμιώτοι Μητροπολίτες Γαλλίας Εμμανουήλ, και Ανδριανουπόλεως Αμφιλόχιος καθώς επίσης και οι Καθηγούμενοι της Ιεράς Μεγίστης Μονής Βατοπαιδίου, Αρχιμ. Εφραίμ και της Ιεράς Μονής Ξενοφώντος Αρχιμ. Αλέξιος θα είναι η επίσημη συνοδεία του Οικουμενικού .

Οι Ιεράρχες και οι καθηγούμενοι επιλέχθηκαν προσωπικά από τον Παναγιώτατο, για την ιστορική ενθρόνιση ενώ θα πρέπει να τονισθεί ότι η επιλογή των Ηγουμένων δεν ήταν επιλογή των Μονών του Αγίου Όρους, ούτε εστάλησαν από την Ιερά Κοινότητα ως εκπρόσωποι αυτής.

Τελικά... πότε έλεγε αλήθεια τότε ή τώρα;; εδώ




ΠΗΓΗ

Η νέα Ορθόδοξη Εκκλησία της Ουκρανίας ξεκίνησε την κατάσχεση των ναών του Πατριαρχείου Μόσχας.

Χάρη στο νέο νόμο για μετονομασία θρησκευτικών οργανώσεων η Ορθόδοξη Εκκλησία της Ουκρανίας (UOC) μπορεί να πάρει όλες τις ενορίες της Ουκρανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας του Πατριαρχείου Μόσχας (UOC-MP), αλλά οι δικηγόροι επισημαίνουν ότι η νέα δομή δεν έχει κανένα λόγο να καταλάβει τους ναούς.

Στην περίπτωση αυτή, η ιδιοποίηση των δύο παλαιότερα ορθόδοξα μοναστήρια, της Λαύρας των σπηλαίων του Κιέβου και της Λαύρας του Ποτςάεφ, αποτελεί μέρος ενός εκτεταμένου προγράμματος για τη σύλληψη των εκκλησιών της UOC-MP, που σημαίνει ότι πρέπει να τεθούν στη διάθεση της νέας Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ουκρανίας με οποιονδήποτε τρόπο.

Έτσι, ο πρώην επικεφαλής της UOC-KP ο Φιλάρετος είπε ότι κατά τη διαδικασία της «οικειοποίησης» των εκκλησιών θα επικεντρωθεί στην νομοθεσία, η οποία απαιτεί από όλες τις θρησκευτικές οργανώσεις που έχουν το κέντρο στο έδαφος του «επιτιθέμενου κράτους», να αλλάξουν το όνομα και να συμπεριλάβουν μια άμεση αναφορά σε αυτό το κράτος στο όνομά τους.

«Απορρίπτουμε τη βία αμέσως, θα ενεργήσουμε μόνο με νόμιμα μέσα», δήλωσε ο Φιλάρετος. Τόνισε ότι «όλα τα ιερά είναι ουκρανικά και πρέπει να ανήκουν στην ουκρανική εκκλησία, όχι στη ρωσική.»

Εκτός από το περιστατικό με την κατάσχεση της εκκλησίας στην την περιοχή της Βολίν, έγιναν πράξεις βανδαλισμού κατά των ναών στις περιοχές Ζιτόμιρ, Σουμί και Λβιβ. Λόγω του ότι η «νέα εκκλησία» αναγνωρίστηκε από το Πατριαρχείο Κωνσταντινούπολης από την πλευρά των εθνικιστικών ομάδων άρχισαν βίαιες ενέργειες κατά της «παλιάς εκκλησίας».

Στα τέλη Νοεμβρίου, η Υπηρεσία Ασφαλείας της Ουκρανίας υπέβαλε σε έρευνα τον ηγούμενο της Λαύρας των σπηλαίων του Κιέβου τον Μητροπολίτη Παύλο, λέγοντας ότι ξεκινήσε την ποινική διαδικασία εναντίον του για υποκίνηση μεταξύ των θρησκευτικών συγκρούσεων, και το Υπουργείο Πολιτισμού της Ουκρανίας ξεκίνησε την απογραφή της Λαύρας των σπηλαίων του Κιέβου.

Την ίδια στιγμή, σύμφωνα με τον πρόεδρο της Ουκρανίας Πέτρο Πόροσνενκο, ο πρόσφατος νόμος για τη δικαιοδοσία των θρησκευτικών κοινοτήτων αποσκοπεί στην εξασφάλιση μιας «αβίαστης» μετάβασης.

Σύμφωνα με τον νόμο, η UOC-MP μπορεί να χάσει τις εκκλησίες της ως αποτέλεσμα των ερευνών ενορίων. Οι ειδικοί πιστεύουν ότι ο νόμος μπορεί να προκαλέσει μαζική κατάσχεση των ναών της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ουκρανίας του Πατριαρχείου Μόσχας.

Επιπλέον, οι επιθέσεις δεν τιμωρούνται από αξιωματικούς επιβολής του νόμου. Έτσι, επικεφαλής του Συνοδικού ενημερωτικό και εκπαιδευτικό κέντρο του UOC-MP o aρχιεπίσκοπος Κλήμεντ δήλωσε ότι οι ιερείς της νέας εκκλησίας ήρθε στην εκκλησία της περιοχής του Τσέρνιγκοφ συνοδευόμενοι από μέλη της ουκρανικής εθνικιστικής οργάνωσης C-14, αλλά δεν ακολούθησε καμία αντίδραση.

Έτσι, η δίωξη της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ουκρανίας του Πατριαρχείου Μόσχας οδήγησε στην αποσταθεροποίηση της κατάστασης στην Ουκρανία, καθώς και στον αυξημένο κίνδυνο μιας σοβαρής ενδοκρατικής σύγκρουσης για θρησκευτικούς λόγους. Αλλά αυτές οι συνέπειες προκλήθηκαν σε μεγάλο βαθμό από την αναγνώριση από τον Πατριάρχη Βαρθολομαίο της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ουκρανίας ως κανονική.

ΠΗΓΗ

Ένα σύγχρονο θαύμα από τον π.Αρσένιο ,από το βιβλίο του ''Ο κατάδικος''.

Ένα σύγχρονο θαύμα από τον π.Αρσένιο ,από το βιβλίο του ''Ο κατάδικος''.

Απόσπασμα από το βιβλίο,με την αληθινή ιστορία του π.Αρσενίου.

Συγκλονιστική μαρτυρία επιβίωσης σε στρατόπεδα και φυλακές πολιτικών κρατουμένων της Σοβιετικής ΄Ενωσης, ενός στάρετς -του ιερομονάχου καταδίκου π. Αρσενίου- ο οποίος γεύτηκε τους διωγμούς του ρωσικού κλήρου και τα μαρτύρια των Χριστιανών αθλητών κατά τη σταλινική περίοδο.

ΣΥΝΑΞΗ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΚΡΗΤΩΝ

Σε λίγο δεν θα έχεις σπίτι και Πατρίδα να γυρίσεις…

Νίκος Ανδρεαδάκης

Μέλος Συλλόγου Φίλων των Απανταχού Κρυπτοχριστιανών

Τμήμα Χανίων

Ξεπούλησαν οι εθνομηδενιστές την Πατρίδα μας και το μέλλον των παιδιών μας….εσύ γιατί δεν μιλάς;

Εσύ Αστυνομικέ που δεν μιλάς,νομίζεις ότι επειδή παίρνεις ακόμη έναν μισθό και κάποια αναδρομικά που σου πέταξαν,θεωρείς ότι δεν έχεις ευθύνη; Πώς σου επιτρέπει η συνείδηση σου να πετάς χημικά στα παιδιά σου,στους παππούδες Σου,στα αδέρφια σου; Ποιός σου δίνει το δικαίωμα να χλευάζεις αυτούς που υπερασπίζονται την ΠΑΤΡΊΔΑ ΣΟΥ; Σε λίγο δεν θα έχεις ΠΑΤΡΙΔΑ…

Εσύ δημόσιε υπάλληλε γιατί κοιτάς αμέτοχος;Φοβάσαι μην σε στοχοποιήσουν και χάσεις τον μισθό σου;;;;Σε λίγο δεν θα έχεις μισθό….

Εσύ στρατιωτικέ που έδωσες όρκο να υπερασπίζεσαι μέχρι τελευταίας ρανίδος του αίματος σου τα όσια και τα ιερά που είσαι;Σε λίγο δεν θα έχεις όσια και ιερά….

Εσύ αγρότη που καλλιεργείς την γή σου,γιατί δεν αντέδρασες;Είχες δουλειά να κάνεις είπες;Μα σε λίγο δεν θα έχεις γή να καλλιεργήσεις….

Εσύ επιχειρηματία που ήσουν όταν σε πουλούσαν;Έκανες μπίζνες και είχες σημαντικά ραντεβού να δεις;Μα σε λίγο δεν θα μπορείς να επιχειρήσεις…..

Εσύ ιερέα γιατί δεν ξεσηκώθηκες,να αγκαλιάσεις το ποίμνιό σου και να βγεις μπροστά;Τι περιμένεις;Σε λίγο το ποίμνιό σου θα αποτελείται από αλλόθρησκους…..

Εσύ χριστιανέ;Δεν μιλάς;Τα χριστιανικά σου καθήκοντα ξεκινούν και τελειώνουν σε μία ευπρεπή παρουσία την Κυριακή στην εκκλησία;Μα δεν γνωρίζεις ότι ο καλός χριστιανός είναι πρώτα καλός πατριώτης;Σε λίγο δεν θα έχεις εκκλησιά να λειτουργηθείς γιατί ΕΣΎ θα την έχεις πουλήσει….

Εσύ που πήγες εκδρομή και δεν αντέδρασες, γύρισες στο σπίτι σου;Σε λίγο δεν θα έχεις σπίτι να γυρίσεις….

Εσύ πολιτικάντη που πρόδωσες θα ξεφύγεις νομίζεις από την δίκαιη οργή του λαού;Ακόμη κι αν ξεφύγεις από τον λαό,δεν θα μπορέσεις να ξεφύγεις από το φοβερό δικαστήριο του ΔΙΚΑΊΟΥ ΚΡΙΤΉ… Εσύ ψηφοφόρε που τους ψήφισες από ιδιοτέλεια ,τώρα τι κάνεις;Κάθεσαι στον καναπέ σου;Σε λίγο δεν θα έχεις δικαίωμα ψήφου…

Εσύ νεαρέ που καθόσουν στην καφετέρια γιατί δεν σηκώθηκες να μπείς στην πορεία,αλλά γελούσες και κοροίδευες;Μα σε λίγο δεν θα μπορείς να γελάσεις……

Εσύ που κάθεσαι αμέτοχος,να θυμάσαι ότι εάν είχες παρουσιαστεί όταν η Πατρίδα σε κάλεσε,ίσως να μην μπορούσαν να προδώσουν….Αναλογίσου την ευθύνη που κουβαλάς στους ώμους σου και την απολογία που θα δώσεις στην ΑΛΗΘΙΝΗ ΖΩΗ και κλάψε πικρά….

Νίκος Ανδρεαδάκης
Μέλος Συλλόγου Φίλων των Απανταχού Κρυπτοχριστιανών
Τμήμα Χανίων

Πηγή:Σύλλογος Φίλων των Απανταχού Κρυπτοχριστιανών